(@) - Raf

Kitabını okumak istediğim bir filmdi. Geçende sahafçıda kitabı sordum yoktu, bende filmini izleyeyim dedim. Film gayet akıcı ve güzel. Yılına görede gayet iyi bir bilim-kurgu filmi olmuş. Filmi anlamak için biraz uğraşmak gerekiyor. Çözerseniz zaten akıcılıkla sonu geliyor. Şiddetle de…devamı

romantizma 3 years ago

Balina

Darren Aronofsky

75 Gönderi

Filmi izledim ve kendi hayatımda duyduğum ve gerçek olan bir hikayeyide öncelikle burada paylaşmak isterim. (bu arada bu olay filmin sonuna gelmeden yani sonuca bağlanmadan kafamda belirmişti.) Bizim mahallede eskiden taşındığımız evin karşısında 3.katta bir adam vardı. Ailesiyle güzel mi…devamı

romantizma 3 years ago

İnsanın Anlam Arayışı

Viktor E. Frankl

98 Gönderi

Spoiler içeriyor Yeni gelenleri benzer birçok sürpriz bekliyordu. Aramızda tıp mesleğinden olanların ilk öğrendiği şey şuydu: "Kitaplar yalan söylüyor!" İnsanın, şu kadar saat uyumaksızın yaşayamayacak söylenirdi. Kesinlikle yanlış! Kesinlikle yapamayacağım şeyler olduğuna inanırdım: Şunsuz uyuyamam ya da şununla veya bununla yaşayamam. Auschwitz…devamıYeni gelenleri benzer birçok sürpriz bekliyordu. Aramızda tıp mesleğinden olanların ilk öğrendiği şey şuydu: "Kitaplar yalan söylüyor!" İnsanın, şu kadar saat uyumaksızın yaşayamayacak söylenirdi. Kesinlikle yanlış! Kesinlikle yapamayacağım şeyler olduğuna inanırdım: Şunsuz uyuyamam ya da şununla veya bununla yaşayamam. Auschwitz kampındaki ilk gece yattığınız yataklar, ranzalar halinde düzenlenmişti. İki-iki buçuk metre kadar olan her bir ranzada, kuru tahtanın üzerinde dokuz kişi atmıştık. Her dokuz kişi için iki battaniye verilmişti. Elbette sıkışıklıktan ötürü sırt sırta, üst üste atıyorduk, bu da acı soğuk nedeniyle avantajlı bir durumdu. "Dinle Otto. Evime, karıma bir daha kavuşamazsam ve sen onu tekrar görecek olursan, ona, her gün, her saat onu konuştuğumu söyle. Unutma. İkincisi, onu başka her şeyden çok sevdim. Üçüncüsü, onunla evli olduğum o kısacık zaman, başka her şeyden, hatta burada yaşadığımız onca şeyden çok daha önemli. " Otto şimdi neredesin? Hayatta mısın? Birlikte olduğumuz o son saatten sonra başına neler geldi? Karını tekrar bulabildin mi? Ve gözlerindeki çocuksu yaşlara karşın, yürekten sana verdiğim vasiyetini - kelimesi kelimesine - anımsıyor musun? Kişisel bir deneyimi anımsıyorum. Acıdan gözlerim yaşarırcasına(yırtık ayakkabılar giydiğim için ayaklarımda berbat bereler oluşmuştu), kamptan işyerine giden grupla birlikte birkaç kilometre topallamıştım. Acı soğuk ve rüzgar içimize işliyordu. Acınası yaşamımızın sonsuz küçük sorunlarını düşünmeye kaptırmıştım kendimi. Bu gece yemekte ne vardı? Ekstra yayın olarak bir parça sosis verilirse bunu bir parça ekmekle değişmeli miydim? Tel bağcıkları kopan ayakkabılarıma bağcık olarak kullanmak üzere, bir parça metal teli nereden bulabilirim? Her zamanki çalışma grubuna katılmak için işyerine zamanında varabilecek miydim, yoksa acıması bir ustası olan bir başka gruba katılmak zorunda mı kalacaktım? Her gün insanı canından bezdiren bu uzun yürüyüşleri yapmak yerine kampta çalışmamı sağlayabilecek