(@) - Raf

SPARTACUS (1960) Yönetmen: Stanley Kubrick Bir köle olarak satılan Spartaküs zamanla gladyatör eğitmeni Brutus'un dikkatini çeker. Spartaküs'ü keşfeden Brutus onun güçlü bir gladyatör yapabilmek için eğitim almasını sağlar. Spartaküs artık hazır olduğunda okulu ziyaret eden senatör Crassus onuruna verilen oyunlarda…devamı

sufle55 4 years ago

Sevmek Zamanı

Metin Erksan

110 Gönderi

MÜŞFİK KENTER .. 🎙️ Dedesi Bağdat kadısı, babası padişah tarafından atanan Heyet-i Ayan azası’ydı. Çamlıca’da uşaklı bahçıvanlı muhteşem bir köşkte yaşıyordu. Oturmasını kalkmasını, yabancı dil bilgisi olan yakışıklı bir delikanlıydı. İngiltre'de yüksek tahsil yapmak için gitti ve bir partide gördü…devamıMÜŞFİK KENTER .. 🎙️ Dedesi Bağdat kadısı, babası padişah tarafından atanan Heyet-i Ayan azası’ydı. Çamlıca’da uşaklı bahçıvanlı muhteşem bir köşkte yaşıyordu. Oturmasını kalkmasını, yabancı dil bilgisi olan yakışıklı bir delikanlıydı. İngiltre'de yüksek tahsil yapmak için gitti ve bir partide gördü onu... İngiliz güzeli, şahane gülümsüyor, etrafına ışık saçıyordu genç kadın.... Vuruldu, âşık oldu ve hisleri karşılıksız değildi. Kısa bir sohbet sırasında genç kadının her gün Hyde Park’ta at gezintisi yaptığını öğrenmişti. Sabahın köründe soluğu Hyde Park’ta aldı. Birlikte at bindiler, yemek yediler, muhabbeti ilerlettiler, herşey rüya gibiydi. Tahsilini tamamlamıştı, yurda dönmesi gerekiyordu, benimle evlenip Türkiye’ye gelir misin dedi. Genç kadın sevinç çığlığı attı, coşkuyla boynuna atlayıverdi. Genç kadının babası öldükten ve annesinin'de bir Avustralyalı ile kaçtıktan sonra, anne annesinde kalıyordu. O da torununu acilen başgöz etmiş, savaşa giden damat geri dönmemiş. Ama genç kadın henüz 16 yaşında hamile dul kalmış ve Jack adında bir evlad doğurmuştur. Şark Expresi ile ver elini İstanbul. Delikanlı hiç sorun değil demişti ama sorun büyüktü. Esir şehrin insanlarıydı İstanbul... Mustafa Kemal Bandırma’ya binerken, İngiliz gelinin, İngiliz işgalindeki kâbusu başlıyordu. Faytona binip köşke geldiler. Nerden bulup getirdin bu gâvuru dedi delikanlının ailesi! Memleket İngiliz süngüsü altında inim inim inlerken, İngiliz gelin olacak iş değildi yani. Kara çarşafa girdi İngiliz gelin, Müslüman oldu, Nadide adını aldı. Nüfus memuru doğum yerinin Londra olduğunu gördü, Londra Mondra olmaz, olsa olsa Bandırma’dır diye kaydetti! Memleket kurtuldu, cumhuriyet kuruldu. Hariciye’ye giren delikanlı, Lozan’da İsmet İnönü’nün özel kalem müdürü oldu. kanun gereği, hariciyecilerin eşi ecnebi olamazdı. İnönü pek beğendiği delikanlıya kıyamadı, boşan, birlikte yaşa, mesleğine devam et dedi. Delikanlı bu teklifi hakaret olarak kabul etti. Benim için ailesini, memleketini, dinini terk eden eşime bunu yapamam dedi, bastı istifayı. O zamanlar memur değilsen yaşam zordu, hayatları kaydı. Önce eldeki avuçtaki bitti, sonra gümüşler satıldı, ardından köşk gitti, kiraya çıktılar. Tükene tükene gecekonduya kadar düştüler. Çocukları olmuş, saracak bezleri yoktu, çarşafları yırttılar. Delikanlı eşinin hiç sızlanmadan dimdik duruşunu gördükçe yeniden âşık oluyordu eşine. Kahrından alkole dadandı, çalışamaz hale gelirken, sefalete sürükleniyorlardı. Hayatlarında eksilmeyen tek kavram mutluluktu. İngiliz anne adı gibi hakikaten nadidey'di. Kör kuruşa muhtaç hallerinde bile çocuklarına kuru ekmeği paylaşmayı öğretti. Birgün İngiltere Elçiliğin'den görevliler çocuklarını al İngiltere’ye dön, eğitimlerini üstlenelim, sosyal güvencen olsun dediler. Ama Nadide Kapıdan kovdu adamları! Eşim, çocuklarım Türk, burada babalarının yanında yaşayacaklar. Benim için hayatını feda eden eşimi paraya değişmem dedi. İki millet, iki devlet, iki din arasında perişan olmuşlardı ama aşkları sapasağlamdı. Cumhuriyet sadece parası olanlara değil, gariban ailelerin çocuklarına da fırsat eşitliği sağlıyordu. Okumaya niyetleri varsa, okutuyor, yeteneğin önünü açıyordu. Eşi delikanlı gibi yaşadı ve öylede öldü. Nadide hayatının en çetin günlerini yaşadığı İstanbul’da kızının evinde zatürreden öldü. En çok kızına güvenir ve küçük oğlunu severdi. Bu koca yürekli kadının küllerinden doğan kızı Yıldız, oğlu Müşfik Kenter’di .. "

