(@) - Raf

Sizlere değeri bilinmemiş 5 film önereceğim Değeri Bilinmemiş Filmler - 1 "Shiki Jitsu" (Ritüel) manga sanatçısı Hideaki Anno tarafından çekilmiş 2000 çıkışlı drama filmi. Yönetmenliğinin sadece anime ile sınırlı olmadığını kanıtlayan Anno; kişisel olarak kendisine benzeyen karakterinin, psikolojik açıdan sıkıntılar…devamı

saburo 1 year ago

Incoherence

Bong Joon Ho

1 Gönderi

Değeri Bilinmemiş Filmler - 2 "Incoherence" Güney Kore'nin en değerli yönetmenlerinden biri olan Bong Joon Ho'nun 1994 yılında çektiği 30 dakikalık orta metraj filmi. Kendisinin öğrencilik yıllarında çektiği bu film ilk tecrübesi.. Buna rağmen son derece anlamlı bir film. Toplumun…devamı

saburo 1 year ago

Tırmanış

Larisa Shepitko

3 Gönderi

Değeri Bilinmemiş Filmler - 3 "Voskhozhdeniye" (Tırmanış) Sinema tarihinin tartışmasız en iyi kadın yönetmenlerinden biri olan Larisa Shepitko'nun 1977 yılında gösterime giren psikolojik savaş filmi. Son derece gerçekçi olan filmde, iki sovyet askeri yiyecek bulmak için gittikleri bir kasaba da…devamı

saburo 1 year ago

Çığlıklar ve Fısıltılar

Ingmar Bergman

8 Gönderi

Değeri Bilinmemiş Filmler - 4 "Viskningar Och Rop" (Çığlıklar ve Fısıltılar) Ingmar Bergman, ülkemizde ve dünyada genel olarak Yedinci Mühür, Persona ve Yaban Çilekleri filmleriyle tanınır. Ancak bazı filmleri vardır ki ne kadar iyi olurlarsa olsunlar bu filmlerin gölgesinde kalır.…devamı

saburo 1 year ago

Sükut

Mohsen Makhmalbaf

7 Gönderi

Değeri Bilinmemiş Filmler - 5 "Sokout" (Sükût) farklı bakış açıları ve özgün kalemiyle beni derinden etkilemiş olan İranlı yönetmen Muhsin Mahmelbaf'ın 1998 yılında çekmiş olduğu müzikal drama filmi. Tacikistan kültüründen de izler taşıyan filmde; 10 yaşında gözleri görmeyen bir erkek…devamı

saburo 1 year ago

"Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen Kum taneleri var ya onlardan birindeyim Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum…devamı

saburo 1 year ago

"Acım, beni bir gün boğabilir Kalırsa bir çığlık benden kardeşler Koruyun, saklayın onu ne olur. Her insanın kendince bir tarihi vardır Bir seyir defteri, ağaca atılan çentik belki Hani bir gün dönülür de bir şeyler anımsanır. Kimsesizim, dalsızım, duraksızım şimdi…devamı

