(@) - Raf

Spoiler içeriyor kitap gibi film benzetmesi çok filme söyleniyor ama bu tanımlamayı en fazla hak eden yapımlardan biri. öncelikle isviçre'nin kasvetli havasının ardından portekiz'e geçilmesi filmin sıcaklığını artıyor. akdeniz ülkelerinde geçen filmlerin kötü olma ihtimali yokmuş gibi geliyor bana. ama anlamadım bu…devamıkitap gibi film benzetmesi çok filme söyleniyor ama bu tanımlamayı en fazla hak eden yapımlardan biri. öncelikle isviçre'nin kasvetli havasının ardından portekiz'e geçilmesi filmin sıcaklığını artıyor. akdeniz ülkelerinde geçen filmlerin kötü olma ihtimali yokmuş gibi geliyor bana. ama anlamadım bu lizbonda şehir planlamasına, sokakların muvazenesine, binaların estetiğine çok dikkat edilmiş. resmen büyük çaplı enayilik. müsait olan her yere hiç düşünmeden 40 katlı bina dikip şehre alamayacağı kadar insanı toplamak akıllarına gelmemiş herhalde. başrolümüzün araştırdığı konuda bizim gibi hiç bilgisinin olmaması sebebiyle bizde onunla birlikte merak ediyoruz ve yeni şeyler öğreniyoruz. böyle olması da seyir zevkini artırıyor. hikayenin içindeki hikaye de güzeldi. ama doktor karakterine asla ısınamadım. kadın için arkadaşını satmak ilk defa gördüğümüz durum değil ama her gördüğümüz de ayıplayacağımız bir davranış. eczane açmasına yardım etmesi de maddi güç gösterisi. film vesileyle karanfil devrimine de göz atmış bulundum. izlemeden önce size de tavsiye ederim. olayların devrimin arka planında geçmesi eserin manzarasını hem nostaljik hem de daha dramatik hale getiriyor. yaşananlar aslında baya acı verici. kitap karakterlerinin o dönemi yok sayması daha üzücü bence. beni izlerken en çok etkileyen böyle bir hikayenin gerçek olma ihtimalinin ürperticiliği oldu. mesela en sevdiğiniz bir roman hakkında bilgi sahibi olmaya karar veriyorsunuz ve derinliklerine inmeye çalışıyorsunuz. kitaptaki karakterlerle bire bir konuşma fırsatı yakalıyorsunuz. bir edebi esere konu olmuş kişilerle konuşmak.. mükemmel olurdu. martin eden hikayesinden 30 yıl sonra ruth ile konuşmak mesela. ince memed romanından 20 yıl sonra kitaptaki kişilerle bir sohbet.. romanda gerçek bir olay yazılmasa da düşüncesi bile güzel. filmin ilk başlarında adam işsiz gibi ne çabuk maceraya atıldı ya diye söyleniyordum içimden ama daha sonra anladım. sıkıcı diye tabir edilen insanlar galiba ikiye ayrılıyor. birinci taraf, bu halinden memnun ve kendi isteğiyle bu pozisyonu kabul etmiş. ikinci taraf ise sıkıcı olmaya maruz bırakılmış veya sonradan edinmiş. başrolümüz ikinci kısma dahil ve bu ruh halinden bir çıkış arıyor. intihar eden kadınla karşılaşması ve o kitabı okuması da üstündeki ölü toprağını atmak için bir sebep. ilgi alanına yönelik harika bir serüven fırsatı eline geçti ve çok güzel değerlendirdi. yalnız şunu da söylemeden geçmeyeyim sıkıcılık mevzusu da göreceli veya ilişki kurduğunuz kişiye bağlı. eğlence kimine göre kulüplerde bağıra çağıra dans etmek ise kimine göre de yalnız bir şekilde yürümek veya sevdiği bir konu hakkında sohbet etmek. iki kişi arasında ruhsal olarak bir duvar varsa karşıdaki insanı sıkıcı gibi yargılamalarla yetersizlik hissine mecbur bırakmak çok yanlış. ancak herkesin bu konuda fikri sabit ve bireysel farklılıklara kimse önem vermiyor.