sufle55 4 years ago

Köpeğin Pençesi

Jane Campion

31 Gönderi

THE POWER OF THE DOG / KÖPEĞİN GÜCÜ (2021) Thomas Savage'ın 1967 tarihli aynı adlı romanına dayanan, Jane Campion tarafından yazılıp yönetilen 2021 yapımı western drama filmidir. Filmde Benedict Cumberbatch, Kirsten Dunst, Jesse Plemons, Kodi Smit-McPhee, Thomasin McKenzie, Genevieve Lemon,…devamıTHE POWER OF THE DOG / KÖPEĞİN GÜCÜ (2021) Thomas Savage'ın 1967 tarihli aynı adlı romanına dayanan, Jane Campion tarafından yazılıp yönetilen 2021 yapımı western drama filmidir. Filmde Benedict Cumberbatch, Kirsten Dunst, Jesse Plemons, Kodi Smit-McPhee, Thomasin McKenzie, Genevieve Lemon, Keith Carradine ve Frances Conroy rol alıyor . Film, Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri arasında uluslararası bir ortak yapımdır. Köpeğin Gücü, dünya prömiyerini 2 Eylül 2021'de 78. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde yaptı ve burada Campion En İyi Yönetmen dalında Gümüş Aslan kazandı ve 17 Kasım 2021'de sınırlı bir şekilde gösterime girmesi planlanıyor. 1 Aralık 2021'de Netflix'te yayınlanacak. Film, özellikle Campion'un senaryosuna ve yönetmenliğine, oyuncu kadrosunun (özellikle Cumberbatch, Dunst ve Smit-McPhee) performanslarına, sinematografiye ve Jonny Greenwood'un müziğine yönelik övgüler aldı. "İz bırakarak ölümsüz olmak, ölmeye değer bir ölüm" Jane Campion'un Venedik'te Altın Ayı alan filmi. Jane Campion'u, Yeni Zellanda'li yonetmen, en bilinen ve bu filme benzer psikolojik katmanlı filmi 1993 yılı yapımı Piano filmidir. Bu film Thomas Savage'in aynı adlı romanından uyarlanmış bir western, psikolojik, gerilim ve dram. Filmlerde her sahnenin ve konuşulan her sözün bir anlamı olmalıdır. Hiç bir sahne boşuna çekilmez ve söylenen her söz, anlatılan hikâyede çözülmede bir anahtardır. Bu film bunun çok açık kanıtı. Her sahne, her söz anlamlı ve anahtar. Film roman anlatımı şekliyle, bölümler halinde, kitap gibi ilerliyor. Karakterler anne ve oğul ile iki erkek kardeş olarak, her biri bir başrol, birer yanrol şeklinde. Mizansen dağlarla çevrili bir çiftlik. Dağların ardında uzun, kıvrımlı bir yol ile kasabaya bağlanıyor. Kasabada ve şehirde uygarlık, üniversite, burjuva, bu hayati yaşamak isteyen anne ve baba var. Iç dünya ise, dağların içinde, kocaman evde, aynı odada yatan zıt karakterde, iki yetişkin erkek kardeş ve başka bir evde, aynı şekilde fazla yakın ilişkili anne oğul var. Iki erkek kardeşten biri şehirli, temiz, modern iken, diğeri aykırı, ayrıksı ve asi. Bizim odak noktamız da bu aykırı adam. Diğer uyumlu kardeş, diğer evdeki kadınla evlenince, ve de o kadın ve oğlu evlerine dahil olunca, aile olmalarına imkan olmayan bu dörtlü aynı evde yaşamaya başlayınca, onların her birinin geçmişindeki sır yükleri ile birlikte film de başlıyor. Phil, aykırı, asi ve kaba kabuğuyla yaşıyor. Tıpkı sert dağlarla çevrili yaşadığı mekan gibi. Dağlardaki görünen şeyi gören, Phil'in kabuğundan içini de görebilecek. Dağların ardındaki dünya üniversite, burjuva ve gösteriş ona uzun yıllardır uzak. Aynı şekilde yaşadığı alanın içindeki dağın ardındaki hayata benzer şekil olan ne varsa ona yine uzak. O özün peşinde. O yüzden banyo yapmıyor ama nehirde ritüel şeklinde gerçekten arınıyor. Kadınlara düşmanlığı, annesiyle başlıyor. Annesiyle olduğu tek sahnedeki, mesafe, soğukluk garip geliyor. Öldüğünde ise, annenin yüzü yakın plâna alınıyor ve bir yas hali yok. Pihl, kadınların şekle sokma, özdeki sade yaşamı bozma yetisini reddediyor. Kadın uygarlığın çirkin, şatafatlı ve şekilci yüzü. Uygarlıktan ise, araştırma, bilim ve müzikle yani özünü besleyecek yönleriyle yararlanıyor. Hatta kadın dokunuşunu istemediğinden, eve gelen Rose'un ruhunu müzikle kemirerek, onu hasta ediyor. Müzik bir silah gibi kadını her gün yavaş yavaş yok ediyor. Rose' a düşmanlığı ve yok etme isteği, ayni zamanda ve belki de esas olarak, bir aşk kıskançlığı. Phil yıllar önce Branco Harry' ye olan hayranlık ve aşkla bu rafine hayatı seçmiş. Belli ki, aile ona göz kulak olması için tam zıt karakterde kardeşi eşlik ettirmiş. Branco Harry'in aşkı ile, onun yaptıklarını, ondan öğrendiklerini yaşatarak bir dünya kurmuş. Bu dünyada aslında Phill iki kişi yaşıyor. Dağlardaki şekli anlayan, kendinin Branco Harry ile tanıştığı yaştaki genç ile kabuğu da açılıyor. Aynı aşkı bir daha hissediyor, canlanıyor. Ancak karşısındaki gencin ona aşık olmaması en önemli fark. Gencin anne sevgisini geçemiyor. Anne adeta, "Canimi kılıçtan, biricik hayatımı köpeğin pencesinden kurtar" diyen oluyor. Phil ise, Branco'nun onda bıraktığı izi, o da bu gençte bırakmak istiyor. Ölümüne sebep olacağını bile bile...O kement, ona kalan semer gibi gençte yaşayacak. Bu bir western, gerilim, dram filmi gibi tarif edilebilir. Bence bu muhteşem bir aşk filmi. Kendini aşkına adayarak, aşkın özü ile bir yaşam biçimi seçen bir adamın öyküsü. Tıpkı filmdeki insanlar gibi, onun iç dünyasını anlamayanlara, göremeyenlere sert ve kaba ise, aynı şekilde izleyiciyi de, göremeyenlere anti kahraman, görenlere ise en naif, duygusal ve düzgün bir insan. Phil tıpkı doğa gibi aslında. Muhteşem görüntülerdeki ve müzikteki ağırlık gibi. Doğanın ve müziğin nasıl kaba ve yorucu olduğunu gösteriyor, kendisi gibi. Içindeki özü anlayana ne kadar naif ve muhteşem olduğunu da gösteriyor, yine kendisi gibi .. "

