"Altın insanlar, teneke insanlar, bakır insanlar, kurşun insanlar, çelik insanlar ve daha pek çoğu vardır - her biri de kendi doğasının, kalıtımının, eğitiminin ve çevresinin belirlediği sınırlara sahiptir. Bu metallerin her birinden bir makine inşa edilebilir ve her biri de…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Spoiler içeriyor
Yönetmenin Caner Özyurtlu olması izlememdeki ilk etken... Caner Özyurtlu sevgimiz sorgulanmasın. Diğer bir etken ise bunların çoğunu bilmem, bilmekle kalmayıp denemem. Öncelikle yine dönüp dolaşıp her şey çaresizliğe bağlanıyo, çaresiz insana da ne sunsan mantıklı mantıksız bir umut denemek istiyor.…devamı
Spoiler içeriyor
"Dünyayı görmek, tehlikeli şeylere göğüs germek, duvarların arkasını görmek, yakınlaşmak, birbirimizi bulmak ve hissetmek. Hayatın amacı budur."
Spoiler içeriyor
Aralarındaki iletişim oldukça kopuk, birbirlerini duymuyorlar; sanki ikisi de kendi derdine odaklanmış ama bir yandan da sevgi sözcükleri savuruyorlar. Biri uzunn uzun derdini anlatıyor, diğeri hiç bunlar anlatılmamış gibi kendi derdini anlatmaya başlıyor... Bir tarafta yoksulluk bir tarafta çaresizlik var…devamı
Benim gibi sıfır bilgiyle hatta filmin konusunu bile okumadan izlerseniz muhtemelen ya bu hani fantastik bir filmdi ben ne izliyorum şuan diyebilirsiniz. Siz siz olun benim gibi bomboş beyinle izlemeye başlamayın, her bir sahnenin ayrı bir alt anlamı var. Renklerin,…devamı
Spoiler içeriyor
Anne olmak bambaşka bir duygu, onlarca yüzlerce duygu birleşiyor birbirine karışıyor. Buna bir de çaresizlik eklenince her şey bambaşka bir boyut kazanıyor. Bence oyunculuklar harikaydı, özellikle çocuklar. Annelik de çok güzel anlatılmıştı. Herkesin duygusu insanın içine işliyor ama o baba...…devamı
Yarım bırakmayayım bitireyim diye izlediğim bomboş şeylerden yalnızca bir tanesi. Bu tarz konular işlenirken insan bir yere varmasını bekliyor, bunun anlatılmasının altında bir amaç olması lazım (bana göre) ve hiçbiirr yere bağlanmadan konu havada kalıyor. Sürükleyici de değil, sonuna kadar…devamı
"Ben çocukken, annem en şefkatli anlarında "ancak bir annenin sevebileceği bir yüzümün olduğunu" söylerdi." Kitap çook akıcı. Merakla hızlı bir şekilde okunuyor ama sonunu çok daha farklı bekliyordum. Bence bazı şeyler eksik kaldı, tüm kitapta süren o merak duygusu çok…devamı
Eskiden, zırhımı bedenimin doğal bir uzantısı sandığım yıllarda, ağlamamaya öylesine şartlanmıştım ki, zamanla gözyaşının nasıl çağırıldığını unuttuğumun farkına varamadım.
Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata. İnsan olmuştum ilk o zaman. Ya da bozmuşlardı beni yenidoğandan. Kendimi acıya teslim ettiğimde hatırladım, ölünmüyordu, hatırladım.