sisi (@sisiii)

Spoiler içeriyor Işıl Işık övüldüğü kadar varmış. Okuduğum ilk kitabıydı ve dilini sevdiğim yazarlar arasına hemen eklendi. Kitap çok sürükleyici; sıkmıyor, baymıyor, sürekli merak ettiriyor. Kitap okuma alışkanlığı kazanmak isteyenlerin tercih edebileceği kitaplardan biri. -Spoiler- Kitaba gelecek olursak; kurguyu sevdim. Gidişatı şok…devamı

sisiii 1 week ago

Esme Lennox Nasıl Yok Oldu

Maggie O'Farrell

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Esme, ailesi tarafından hayatı elinden alınan, büyük bir haksızlığa uğrayan bir kadının hikâyesi. Aslında “hayatı çalınan” demek bile yetersiz kalıyor. Kendimi onun yerine bir saniyeliğine bile koyduğumda buna tahammül edemeyeceğimi hissettim. Sadece düşünce yapısı ailesinden farklı olduğu, onların koyduğu kalıplara…devamıEsme, ailesi tarafından hayatı elinden alınan, büyük bir haksızlığa uğrayan bir kadının hikâyesi. Aslında “hayatı çalınan” demek bile yetersiz kalıyor. Kendimi onun yerine bir saniyeliğine bile koyduğumda buna tahammül edemeyeceğimi hissettim. Sadece düşünce yapısı ailesinden farklı olduğu, onların koyduğu kalıplara uymadığı, okumak istediği, annesinin elbisesini denediği, evlilik meraklısı olmadığı ve seslere karşı biraz hassasiyet gösterdiği için tam 60 yılını bir akıl hastanesinde geçirmek zorunda kalan bir kadın… Çocukluğu, gençliği, özgürlüğü, bebeği; kısacası bütün hayatı elinden alınmış. Buna gerçekten çok üzüldüm. Bir anne, bir baba, bir abla; kısacası bir aile, kendi evladına bunu nasıl yapabilir? Bunu aklım bir türlü almadı. Bu kitapta bir kadının nasıl dışlandığını, nasıl yok sayıldığını ve hiç var olmamış gibi davranıldığını okuyoruz. Bu yönüyle gerçekten çok sarsıcı ve üzücü bir hikâyeydi. Ancak kitabı çok büyük bir hevesle okumaya başlamama rağmen benim için hayal kırıklığı yaratan birçok nokta oldu. Öncelikle yazarın anlatım dili bana göre fazlasıyla karmaşıktı. Kitabı üç farklı kişinin bakış açısından okuyoruz ve özellikle ilk bölümlerde bu karakterleri birbirinden ayırt etmek oldukça zor oluyor. Kitabın ortalarına doğru diline alışılsa da anlatım yine de bana çok bölük pörçük geldi. Hikayede sürekli zaman geçişleri var. Bir çok yerde 60 yıl öncesine gidiyor, ardından tekrar günümüze dönüyor. Üstelik bunu bir anda yapıyor. Bu da okurken sık sık kafamın karışmasına neden oldu. Hatta bazı bölümleri anlayabilmek için bir-iki kez başa dönüp tekrar okumak zorunda kaldım.Bir diğer eleştirim ise betimlemeler. Bir kitapta elbette betimleme olmalı ancak bana göre bu kitapta gereğinden çok fazlaydı. Bazı sahnelerde hikayeye hiçbir katkısı olmayan uzun betimlemeler yüzünden konu sürekli dallanıp budaklanıyor ve tempo ciddi şekilde düşüyor. Aslında okuması kolay akıcı bir kitap olacakken abartılı betimlemeler ve yorucu zaman atlamaları yüzünden okumak zorlaşıyor. Keşke bu kadar ayrıntılı betimlemeler yerine, son bölümler daha detaylı yazılsaydı. Ayrıca iris karakterinin özel hayatının işini şekli ve rahatsız ediciliğine gerek yoktu bence hikayeye hiçbir katkısı olmadı. En çok üzüldüğüm nokta kesinlikle finali oldu. Sanki aceleye getirilmiş gibiydi. Hikaye bir anda bitiyor ve birçok konu yarım kalıyor. Özellikle Esme ile ablasının yüzleşmesini okumayı çok isterdim. Bu kadar güçlü bir konuya sahip bir hikayenin çok daha etkileyici bir sonu hak ettiğini düşünüyorum. Bence bu kitabın en büyük sorunu, harika bir konuya sahip olmasına rağmen bunu anlatış biçiminin aynı derecede güçlü olmamasıydı. Konusu gerçekten çok etkileyiciydi ancak anlatım tarzı nedeniyle potansiyelinin tam anlamıyla karşılamadığını düşünüyorum. kitaba puanım 6/10 Bu, yazardan okuduğum ilk kitaptı. Hamnet’i de okumayı düşünüyorum. Ancak onun anlatım dili de buna benzerse yazarın üslubunun bana çok hitap edeceğini sanmıyorum. Yine de kesin bir yargıya varmadan önce ona da bir şans vericem.