sufle55 4 years ago

Lion

Garth Davis

116 Gönderi

LİON Lion, Garth Davis tarafından yönetilen ve senaryosu Saroo Brierley ile Larry Buttrose'un kurgusal olmayan kitabından Luke Davies tarafından uyarlanan 2016 yapımı dram filmi. Aldığı ödüller: BAFTA En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü, Avustralya Sinema ve Televizyon Sanatları Akademisi En…devamıLİON Lion, Garth Davis tarafından yönetilen ve senaryosu Saroo Brierley ile Larry Buttrose'un kurgusal olmayan kitabından Luke Davies tarafından uyarlanan 2016 yapımı dram filmi. Aldığı ödüller: BAFTA En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü, Avustralya Sinema ve Televizyon Sanatları Akademisi En İyi Erkek Başrol Oyuncusu Ödülü Senaryosunu, filmin başrol karakteri Saroo Brierley’in Larry Buttrose ile beraber yazdığı otobiyografik “A Long Way Home” (2013) isimli kitabından uyarlayarak Luke Davies’in kaleme aldığı “Lion”, yönetmen koltuğunda oturan Garth Davis’in ilk uzun metrajlı sinema filmi. “İki farklı oyuncu kadrosu” ile birbirleriyle bağlantılı “iki değişik hikâyenin” anlatıldığı bu biyografik drama, 1986 yılının Khandwa Hindistan’ında başlıyor. Beş yaşındaki Saroo (Sunny Pawar), ağabeyi Guddu (Abhishek Bharate), kız kardeşi Shekila (Khushi Solanki – Rohini Kargaiya) ve taş ocağında çalışan annesi Kamla (Priyanka Bose) ile birlikte yaşamaktadır. Son derece yoksul olan ailenin Guddu’nun bir gece işinde yük taşıyarak kazandığı paraya da ihtiyacı bulunmaktadır. Annelerinin haberi ve izni olmamasına karşın kardeşinin ısrarına dayanamayan Guddu, çalışmak üzere onu da yanında götürür. Saroo çok küçük iş de bir gece işi olduğu için normal olarak Saroo’nun uykusu gelir ve indikleri tren istasyonundaki bir bankta uyuyakalır. Guddu’nun giderken, “Buradan ayrılma!” diye tembihlemiş olmasına rağmen Saroo biraz dinlenip kendine geldiğinde, ağabeyini aramaya koyulur. Koyulur, koyulmasına da .. Guddu’nun adını seslenerek şaşkın şaşkın gezinirken perondaki bir trene biner ve bir kez daha uyuyakalır. Uyandığında artık o, Khandwa’dan 1.600 km doğudaki Kalküta, Doğu Bengal’e doğru yol almakta olan bir trenin içindedir. İşin daha da kötüsü bölgede konuşulan Bengalceyi hiç bilmemesidir Böylelikle kimselere, derdini de anlatamadığı gibi dımdızlak ortalıkta kalmıştır. Geceyi bir alt geçitteki diğer kimsesiz çocuklarla geçirmeye kalkar ama orada çocuk tacirlerinin saldırısına uğramasının ardından kaçarak canını zor kurtarır. Evine yayan dönmek üzere tren yoluna çıkan Saroo orada, bambaşka niyetlere sahip güler yüzlü Noor’a (Tannishtha Chatterjee) rastlar. Karnını doyurduğu gibi yıkanarak temizlenen Saroo’nun da bulunduğu Noor’un evine sabah, Rama (Nawazuddin Siddiqui) gelir. Bir tuzağa düşürülmek üzere olduğunu fark eden Saroo, oradan da kaçar. İki ay sokaklarda sürünen Saroo, 1987 yılında kendisini evlat edinecek Avustralyalı Sue (Nicole Kidman) ve John Brierley (David Wenham) çifti ile tanışmasına vesile olacak olan bir çocuk bakım evine gönderilir. Bir yıl sonra aralarına Mantosh’da (Keshav Jadhav – Divian Ladwa ) katılır. Ve .. Bu ilgi çekici hikâyenin ikinci bölümü yirmi yıl sonrası ile devam eder. Bundan sonrasında Saroo’yu Dev Patel canlandırırken, mevzuya Saroo’nun sevgilisi Lucy’de (Rooney Mara) dahil olacaktır. Elbette pek çok sorunun yanıtlanacağı, Dev Patel ile senarist Luke Davies’in birer BAFTA Ödülü kazandıkları filmin, temposunda ciddi anlamda “frene basıldığını” hissettiğimiz gerisi her zamanki gibi tamamen sizlerde. Keyifli seyirler .. "

