Muhteşemdi. 2 filmlik senaryoyu 2 saate sığdırmışlar. Başta paranormal bir şeyler olacak sandım, çok farklı şeyler oldu. Onlar olurken başka farklı şeyler oldu. Ordan oraya sürüklendik ne oluyor diye diye. Kadroda Cedi Osman da var. Daha ne olsun? 😁
Filmin adını ben olsam "Eli: günah tohumu" koyardım. 😂 Başlarda vah vah çocuğa diyordum, ortalarında klişe bir korku filmi olduğunu düşünüyordum. Sonlara doğru "ne oluyor la?", bittiğinde" Eh, en azından klişe bir şekilde bitirmemişler" dedim. Yani orta hâlli bir film.…devamıFilmin adını ben olsam "Eli: günah tohumu" koyardım. 😂
Başlarda vah vah çocuğa diyordum, ortalarında klişe bir korku filmi olduğunu düşünüyordum. Sonlara doğru "ne oluyor la?", bittiğinde" Eh, en azından klişe bir şekilde bitirmemişler" dedim. Yani orta hâlli bir film. Çok olağanüstü bir film beklemeyin yalnızca. 🔥🔥🔥
Çıktığı sene izlemiştim ve Mary Shaw'ın o korkunç gözleriyle yüzü ve Halloween'i anımsatan müziği hiç aklımdan çıkmamıştı. Tabi o zamanlar korku filmleri tekdüze gidiyordu. Bu filmde Wan ile çırağı Whannell ileride izleyeceğimiz o harika filmlerin kıvılcımını vermiş resmen.
Spoiler içeriyor
Saf bir psikolojik gerilim denemez. Gerçeklik kavramının iç içe geçmesi izleyiciyi soru işaretleri ile bırakıyor film boyunca. Beni geren kısım da burası oldu. Psikolojik hastalıklarla can ciğer kuzu sarması olan biri olarak söyleyebilirim ki paranoya bir insanın başına gelebilecek en…devamıSaf bir psikolojik gerilim denemez. Gerçeklik kavramının iç içe geçmesi izleyiciyi soru işaretleri ile bırakıyor film boyunca. Beni geren kısım da burası oldu.
Psikolojik hastalıklarla can ciğer kuzu sarması olan biri olarak söyleyebilirim ki paranoya bir insanın başına gelebilecek en ıstırap verici durumlardan biri. Şizofreni ile birleşmesi ise... Allah kimsenin başına vermesin. Sadece şüphe değil, içinde korku, endişe, keder, kızgınlık ve aklınıza gelebilecek diğer acı duygularla birlikte geliyor. Tetikleyici bir duygu ki bu bana Curtis'in babasının ölümünden sonra semptomlarının ortaya çıkmasının insan psikolojisinin ne kadar da kırılgan olmaya yatkın olduğunu bir kez daha gösterdi.
Azıcık empati kurabilen biriyseniz Curtis
için üzülüyorsunuz. Size az da olsa o karmaşıklığı yaşatıyor izlerken. Hayatınız baştan aşağı paramparça oluyor. Filmlerde izlediğiniz kadarıyla anlamak mümkün değil tabi, kayınçonuzda olması da yetmez, yüzeysel kalır, anlamak için yaşamanız lazım.(Umarım yaşamak zorunda kalmazsınız.) Final sahnesinde Hannah'ın Curtis'ten önce fırtınayı sezinlemesi hastalıkların genetik yönünü de düşündürttü bana. Sanki her Allah'ın günü düşünmüyormuşum gibi.
Yani sadede gelirsem, gerilimden ziyade psikolojik dram ve yavaş ilerlese de sizi içine almayı başaran iyi kadrolu bir film.
+Shannon sahiden de çok konuşulmayan iyi oyunculardan biri.