olan Kapo'yla iyi geçinmek için ne yapabilirdim? Ne var ki özgürlük son söz değildir. Özgürlük sadece öykünün bir bölümü ve gerçeğin yarısıdır. Özgürlük, olumlu yanı sorumluluk olan olgunun tamamının negatif yanından başka bir şey değildir. Aslına bakılacak olursa, sorumluluk terimiyle yaşanmadığı sürece, özgürlük yozlaşma tehlikesiyle karşı karşıyadır. İşte bu nedenle Doğu Yakası'ndaki Özgürlük Anıtı'na, Batı Yakası'ndaki Sorumluluk Anıtı'nın eklenmesini öneriyorum. Ne var ki kendi rolünü temelde bir teknisyenin rolüyle yorumlayan bir doktorun, hatasında, hastalığın arkasındaki insanı görmek yerine, bir makineden başka bir şey görmediğini itiraf etmesi gerekir. İnsan, sıradan bir şey, bir nesne değildir; nesneler birbirini belirler ama insan nihai anlamda kendini belirleyen bir varlıktır. Mevcut yenilerinin ve çevrenin sınırları dahilinde, olduğu kişi neyse, onu kendinden yaratmıştır. Örneğin toplama kamplarında, bu yaşayan laboratuvarda ve bu sınav alanında, yoldaşlarımızdan bazılarının domuz gibi, bazılarının da aziz gibi davrandıklarına tanık olduk. İnsanın içinde her iki potansiyel de vardır ve hangisinin gerçekleşeceği koşullara değil, kararlara bağlıdır. Bizim kuşağımız gerçekçi bir kuşak, çünkü insanı gerçekte olduğu şekliyle tanımaya başladık. Her şey bir yana, insan, Auschwitz'in gaz odalarını icat eden bir varlıktır; ama dudaklarında duayla ya da Shema Yisrael ile gaz odalarına dimdik yürüyen varlık da insandır. Eğer bir Tanrı varsa, onu affetmem için bana yalvarmak zorunda kalacak.(Nazi Kampında duvara yazılan bir cümle. ) Ve son olarakta diyeceğim şey şudur ki; biz bir insanız vereceğimiz kararlar bizi yaşatır veya yaşatmaz. Belki de insanın en zor şartlarda yaşaması gerekti. O zor şartlara göğüs gerebilmesi gerekti. Yaşamak için bu gerekliydi. Çünkü hepimizde bu potansiyel var, çünkü hepimiz aynı benlikte bir ikinci sefer bu sahneye gelmiyoruz. Kaderimizi aşmamız bekleniyordu belkide bizden. Hepimiz özgür iradeyle bu dünyaya geldik, hepimizin hayattan beklentileri var. Düşünmemiz serbest kendi iç dünyamızda her şeyi yapmamız serbest. Ama onu yine de kısıtlayan biziz. Biz insanlar topluluğu (devlet). İnsan olmanın farkıda buydu sanırım.(Ve bir iddia insan kendi sonunu yine kendi eliyle getirecekti belkide hiçbir şeye gerek olmadan) Yani bir insan aynı şartlarda ortamda bulunsa bile vereceği tepkiler farklı olabilir. Biri nefret duygusunu geliştirir, biri şefkati veya acımayı... Yazar en zor şartlar altında bile yaşamın bir anlamı olabileceğini söylemiş. Acıyla başa çıkabilmeyi ama sürekli acıyıda istememeyi çünkü bunun mazoşistçe bir tutum olduğunu söylemiş. Güzel ve aydınlatıcı bir kitap. Açıkçası kişisel gelişim kitabı deyince daha farklı bir kitap bekliyordum. Yani yazarın anıları falan olmayacak sanmıştım ismine de bakınca. Fakat bu da güzel bir kitaptı. Son olarak daha buraya yazmadığım birçok farklı pasajda var. Etkili, olumlu yazılar mevcut. Kesinlikle tavsiye ederim. (bu bir Yahudi güzellemesi değildir ancak her içi yanan, acı çeken birisini gördüğümde hatırıma bu kitaptaki Nazi Toplama Kampı olayları aklıma gelecek)