sufle55 4 years ago

Düşler, Tutkular ve Suçlar

Bernardo Bertolucci

48 Gönderi

THE DREAMERS / DÜŞLER TUTKULAR SUÇLAR Yönetmen: Bernardo Bertolucci Öğrencilerin sesini yükseltmeye başladığı, o ünlü 68 Baharı'ndayız. Isabelle ve erkek kardeşi Theo, bohem aileleri tatilde olduğu için Paris'te yalnız kalmışlardır. Matthew isimli Amerikalı bir öğrenciyi evlerine davet ederler. Üçünün de…devamıTHE DREAMERS / DÜŞLER TUTKULAR SUÇLAR Yönetmen: Bernardo Bertolucci Öğrencilerin sesini yükseltmeye başladığı, o ünlü 68 Baharı'ndayız. Isabelle ve erkek kardeşi Theo, bohem aileleri tatilde olduğu için Paris'te yalnız kalmışlardır. Matthew isimli Amerikalı bir öğrenciyi evlerine davet ederler. Üçünün de ortak özelliği ise filmlere olan düşkünlükleridir. Zamanla, konukla aralarındaki ilişki tutkularının peşinden cinselliği tüm yönleriyle keşfedecekleri arzu dolu bir oyuna dönüşür. Dışarıda ise devrim sesini çoktan yükseltmeye başlamıştır. Renklerin yönetmeni olarak da bilinen Bernardo Bertolucci’nin bu renkleri en iyi kullandığı filmlerinden olan The Dreamers hakkında bilmeniz gereken detayları sıraladık! Gilbert Adair’in The Holly Innocents adlı kitabından uyarlanan ve senaryosunu bizzat Adair’in yazıp yönetmenliğini Bernardo Bertolucci’nin üstlendiği 2003 yapımı The Dreamers, kimilerine göre devinim halindeki bir tablo kimilerine göre ise bir şiir gibidir. 68 Baharı olarak da bilinen, Fransa’nın politik çalkantı içinde olduğu 1968 yılında geçen hikayede filmde Isabelle ve erkek kardeşi Theo’nun hayatlarına dahil oluruz. Isabella ve Theo, ebeveynleri tatile gittiği sırada Paris’te öğrenim gören ve anarşist bir eylemde tanıştıkları Amerikalı Matthew’u evlerine davet ederler. Üçlünün evde kaldıkları süre boyunca uç noktalarda gelişen, absürt bir ilişki başlar aralarında ve bu üç öğrenci, birbirlerinin hayatını ve cinselliklerini test ederler. Sinemanın Klasik ve Fransız Yeni Dalgası’ndan birçok referans içeren The Dreamers, 68 Baharı’na çakılmış bir selam gibidir. The Dreamers yayınladığı 1968 dönemine yakından bakabileceğimiz başarılı filmlerden biri. Film, üç sinema tutkunu gencin bir araya gelerek kimlik arayışı, aile, devlet otoritesi ve şiddet kavramlarını nasıl değerlendirdiklerini ve kendilerine farklı bir dünyaya kapı aralama fırsatı sunan sinemaya karşı duydukları tutkuyu başarılı bir şekilde yansıtmakta. Filmdeki karakterlerin tutkularını ve keşfetmeye karşı gösterdikleri açlığı güçlü bir şekilde göstermeleri, bizlere 68 kuşağının diğer kuşaklardan ayrımını net bir şekilde göstermektedir. Tüm bunlarla birlikte film Beat kuşağının önemli temsilcilerinden Jimi Hendrix, The Doors ve Bob Dylan gibi isimlerin müziklerine de yer vererek dönem havasını en iyi şekilde yansıtmaktadır.