sisiii 1 week ago

Verity: Gerçeğin Diğer Kıyısı

Colleen Hoover

30 Gönderi

Spoiler içeriyor Düşünülecek o kadar şey var ki… Birileriyle bu kitabı uzun uzun konuşabilirim. Kitap açık uçlu bırakılmış. İlk başta ben de kararsız kaldım ama sanırım tarafım belli. Yazarın diline bayıldım. O kadar sürükleyici ilerledi ki gerilmekten omuzlarım tutuldu resmen. Her an…devamıDüşünülecek o kadar şey var ki… Birileriyle bu kitabı uzun uzun konuşabilirim. Kitap açık uçlu bırakılmış. İlk başta ben de kararsız kaldım ama sanırım tarafım belli. Yazarın diline bayıldım. O kadar sürükleyici ilerledi ki gerilmekten omuzlarım tutuldu resmen. Her an bir yerde bir şeyler yaşanacakmış hissiyatı çok güzel işlenmişti. Ters köşe konusuna gelirsek, beklenmedik bir ters köşesi yoktu çünkü süreç zaten sonucu veriyordu. Sevdiğim kısmı, düşündürdüğü şeyi yapmaması oldu. Yazarın bize teori ürettirip sonra onu hemen çürütmesi çok iyiydi. Kimisi açık uçlu bırakılmasına kızmış ama bence bu, kitabı daha akılda kalıcı hale getirmiş. Üzerine düşünüp kararı kendimiz vermemiz için karakterleri iyi anlayıp tanımaya çalışmamız gerekiyor. Acaba biz de mi manipüle edildik? Ben bu hissi sevdim ve kararımı kendim verdim. Tarafımı ve sebeplerini aşağıda spoiler kısmında belirteceğim. Kitaba puanım 10/10 Spoiler Zihnim, bir annenin çocuklarıyla ilgili asla böyle düşünemeyeceğine kendini ikna etmeye çalışsa da bunu başaramadım. Çünkü ne olursa olsun, ne kadar uçuk bir zihne sahip olursa olsun bir yazarın bile kendi çocuğuyla ilgili bunları yazamayacağını düşünüyorum. Bu bir kurgu değil; kendi hayatı ve kendi çocuğu. Bu kadar inanarak yazılmış bir otobiyografi… Detayları, hisleri, yaşananlar… Bence taslak doğruydu. Mektup bilerek yazılmıştı. Eğer Verity kaçabilseydi, bu da planının bir parçası olacaktı ve Jeremy ona ancak bu şekilde inanırdı. Bu da takıntılı bir manyağın yapabileceği şeyler arasındaydı. Hatta tam olarak ona göre bir hareket olurdu. Başka türlü mektup bana mantıklı gelmedi. Jeremy, onu öldürmeye çalıştığı halde Verity mektupta onu kötülememişti. Eğer Verity taslaktaki gibi değil de mektuptaki gibi biri olsaydı, bu kolay kolay kabul edilebilecek bir durum olmazdı. Özellikle çocuklarını yeni kaybetmiş bir anne için eşinin ona böyle davranması, hatta onu öldürmeye çalışması affedilebilir bir şey değildi. Ancak bir manyak bunu kabul edebilirdi. Eğer Verity’nin ailesinin onunla ilgili söyledikleri de doğruysa, bu kadın kesinlikle taslakta yazdığı gibi biriydi. En azından ben öyle düşündüm. Ve bu kadından nefret ettim. Sonsuza kadar midemi bulandıran bir manyak olarak hatırlayacağım. Ama benim kafamı kurcalayan başka şeyler de oldu. Okurken ilk teorim, Jeremy karakterinin kesinlikle masum olmadığıydı. Asıl psikopatın onun çıkacağına emindim. Harper’ı onun öldürdüğünü, Verity’yi bu hale