Y (@standingovation)

Milenyum kuşağının çocukluk travması olan Kaşağı'ya nasıl yorum yapılmamış? Benim okuduğum baskının içinde 5 öykü vardı. En sevdiğim de Milli Edebiyat Dönemi'nin sadeleştirilmiş Türkçe'si ile o zamanlar işgal altında olan vatanımızın içinde bulunduğu durumu, atmosferi çok iyi yansıtan Primo Türk…devamı

standingovation 4 days ago

Off Campus

Samantha Bailey

29 Gönderi

Kitaplarını okurken sıkılmıştım çok daha genç yaşta okumama rağmen, yıllar sonra dizisini izlerken de ayrı bir derecede sıkıldım. The summer I turned pretty tuttuğu için aynı formüllerle, aynı tonlama ile, aynı diyalogları konuşan Amerikan ergenleri Türkiye'de yaşayan bir kadın olarak…devamı

standingovation 3 weeks ago

Cuma Kızı

Howard Hawks

1 Gönderi

Diyalogların hızından ve herkesin bağırarak aynı anda konuşmasından dolayı kendimi bir hız trenine binmişim gibi hissettim. İnince hissedilen sersemliği de film bitince hissettim. Stresli bir zamanınızda izlemeyin her ne kadar komedi filmi gibi tanıtılmış olsa da aksiyon filmi gibiydi tempo…devamı

standingovation 2 months ago

Ölü Yakıcısı

Juraj Herz

4 Gönderi

Kâbus gibi bir filmdi. Daha teatral bir Haneke izliyormuş gibi hissettim. Kamera açıları bir filmde ne kadar etkili kullanılabilirse o kadar etkili kullanılmış. Üstelik Karel'in kameraya attığı bakışları hâlâ üzerimde hissediyorum. Bir şaheser.

standingovation 4 months ago

Kurtların Saati

Ingmar Bergman

5 Gönderi

Gecenin üçünde, karanlık ve sessiz bir ortamda ve özellikle yalnız izleyin. Ben böyle yaptım ve tüylerim diken diken hâlâ. Özellikle filmin sonunda gözlerim bana oyun mu oynuyor yoksa Alma'nın yüz hatları Johan'a benzemeye mi başladı, gözlerimi dinlendirmem mi lazım yoksa…devamı

standingovation 4 months ago

Yanlış Rehine

Arie Posin

1 Gönderi

American Beauty filmini sevenlerin bunu da seveceğini düşünüyorum. Amerikan banliyö hayatı ve ailelerine dair eleştiriler ile mizah harmanlanmış ve The kids aren't alright.

standingovation 5 months ago

Bıçaklar Çekildi: Ölü Adamın Uyanışı

Rian Johnson

34 Gönderi

Benim için üçlemenin açık ara değilse de kıl payı farkla en iyi filmi oldu. İzlemesi çok keyifliydi, iki buçuk saat neredeyse ama gözümü kırpmadan izledim, bazıları uzun bulabilir. Konunun merkezindeki cinayetin gizemi de, oyunculuklar da, esprileri de tam dozundaydı ama…devamı

standingovation 5 months ago

Endişeli İnsanlar

Fredrik Backman

4 Gönderi

Daha önce Backman’ın Beartown ve Ove kitaplarını okumayı denedim ama bana daha çok bir boomer tarafından parmak sallana sallana öğütler dinliyormuşum gibi hissettirmişlerdi. O yüzden Anxious People'a başlarken önyargım vardı. Herkesin seve seve okuduğu ödüllü bir yazarı sığ, tekrara düşmüş,…devamı