sametskywalker 1 year ago

Lütfen Beni Öldürme

Marc Forster

19 Gönderi

Spoiler içeriyor bir yazarsınız, kahramanınız ne yazarsanız onu yaşıyor. bu durumda ölümle sonuçlanan bir son yazar mıydınız? diğer tarafta kahramansınız, ölümünüz, başarılı bir yazar tarafından çok şiirsel ve manidar yazıldığı için sadece bu sebepten ötürü bu sonu kabullenir miydiniz? film sizi böyle…devamıbir yazarsınız, kahramanınız ne yazarsanız onu yaşıyor. bu durumda ölümle sonuçlanan bir son yazar mıydınız? diğer tarafta kahramansınız, ölümünüz, başarılı bir yazar tarafından çok şiirsel ve manidar yazıldığı için sadece bu sebepten ötürü bu sonu kabullenir miydiniz? film sizi böyle sorulara sürüklüyor. özgün ve farklı bir fikirden yola çıkmış, enteresan bir o kadar da keyifli bir film. bu tür filmlerden daha fazla keşfetmeliyim. filmlerde aşırı derecede daha önce izlemiş hissi yaşamayı sevmiyorum. ama bu film tamamen yeni bir bakış açısı olduğunu hissettirdi. karakterlerin aksanları çok iyiydi. başrol kadın karakterlerde güzel ve çekiciydi. maggy glyheanhall aşırı sevimli. ayrıca profesörün odası cennet gibi bir yerdi. duvarları kitaplarla bezenmiş, sanatsal açıdan da kaliteli düzenlenmiş bir oda. ben olsam oradan çıkıp eve gitmeyi düşünmem. filmin sonu farklı olabilir miydi bilmiyordum ama olması gerektiği gibi bitseydi filmin umut verici, hissettirdiği güzel duygulara ters düşerdi. aslında derinlerde tanrı - kader ilişkisine de değiniliyor gibi ama film bu konuda fazla done vermeyerek alt metinle izleyici boğmamış. ama ben biraz değinmek istiyorum. harold karakteri yazarın yazdıklarını yaşamıyor aslında, bir şeyler yapıyor, yaptıkları hikaye oluyor. kader anlayışımız gibi. yaratıcımız bize şunu yap demiyor, onu yapacağımızı zaten biliyor aslında biz yaşadıkça da kaderimiz şekilleniyor. bu bağlantı da güzeldi. filmin her karakteri filme katkı sağlamış ve keyifli hale getirmiş. kirazın tadı filminde intihar etmeye gidip kiraz yerken intihar etmektense vazgeçen bir adam vardı. biraz onu anımsattı sonu. bazen küçük sebepler koca bir ömrün bitmesine engel olabilir. hayat telaşı içinde insanların çoğu ölümü unutuyor ama bir hatırlasa belki de o zaman gerçekten yaşamaya başlayacak. hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamak üstümüzde ağır bir yük oluşturuyor. velhasıl kelam film izlenmeye kesinlikle değer. umarım izlersiniz.

sametskywalker 1 year ago

Christopher Robin

Marc Forster

18 Gönderi

mükemmel dizayn edilmiş ingiltere sokaklarının kaldırımlarına dökülen yapraklar, hafif çiseli hava, oradan oraya koşuşturan kasketli insanlar.. filmin iki tarafı var. bir tarafı bahsettiğim gibi nostaljik bir hissiyat veriyor. diğer taraf ise masalsı, fantastik bir ortam çiziyor. insanların yaş aldıkça çocuk…devamı

sametskywalker 1 year ago

Dede Korkut Hikâyeleri

Anonim

8 Gönderi

yeni yılın ilk kitabı olmaya en yakın eser şu an da ama bir şey yazmak için seçtim şimdilik. yeni yıldan değişimler beklemek, her şeyin farklı olacağını düşünmek bana realist çizgide baktığında pek mantıklı gelmiyor çünkü aslında tarih dışında değişen bir…devamı