sufle55 4 years ago

Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok

Lewis Milestone

7 Gönderi

BATI CEPHESİNDE YENİ BİR ŞEY YOK Yönetmen : Lewis Milestone Erich Maria Remerque'nin yazdığı "Im Western nichts Neues? " isimli romanından uyarlanan bir kült film , bir klasik.Anlamsız bir kavram olan savaşın yıkıcılığını, çarpıcı tüm etkilerini ölümsüzleştiriyor. I. Dünya Savaşı…devamıBATI CEPHESİNDE YENİ BİR ŞEY YOK Yönetmen : Lewis Milestone Erich Maria Remerque'nin yazdığı "Im Western nichts Neues? " isimli romanından uyarlanan bir kült film , bir klasik.Anlamsız bir kavram olan savaşın yıkıcılığını, çarpıcı tüm etkilerini ölümsüzleştiriyor. I. Dünya Savaşı sırasinda bir erkek lisesinde öğretmen Profesör Kantorek öğrencilerinin beynini savaşın onuru hakkında yıkamaktadır.Öğrenciler , gönüllü olarak askere yazılır.Ancak savaş ne öğretmenlerinin , ne de kitapların anlattıģı gibidir. Geri dönüş de yoktur.Savaşa katılmalarından itibaren Kayzerlerinin çıkarlarının minik bir parçası olduklarını anlarlar.Savaş onları insanlıktan çıkarmaz, insan denen yaratıģın neler yapacaģı konusunda uç noktalara taşır. 1918 Ekimiydi. Bütün cephe o kadar sessiz ve sakindi ki, o günkü rapor tek cümleden ibaretti: Batı cephesinde yeni bir şey yok. Yönetmen Lewis Milestone’un, Erich Maria Remarque’nin aynı adlı romanından uyarladığı Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok – All Quiet on The Western Front; sadece sinema tarihinde derin bir iz bırakmakla ve kendisinden sonra gelen savaş filmlerine yol göstermekle kalmadı, savaşın açtığı derin yaralara pansuman yapmak yerine o yaraları daha görünür kılmayı ve asıl suçluyu göstermeye çalıştı. İnsanlık ise yıllardır bu gerçeklere gözlerini kapamaya devam ediyor. “Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok”u yapılmış en iyi savaş filmi olarak nitelendirsem belki itiraz edilebilir ama yapılmış en hümanist, savaş karşıtı film dersem pek karşı çıkan olmayacaktır. Kendisinden sonra yapılan birçok film bu özellikle anılsa da 1930 tarihli filmi öne çıkaran pek çok unsur var. Savaş filmlerini çeşitli yaklaşımlarla değerlendirebilir ve bazı yaklaşımların aynı filmler içerisinde yer aldığını söyleyebiliriz. Kimisi propaganda filmi görevi üstlenerek halkı belli bir düşünce biçimini savunmaya yöneltirken, kimisi tarihi gerçekleri mümkün olduğunca gerçekçi bir biçimde sunar. Burada göz ardı edilen nokta ise tüm o keşmekeş içerisinde karakterleri gerçekten de derinlemesine analiz etmek, korkularını deşmektir. “Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok” da en masumane biçimde başlar aslında. Bir grup lise öğrencisi, Vatan-Millet-Sakarya konuşması yapan öğretmenlerinin yönlendirmesiyle askere yazılırlar ve 1. Dünya Savaşı’nda Alman İmparatorluğu’nun “Demir Gençlik”i olmaya heveslenirler. Fakat daha ilk bombardımandan itibaren aslında birer kukla olduklarını ve pek sevgili Kayzerlerinin çıkarlarının minik bir parçası olduğunu anlayacaklardır. Çokça karşımıza çıkan kahramanca savaş sahnelerini değil; yıkımı, ölümü ve doğanın acımasızca yağmalanmasını izleriz. Bu yağmalama bir yandan da karakterlerimizin ruhuna da sirayet eder ve onları bambaşka kişilere dönüştürür. Onları insanlıktan çıkarmaz; tam tersine insan denen yaratığın neler yapabileceği konusunda uçlara taşır. “Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok”un önemini tek bir paragrafta anlatmak mümkün değil ama bir araya gelip filmi özel kılan unsurları sıralayabiliriz. Savaş Kabusunu Yaşayan İki İnsan: Bu kitap ne bir şikayet ne de bir itiraftır. Sadece savaşla yok edilmiş bir nesilden söz etmek istemektedir. O insanlar bombalardan ve mermilerden kurtulmuş olsalar da ! Remarque’nin kitabının girişinde bu sözler yer alır ve doğruluk payı taşır. Çünkü Remarque, 1. Dünya Savaşı’nda Almanya adına savaşmak zorunda kalmıştır. Henüz 16 yaşında olmasına rağmen yaşı büyütülerek Kuzey Fransa’da cepheye gönderilir ve 31 Temmuz 1917’de vücuduna saplanan üç şarapnel parçası nedeniyle hastaneye kaldırılır. Milestone ise 1917’de Amerikalı askerler için eğitim videosu çekerek savaşın bir parçası olmuştur. Fakat birinin yaşadığı tecrübeler, diğerinin ise sinemaya olan ilgisi ve becerisi yıllar sonra bir araya gelecek ve bu dehşeti beyazperdeye taşıyacaktır.