onun getirdiğini, takıntılı manyağın aslında kendisi olduğunu düşündüm. Hatta otobiyografiyi karısı adına aslında kendisinin yazdığını, kendi yaptıklarını karısı yapmış gibi gösterdiğini ve bunu Lowen’ın bulması için odada bilerek bıraktığını düşündüm. Verity yerine Lowen’a kafayı taktığını hissettim. Çünkü Lowen da aslında Verity ile benzer tarzda yazan bir yazar. Tanışma şekilleri, yaşanan tesadüfler… Bunların hiçbiri bana tesadüf gibi gelmedi. Her şey kasıtlı ve onun tarafından ayarlanmış gibiydi. Tanıştıkları an, tuvalette yalnız kalmaları, ona gömleğini vermesi, kabul etmemesine rağmen onu ikna etmeye çalışması… En baştan düşününce Jeremy’nin hareketlerinin aslında tamamen Lowen’ı manipüle etmeye yönelik olduğunu hissettim. Belki de Verity’yi o hale getirmişti. Kızını öldürdüğünü öğrendiğinde onu terk etmek istemiş ve aralarında büyük bir problem çıkmış olabilirdi. Belki de kızları olduktan sonra Jeremy istediği ilgiyi göremedi ve bunu kaldıramadı. Belki de Verity’nin yaptığını düşündüğümüz şeyleri Jeremy yapmıştı. Verity’nin sakat kalmasına o sebep olmuştu ve bu durumdan kurtulmak için de Lowen’ı manipüle ediyordu. Hatta kitapları bile Jeremy yazıyordu ama göz önünde olmayı sevmediği için sanki Verity yazıyormuş gibi gösteriyordu. Çünkü taslağı daha önce okuduğu halde Lowen’a yalan söylemesi ve ilk defa okuyormuş gibi tepki vermesi bana çok garip geldi. Lowen’a çalışma odasında istediği kadar çalışabileceğini, orada istediği her şeyi yapabileceğini söylemesine rağmen taslağı orada bırakması da sanki onu bilerek okumasını istiyormuş gibi hissettirdi. Sürekli “Burada kalman için uzun bir zamana ihtiyacın var.” tarzında konuşması da kafamda soru işaretleri oluşturdu. Zaten evin içinde inanılmaz kibar ve etkileyici davranışları vardı. Bu kadar olay yaşadıktan sonra bu kadar hızlı şekilde başka birine âşık olması da bana garip geldi. Taslakta cinselliğin bu kadar yoğun olması da sanki Lowen’ın Jeremy’ye çekilmesini sağlamak için yapılmış bir strateji gibiydi. Lowen karakterine değinmek bile istemiyorum. Zaten psikolojik sorunları olan, içine kapanık, annesini yeni kaybetmiş, yalnız ve bunalımda bir kız. Eğer Jeremy gerçekten psikopat olsaydı, tam da aradığı tarzda bir kadın olurdu. Çünkü inanılmaz kolay manipüle oluyor. Hatta oldu da. Taslağı okurken Verity hakkında gerçeği bildiğini düşünmesine, Verity’nin ayağa kalkabildiğinden şüphelenmesine ve sürekli korku yaşamasına rağmen gidip kadının kocasıyla onun yatak odasında ilişkiye girmesi de Lowen’ın çok normal biri olmadığını gösteriyor. Benim kafamda böyle bir teori oluşmuştu. Ta ki mektupta bu teorinin çürüdüğünü görene kadar. Çünkü gerçekten böyle olsaydı Verity mektubunda bunlardan bahsederdi. Bunları yazmadığına göre, aklımda hâlâ bazı soru işaretleri kalsa da teorim büyük ölçüde çürümüş oldu.