sametskywalker 1 year ago

Fareler Cumhuriyeti

Erol Toy

1 Gönderi

kitabı çocuğa uygunluk açısından ele almak zorunda olduğum bir final ödevim olduğu için okuduğum hikayelerden biriydi. sonra kaybolmasın ve bana da bir anı olsun diye burada paylaşmaya karar verdim. yazarın hayatı, tarihi arka plan ve mesajlar başlıkları altında analiz ettim.…devamıkitabı çocuğa uygunluk açısından ele almak zorunda olduğum bir final ödevim olduğu için okuduğum hikayelerden biriydi. sonra kaybolmasın ve bana da bir anı olsun diye burada paylaşmaya karar verdim. yazarın hayatı, tarihi arka plan ve mesajlar başlıkları altında analiz ettim. muhtemelen devamı yorumlarda olur. okuyup okumamak size kalmış.. YAZARIN HAYATI: Türk edebiyatında çok yönlü olması ile bilinen Erol Toy, 27 Temmuz 1936’de Trabzon’un Sürmene ilçesinde doğmuştur. Edebiyat kariyerine şiirle başlayan yazar, gazetecilik ve yazarlık alanlarına yetkin eserler yaratmıştır. Yapıtları Türk fikir yapısında önemli izler bırakması ile bilinir. Erol Toy, yazın dünyasındaki yaşamı boyunca halkından asla kopmamış ve halkı ile iç içe olmuştur. Bu düşüncesini de bir konuşmasında şu ifadelerle desteklemiştir. “Aydın, kafası ile kavga eden insandır.” Bu cümlede Erol Toy’un kafası ile kavga etmek tabiri, haksızlıklara, kötülüklere ve çirkinliklere karşı fikri bir mücadele vermekten ibarettir. Fareler Cumhuriyeti hikâyesinde de bu sözlerinin yansımalarını görürüz. Örneğin, genç farelerin yaşlı fareler için yiyecek toplamak adına kurban edilmesi dikkat çekicidir. Fareler arasında düzeni koruyan olarak lanse edilen yaşlı ve aynı zamanda yönetici fareler, karşılaşılan zorlu süreçte yönettikleri genç fareleri amiyane tabirle yem olarak kullanarak hayatlarını devam ettirmek gayesi gütmüşlerdir. “Yaşlılar, deliklerin ağzından olayı görünce sevindiler. Gençler bu arada yeterince yiyecek derleyebilirlerdi. Minnoş(kedi) Kısakuyruk’u hemen öldürmezse toplananlarla akşamı edebilirler. Akşama ’da İrice’nin kurban edilmesiyle rahata kavuşurlardı.” S72. Yazar, ilk öyküsünü 1952 yılında Çınar dergisinde yayımlamıştır. Daha sonra 1967 yılına kadar olan süreçte yayımlanan herhangi bir eseri yoktur. Bu 15 yıllık süreçte günlük yaşamını idame ettirebilmek için farklı işlerde çalışmış, askerliğini yapmış ve çalıştığı bankada emekçilerin sendikalaşma mücadelesinde aktif rol oynayarak çalışanların örgütlenmesini sağlamıştır. Geçirdiği bu sürecin ardından ise 1967 yılında 10 öyküden oluşan Yenilgi kitabını çıkarmıştır. Yenilgi kitabındaki öykülerin ana konusunu ise bu sendikalaşma sürecindeki geçirdiği olaylar oluşturmuştur. Fareler Cumhuriyet’i kitabı ile bağlantı kurmak istediğimizde ise Genç fare Sertpençe’nin en büyük düşmanları kediye karşı artık kaçma halinden sıyrılıp ona karşı birlik olup bu durumdan kurtulmak için tüm fareleri örgütlemek istemesi yazarın düşünce dünyasının bir fotokopisi olabilir. Sanatçı, kitapta genç farenin mücadelesini şöyle aktarıyor: “Kedi, bir fareye işkence ederken, ikinciyi görünce şaşırdı. Biz yüzlerceyiz. Hepimiz birden çıkıversek karşısına, sanırım daha çok şaşırır.” S53 “Böyle korkuyla beklemektense ölmek yeğdir.” S58 Erol Toy’un hayatında en önem verdiği ve kitaplarında da bahsetmekten geri durmadığı diğer ilkesi de eşitliktir. Bahsettiğimiz kitabında sembolik olarak açıklamaya uğraştığı sınıf ayrımına bir eleştiri getirir. “İşte yeryüzü, işte yiyecekler. Bize on günlükken belletilen töremiz ne der? Sağlam olan her fare, kendi yiyeceğini kendisi elde eder. Gecikirseniz aç kalırsınız. Çünkü kediyi kovalayanlar ne varsa silip süpürmeye hazırlanıyorlar.” S85 “Aç kalma kaygısıyla, ilk kez kendi yiyeceklerini derlemek için söylene söylene yola düştüler.” S85 Türk Edebiyatına çeşitli türlerle katkı sağlamış ve kalıcı izler bırakmayı başarmış olan Erol Toy, 13 Mart 2021 tarihinde vefat etmiştir. TARİHİ ARKA PLAN: 1975 yılı, Türkiye’nin sosyolojik yapısını, ekonomisini ve siyasetini etkileyen aynı zamanda şekillendiren olaylara sahiptir. Şüphesiz bu vakaların en şiddetlisi ve etkisi günümüzde de en yakın hissedileni ekonomik krizdir. Bu dönemde petrol krizi ve enflasyon oranının artması, doların Türk lirası karşısındaki hızlı değer artışı ülkeyi kendi kendine yetebilen bir durumdan dış borçlanmaya bağlı kalmış bir coğrafyaya dönüştürmüştür. Bu gelişme ve Fareler Cumhuriyeti kitabı ile dar bir açıdan paralellik yakalamak istediğimizde ise kitaptaki kedi figürünün bu ekonomik zorlukları temsil ettiğini ileri sürebiliriz. Oluşan ekonomik zorluklar kırsaldan kente göç dalgasını oluştururken bu hareket kent yaşamını da etkilemiştir. Nüfusun bir anda aynı bölgeye yığılması insanlar arasında yaşam standartları telaşını ve kavgasını başlatmıştır. Tıpkı eserimizde fareler için tehdit amaçlı getirilen kedinin, farelerin