sufle55 4 years ago

Gucci Ailesi

Ridley Scott

21 Gönderi

HOUSE OF GUCCİ / GUCCİ AİLESİ (2021) Filme heyecanla gittim, heyecanla çıktım. Müthiş bir kadro büyük bir aile mükemmel kurgu mükemmel oyunculuklar. Biyografi filmlerini çok eskiden beri önemsiyorum. Bu bir aile biyografisi. Hırslı bir kadının bir aileyi nasıl dağıttığını ölüme…devamı

sufle55 4 years ago

Batı Yakasının Hikayesi

Steven Spielberg

8 Gönderi

WEST SİDE STORY / BATI YAKASININ HİKAYESİ (2021) " Yeter artık " diyor Spielberg. " Bitirin artık ayrı gayrıyı Amerika'yı sevgi üstüne inşa edelim. " Amerikan halkına bir yalvarış sesine döndürmüş " Batı Yakasının Hikayesi " ni. Aynı temayı Labaki'nin…devamı

sufle55 4 years ago

Roma Tatili

William Wyler

15 Gönderi

ROMA TATİLİ / ROMAN HOLLİDAY -1953 Özgün adı Roman Holiday olan film Kasım 1954 tarihinde İstanbul'da Lale, Ar ve Elhamra sinemalarında aynı anda gösterilmiş ve haftalarca vizyonda kalmıştır. Senaryosunu Dalton Trumbo'nun Ian McLellan Hunter ve John Dighton'la birlikte yazdıkları filmin…devamıROMA TATİLİ / ROMAN HOLLİDAY -1953 Özgün adı Roman Holiday olan film Kasım 1954 tarihinde İstanbul'da Lale, Ar ve Elhamra sinemalarında aynı anda gösterilmiş ve haftalarca vizyonda kalmıştır. Senaryosunu Dalton Trumbo'nun Ian McLellan Hunter ve John Dighton'la birlikte yazdıkları filmin yapımcısı ve yönetmeni William Wyler'dır. Başlıca rollerinde Gregory Peck, Audrey Hepburn ve Eddie Albert oynamışlardır. Filmde Avrupa'nın kraliyet ailelerinden birine mensup bir prensesin diplomatik Roma ziyareti sırasında resmi protokollerden sıkılarak gizlice elçilik binasından kaçması ve sıradan bir genç kız görünümünde sokaklarda dolaşırken Amerikalı bir gazete muhabiri ile tanışmaları, şehri gezerlerken birbirlerine aşık olmaları anlatılmaktadır.Film tam 10 dalda aday gösterildiği Akademi Ödüllerinden üçünü kazanmıştır. Belçika asıllı aktris Audrey Hepburn'ün En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazandığı bu film aynı zamanda onun bir star haline gelerek dünya çapında tanınmasını da sağlamıştır. Film ayrıca En İyi Senaryo Akademi Ödülü ile En İyi Kostüm Tasarımı Akademi Ödülü'nü de almıştır. Audrey Hepburn aynı yıl BAFTA ve Altın Küre ödüllerini de almıştır. Aslında senaryoyu Dalton Trumbo (1905-1976) yazmıştır, ancak o devirde Hollywood'un kara listesinde bulunduğu için filmin açılış yazılarında adı geçmiyordu, bu nedenle Oscar ödülü onun yerine Ian McLellan Hunter'e verilmişti. Akademi 1992 yılında ölümünden 16 yıl sonra Trumbo'nun itibarını iade etti, ödül kayıtlarını değiştirerek ödülü Hunter'dan geri aldı ve 1993 yılında törenle Dalton Trumbo'nun eşine verdi. 2003 yılında film DVD'ye aktarılırken elektronik yöntemle Dalton Trumbo'nun ismi filmin jeneriğine eklendi. "Roma Tatili", ABD'de "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilmiş ve Kongre Kütüphanesi'nin "Ulusal Film Arşivi"nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir. Filmde hangi ülkeden olduğu açıkça belirtilmemiş bir kraliyet ailesine mensup Prenses Ann (Audrey Hepburn) birkaç Avrupa başkentine yaptığı ziyaretlerden sonra maiyeti ile birlikte Roma'ya gelir. O da kaçınılmaz olarak resmi protokole tabidir ve tek bir dakikası bile boş geçmez. Yaşı oldukça genç olan prenses görevi icabı katlanmak zorunda kaldığı bu ağır ve yorucu rutinden sıkılmaktadır. Bir gece doktorunun kendisine uyguladığı sakinleştirici enjeksiyondan sonra yatıp uyuyacağı yerde, Roma'yı özlemini duyduğu bir şekilde, yalnız başına gezmek üzere kaldıkları elçilik sarayından gizlice kaçar. Ancak bir süre sonra ilaç etkisini gösterdiğinde