romantizma 3 years ago

Şahbaba

Murat Bardakçı

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Hakkında çoğu - hemen hemen herkes - işine geldiği gibi; kimi kahraman, kimi vatan haini diye yaftaladığı Sultan Vahideddin'in Murat Bardakçı'nın bu muazzam eseriyle her şeyin aydınlığa kavuştuğu karanlık günlerinde aynası olan tuğla büyüklüğünde bir tuğla kitapla yakıştırmalara çoğunluğunun, hatıra,…devamıHakkında çoğu - hemen hemen herkes - işine geldiği gibi; kimi kahraman, kimi vatan haini diye yaftaladığı Sultan Vahideddin'in Murat Bardakçı'nın bu muazzam eseriyle her şeyin aydınlığa kavuştuğu karanlık günlerinde aynası olan tuğla büyüklüğünde bir tuğla kitapla yakıştırmalara çoğunluğunun, hatıra, anı, tarihi belgeler eşliğinde verdiği cevabıyla oluşan Kitapta bize belgeleri ve resimleri görüp tek tek okuma fırsatınıda vererek bu güzel eseri bırakmış. Vatanını seven ama aynı zamanda - belkide vatan haini diye yaftalamaların sebebi olan - ağabeyi Abdülhamid'inde ve türevleri inde beslediği İngiliz dostluğu, Fransız yakınlığı politikasına kurban gitmiş Osmanoğulları'nın, Osmanlı İmparatorluğu'nun son padişahı (6.)Sultan Mehmet Vahideddin. Bencede vatanını seven vatansever ve verdiği kritik kararlarla vatansever olduğunu gösteren bir yarı kahramandı aynı zamanda Vahideddin. Ruhun şad mekanın cennet olsun Ulu Hakan. Bütün cahillere bir tokat vazifesi görmüş bu kitabı şiddetle tavsiye ediyorum. Veliahd Vahideddinin Efendi'nin resmi heyeti artık tamamlanmıştır. Askeri müşavir Miralay Naci Bey(sonraları generali Naci Eldeniz), başmabeynci Lütfi Simavi, Teşrifatçı İhsan ve Doktor Reşad Beylerle(ileriki yılların sertabibi Reşad Paşa) ordu temsilcisi Mustafa Kemal Paşa vardır heyette. Bir hükümdarlık zincirinin son halkasıyla onun yerini alacak olan yeni devrin ilk halkasının kader sahasında buluşması, işte bu yolculuk kararının verildiği andır... (Mustafa Kemal'i kastederek;) Genç bir subayın, rütbesi general bile olsa, imparatorluk veliahdına böyle hitabı imkansız gibidir. Hatta o zamanın değil, bütün zamanların protokol kurallarına terstir ve bu şekilde konuşması bir yana, yüksekten bir tavır takınması bile mümkün değildir. Hemen o anda nihayet verilir vazifesine... Dolayısıyla ifadelerin kağıda bu şekilde geçirilmesinin arkasında hatıraların sahibi değil, onları dikte eden kişi, Falih Rıfkı mı yatmaktadır acaba? .. Sabiha Sultan Faruk Efendi'yle evlendiği sırada Mustafa Kemal Paşa Sivas'taydı. Haberi işittiğinde neler hissettiğini kimselere anlatmadı... Ama hadiseler başka türlü cereyan etse, Vahideddin veya Sabiha Sultan genç Paşa'nın teklifine "Evet!.." demiş olsaydılar tarih nasıl yazılırdı, kimbilir? Son olarak, Sultan Vahideddin'in kızı Sabiha Sultan'ın hükümdarın Mustafa Kemal Paşa'ya bakışı ve Samsun'a gidiş konusunda yazdıklarını okuyalım. Sabiha Sultan, eski başbakanlardan Suad Hayri Ürgüplü tarafından tutulan notlarında şöyle diyor: "... Babamın padişah olmadan evvel ve veliahd iken en çok tanıdığı ve takdir ettiği Mustafa Kemal Paşa idi. Yaveri idi ve onunla Almanya seyahatini de yapmıştı. Mustafa Kemal Paşa'da ona çok bağlı ve hürmetkârdı. Memleketin en feci durumunda başa geçen babam mücadelenin ancak Anadolu'da devam edebileceğine inanmış ve Mustafa Kemal Paşa'yı - bu işi tek başarabilecek insan saydığından - Anadolu'ya kaçmaya teşvik etmiştir. Bunu bize söylediği gibi, bu kararlaşınca yanından çıkıp yaverler odasına giren başyaver Naci Paşa - Naci Eldeniz olacak-, diğer ya erlere bunu gizlice tebşir etmiş(müjdelemiş) ve 'Hele şükür, efendimiz Mustafa Kemal Paşa'yı Anadolu'ya geçmeye ikna etmişler!' demiştir. Rahmetli Yümni Paşa da bunu gayet iyi bilirdi. Aralarında konuşup mutabık kaldıkları hususlar vardı: Evvela birbirlerini tanımıyor, mutabık almamışlar, ayrı ayrı iş göreceklermiş gibi hareket edilecek; iş hangi yönden selâmete götürülürse sonra birleşecekler. Yegâne gaye vatanın selâmete, kurtulması ve istiklâli olacaktı. Babam sonradan Mustafa Kemal Paşa'nın sözünü tutmadığından, kendisini ve imparatorluğu hain insanlar gibi göstermesine çok ama çok müteessir olmuşve bunu asla hazmedememiştir. -'Biz her şey olabiliriz. Cahil, tecrübesiz, hatalı bir siyasete kapılmış olabilir ve zararlar da verebiliriz amma Osmanoğlu olarak nasıl vatan haini olabiliriz? Bizi en iyi tanıyan Mustafa Kemal Paşa bunu nasıl söyler?' der, derin bir keder içinde kavrulurdu. Netekim bu keder o kadar devamlı olmuştur ki, bir gece beyninde bir damar kopması hayattan kendisini ayırmıştır. Ben kızı olarak ve ölümüne kadar başucunda olan en sevdiği bir insan olarak şunu bütün şerefimle temin ederek ve Osmanlı İmparatorluğu'nun bütün şan-şeref dolu varlığını ortaya koyarak söylemek isterim ki: Babam asla hain değildir. En koyu, sağlam bir vatansever. Öyle yaşamış, öyle ölmüştür" .. Sami Bey'in oğlu Bahaeddin atış yarışmalarına giriyordu. Şahbaba bir gün maiyetiyle beraber poligon, yeğenini seyretmeye gitti. Müsabaka, seneler önce Çengelköy tepelerinde attığını vuran eski nişancıyı heveslendirdi ve Sultan Vahideddinin peşpeşe uçurulan yedi adet güvercini 45'lik Colt'uyla 25 metre mesafeden yedi kurşunla vurdu. .. (hümeyra ve dayısı Şehzade Ertuğrul'u kastederek) ... "Bana bakın! Bir daha böyle bir şey söylediğinizi işitirsem ağzınızı tutar, kulaklarınız kadar ayırırım. Mustafa Kemal bir Türk askeridir. Türk paşasıdır. Benim paşamdır. Hiçbir Türk askerine hakaret edilmesine izin vermem". *** Türkiye'nin Roma Büyükelçisi Suat Bey'in "Vahideddin'in füc'eten vefat ettiği şimdi haber alınmıştır" yazan telgrafı Ankara'ya geldiği sırada Reisicumhur Gazi Mustafa Kemal Paşa, Adana'daydı... Telgraf hemen Adana'ya ulaştırıldı... Reisicumhur dostlarıyla yemeğe oturmuştu... Haberi işitince "Çok namuslu bir adam öldü" dedi... "İsteseydi Topkapı'nın bütün cevahirini götürür ve öyle bir ordu kurup geri dönerdi ki..."