beslendiği bölgeleri denetlemesinden kaynaklı farelerin kısıtlı bir çevreden ibaret kalan besin bölgesinde diğer fareler ile rekabete girişmek zorunda kalması gibidir. “Sertpençe, çaresizlik içinde ağlarken, öteki farelerin bu olanaktan yararlanarak, yerdeki meyveleri sürüklediklerini gördü. Bu daha çok üzdü onu. Annesi can derdine düşmüşken, ötekiler karınlarını doyurmanın sevincine kapılmışlardı.” S43 1975 senesinin ele alınması gereken bir diğer yönü de Türkiye’ye uygulanan Amerika ambargosudur. Tamamen haklı sebepler doğrultusunda yapılan harekâtın ardından karşı hamle olarak ambargo uygulamasına gidilmiştir ve bu karar da ülkeyi siyasi ve ekonomik anlamda bir hayli zorlamıştır. Kitaptaki kedi figürünün ekonomik zorluğun temsili olabileceğini ileri sürmüştük. Bahsettiğimiz ambargo ise farelerin her türlü engeli aşmasından sonra çaresiz kalıp farelerin savunmasız kaldığı hayvan olan kediyi besleme kararı alan ev sahibi olabilir. Çünkü ekonomik zorluklar, tek başlarına meydana gelemeyeceği gibi bir durumun sonucudur. Bu sonucu yaratan ise onun üstünde bir sebeptir, ona da uygulanan ambargoyu örnek gösterebiliriz. Kitabın yazıldığı döneme tekabül eden süreçte İstanbul’da işçi bayramı coşkulu bir şekilde gerçekleştirilmişken süreçteki siyasi gerilimler ve yöneticilerin baskıcı tavrı bu hareketleri şiddetli bir ayrışmaya ve çatışmaya sürüklemiştir. O dönem çıkan edebi eserlerde de işçi hakları, sendikalaşma ve ekonomik adaletsizlikler kendine sık sık yer buluyordu. Yazarın fikri yapısını düşündüğümüzde bu temaları eserlerinde göz ardı etmesini bekleyemeyiz. Zaten Erol Toy, fikirlerini sadece bu dönem özelinde değil yarattığı bütün eserlere serpiştirmiştir. Bahsini ettiğimiz Fareler Cumhuriyeti adlı eserde de yoğun olarak haksızlığa karşı birlik olarak emeklerin karşılığını almak, adaletsizliği fark etmek ve mücadele edilen engeli örgütlenerek aşma söz konusudur. Kitabımızın dönemin özelliklerini yansıtan belirtileri bunlarla da sınırlı değildir. Sözü edilen yılda gerçekleşen tüm olayların sonucunda derin bir kutuplaşma olmuştur ve bu sorunların çözümünün önündeki en büyük güçlüklerden biridir. İncelediğimiz eserde yavaş yavaş başlayan ve sonlara doğru artan sıkıntılar sonucunda fareler arasında genç ve yaşlı, yöneticiler ve yönetilenler olarak ayırabileceğimiz taraflar oluşmuştur ve yalnız bir taraf birlik olup devam eden yönetim anlayışına başkaldırmıştır. KİTABIN ÖZETİ, DİL VE ÜSLUBU, MESAJI: Fareler Cumhuriyeti, genç farelerin anneleri tarafından sütten kesilmeleri ile başlar. Artık bebeklik evresini geride bırakan ve gençlik statüsüne yükselen genç fareler, yaşadıkları cumhuriyetin kurallarına göre kendileri beslenecek ve tükettikleri besinlerin bir kısmını yöneticiler için ayıracaktır. Tozpembe günlerinin bittiğini kabullenmek de zorlanan genç fareler, yaşamlarını devam ettirmek için mücadele vermek zorunda kalınca yetişkin farelerin her gün yaşadıkları zorlukları bizzat tecrübe ederek fark edeceklerdir. Yalnız uzun zamandır bu zorluklarla başa çıkmaya çalışan fareler, karşı karşıya kaldıkları engelleri aşmak için de farklı yollar bulmuşlardır. Ta ki artık insanlar tarafından engellenemedikleri zaman en büyük düşmanları kedi sahne alıncaya kadar. Fareler, daha önce yaşadıkları acı tecrübeler dolayısıyla kedilerle savaşmaya cesaret edememiş ve hep kaçmışlardır. Kediler kendi halklarından birine zarar verdiğinde dahi karşılık vermek yerine görünmez olabilmeyi arzu etmişlerdir. Tam bu noktada kediler artık tüm besin kaynaklarının yakınında nöbet tutmaya başladığı için fareler zor bir duruma düşmüştür. Yaşlı ve yönetici fareler için seçenek yoktur. Kediler ile savaşılamaz, kedinin bulunduğu yer de kendileri duramaz. Genç fareler ise böyle düşünmemektedir. Birlik olurlarsa kediyi etkisiz bırakacaklarını tahmin ettiklerinden savaşmak istemektedirler. Ama en büyük düşmanları kedilerin aksine büyükleridir. Genç fareler, büyüklerinden habersiz örgütlenir ve kedi ile savaşa tutulur. Yaşlı fareler cereyan eden bu gelişmeyi engellemeye çalışsa da başarılı olamaz ve genç fareler isteklerini gerçekleştirir. Bu andan itibaren bütün fareler hem eşit hem özgürdür. Sağlam olan tüm fareler kendi yiyeceklerini kendileri elde edecektir. İçine düştükleri yeni durum, yaşlı fareler tarafından kabullenilmesi zor olacaktır. Kitap kesinlikle yalın ve sade bir dile sahiptir. Zaman zaman günlük konuşma dilinden bazı kelimeleri kullanan yazar, basit cümleler tercih ederek girift anlatımdan kaçınmıştır. Bazı cümleler ise kendi arasında kafiyeler oluşturur. -“Karnınız doyarsa işi savarsınız. Sıkı durmak gerekirken tavsarsınız.” S10 -“Ben orada bekliyordum. Geleni töperledim deliğe, geleni töperledim.” S18 Yukarıdaki iki cümle kitabın dilini özetler niteliktedir.