tarihi bir çeşmenin yanındaki bankta sızar kalır. Roma'da görevli Amerika'lı bir gazeteci olan Joe Bradley (Gregory Peck) onu bu şekilde görür ama tanımaz, sarhoş olduğunu sanarak başından atmaya çalışır, başaramayınca istemeye istemeye kaldığı pansiyona götürmek zorunda kalır. Bradley aslında çok başarılı bir gazeteci değildir, az kazanmaktadır hatta Amerika'ya dönecek parayı bile bir araya getirememiştir. Üstelik patronunun verdiği son görev olan "prensesle röportaj yapma" işini bile başaramamıştır, ancak ertesi sabah işe gittiğinde kendinden emin bir şekilde patronu ile bu röportajı yapacağına dair büyük bir iddiaya girer, çünkü son anda büroda prensesin resmini gazetede görmüş ve pansiyonda uyurken bıraktığı kızın prenses olduğunu anlamıştır. Filmin çekildiği yıl Audrey Hepburn tanınmamış bir oyuncuydu. Gregory Peck ise zaten bir yıldızdı. Çekimler bittikten sonra tecrübeli oyuncu, William Wyler'ı uyararak Hepburn'ün bu ilk büyük rolü ile Oscar'ı alacağını söyledi ve Hepburn'ün isminin afişlerde en tepeye yazılmasını önerdi. Yapımcı onun sözünü dinledi, ABD'deki afişler bu şekilde basıldı, Hepburn de Oscar'ı aldı. "Roma Tatili" tamamı İtalya'da çekilen ilk ABD filmidir. Film, karakterlerin Roma şehrinin büyülü ve romantik görüntüleri yanında geri plana itilmemeleri için özellikle siyah beyaz çekilmiştir. "Amerikan aleyhtarı aktiviteleri soruşturma komisyonu" (HUAC)'nun Komünist sempatizanı oldukları gerekçesi ile kara listeye aldığı yüzlerce Amerikalı sanatçı arasında, aralarında Edward Dmytryk (yönetmen) ve Dalton Trumbo (senarist)'nun da bulunduğu ve ilk kez 1947 yılında soruşturmaya uğrayan ilk 10 sanatçıya Hollywood 10'luları adı verilmişti.Kara listedekiler özellikle Hollywood'da iş bulamıyorlardı. Bazıları yurt dışına giderken bazıları da takma isimlerle iş yapmak zorunda kalmışlardı. Dalton Trumbo da "Roma Tatili"nin senaryosunu yazmış olmasına rağmen ismini kullanamadığı için senaryoya verilen Oscar ödülü senaryonun yazılmasında yardımı olan, Trumbo'nun arkadaşı Ian McLellan Hunter'a gitmişti. Yıllar sonra Akademi yanlıştan dönerek Trumbo'nun itibarını iade etti, ödülü Hunter'dan geri aldı ve ölümünden 16 yıl sonra 1993 yılında törenle Dalton Trumbo'nun eşine verdi. Bu arada Hunter'ın oğlu babasının ödülünü geri vermek istemediği için Trumbo'nun eşine ikinci bir Oscar verildi. Yani şu anda 1953 yılı En İyi Senaryo Akademi Ödülü'nden iki adet mevcuttur. William Wyler'ın bu filmini ısrarla İtalya'da çekmek istemesinin bir sebebi de liberal görüşlerinden dolayı HUAC'ın kendisini de eninde sonunda soruşturmaya çağıracağını düşünmesi olmuştur. Bir süre ülkeden uzaklaşmakla kendisi ve komite arasına bir mesafe koymayı planlamıştı. O zamana kadar Amerikalı film yapımcılarının Hollywood dışında film yapması düşünelemezdi bile. Ancak "Roma Tatili" bittiğinde bir şehrin nasıl filmin karakterlerinden biri haline gelebileceğinin en iyi örneği ortaya çıkmış oldu. Zaten bu yeni karakterin filmin diğer karakterlerlerinin önüne geçmemesi için de film renkli çekilmemişti. Seyirci Gregory Peck ile Audrey Hepburn arasında gelişen aşka şahit olurken bir yandan da "kamera" ile "şehir" arasındaki aşkı da hayranlıkla seyrederler. Kazandığı Ödüller 1954 Oscar - En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü - Audrey Hepburn 1954 Oscar - En İyi Kostüm Akademi Ödülü - Edith Head 1954 Oscar - En İyi Senaryo Akademi Ödülü - Dalton Trumbo 1954 BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü (İngiliz) - Audrey Hepburn 1954 Altın Küre - Sinema Dalında En İyi Aktris Altın Küre Ödülü - Drama - Audrey Hepburn