sisiii 2 weeks ago

Söyleme Bilmesinler

Şermin Yaşar

46 Gönderi

Yazardan okuduğum ilk kitap ve son zamanlarda okuduğum en iyi kitap. Okurken ara ara güldüğüm de oldu, çok üzüldüğüm de. Kızdım, hak verdim, saydım, sövdüm, anladım, anlayamadım; kendimi yerlerine koydum, karar veremedim. Bu kitap bana çok değişik duygular yaşattı. İşin…devamı

sisiii 2 weeks ago

Yalancılar

E. Lockhart

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitabı alırken konusuna üstün körü bakmıştım; spoiler yememek için fazla araştırmamıştım. Sanırım benim beklentim çok başkaydı, o yüzden çok beğenemedim. Olay, dört kişilik bir grubun her yaz Kayın Adası’nda bir araya gelmesiyle başlıyor. Dördünden üçü kuzen ve bu kuzenler köklü…devamıKitabı alırken konusuna üstün körü bakmıştım; spoiler yememek için fazla araştırmamıştım. Sanırım benim beklentim çok başkaydı, o yüzden çok beğenemedim. Olay, dört kişilik bir grubun her yaz Kayın Adası’nda bir araya gelmesiyle başlıyor. Dördünden üçü kuzen ve bu kuzenler köklü bir aileye sahip. Dedelerinin sahip olduğu bu adaya bir gün Gat adında bir çocuk daha geliyor ve çocukluktan gençlik dönemlerine kadar her yazı bu adada birlikte geçiriyorlar. Kendilerine “Yalancılar” adını takan gençlerin başına gelen trajik olayı, aralarından birinin anlatımıyla okuyoruz. Beğenmedim çünkü beklentimin çok çok altındaydı. Plot twist’e şaşıramadım, hatta kitabın başında olayı anladım. İnsanların neden bu kadar şaşırdığına ben şaşırdım doğrusu. Sanırım bunun nedeni benzer kitaplar okumuş olmam. Benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Yazım dili de pek sarmadı. Akmadı diyemem; 2-3 günde bitirdim ama okurken sıkıldığım yerler oldu. Olay örgüsü anlamsız bir şekilde fazla uzatılmıştı. Sadece sonda bir kısım kafamı kurcaladı. İkinci kitabı varmış, ona da bir şans verebilirim. Sanırım o kitapta annelerinin gençlik hikâyesi anlatılıyor. Şimdi dizisine başladım, bakalım o nasıl ilerleyecek. Puanım: 4,5/10 -Spoiler- Okurken biraz Küçük Eylül Meselesi‘ni hatırladım. Twist çok belliydi; dikkatli okuyan herkesin anlayabileceği şekilde verilmişti. Yemeklere katılmamaları, karşılamaya gelmemeleri, e-postalara dönmemeleri ve sadece Cadence’in onlarla konuşuyor olması gibi detaylar oldukça belirgindi. Sonunu bile bile okuduğum için en azından ölüm sebeplerinin şok edici olacağını düşündüm ama o da bana oldukça anlamsız geldi. Hiç oturmadı kafamda. Ne gerek vardı o yangına, bilemiyorum. Kendilerine “Yalancılar” demelerine de pek anlam veremedim. En azından bunun üzerinde biraz daha durulsaydı ve bir anlam kazansaydı daha etkili olabilirdi. Kısacası, kitap beni etkileyemedi.

sisiii 3 weeks ago

Hizmetçinin Düğünü

Freida Mcfadden

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitabı okumak yarım saat bile sürmüyor çok hızlı bir şekilde bitiyor. Zaten tek bir günü anlatıyor. Yazar ikinci ve üçüncü kitabın arasında ya da üçten sonra okunabileceğini söylemiş ben ikiden sonra okudum ama şu anki fikrim okumazsanız da hiçbir şey…devamı