sametskywalker 1 year ago

Bilinmeyen Yol

Bob Gale

8 Gönderi

bence her insanın fark etmese de filmleri değerlendirirken teknik konuları içermeyen bir ölçüt sistemi var. şahsen ben, filmleri izlerken izlemekte olduğum filmin yönetmeni, senaristi olarak anılmak ister miyim diye kendime soruyorum. bu filmde de bunun cevabı kesinlikle evet oldu. şahane…devamıbence her insanın fark etmese de filmleri değerlendirirken teknik konuları içermeyen bir ölçüt sistemi var. şahsen ben, filmleri izlerken izlemekte olduğum filmin yönetmeni, senaristi olarak anılmak ister miyim diye kendime soruyorum. bu filmde de bunun cevabı kesinlikle evet oldu. şahane hayat gibi başladı, big fish gibi devam etti ve şahsına münhasır bir şekilde sonlandı. gary oldman ve christopher lloyd harikaydı. can dostum filmindeki tema ile benzer olsa da çok daha fantastik ve mizahla örülmüş bir film. ayrıca "istediğin hayatı kendin seç" mottosundan ziyade ufak ufak sahnelerde hayata dair güzel çıkarımlar bulunuyor. özellikle insanların diledikleri şeylerin benzerliği üzerinde durulması gereken bir konu gibi. görsel test yapılırken de artık insanların pavlov'un köpeğinden farkının kalmadığını açık açık yansıtmış. bir zaman geldi ve insanlar beyninde yeni bağlantılar oluşturmayı bıraktı. yani hiçbir şey yapmıyorsanız bari arada sırada dişinizi sol elle fırçalayın. insan ilişkilerine, mükemmelliyetçiliğe, hukuk sistemine de ufak ama belirgin göndermeler var fakat en ilgi çekici olanı uyuşturucu bağımlılığına bulunan çözümdü. maalesef baskılanan ve yapılmaması tavsiye edilen durumlar saçma şekilde daha fazla yayılıyor. en azından psikolojiyle açıklanabiliyor. benim filmden anladığım ise hayatın anlamı, üzerinde düşünerek bulunabilecek bir cevap değil. filmde olduğu gibi fırsatları değerlendirerek, hislerinin peşinde koşarak her insanın kendisine özel oluşturması gereken bir fikirsel yapı. eğer bir zorluk anında hayatınızdan uzaklaştırmaktan şüphe etmediğiniz varlıkların da oluşturduğunuz yapıda yeri yok. en azından benim arabayı uçurumdan atma sahnesine yaptığım çıkarım bu. en dar açıdan. başrolün etkileşimde bulunduğu her olayın bir durumu hicvetmesi filmi bir hayli anlamlı kılmış. garip karakterler, biraz olağanüstülük ve yol hikayesi her zaman izlemeye değer. pek değeri bilinmemiş, kesinlikle tavsiye ederim. izledikten sonra da fikirlerinizi dört gözle beklerim..

