Tahir Altekin (@tahir.altekin)

Alışılmış doğrular, çoğu zaman yanlış inançların birikiminden ibarettir. Sana anlatılan, içselleştirdiğin ve hayatına yansıttığın her şey; olağan akışta doğal görünse de aslında inşa edilmiş bir dünyanın ürünüdür. Hakikat, nasıl aktarıldığına bağlı olarak anlam kazanır; doğrular ve "normal" kabul edilenler ise…devamı

tahir.altekin 2 months ago

Paranoya

Cengiz Özkarabekir

2 Gönderi

Hepimiz bir parkaya sevdalıydık Ağabeyimizden, amcamızdan hatıra kalan Siyahtı Sımsıcaktı Hiçbir kadının gözlerini yazmadık mektuplarımıza Hiçbir delikanlının kara yağızlığını Bir “yetmiş sekiz”i koyduk zarfa Birde umutlarımızı Ne kör bir ütopyanın peşinden koştuk Ne de bir pula sattık parkamızı Buram buram…devamı

tahir.altekin 2 months ago

Pedro Paramo

Juan Rulfo

7 Gönderi

Meksika'nın çorak arazilerinde, annesinin vasiyeti üzerine babasını bulmak için yola çıkan Juan Preciado'nun hikayesi. Gideceği yer ise Comala; hayaletlerin dolaştığı, ölümün sıradan bir durum haline geldiği ve günahkâr ruhların dolaştığı bir yer. Duvarlara sinmiş seslerin yeniden yankılandığı bir hesaplaşma yeri.…devamı

tahir.altekin 7 months ago

Nostalji

Andrei Tarkovsky

16 Gönderi

Garip bir havası var ama şaşırtıcı değil. Yılmaz Güney, Ahmet Kaya ve Nazım Hikmet'in hatta Melike Demirağ'ın da bir zamanlar yaşadıklarını düşününce film daha anlamlı oluyor. Belki IL POSTINO filmiyle de ilişki kurulabilir. Şili'deki darbeden sonra ülkeyi terk etmek zorunda…devamı

tahir.altekin 8 months ago

Uyanışlar

Penny Marshall

110 Gönderi

Birinci Dünya Savaşı sonrası dönemde ortaya çıkan, nörolojik bir rahatsızlığın yarattığı insanlık dramı… Sanki sönük yanardağlar patlıyor gibi, umut ve hayal kırıklığı birbirini izliyor. Film, bu gizemli psikodramatik hastalığı anlatıyor: Post-Ensefalit Parkinsonizm. Hastalığın bilimsel ve toplumsal yönleri arasında ince bir…devamıBirinci Dünya Savaşı sonrası dönemde ortaya çıkan, nörolojik bir rahatsızlığın yarattığı insanlık dramı… Sanki sönük yanardağlar patlıyor gibi, umut ve hayal kırıklığı birbirini izliyor. Film, bu gizemli psikodramatik hastalığı anlatıyor: Post-Ensefalit Parkinsonizm. Hastalığın bilimsel ve toplumsal yönleri arasında ince bir çizgi var: Biçimler mi yoksa koşullar mı bir rahatsızlığı bilimden uzak bir bilimselliğe sürükler? Filmde bunun cevabını bulmak kolay değil; çünkü hem muktedirler hem de sıradan insanlar aynı belirsizlik içinde pişiyor. Post-Ensefalit Parkinsonizm, adından da anlaşılacağı gibi, ensefalit lethargica adı verilen bir beyin enfeksiyonunun ardından gelişen bir durumdur. Ensefalit lethargica, 1916-1927 yıllarında dünya çapında görülen salgın bir hastalıktır ve beynin hareketle ilgili bölgelerini etkiler. Bu hastalıkta uzun süreli uyku halleri, kaslarda sertlik, hareketlerin yavaşlaması ve bazen psikolojik değişiklikler gözlenir. Enfeksiyon geçtikten sonra bazı hastalarda parkinson benzeri belirtiler ortaya çıkar: titreme, hareketlerde yavaşlama, yüz ifadelerinde azalma ve kas sertliği. Filmde bu tablo, sadece tıbbi bir durum olarak değil, aynı zamanda insan ruhunun ve toplumun trajedisiyle iç içe anlatılıyor. Bilinmesi Gerekenler Filmde L-DOPA adlı dopamin arttırıcı ilacın hastalar üzerinde denenmesi ve akabinde gerçekleşen durumun sadece sinematik olmadığı, esasında bir psikiyatrik çatışmanın örneği olduğu unutulmamalıdır. Yeni bir bilimin çetrefil tarihinden bir örneği incelemeniz size hem sanatsal hem de bilimsel bir bakış açısı kazandıracaktır. Spoyler vermemek için herhangi bir analize girişmedim. Film, Oliver Sacks'ın Awakenings(Uyanışlar) isimli aynı kitabından uyarlanmıştır. Kitabın ismi ise Henrik Ibsen'in Biz Ölüler Uyandığımızda adlı kitabından esinlenmiştir. Filmin başrollerinde Robin Williams ve Robert de Niro yer almaktadır. Terimler Açıklaması: Nevrotik: Psikolojik anlamda kaygı, takıntı ve duygusal dengesizlikle karakterize bir ruhsal durum. Psikodramatik: Hem psikolojik hem dramatik unsurları birleştiren anlatım veya durum. Post-Ensefalit Parkinsonizm: Ensefalit lethargica geçiren kişilerde sonradan gelişen parkinson benzeri motor ve davranışsal bozukluklar. Ensefalit Lethargica: Beyni etkileyen ve özellikle uyku, hareket ve ruh hâlinde değişikliklere yol açan bir salgın hastalık. Muktedir: Güç sahibi, otorite konumundaki kişiler.