sisiii 3 weeks ago

Hizmetçinin Sırrı

Freida Mcfadden

9 Gönderi

Spoiler içeriyor Hizmetçi serisinin ikinci kitabıydı. Çoğu kişi ilk kitabı daha çok sevmiş olsa da ben bu kitabı daha başarılı buldum. İlk kitaba kıyasla daha fazla gizem barındırıyordu ve olay örgüsü beni daha çok içine çekti. Freida McFadden’ın anlatım dili zaten tartışmaya…devamı

sisiii 1 month ago

Bu Hikaye Senden Uzun Osman

Aylin Balboa

43 Gönderi

“Bana kalırsa beklemek dünyadaki en acımasız şey. İnsan beklerken asla tam olarak yaşayamıyor osman.” 9/10

sisiii 1 month ago

Hizmetçi

Freida Mcfadden

39 Gönderi

Spoiler içeriyor Millie, uzun zaman sonra sonunda güzel bir iş bulduğunu düşünerek Winchester ailesinin evinde hizmetçi olarak çalışmaya başlar. Ancak hiçbir şey onun tahmin ettiği gibi ilerlemez. Yanında çalıştığı dışarıdan kusursuz görünen bu mutlu çiftin sakladığı sır neydi? Ve Millie, kendisini bekleyen…devamıMillie, uzun zaman sonra sonunda güzel bir iş bulduğunu düşünerek Winchester ailesinin evinde hizmetçi olarak çalışmaya başlar. Ancak hiçbir şey onun tahmin ettiği gibi ilerlemez. Yanında çalıştığı dışarıdan kusursuz görünen bu mutlu çiftin sakladığı sır neydi? Ve Millie, kendisini bekleyen gerçekle nasıl yüzleşecekti? Tek solukta okunan, inanılmaz akıcı ve merak duygusunu son sayfasına kadar diri tutan bir kitaptı. Plot twist beni çok büyük bir şoka uğratmasa da yine de başarılı buldum. Benim için kitabın en güçlü yanı, her sayfada “Şimdi ne olacak?” hissini yaşatmasıydı. O merak duygusu sayesinde kitabı elimden bırakmadan bitirdim. Bu, Freida McFadden’dan okuduğum ikinci kitaptı. Yazarın anlatım dilini gerçekten çok seviyorum. Akıcı, sürükleyici ve sizi sürekli okumaya iten bir üslubu var. Bu yüzden diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım. Puanım: 10/10. -Spoiler- Av olmak için çağrıldığı evde avcı olan Millie… Gerçekten bayıldım. Nina’nın zekâ dolu planına ve Millie’nin soğukkanlılığına hayran kaldım. Andrew… Şerefsiz seni! Seni okurken resmen Kuzey Tekinoğlu gibi “Lan manyak!” diye bağırmak istedim. Özellikle kitabın Nina’nın bakış açısından anlatıldığı bölüme geçtiğimizde, Andrew’un ona yaşattıklarını okumak beni gerçekten çok etkiledi. O bölümlerde resmen ruhum sıkıştı. Çok güvendiğin, sevdiğin ve hayatını birlikte geçirmek istediğin adamın içinden bir canavar çıkması… Bence bir insanın yaşayabileceği en büyük hayal kırıklıklarından ve korkularından biri. Bu yüzden Millie’nin Andrew’a yaptıklarını okurken içimden “Oh!” dedim. Keşke Nina da buna bizzat tanık olabilseydi. Bir yandan da sürekli Andrew’un önceki nişanlısını düşündüm. Kim bilir o neler yaşamıştı? Belki de onun hayatta kalmasının tek sebebi, Andrew’un hayatına Nina’nın girmiş olmasıydı. Şunu da söylemeden geçemeyeceğim… Nina’nın, kendini kurtarmak için başka bir kadını ateşe atmayı göze alması beni ilk başta rahatsız etti. Ancak diğer taraftan Millie de patronuyla yasak bir ilişki yaşamayı kendi iradesiyle seçmişti. Nina bunu planlamış olsa bile, o kararı veren yine Millie’ydi. Bu yüzden olayları tek taraflı değerlendiremiyorum. Finalde Nina’nın cinayeti üstlenmesini hiç istemedim. Neyse ki hikâye o şekilde ilerlemedi. Şimdi ikinci kitabı okumak için gerçekten sabırsızlanıyorum.