standingovation 5 months ago

Büyük Büyükanne Webster

Caroline Blackwood

1 Gönderi

Sanırım yılın en iyi okumasını yapmış bulunmaktayım. Caroline Blackwood'un Great Granny Webster’ında beni en çok etkileyen şey, aslında içeriye ait olması gereken anlatıcının bu işlevsiz aileye neredeyse gazeteci soğukkanlılığıyla dışarıdan bakabilmesiydi. Sanki bir aile üyesi değil de bir muhabir gibi…devamıSanırım yılın en iyi okumasını yapmış bulunmaktayım. Caroline Blackwood'un Great Granny Webster’ında beni en çok etkileyen şey, aslında içeriye ait olması gereken anlatıcının bu işlevsiz aileye neredeyse gazeteci soğukkanlılığıyla dışarıdan bakabilmesiydi. Sanki bir aile üyesi değil de bir muhabir gibi geçmişin kırık parçalarını topluyor, bu mesafelilik anlatıya bir objektiflik kazandırırken aynı zamanda duygusal etkiyi daha da sertleştiriyor. Anlatı tonunun bu soğukluğu, romandaki ayrıntıların neredeyse ürkütücü gerçekçiliğiyle birleşince insanların neden otobiyografik bir metin okuduklarını düşündüğünü rahatlıkla anlıyorsunuz. Kaçınılmaz bir düşünce, ben de bu yazılan insanların gerçek olmaması mümkün değil diyerek okudum. Yazarın bir diğer büyük başarısı, karakterlerini asla tek boyuta sıkıştırmaması. Granny Webster’dan Aunt Lavinia’ya ve anlatıcının babası Ivor’a kadar herkes kendi bastırılmışlığının farklı bir biçimini taşıyor. Kırılganlıklarını kabullenmemek için kapananlar, kendini çöküşe bırakanlar, o kahverengi sandalyeye sopa yutmuş gibi oturanlar, konuşarak değil susarak hayatta kalmaya çalışanlar, perilerle konuşanlar, partileyenler... Hepsinin kusurları çok insani, bu da okura kaçınılmaz bir sempati hissettiriyor. Kimse tamamen iyi ya da kötü değil, herkes bir şekilde kendi acısının içinde sıkışmış. Bana The Haunting of Hill House, We Have Always Lived in the Castle kitaplarını da hatırlattı bu yönden. Romanın kadınlara bakan yüzü özellikle güçlü. Blackwood bunu tematik bir “tez” olarak ortaya koymasa da, savaş sonrası dönemde kadınların sistematik olarak sessizleştirildiğini ve tüketildiğini romanın arka planında net bir şekilde hissediyorsunuz. Granny Webster’ın kendini neredeyse gönüllü bir hayaletliğe, kimseye dokunmayan ve kimsenin dokunamadığı bir yaşarken ölülüğe hapsetmesi, bu yapısal baskının en çarpıcı sembollerinden biri hâline geliyor. Gotik atmosferin kurulma biçimi de romanın dokusunu belirleyen önemli unsurlardan. Çürümüş, soğuk, yaşanmaz kasvetli evler, özellikle Great Granny ve Grandma’nın yaşadığı mekânlar, karakterlerin iç dünyalarını birebir yansıtıyor. Yazarın mekânları bir duygu haritası gibi kullanışı, aile içi işlevsizliğin gözle görülen bir karşılığı sanki. İnsanların içi yaşadıkları yerlerden belli olur, ben buna inanıyorum. Nesiller boyu aktarılan yabancılık hissi de çok iyi işlenmiş. Anlatıcının “gözlemci” duruşu aslında aile mirasının yeni kuşağa geçmiş bir versiyonu. Mesafeli, açıklanamayan bir acıyı aktarması boşuna değil. Babasının en yakın arkadaşı ile oturup ona ailesi hakkında sorular sorması boşuna değil. Ve tabii ki en etkileyici hamlelerinden biri de trajediyle komediyi yan yana getirebilmesi. En acı sahnelerde bile absürd bir detay beliriyor ve insanın ister istemez gülümsemesine yol açıyor. Özellikle son sahne bana the big Lebowski filminden bir sahneyi hatırlattı. Kitabı okuyup filmi izleyenler çözdü bile hangi sahne olduğunu. O sahnede de çok gülmüştüm. Sizi çok iyi anlıyorum cenazede gülesi gelen insanlar. Kitabı bitirdiğinde “Tam olarak ne anlattı? Neydi şimdi bu?” diye soranlar olacaktır. Bu kitabı okuyanların kendi ilişkilerini düşünmeden, kendilerinden bir şeyler bulmadan geçme şansları pek yok bana göre.

standingovation 5 months ago

Mezbaha Beş

Kurt Vonnegut

4 Gönderi

Kısa olsa da okuması zordu. Savaş travması yaşamış birinin parçalanmış zihnine adım atınca, yazarın harika aktardığı alaycılık ve hayattan kopmuş birinin kayıtsızlığı iliklerinize işliyor. Zaman örgüsünün bir düzleme yatırılmamış olması müthiş zekice bir seçim olmuş özellikle savaşı görmüş, Dresden'den kurtulmuş…devamı