romantizma 3 years ago

Zamanın Ruhu

Peter Joseph

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Borç toplumları feth etmek ve köleleştirmek için kullanılan bir silahtır, ve faiz onun birincil mermisidir. Bir ulusu feth etmenin ve köleleştirmenin 2 yolu vardır. Birisi kılıçla, diğeri borçla. -John Adams Dünya, yaşamak için gereksindiğimiz kaynaklara hakim olan bir avuç iş…devamıBorç toplumları feth etmek ve köleleştirmek için kullanılan bir silahtır, ve faiz onun birincil mermisidir. Bir ulusu feth etmenin ve köleleştirmenin 2 yolu vardır. Birisi kılıçla, diğeri borçla. -John Adams Dünya, yaşamak için gereksindiğimiz kaynaklara hakim olan bir avuç iş adamı tarafından ele geçiriliyor. Dünyanın gerçek teröristleri 5000 dolarlık takım elbise giyerler, ve finans dünyası, hükümet ve iş hayatının en yüksek pozisyonlarında çalışırlar. Parasal düzende insanlara güvenmek zordur. Büyük şoklarla izlediğim belgesel, yapım. İnsanın para ve kar için ne kadar çirkinleşeceğini biliyordum, az buçuk tahmin edebiliyordum ama bu kadar çirkinleşeceklerini de tahmin etmezdim. Nasıl köleleştiğimizi, köleleştirildiğimizi anlatmış adamlar. Kaynak bazlı ekonomide kullanılsaydı, bugün bu halde olmayacağımızda belirtiliyor. Doğayı kullansaydık-ki böyle bir şey şu an mümkün değil-bugün ne benzine, ne farklı türde kullanılan materyaller gerek kalırdı. Yani %1'in dünya parasının %40'ına sahip olduğu bir düzende rant uğruna herkes daha da köleleştiriliyor. İnsanların politikacılar, din adamları veya para sahiplerinden medet ummalarının boşuna olduğu; onun yerine makine ve teknikte ileriye gitmiş, teknisyen veya teknik bilen insanlardan çözüm yaratabileceği belirtiliyor. Ve teknik ve teknolojiyi uluslararası bankerler veya şirketokrasiyle yönetilen imparatorluk hanedanındaki para babaları için sırf kâr uğruna nasıl erteleyebildiklerini, paralarına para katarken insanlığın geldiği seviyenin umurlarında olmayacağı çok iyi gösterilmiş. Kısacası amerikan Rüyası değil amerikan kabusu var. Ve küreselleşme bile bu bozuk düzenin bir parçası. Teknolojiyle daha neler başarılabileceğini duyunca ağzım açık kaldı. Tüm Amerikan halkının izlemesi gereken belgesel. Nasıl köleleştirildiklerini, aptal yerine koyulduklarının farkına varsınlar. Tabii böyle diyorumda bu sadece bir hayal. Ancak belki - o da belki- o zaman bu sistem, düzen değişebilir ama görüldüğü üzere önlerinde bir direnç dahi yok. Kaldı ki bir avuç insanın izlemesi neyi değiştirirse o kadar etki edebilir ancak. Terörizm kelimesiyle, kavramıyla Amerika'nın nasıl oynadığını, üzerinden kirli emellerini gerçekleltirdiğini gösteren yapımda daha niceleride var. Eğer bir Tanrı varsa, bunların(para babalarının) daha bu dünyadayken de bu bedellerini ödemeleri temennisiyle... Bu arada on numara ekonomi filmi. Evet sayın okuyucular bu belgeselinde açığını buldum(k) yine bir manipülasyonla ama aynı zamanda da dezenformasyonla karşı karşıyayız. Yani ölümü gösterip sıtmaya razı etme gibi bir olay. Çok fazla konuşmadan sözü Ekşi Sözlük yazarı Tolstoyevski beyefendiye bırakıyorum: -parayi hazine basmiyor, merkez bankasi basiyor. ve faizle hukumete veriyor cunku bono satin aliyor tipki normal yatirimci gibi. bu mekanizma hakikaten sol kulagini sag elinle tutmak gibi ama belgesel de, abd merkez bankasinin yari ozel yari devlet kurulusu oldugunu ve operasyonel masraflari ciktiginda karinin hazineye aktarildigini anlatmamis. bilmeden izlesen o faizler aynen rockefellerin torununun cebine gidiyor sanirsin -basilan para bankada duruyor ve fractional reserve banking (frb) sistemi yuzunden katlana katlana piyasaya geciyor, bu da enflasyonu epey arttiriyor. [frb nedir? bu frb'yi de abdye ozgu gizli sakli bir komploymus gibi anlatiyor; halbuki butun dunya bankacilik sistemi boyle ve bu iyi birsey. zira butun mevduat sahipleri ayni gun gelip bankadan paralarini cekmeyecekleri icin bankalar paranin coguyla yatirim yaparlar, bu sekilde hem girisimciye sermaye olur hem de anapara sahibine faiz oderler. herkesin parasinin yuzde yuzu her an o banka kasasinda yatsaydi yatirimin icin sermayeyi sana kim verecek, 500 sene para mi biriktireceksin? neyse ilk bankanin yatirimlari eninde sonunda baska bankalara gider, onlar da paranin coguyla yatirim yaparlar, vs. sonucta her banka orjinal depozitini o an kendi hesabindaymis gibi gosterdiginden ortadaki toplam nakit hacim katlanmis oluyor. tabii bu nakit fiziksel degil, elektronik ortamda, o yuzden "100 bastik, nasil 900 oldu" demeyiniz] -sonra da belgesel sunu diyor: bu oyle salak bir sistem ki, butun parayi fed borcla bastigindan, o borcun faizini de kendisi basacak ve o faizin de faizi olacak. yani piyasadaki toplam para, hazinenin fed'e borcundan hep az olacak, boyle bir fasit daire. surekli para basmak zorunda kalacagimiz icin de ve frb sagolsun bu basilan paralar enflasyona etki ettigi icin de cebimizdeki paralar deger kaybediyor. haaa simdi benim derdim ne? bir kiere abd enflasyonu yuzde 2-4 arasi, dusuk bir "vergi" orani, yaygaraya luzum yok. ikincisi daha bir adim once basilan para miktarinin frb sayesinde 9'a 10'a katlandigindan bahseden sen degil miydin? e 100 lira bastik, ortadaki toplam para bu. fed'e borcumuz faiziyle 105 lira. fakat basilan 100 lira piyasada 900 lira yaratiyor. 105 < 900. faizini odeyebilmek icin bir daha para basilmasina gerek kalmadi, ortada yeterince nakit var. fasit daireyi kirmis olduk. yani cok basit bir seyi mi gozden kaciriyorum yoksa herkes mi angut? (not: herkes derken herkesi degil seni kastettim) Bu arada Ekşi Sözlüğe erişim engeli kalkmış ortamımız şenlendi...

romantizma 3 years ago

The Arrivals

Achernahr

2 Gönderi

Küçükken Allahu Ekber nidalarıyla izlerdim. Şimdiyse gülüp geçiyom. Gandalfı mehdi olarak gösteriyordu belgesel. Bi müziği vardı çok epikti(o da The Fountain filminden araklamaymış×) o da ne zamanlardı geldik bugüne...