sisiii 1 month ago

Adelaide

Genevieve Wheeler

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Adelaide… Seni asla anlayamayacağım. Çünkü sen toksik bir ilişki yaşamadın; sen de o ilişkinin toksik taraflarından biriydin. Rory karakteri tam anlamıyla karaktersizin tekiydi, buna diyecek hiçbir şeyim yok. Ama en azından başından sonuna kadar aynı tavırla ilerledi. Adelaide’a onu sadece…devamıAdelaide… Seni asla anlayamayacağım. Çünkü sen toksik bir ilişki yaşamadın; sen de o ilişkinin toksik taraflarından biriydin. Rory karakteri tam anlamıyla karaktersizin tekiydi, buna diyecek hiçbir şeyim yok. Ama en azından başından sonuna kadar aynı tavırla ilerledi. Adelaide’a onu sadece kullandığını hep hissettirdi. Yalnızca ihtiyacı olduğunda yanında olmasını istediğini gösterdi. Onu sevmediğini de defalarca hissettirdi. Buna rağmen Adelaide, bütün bunları bile bile yaşadığı her şeyi kendi kafasında normalleştirdi. Sürekli bahaneler üretti, kendine ilişkide farklı roller biçti ve bunların hepsini kendi kendine yaptı. Bana göre bu da en az Rory kadar toksik bir davranıştı. En basit örnekle; ilk birlikte kaldıkları gece Rory kendi yatakta yatarken Adelaide’ı yere yatırdığında, Adelaide’ın bir daha o adamın yüzüne bile bakmaması gerekirdi. Bir insanın kendine yaptığını yedi cihan bir araya gelse yapamaz derler ya, ben bu kitabı tam olarak öyle yorumladım. Bence bu kitapta asıl haksızlığa uğrayan kişi Nathalie’ydi. Rory en büyük haksızlığı ona yaptı. Gerçek toksik ilişkiyi yaşayan kişi de bence Nathalie oldu. Bir de Adelaide’ın Rory’den çok Nathalie’yi takıntı hâline getirmesine ayrı sinir oldum. Bir noktadan sonra sanki istediği kişi Rory değil de Nathalie’ydi. Onunla ilgili düşünceleri, kıyaslamaları ve saplantıları bana hiç sağlıklı gelmedi. Üstelik yazar bunu sanki oldukça normal bir durum gibi anlatıyordu. Bu da beni rahatsız etti. Adelaide’ın yaptığı birçok hataya sinirlendim ama en çok da kitabın sonunda gidip eski sevgilisinin arkadaşıyla birlikte olmasına tepki gösterdim. Keşke kendine bambaşka biriyle yeni bir hayat kurabilseydi. Bu son beni hiç tatmin etmedi. Bubs karakteri sanki sonradan hikâyeye eklenmiş gibi hissettirdi. Adelaide ve Rory birlikteyken yan odada uyuyan adamla, hikâyenin sonunda romantik bir ilişki yaşanması bana çok zorlama geldi. Üstelik etik açıdan da bana doğru hissettirmedi. Bu yüzden finalde verilmek istenen mutluluk hissi bana hiç geçmedi. Kitapta en sevdiğim karakter ise kesinlikle Eloise oldu. Gerçekten mükemmel bir arkadaştı. Genel olarak değerlendirecek olursam; Adelaide’ın özellikle sevgilisinin eski sevgilisine karşı geliştirdiği saplantılı tavırlar beni fazlasıyla rahatsız etti. Yazarın bunu neredeyse normalleştirmesi de cabası. Bunun yanında, çok daha etkileyici bir mutlu son yazılabilecekken böyle bir final tercih edilmesi ve son kısmın oldukça gelişigüzel anlatılması da kitaptan aldığım keyfi azalttı. Üstelik finalde karakterler arasındaki bağ bana hiç geçmedi. Zaten bana göre bu ilişkinin etik tarafı da oldukça tartışmalıydı. Kitaba puanım 4/10 Bu puanın en büyük sebebi ise yazarın ilk kitabı olmasına rağmen oldukça akıcı bir anlatım dili kullanmış olması. Bunun dışında ne karakterlerle ne de finalle bağ kurabildim.