sametskywalker 1 year ago

Bohem Hayatı

Aki Kaurismaki

2 Gönderi

hayatı katlanılabilir kılan an'ları bir anlığına da olsa yaşamak için bu dünyada yer kaplamayı hiç düşünmeyenlerin hikayesi. aslında geçmiş gönderide bahsettiğim perfect days filminin şablon bakımından tam tersi. çünkü bohem hayatı filminin karakterleri "yarın yine borçlarım olacak ama bu gece…devamıhayatı katlanılabilir kılan an'ları bir anlığına da olsa yaşamak için bu dünyada yer kaplamayı hiç düşünmeyenlerin hikayesi. aslında geçmiş gönderide bahsettiğim perfect days filminin şablon bakımından tam tersi. çünkü bohem hayatı filminin karakterleri "yarın yine borçlarım olacak ama bu gece kral benim!" mentalitesini benimseyen tipler. bu hayatın başrolü olmayı tercih etmesem de izleyicisi olmanın keyifli olduğunu söylemeliyim. ayrıca bu iki hayatın "iddiasızlık" temelinde kesiştiğini de fark ettim. üç arkadaş, sürekli gidilen aynı mekan, absürt sohbetler, entelektüel konuşmalar, sabit bir işlerinin olmaması, nereden geldiği belli olmayan paralar ve başarısızlıkla sonuçlanan girişimler.. bu özellikleri sayarken kafanızda zaten güzide dizimiz "gibi" canlanmış olabilir. yanlış anlaşılmasın, esinlenme veya çalma değil sadece bir benzerlik diyorum. yazar, ressam ve müzisyen. tanışmaları ve sanatlarını icra etme çabaları güzeldi. günümüzde pek rastlayamadığımız böyle giderse de sadece filmlerde görebileceğimiz türde nahif insanlar. ellerine bir miktar para geçince ilk olarak güzel eserler çıkartabilmek için kendilerine refah sağlayacak bir ortam oluşturmayı seçtiler. buraya kadar çok iyiydi ama bir süre sonra rodolfo karakterinin aşk hikayesine ağırlık verilmeye başlandı ki hayal kırıklığına uğradığım yer de o kısım oldu. marcel'in kitap ve dergi yazma sürecine odaklanılması gibi günlük olayları tercih ederdim. hani ortaokulda hafta sonunu zor bitirip pazartesi günü istiklal marşı okurken hoşlandığın kızı görememek gibi bir burukluk oldu.(3 gün düşündüğüm teşbih) sanatçılarımız yaşadığı buhran sonrası kadın karakterlerinin de kasvetini ben çekmiş gibi oldum. gerçekten üzücü ve etkileyiciydi o sahnedeki halleri. çok önceden bu film için mubi üyelik almaya karar vermiştim, değdiğini ve bir süre sonra da tekrar izlemeyi düşünüyorum. izledikten bu yana birkaç gün geçtiği için çok yetkin bir gönderi yazamadım ancak boş geçmek de istemedim. kesinlikle tavsiye ederim, farklı bir deneyim olur. bu arada savaşçı değilim ve seminerlerinize katılmak istemiyorum, teşekkürler.