saburo 1 year ago

Palyaço

Heinrich Böll

4 Gönderi

"Bence bu dünyada hiç kimse bir palyaçoyu anlamaz; bir palyaço bile öteki palyaçoyu pek anlamaz. Onların da arasında hep kıskançlık ve çekememezlik vardır." (Sayfa 97) Modern edebiyatın önemli isimlerinden biri olarak görülen Alman yazar Heinrich Böll'ün 1963 yılında yayımladığı ikinci…devamı"Bence bu dünyada hiç kimse bir palyaçoyu anlamaz; bir palyaço bile öteki palyaçoyu pek anlamaz. Onların da arasında hep kıskançlık ve çekememezlik vardır." (Sayfa 97) Modern edebiyatın önemli isimlerinden biri olarak görülen Alman yazar Heinrich Böll'ün 1963 yılında yayımladığı ikinci dünya savaşı sonrası eseri. Türünün hakkını veren bir isim, ilk kez okumama rağmen çok beğendim. Ustaca bir kalemi var ve konuya olan hakimiyetine hayran kaldım. "Hans Schiner" adında genç bir adam maddi olarak durumları iyi olmasına rağmen toplumda kendisine yüklenmiş bütün statüleri reddederek, kendi yolunu bulmayı hedeflemektedir. Hatta bunu iş hayatında, aşk hayatında ve sosyal hayatında en keskin biçimde gerçekleştiriyor. Meslek olarak palyaçoluk yapıyor, ailesinin konumunu ve davranışlarını inceleyerek; üstün -Alman ırkını temsil edildiği bariz görülüyor (özellikle annesi)- alman burjuvazisini (yer yer alay ederek) eleştiriyor. Sevdiği kadınla yıllarca birlikte oluyor ama Hristiyanlığı bir türlü kabul etmemesinden dolayı - kadın bunu bir tür inanç problemine dayandırıyor- bir başına kalıyor. Her açıdan zayıflaşan ana karakter, çözümü farklı yollardan bulmaya çalışır. İkinci dünya savaşı sonrası yaşanan gelişimleri çok net bir biçimde eserde görebilmek mümkün. Toplumda kabul edilmeyen birtakım kültür ögeleri, inançlar ve ideolojiler; yazarın yarattığı karakter üzerinden ciddi bir biçimde eleştiri yağmuruna maruz kalıyor. Ben okurken bu denli içsel hesaplaşmaları beklemiyordum. Karakterin kendinden emin oluşu ve bütün karşı tepkilere rağmen kendi yolundan vazgeçmeyişi hoşuma gitti. Ancak yaşananlar durumların sonucu bu kitaptaki gibi bitmeyebilir. Sonuçta Alman kültürü bu her şeyin hızlı birer tetikçisi olabilirler. Alman ve modern edebiyata ilgi duyanlara şiddetle tavsiye ederim. Yazar Böll 1972 yılında Nobel Edebiyat Ödülünü kazanmıştır.. Sevdiğim bazı alıntılar; "Sanatçıların hayatını anlatan filmler işkence verir bana. Böyle filmleri yapanlar, o dönemde yaşasalardı van Gogh'a bir tablosu için yarım paket sigara verip sonra da, "Bir pipoluk tütün de verseydik bize bunu yine çizerdi," diye üzülen insanlardır. O filmlerde, sanatçı ruhunun istırapları, sefaletleri ve Şeytan'la mücadeleleri anlatılır, fakat her şey geçmişte olmuş kabul edilir. Sigarası olmayan, karısına ayakkabı alamayan bir günümüz sanatçısı ise film yapımcıları için ilginç değildir. Bazı boşboğazların onun bir dâhi olduğunu kavraması için daha üç nesil geçmesi gerekir." (Sayfa 98-99) "Huzur, bir palyaço için çok önemlidir. Başkaları buna “dinlenme” der. Palyaço o anda sanatını tamamen unutur. Başkaları ise ancak bu dinlenme saatlerinde sanatla ilgilenir. Sanattan başka bir şey düşünmeyen sanatkâr insanlar ise ayrı bir konudur. Çalışmadıkları için onların dinlenmeye gereksinimi yoktur. Sanatkâr ruhlu bu insanlara sanatçı demek büyük yanlış anlamalara neden olabilir. Bu insanlar, sanatçı tam dinlenmeye niyetlendiği zaman sanat üzerine konuşmak isterler. Sanatçının kendine zorlukla ayırabildiği ve sanatı kafasından atmak istediği bu üç-beş dakikalık zamanda, sanata ilgi duyanlar van Gogh'dan, Kafka'dan, Chaplin'den veya Beckett'tan söz eder, sinirinizi bozarlar. Böyle anlarda intihar etmek isterim." (Sayfa 99) "Sanatçı olmayanın dinlenme zamanı palyaçonun çalışma saatidir." (Sayfa 100) "Güzel bir söz vardır: hiçbir şey. Hiçbir şey düşünme. Başbakan'ı düşünme, Katolikleri de düşünme. Küvette ağlayan, terliklerine kahve damlayan o palyaçoyu düşün." (Sayfa 138) "İnanın,"diye konuştu, "sadece inanın. Bilir misiniz, bir şeye sadece inanmak bile insana çok güç verir." (Sayfa 176) "Ölüm bizi ayırana kadar," demişti. Ben ölmemiştim. (Sayfa 235)

saburo 2 years ago

"Ey sonbahar! ey düşsel yolculuk! seni Dolaştım yaz sıcaklarında, bekledim Duydum ki benim değildi artık, doğanın Kalbiydi uçurumlar toplamı kalbim. De bana, anlat bana, öyleyse neden hatırlıyorum onu O fırtına kuşunu gölgesini yere düşüren Gittiydi geldiği yere, uzaklığına Döner mi…devamı