tahir.altekin 8 months ago

Gilbert'in Hayalleri

Lasse Hallström

54 Gönderi

Bir aile dramını, sakin bir atmosferde ve kameranın hakikati yüklenerek objektifini devindirdiği samimi bir tabloyla baş başa kalıyoruz. Lasse Hallström’ün yönettiği Gilbert’in Hayalleri, gündelik hayatın tozlu raflarında unutulmuş insan hikâyelerini görünür kılan bir film. Hikâye, bir taşra kasabasının sıradanlığında şekillenir;…devamıBir aile dramını, sakin bir atmosferde ve kameranın hakikati yüklenerek objektifini devindirdiği samimi bir tabloyla baş başa kalıyoruz. Lasse Hallström’ün yönettiği Gilbert’in Hayalleri, gündelik hayatın tozlu raflarında unutulmuş insan hikâyelerini görünür kılan bir film. Hikâye, bir taşra kasabasının sıradanlığında şekillenir; ama o sıradanlığın içinde insan ruhunun en kırılgan, en sahici yanları sessizce yankılanır. Film, büyük olayların değil, küçük anların ağırlığıyla örülmüştür. Johnny Depp’in canlandırdığı Gilbert, yaşamın yükünü omuzlarında taşıyan, sorumlulukla sıkışmış genç bir adamdır. Akli dengesi yerinde olmayan kardeşi Arnie ve obez annesiyle yaşadığı ev, bir anlamda toplumun dışına itilmişliğin sembolüdür. Ancak yönetmen, bu dışlanmışlığı melodramın basit kalıplarına hapsetmez; aksine, kamerayı bir yargıç değil, bir tanık olarak konumlandırır. Bu nedenle film boyunca kamera, izleyiciye bir mercek değil, bir kalp sunar; sarsılmadan, acele etmeden, sessizce izler. Hallström’ün sineması, “göstererek anlatmayan”, “hissettirerek düşündüren” bir yapıya sahiptir. Gilbert’in Hayalleri bu yönüyle, izleyiciye hakikatin sessizliğini sunar. Görsel dildeki dinginlik, kasabanın durağan ritmiyle bütünleşir; renkler pastel, sesler yumuşak, duygular derindir. Modern sinemanın sıklıkla başvurduğu abartıdan uzak durarak, gerçek hayatın küçük titreşimlerini büyütür. Filmin vermek istediği mesaj net ama didaktik değildir: Bütün renkler kirlenmiş olsa bile, titrek bir ışıkla parlayan ve kor gibi yanan bir ruh, o kirliliği yok edebilir. Gilbert’in içsel yolculuğu, sevginin hâlâ insanı dönüştürebildiği bir dünya mümkün mü sorusunu fısıldar bize. Modern insanın alaycılığına, ironisine, duyarsızlığına karşı film, sessiz bir merhametle cevap verir. Son sahnede, kasabanın göğüne yükselen alevler sadece bir evin değil, Gilbert’in geçmişinin, utancının ve suçluluğunun da yanışıdır. Ancak bu yangının küllerinden yeni bir umut doğar, çünkü film bize gösterir ki, insan bazen yalnızca yanarak hafifler, yalnızca kaybederek özgürleşir.