sametskywalker 1 year ago

Can Dostum

Gus Van Sant

146 Gönderi

çok kişi izlemiş, çok sayıda gönderi var lakin şu sıralar yeni bir şey izleyemediğim için yakında zamanda izlediğim bu film hakkında fikilerimi aktarmak istedim. şu sıralar memlekette fındık sezonu olduğundan mütevellit pek bir zamanım yok, ama inanın, insan fındık toplarken…devamıçok kişi izlemiş, çok sayıda gönderi var lakin şu sıralar yeni bir şey izleyemediğim için yakında zamanda izlediğim bu film hakkında fikilerimi aktarmak istedim. şu sıralar memlekette fındık sezonu olduğundan mütevellit pek bir zamanım yok, ama inanın, insan fındık toplarken çok şey düşünüyor. bu gönderi de o düşüncelerin eseri.. filme gelecek olursak modern kölelerden olma, kendi istediğini yap temalı bir film. çok ağır ve durağan olmaya yatkın bir konu olmasına rağmen film gayet eğlenceli. beni en fazla şaşırtan matt damon ve ben affleck'in gençlikleri oldu. müthiş ikililermiş ta o zamandan. öte yandan stellan skarsgard var. ekrana çok yakışıyor bu adam, rollerini çok seviyorum. robin williams'ın da olduğunu hatırlarsak film adeta yıldızlar geçidi. hiçbir sebep yoksa bile bu kadro için izlenir. robin williams'ın tiratları ile birlikte çok kaliteli, manalı, duygusal sahneler vardı. ara ara hatırlanması gereken nitelikte sahneler. dörtlü arkadaş grubu, 90'lar havası ile birlikte izlemesi gerçekten keyifli. keyif aldığımı çok ifade ettim ancak filmin konusu adeta bizim hayatımızın bir fotokopisini çiziyor farkında olmadan. ilk başta, böyle bir zeka ve yetenek varsa ve bunu elinin tersi ile itip "hayalimdeki işi yapacağım." diyen bir genç, ülkemizde şımarık, iş beğenmiyor yaftası yer. diğer yandan arzu ettiği meslek için okul okur, sıra işe gelince torpil bulamaz. e bari bir meslek öğreneyim der, o zaman da 16 yıl okul okuduktan sonra asgarî ücretle çalıştığı işte ustaların azarlarını işitir her gün. bu ikilemi yaşayabilmek de bir lüks bizim için. maalesef.. başka bir sorun da ulaştırma projesi gibi çocuk büyüten ebeveynler. çocuk doğduğu andan itibaren üstünde okuyacağı okul, seçeceği mesleğe kadar bir plan kurar. ya kendi isteyip yapamadığı ya da gelir kaygısı ile. çocuk kendini keşfedemez bile. her adımı planlanmış, ne istediği asla sorulmamış. o yüzden robin williams'ın sorduğu "gerçekte ne yapmak istiyorsun?" sorusunu duyabilmek de bir lüks.. benim en çok canımı sıkan mesele ise matematiği kötü, farklı meziyetleri olan evladına zorla matematikten özel ders aldırıp çocuğun asıl yeteneğini körelten veliler. belki güzel şarkı söylüyor, belki çok güzel futbol oynuyor, belki kalemi kuvvetli. yok, illaki matematik yapacak. komşunun oğlu, kızı tıp okuyormuş. diğer komşu ayda şu kadar kazanıyormuş. yani içinden geldiği gibi yaşamak çok zor. ha, böyle robin williams gibi akıl hocası, dost çıkarsa karşına belki kurtulabilirsin. her şeyi atlatıp ikinci seçeneği seçersen de zor bir çıkmaz daha oluşuyor. istediğin gibi yaşarken yaşanılabilecek hayal kırıklığı ve hüsranın ardından sana empoze edilmeye çalışılan hayatta mutlu ve başarılı olma fırsatının geri tepildiği düşüncesinin illüzyonu. ulan konuyu matt damon'dan alıp buralara nasıl getirdin derseniz de haklısınız, yalnız ilk paragrafta açıklamıştım onu. 1997 yapımlı bir film olmasına rağmen ösym'nin bile unutamayıp sınavda "güncel" kısmında soru kaynağı yaptığı bu filmi hala izlemediyseniz, e bir zahmet artık.