romantizma 3 years ago

Zamanın Ruhu

Peter Joseph

13 Gönderi

Spoiler içeriyor Sherry Jackson: "Meclise sordum, birçok insana sordum, vergi dairesi danışmanlarına sordum, cevap veremediler, çünkü biliyorlar ki cevap verirlerse tüm Amerikan halkı bunun bir dolandırıcılık olduğunu öğrenecek." Bu, Amerikan iş dünyasının 2.Dünya Savaşı'nda her iki tarafı da nasıl finanse ettiğini gösteren…devamıSherry Jackson: "Meclise sordum, birçok insana sordum, vergi dairesi danışmanlarına sordum, cevap veremediler, çünkü biliyorlar ki cevap verirlerse tüm Amerikan halkı bunun bir dolandırıcılık olduğunu öğrenecek." Bu, Amerikan iş dünyasının 2.Dünya Savaşı'nda her iki tarafı da nasıl finanse ettiğini gösteren ufak bir örnek sadece. Ama 11 Eylül aslında başka bir savaşın bahanesidir. Size karşı yapılacak savaş. Bu savaş uzatmalı ki; bölge parçalanabilsin, petrol şirketleri kurulabilsin, silah üreticileri için karlı sözleşmeler devam edebilsin ve en önemlisi, İran ve Suriye gibi petrol sahibi diğer aykırı ülkelere zıplama tahtası olarak kullanılabilecek kalıcı askeri üsler kurulabilsin. Sevginin gücü güce olan sevgiyi yendiğinde, dünya barışı tanıyacak. -Sri Chimnoy Gose Ne ırkçılık, ne cinsel ve dinsel istismar ne de aşırı milliyetçi hareket eskisi gibi işlememeye başladı. Dünyayı tek bir organizma olarak gören yeni bir bilinç gelişti, ve bu bilinç farketti ki, savaş içindeki bir organizma kendini yok eder. Şimdi seçim yapın korku ve sevgi arasında. Totalitariteyi kavram olarak bu belgeselde öğrendim. Ve hala gerçekleşmeyen şu malum çip takma işlemlerini (RFID çipler)... Hep duymuşuzdur. Ama hala icraat yok. İstediğimden değil sadece bir serzeniş ya da yakarış. Gelecek ne gösterecek bakalım. Özellikle önümüzdeki şu son 7 sene çok kritik o güçlerin emellerini gerçekleştirmeleri açısından. Son olarakta şaşırdığım bir noktaysa Hristiyanların içindeki köktendinci Hristiyanların inandığı inançlar ve inançlarını korumak için ürettiği bahaneler. (Dünyanın 12.000 yaşında olduğu,dinozor fosillerinin şeytanın bir işi olduğu, İsa'dan önce gerçekleşen Mithra, Horus doğumlarının-25 Aralık- İsa'dan önce yine Şeytanın yaptığının söylenmesi) Demek ki sadece İslam camiasında yokmuş bu tipler. Ve bütün bunlar gerçekleşse dahi Hz. İsa'nın tekrar yeryüzüne inmeyeceği gerçeği. Bu eminim ki Hristiyanlara çok koymuştur. Yine dinlerarası diyalogdan hareketle Müslümanlarında İsa beklentisi ve mehdi beklentisinin fos çıkacak olması yani gerçekleşmeyecek olması. Yalnız Zeitgeist belgeseli tek bir şeyde yanıldı. O da dinin yalan veya siyaset olduğu gerçeği. Dine siyaset karışır ama bu her dinde olsa bile o dinin hakikatini bozmaz, gerçek kendini korur. Tanrı yok diyorlar tek yanıldıkları nokta orası. Tabii BENCE. Bu arada Sargon'un da Musa'dan önce aynı olayları yaşadığını yine bu belgeselde de gördüm. Öncesinde de Muazzez İlmiye Çığ'ın eserinde görmüştüm. Tekrar ve tekrar izlenesi belgesel, yapım. (Bu arada belgesel insana hayat ve siyasi görüşünü sorgulatabilir cinsten. Üstelik liberal olduğum halde. Aslında her şey bir yanılsama mı? Hepimiz köle miyiz? Özgürlük sadece bir kelime mi?) Wake UP! Wake UP Neo. Bu arada keşke anlatılanlar yalan olsaydı. İnsanların hayatının nasıl cehenneme çevrildiğini anlatan belgesel serisi. ne bu belgesele körü körüne inanın ne de size dayatılan başka şeylere. (Bu arada anlatılanlar dezenformasyon demiş bazı Ekşi Sözlük yazarları, işkillenmedim değil) Ekşi yazar uyanış filmi. bir film izledim hayatım değişti diyebilirim. hayata bakışınızı, inançlarınızı, dininizi, işinizi, bankadaki paranızı, savaşları, güneydoğuda yıllardır yaşanan olayları,tüm dünyayı, hayatı, herşeyi, bambaşka bir bakış açısıyla görmenizi sağlayan, aslında tek yaptığı şey zaten varolanı ortaya koymak olan bir belgesel. bu filmde görülenlere komplo teorisi