sufle55 4 years ago

Kanlı Elmas

Edward Zwick

79 Gönderi

BLOOD DİAMOND / KANLI ELMAS Blood Diamond, Türkçe gösterim ismiyle Kanlı Elmas 2006 tarihli, ABD yapımı bir macera/dram filmi. Başrollerde Leonardo DiCaprio, Jennifer Connelly ve Djimon Hounsou'nun yer aldığı filmin yönetmeni, daha ödüllü yönetmen Edward Zwick'tir. Filmin ana konusu ve…devamıBLOOD DİAMOND / KANLI ELMAS Blood Diamond, Türkçe gösterim ismiyle Kanlı Elmas 2006 tarihli, ABD yapımı bir macera/dram filmi. Başrollerde Leonardo DiCaprio, Jennifer Connelly ve Djimon Hounsou'nun yer aldığı filmin yönetmeni, daha ödüllü yönetmen Edward Zwick'tir. Filmin ana konusu ve isminin kaynağı Afrika'daki savaş bölgelerinde çıkarılan ve savaş düzenini finanse etmekte kullanılan elmaslardır. Bu elmasalar sıklıkla "kanlı elmaslar" anlamına gelen blood diamonds terimiyle anılır. Film Sierra Leone'de başlar. Köyü ayrılıkçı isyancılar tarafından basılan kendi halinde balıkçı Solomon Vandy (Djimon Hounsou) ailesini kurtarabilmeyi başarmıştır ama kendisi isyancılara esir düşmüştür. İsyancıların sahip olduğu bir elmas madeninde çalıştırılırken, normalde rastlananlardan çok daha büyük bir elmasla karşılaşır. Bir şekilde elması kendisine saklamak için hamle yaptığında, yakalanır fakat tam da o anda ordu isyancı güçlere saldırı düzenler. Karmaşa içinde elması bir delik açıp sakladıktan sonra, ordu tarafından yakalanır. Madende yakalanan diğer kişilerle birlikte götürüldüğü hapishanede isyancı güçlerin lideri açık bir şekilde onu tehdit eder. Bu konuşmalar sırasında yine tutuklu bulunan Rodezya (Zimbabve) kökenli bir paralı asker, Danny Archer (Leonardo DiCaprio), elmasın varlığından haberdar olur ve Solomon’u hapisten çıkararak elmasın peşine düşmeyi planlar. İsyancıların bu sırada ayaklanmasıyla birlikte ortaya çıkan karmaşa ortamında ikiliye Danny'nin barda tanıştığı ve savaşları finanse etmekte kullanılan elmaslar hakkında bir araştırma yapan Maddy (Jennifer Connelly) isimli Amerikalı kadın gazeteci yardımcı olur. Film elmas endüstrisi ve bu sektördeki tekel iddialarının yanı sıra, Afrika’daki en büyük problemlerden sayılan çocuk askerler sorununa da işaret etmektedir. Nitekim filmin sonunda Afrika’da halen yaklaşık 200,000 çocuk askerin bulunduğuna dair bir not yer almaktadır. Bunların dışında filmde Batı’nın Afrika’daki sorunlara karşı tutumu eleştirilmiştir. Filmin çoğunda gözlemlediğimiz kadarıyla zencilere yapılan eziyet, eskiden onları köle olarak kullanmaları. Sırf topraktan elmas çıkartmak için onlara uyguladıkları zulmü görüyoruz. Durumlarının zorluğu yaşaması güç ortamları çok iyi gözler önüne seriyorlar. Sadece aksesuar olarak kullandığımız bir elmasın ve bunu üretirken neleri göze alındığı, ne işkencelere maruz kaldıklarını görüyoruz. Yemek ve su dahi verilmediğini, işçilerin daha doğrusu kölelerin aileleriyle asla görüştürülmediğini gözlemliyoruz. Günümüzde de birçok buna benzer olay mevcut ve eskiden de bunun gibi savaş vb. Yeni nesilde yaşanan tüm üzücü olaylar karşısında herkes izliyor, ayıplıyor, üzülüyor hatta ağlıyor, paylaşıyor bunu gerek sosyal medyaya, gerek günlük yaşamımızda görüyoruz fakat bir türlü göremediğimiz şu ki; hiç kimse buna bir dur demiyor. Hiç kimse riske girmek istemiyor, hiç kimse elini taşın altına koymuyor… Sadece bir izleyiciyiz. İzleyici olmayı genelde severim ama bazı filmleri sırf izlemek yetmiyor. İzleyip yorumlamak ve harekete geçmek lazım… Film aksiyon olmasına rağmen neden neredeyse en sevilenler listesine girdiğini birazda olsa anladım. Filmin henüz bir saati olmasına rağmen bol aksiyon, bolca da duygusal sahne gördük. Aksiyonun içine bolca dramatizem sıkıştırmışlar. Film ilk başlarda bize çok yüzeysel görünse de diğer aksiyon filmlerinden farkını ilerleyen zamanlarda kavrıyorsunuz. İlerledikçe filmdeki bazı noktalar çok hoşuma gitti… Leonardo’nun elmasların nasıl yapıldığını anlattığı kısmı çok beğendim. Bu bize nasıl bir aptallık içinde olduğumuzu gösteriyor. “Consume,obey,die.” Diye tabir edebileceğim; “Tüket, İtaat et, öl.” Aptallığını bize birkaç kelimeyle özetliyor. Gayet güzel bir şekilde elmasların toprak altından çıkarıp günlük hayatımız da kullandığımız ana kadar olanları anlatıyor. Benim burada belirttiğim “Costume Obey, die.” Filmin içinde gözümüze gözümüze sokulmamasına rağmen alacağımız mesajdır Zencilerin aşağılanması ve onlara yapılan zülüm Amerikan sinemasında sıkça yer almıştır ve izleyiciyi çekmiştir. Bu filmde de beni ilk başta çeken oydu, filme daha sonralar biraz aksiyon biraz dram ilave etmişler kanımca bu da filmin en iyiler arasına girmesinin bir unsur ise; büyük küçük demeden insanlara yaptıkları psikolojik baskı ve bu baskı sonucunda insanların değişmesi, kendilerini korumak isterken neredeyse onlara dönüşmeleri. Bu da filmin zekice yanlarından biri. Üzerinde en çok tartışması gereken konu ise maddiyatın insanların karakterlerini değiştirmesi ve bu duygunun (maddiyatçılık) onları ele geçirmesidir. Herkes birbirine savaş açmış durumda, bölücüler, başa geçmek isteyenler, ezilenler ve diktatörler tam da günümüz dünya politikasına uygun bir senaryo.Sonuna doğru seyirciyle bir oyun haline geçen film, para için yola çıkan bir adamın o yolda aldığı büyük ders ve karşı koyamadığı fedakârlık dürtüsü bütün bunlar çok güzel bir finale davetiye çıkartmış. “Beni şeytan sanıyorsun belki de sadece cehennemde yaşadığım içindir.” Repliğiyle hayatta kalma savaşını özetleyen iyi bir yapım…