sametskywalker 1 year ago

Mükemmel Günler

Wim Wenders

121 Gönderi

rutin bir hayat, küçük alışkanlıklar, rafine zevkler.. günümüz dünyasında bedenimizin ruhumuzdan bir adım önde olduğu şu dönemlerde herkesin hayatına biraz olsun dinginlik sağlayabileceği güzel seçenekler. üst üste gerilim filmleri izledikten sonra inanılmaz iyi geldi. dinlendirici bir etkisi var filmin. ayrıca…devamırutin bir hayat, küçük alışkanlıklar, rafine zevkler.. günümüz dünyasında bedenimizin ruhumuzdan bir adım önde olduğu şu dönemlerde herkesin hayatına biraz olsun dinginlik sağlayabileceği güzel seçenekler. üst üste gerilim filmleri izledikten sonra inanılmaz iyi geldi. dinlendirici bir etkisi var filmin. ayrıca ben de bohem bir hayat yerine rutin bir yaşamı tercih ederim her zaman. yarın ne yapacağım az çok belliyse rahatlarım. bu durumun talihsizliği de alışkanlıklar bir şekilde bozulursa çok can sıkıcı oluyor. tam burada iddiasız bir yaşamı izledik yorumunda bulunacaktım aslında ama sonra iddiasız bir yaşamı seçmek ve değişmeden onu her gün yaşayabilmenin çok iddialı olduğunu düşündüm. sonuçta bir kafeye girdiğinde "her zamankinden mi?" sorusunu duymak insanı ister istemez mutlu ediyor. diğer yandan ilacı zehirden ayıran da onun dozu. rutin bir hayattan kasıt hiçbir zaman monotonluk maratonunda koşturmak olmamalı. nitekim okuduğun kitaplar, izlediğin filmler hakkında konuşacak kimsen yoksa bu aktiviteleri uzun vadede devam ettirmek çok zor olacaktır. ne olursa olsun hayatı güzelleştirecek, heyecan katacak durumları da o yaşama dahil etme cesaretini göstermek lazım. filmde izlediğimiz karakterinde böyle olduğunu düşünüyorum. sıcakkanlı, güler yüzlü bir insandı. yeğeninin ona kalmaya gelmesinden rahatsız olmak yerine koşullara uyum sağlayıp keyifli bir arkadaş ilişkisi kurdu. nitekim sonlara doğru yine kurduğu bir alışkanlık da vardı. hayatın verdikleriyle kendi isteklerini bir potada eritip böyle bir düzen kurmak takdire şayan. sabahın köründe işe giderken sevdiği şarkıyı açıp mutlu olabilen sayısı çok azdır. bir kitapçıya girip dolaşmak, yemek yerken gökyüzünü seyretmek, resim biriktirmek gibi küçük anlardan sevinç çıkarabilmek için sanırım hala kaybolmamış bir ruha sahip olmak gerekiyor. aşılmaz beklentiler, arşa çıkmış istekler arasında çıkmaza girdik. ufak bir gülümseme için çok şey harcamak zorunda kaldık. lakin sadece çevremize bakıp ufak bir çocuğun hareketinde de yaşayabilirdik bunu. filmde dikkat çeken bir noktada işini severek yapmaktı herhalde. işi için kendi alet edevatı olan bir insanı izledik. işine saatinde gelip en iyi şekilde yapmaya çalışan bir insan. öteki vardiyanın sahibi olan çocukta da net bir şekilde görüyoruz liyakat ve işe saygının içini boşalttığımızı. kendi ülkemizde her seferinde tekrar kirleneceğini bile bile tuvaletleri pırıl pırıl yapan değil de belediye başkanına en güzel yalakalığı gösteren iş sahibi oluyor. sonra da umumi tuvaletleri bok götürüyor. ifadeler çirkin olabilir ancak ülkenin gerçeği bu.. bir başka sevdiğim kısım ise abimizin her aldığı kitap hakkında kitapçının bir fikri olmasıydı. yani ne var bunda diyebilirsiniz ama öyle kitap işletmeleri var ki sattıkları hakkında en ufak fikri olmayan. işini severek maddi kaygı olmadan yapan insanların nesli tükeniyor. herkes nefret ettiği işlerde çalışıp... laf lafı açıp fight club'a kadar geldiyse bitirme zamanımız gelmiş bu gönderiyi.. bu kısmı balkonda cırcır böceklerinin sesi eşliğinde bir yaz gecesinden maksimum verim alarak yazdığımı da eklemem gerek. hulâsa başrol abimizin oyunculuğu çok iyiydi. bütün duygularını içten bir şekilde yansıtmış. arkadaş olası geliyor insanın. son sahnede de şov yapmış. şahsen tek sorunum tuvalette çalışan diğer çocuktu. lavuğun iticilik 10 üzerinden 9 falan. umarım başka filmlerde görmem. ancak ben bu filmi çok sevdim, sevmesem zaten bu kadar bile yazmam. size de tavsiye ederim, zaten çok gündem oldu bu ara..

sametskywalker 1 year ago

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

111 Gönderi

hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum diye başlayıp etkileyici kitap girişleri listelerinin en sevdiği satırları haline gelen bu sözün devamı ile ilgili birkaç şey söylemek istiyorum. "bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? evet, bunun hayatımın en mutlu…devamı