denemez, çünkü yüzlerce kaynaktan toplanan, gerçek bilgiler üstüste getirilmiş, pekçok düşünürün, bilim adamının, siyasetçinin yorumları alınmış ve bir kolaj yapılmış. sahte olan, iddia olan hiçbirşey yok! acı olan da bu zaten. neden bu filmi hiçkimse konuşmuyor, basında yer almıyor, madem o kadar iyi neden hakkında hiçbirşey duymadık sorularının cevabı da vardır filmde. filmde de söylendiği gibi, din ve toplum önderleri komplo teorisi diyip geçer, ciddiye almazlar bu anlatılanları. ondandır ki bu filmin hiçbir basın organında büyük puntolarla bahsi geçmez, gazeteciler bu film hakkında siyasi ve dini liderlere soru sormaz, bu sıradan bir film olarak kalır, unutulması sağlanır. hakkında doğrudüzgün site bulmanın bile zor olduğu bu belgesel, hala kapatılmamışken http://www.zeitgeistmovie.com/dloads.htm adresinden indirilip divxplanet''den de mükemmel çevirisiyle altyazısı indirilmeli, acilen seyredilmeli ve dağıtabildiğimiz herkese dağıtılmalıdır. filmin sonunda bazı filozofların motive edici sözleri yer alıyor, böylesine karanlık bir tablo ortaya konduktan ve "neden hala bu dünyada yaşıyorum" dedirttikten sonra insanın mükemmelliği, kendi zekasıyla nasıl herşeyi keşfedip, onu sınırlamaya çalışan tüm güçlerin üstesinden gelebileceği çok güzel ifade ediliyor, "ben değerliyim" dedirterek de bitiyor. gerçekten izlenmeli ve izletilmeli denilebilecek belki de tek film. (Ekşi sözlük yazarlarından alıntıdır.) ancak asıl bomba üçüncü bölümde. dinin ve politikanın hazırladığı körleştirmenin sonuçları gösteriliyor. asıl amacın benim o yıllar evvel okuduğum ve sonunda '' ne lan bu'' diyerek bir kenara attığım - ki iyi ki de atmışım insan maymundan gelir mi yauu- harun yahya kitabından farksız bir sonuca ulaşıyor; tek dünya devleti kurmak. bunca senedir salak saçma bulduğum ve insanlara resmen salak muamelesi yaptığım bu düşünce çat diye önüme konulduğu zaman yine de şüphelerim var. çünkü şüphe etmezseniz, yok olursunuz. onca geyik, onca saçmalık, onca berbat kitabın ardından yine aynı yere geliyorum ancak bu kez bu fikri ortaya koyanlar derslerine çok iyi çalışmışlar. nerdeyse söylemlerinde tek bir eksik bile yok. belgeseli sunan adamın sesi son derece emin ve sakin. sanki öbür dünyadan anlatıyor tüm bu olan biteni. nihai sonucu söylüyor sanki insana. ve tüm bunları en fazla neye dayandırıyor biliyor musunuz? söylene söylene sıradanlaştırılan binlerce şeye. televizyon izlemenin, televizyondaki saçmalıkların insanın hayatını nasıl kıstırdığını söylüyor mesela. the network filminden alınan o hitap sahnesinde konuşan kişinin tek bir sözüne ''yok artık '' diyebilecek var mı? tüm insanlık, resmen bir medya ağıyla sarıp sarmalanıp sadece ''gösterilenlere'' inanmıyor mu gerçekten de? insanlar asla başlarına gelen korkunç olaylardan dolayı hükümetleri suçlamıyor. ancak ya gerçekten hükümetler iğrençse? -ki öyleler-. tek umursadıkları gerçekten de sadece yönetmek ve güce sahip olmaksa? (bkz: niccolo machiavelli). filmde bahsedilen amero, kuzey amerika birliği gibi kavramlar gerçekten şaşırtıcı. ancak bu kavramlarla ilgili nerdeyse nette bile çok fazla veri bulunmuyor. araştırmak için gerçekten uğraşmak gerek. üstelik de nicholas rockefellar'ın aaron david'e söylediği adamın canını fena halde sıkan sözleri ise hiç de mantık dışı değil. insanlara çip takılması hiç de yabancı değil aslında. yine klasik şeylerle ve komplo teorisyenlerinin yıllardır sata sata bombok ettikleri lafları bu kez farklı şekilde söyleyeceğim. nerdeyse hepimizin birer cep telefonu yok mu? artık nerdeyse tüm alış verişlerimizi, emeğimizi depoladığımız banka hesaplarımızı tek bir karta sıkıştırmıyor muyuz? nerdeyse herkesin evinde bir televizyon yok mu? şu yazıyı okuyabilen çoğunluğun nerdeyse tüm özel hayatı nette gezinmiyor mu? kişisel bilgileri hükümetin elinde değil