saburo 2 years ago

Uyuyan Adam

Georges Perec

17 Gönderi

Fransız yazar Georges Perec'in 1967 yılında yayımladığı eseri. Roman olarak basılmış ancak ben anlatı havası sezdim. Sinemadaki "yeni dalga" akımı gibi son derece gerçekçi bir eser ortaya koyulmuş. Kullandığı üslupta ilgi çekici. Ben sevdim, tavsiye ederim. "Bu senin yaşamın. Bu…devamıFransız yazar Georges Perec'in 1967 yılında yayımladığı eseri. Roman olarak basılmış ancak ben anlatı havası sezdim. Sinemadaki "yeni dalga" akımı gibi son derece gerçekçi bir eser ortaya koyulmuş. Kullandığı üslupta ilgi çekici. Ben sevdim, tavsiye ederim. "Bu senin yaşamın. Bu sana ait. Önemsiz servetinin tam bir dökümünü yapabilir, ilk çeyrek yüzyılının kesin bilançosunu çıkarabilirsin. Yirmi beş yaşındasın ve yirmi dokuz dişin, üç gömleğin, sekiz çorabın, artık okumadığın birkaç kitabın, artık dinlemediğin birkaç plağın var. Başka şeyleri hatırlamayı canın hiç çekmiyor: ne aileni, ne öğrenimini, ne aşklarını, ne dostlarını, ne tatillerini, ne de tasarılarını. Yolculuklara çıktın ve dönüşte yanında hiçbir şey getirmedin. Oturuyor ve beklemek istiyorsun sadece, bekleyecek bir şey kalmayana kadar beklemek: Gece olsun, saatler vursun, günler geçip gitsin, anılar silikleşsin." (Sayfa 19) "Köpeklerin Tanrısı, kedilerin Tanrısı, yoksulların Tanrısı olabilirsin, elinde bir tasma, biraz ciğer, biraz servet olması bunun için yeterlidir, ama asla bir ağacın efendisi olmayacaksın. Kendin de bir ağaç olmayı istemekten başka bir şey yapamayacaksın. İnsanlardan nefret ettiğin anlamına gelmez bu, ne diye onlardan nefret edesin ki? Ne diye kendinden nefret edesin ki? Keşke insan türüne ait olmak, o dayanılmaz ve sağır edici gürültüyü de beraberinde getirmeseydi; keşke hayvanlar âleminden çıkıp aşılan o birkaç gülünç adımın bedeli, sözcüklerin, büyük tasarıların, büyük atılımların o dinmek bilmeyen hazımsızlığı olmasaydı! Karşı karşıya getirilebilen başparmaklara, iki ayak üstünde duruşa, omuzlar üzerinde başın yarım dönüşüne fazla ağır bir bedel bu. Yaşam denen bu kazan, bu fırın, bu ızgara, bu milyarlarca uyarı, kışkırtma, tembih, coşkunluk, bu bitmek bilmeyen baskı ortamı, bu sonsuz üretme, ezme, yutma, engelleri aşma, durmadan ve yeniden baştan başlama makinesi, senin değersiz varoluşunun her gününü, her saatini yönetmek isteyen bu yumuşak dehşet." (Sayfa 32) "Yoksun artık: Saatlerin ardından, günlerin ardından, mevsimler geçerken, zaman akarken, neşelenmeden, hüzünlenmeden, geleceksiz ve geçmişsiz, öylece, düpedüz, apaçık yaşayaduruyorsun, tıpkı sahanlıktaki musluktan damlayan bir su damlası gibi, pembe plastik bir legende suya bastırılmış altı adet çorap gibi, bir sinek ya da istiridye gibi, inek gibi, salyangoz gibi, bir çocuk ya da bir ihtiyar gibi, bir fare gibi." (Sayfa 56) "Uyumuyorsun, ama uyku artık gelmeyecek. Uyanık değilsin ve hiç uyanmayacaksın. Ölü değilsin ve ölüm bile seni kurtaramayacak..." (Sayfa 73) "Yalnızlığın bir şey öğretmediğinden, kayıtsızlığın bir şey öğretmediğinden başka hiçbir şey öğrenmedin. Bu bir aldatmacaydı, gözalıcı ve tuzaklı bir yanılsamaydı. Yalnızdın, hepsi bu, ve kendini korumak istiyordun; dünyayla senin arandaki köprüler sonsuza dek atılsın istiyordun. Ama sen bir hiçsin, dünya ise öyle kocaman bir sözcük ki: Büyük bir şehirde başıboş dolaşmaktan, birkaç kilometre uzunluğundaki cepheler, vitrinler, parklar ve rıhtımlar boyunca yürümekten başka bir şey yapmadın hiç." (Sayfa 101)