tahir.altekin 10 months ago

Eine Saison in Hakkari

Erden Kıral

35 Gönderi

Sarp dağların bağrına bir hançer gibi saplanan taş duvarlı evlerin sessiz hikâyesi, bir sürgün öğretmenin anılarında yankı bulur. “İdame” denilen o belirsiz mefhum, öykündüğümüz kargaşanın içinde kasvetli bir anlam kazanır. Televizyon ekranlarında gözden ırak tutulmaya çalışılan hikâyeler, aslında bizlere bir…devamıSarp dağların bağrına bir hançer gibi saplanan taş duvarlı evlerin sessiz hikâyesi, bir sürgün öğretmenin anılarında yankı bulur. “İdame” denilen o belirsiz mefhum, öykündüğümüz kargaşanın içinde kasvetli bir anlam kazanır. Televizyon ekranlarında gözden ırak tutulmaya çalışılan hikâyeler, aslında bizlere bir nefes kadar yakındır; üstelik soğuk bir nefesin yakınlığında. Zagros’un gelin duvaklı zirvelerinde, Oramar Dağları’nda, Toroslar’ın sarp tepelerinde hayat, düzlükte tahayyül ettiğimizden çok daha farklı akar. İnsan manzaraları, semeresiz bir zamanın içinde, çaresizliğin keskin portresini çizer. Doğa ile insan arasındaki denge, bu coğrafyada her türlü hükmün üstündedir; burada bir kaide yoktur, yalnızca güçlü olan hayatta kalır. İşte bu sert gerçeklik içerisinde, Hakkâri’de Bir Mevsim bize bir öğretmenin hikâyesini sunar. Geçmişin günahları, kefaret istercesine vicdanımızı yoklar. Ölümün küçük bedenleri kolayca devirebildiği, otoritenin uçkurda sıkışıp kaldığı bir önderlik, beşerî felaketlerin en sarsıcı biçimlerinden biri olarak karşımıza çıkar. İki dilli bir halkın, her iki dilde de kendini yoksun hissettiği bir dönemin samimi ama trajik gerçekliği, cesur bir biçimde gözlerimizin önüne serilir. Film, yalnızca kişisel bir anlatıyı değil, aynı zamanda toplumsal gerçeklikleri de açığa çıkarır. Kısıtlı imkânların hüküm sürdüğü bir halkın gündelik yaşamı, içtimai sorunlarla birlikte resmedilir. Poligami, bağımlılık, isyan gibi temalar, kimi zaman doğrudan bir gerçeklik duygusuyla, kimi zamansa örtülü bir tasvirle perdeye yansır. Böylece bireysel hikâye, kolektif hafızanın sancılarıyla iç içe geçirilir. Hakkâri’de Bir Mevsim, yalnızca bir sürgün öğretmenin gözünden aktarılan kişisel bir deneyim değildir; aynı zamanda Türkiye’nin taşra gerçekliğine, devlet-toplum ilişkisine ve kültürel kimlik sorunlarına dair güçlü bir sosyolojik okumadır. Film, bireysel anı ile toplumsal bellek arasında köprü kurarak, seyircisini estetik bir deneyimden çok daha fazlasına, bir vicdan muhasebesine davet eder. 8.5/10

tahir.altekin 11 months ago

Kutsal Geyiğin Ölümü

Yorgos Lanthimos

43 Gönderi

Mitolojik bir hikayenin distopik tasviri olan bu filmde "kısasa kısas" yönteminin kibirli bir insanda yarattığı dilemmaya şahitlik ediyoruz. Film ismini Agamennon'un Artemis'e ait olan kutsal bir geyiği öldürmesi hikayesinden alıyor. Yorgos Lanthimos'un garip dünyasına yakışan bir atmosferi var ama Dogtooth…devamı

tahir.altekin 11 months ago

Hasretinden Prangalar Eskittim

Ahmed Arif

84 Gönderi

Peşinde azgınları Kanlı paranın Yani doların itleri, Altın, sterlin kurtları Ve petrol Nemrutları Ve kurşun Yezitleri... Kaçgunda, kaçakta Can havlindesin... Ve çocuk ölüleri Parçalanmışlar Daha süt kokuyorlar Ve anne ölüleri İncecikten, gencecikten Açık hepsinin gözleri. Halkım benim Askıda çığ... Yurdum…devamı

tahir.altekin 11 months ago

Evlen, pişman olursun; evlenme, buna da pişman olursun; evlen ya da evlenme, ikisine birden pişman olursun; evlensen de evlenmesen de her ikisinde de pişman olursun. Dünyanın aptallığına gül, pişman olursun; onun için ağla, buna da pişman olursun; dünyanın aptallığına gül…devamı