mi? bunlara hayır diyebilir misiniz? bugün sizi birisi ''gerçekten'' bulmak istese ve sizi oturduğu yerden mahfetmek istese bunu yapamaz mı? bütün bu sorulara yanıtınız evetse neden insanların çip takılmasına sıcak bakabileceğini düşünmüyorsunuz? insanlar toplu histeriyle bugün bizkaçkişiyiz gibi bir oluşuma milyonlarca üye bulabiliyorsa, kaç kişi sizce bu çiplere hayatını sıkıştırmayı düşünür? toplumun gerçekten ne kadarı tüm bunlara kuşkuyla bakar? ben söyleyeyim; çok az. aynen de bu söyleniyor zaten. ''insanlar bütün bunları kendileri isteyecek''. hayatlarımızı kıstıran, kapalı kapalar içinde bize yaşatan, bizleri doğadan uzaklaştıran binlerce şey var. üstelik de bunları bile isteye yapıyoruz. eğlenmek için tv seyrediyor, yine eğlenmek için dizilere filmlere onca parayı veriyor, tüketmenin mükemmeliğini yaşarsan ''boksun kapitalizm'' derken bir yandan da ''battı balık yan gider '' diyebiliyoruz rahatça. sizce de bir şeyler bombok değil mi? hayat gerçekten bombok değil mi? tüm bütün bunların üzerine bir de ''sevgi'' den bahis açsak mesela tam şu anda, hepiniz yüzünüzü ekşittiniz değil mi? çünkü sevgi bile ayaklar altında. iki paralık. her şey gibi. kendimizi birer et parçası olarak görmenin korkunçluğunu hissedip, hayatımızın giderek amaçsızlaştırıldığını gördükten sonra bile tüm bütün bu manzaraya bakamayacak kadar körüz. insanlık, elinde olan fırsatı kaçırıyor. her ''körsünüz'' yada ''aptalsınız'' diyene sadece şiddetle yanıt veriyor. oysa ki karşınızdaki belki de gerçekten egonuza çizik atmaya çalışmadan sadece sizi uyarmaya çalışıyor. aynen bu yapım gibi.. bu yapımın benim için ayrı bir yeri daha var. çünkü bu yapım deliler gibi sevdiğim bir adamın konuşmasıyla bitiyor. bill hicks. hemen öncesinde de lost dizisinde bir karakter olarak gördüğümüz ''gerçek'' richard alpert'ın sözleri yer alıyor. carl sagan'a da buradan selamlarımı gönderiyorum artık hangi galaksideyse. tüm bu adamların söyledikleriyle bitiyor bu yapım. bu bile, bence bu iki saatlik serüveni izlemeniz için bir neden. sürekli saçmalık olarak örneklerini gördüğümüz o yaşlı gözlerle ve içi bomboş mesajlarıyla insana duyarsızlığını bir anlığına anımsatmaktan başka bir şey yapmayan yapımlardan değil. çok eksiği var. hatta az bile söylemiş söyleyeceklerini. ama bu kadarı bile bir çok insana yeter bence. klişeyse klişe abicim, bence de izleyin, izletin. bu gece hep küçük açacakmışsınız gibi izleyin! belgeseli izlerken kimsenin fark etmediği olgu; daha çok amerikan halkına hitap ettikleri. ha, biz amerikan menşeili bu yaşamımızda nice filmlerden akıllarımızda kalan empoze edilmiş duygularla yaşarken salt kendi problemlerini dünya'ya sunmaları aslında onların da eleştirdikleri gibi olmaları demek. yine de izlenilebilir belgeseldir, bu iddialar parçalarının btnlştrlmş karelerinden yapılan.

romantizma 3 years ago

Yedinci Hayat

Tommy Wirkola

153 Gönderi

Filmin afişi beni yanılttı(ya da ismi) , çok daha farklı bir film bekliyordum ama sürükleyici bir bilimkurgu filmiydi. Öneririm.(Pazartesiye ne oldu yu da Yedinci hayat diye çevrimezsin aw)

romantizma 3 years ago

Oblivion

Joseph Kosinski

28 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitaplara ayrı bir sevgim olduğundan sonlara doğru bir kitaplıkla bir tablonun olduğu romantik bir sahne vardı. Orası beni filme hem hayran bıraktı hem de mest etti. Sonunda iyi, sağlam bir bilim-kurgu filmi izleyebildim. Eğer macera yaşayayım ve bilimkurgu türünde olsun…devamı

romantizma 3 years ago

Hayat

Daniel Espinosa

53 Gönderi

Spoiler içeriyor Üst üste izlediğim iki filmde - güya- uzaylı bilim-kurgu filmiydi ama uzaylının u'su yoktu. Hadi belki sonuyla mutlu sona bağlayacaklar sandım onda da tersi oldu. Yani bilim kurgu filmi izlemek istiyorsanız bu film size uygun kaçmayabilir. Daha çok absürt komedi…devamı