(@) - Raf

Duyuyor musun? – Neyi? Fırtınanın sesini... Bir uğultu yayılıyor etrafa. – Duyuyorum ve en derinden hissediyorum o fırtınayı. O fırtına nerede? Sadece bir uğultu olarak duyuyorum. – O fırtınayı çok net duyuyorum; çünkü o fırtına benim içimde. Nasıl dayanabiliyorsun ona?…devamı

tutestam 2 months ago

Korkunun Tenindeki İzleri Korkuyorum… Her bir zerremle korkuyorum. Her şeyden korkuyorum. Emin olma duygumu kaybettim sanki… Nereye elimi atsam şüphe. İyi hissetmekten korkuyorum. Bu his garip geliyor artık, yabancı geliyor; benden fazla uzakta gibi. Ne zaman biraz iyi hissetsem, hemen…devamı

tutestam 2 months ago

Sessize Alınmış Kalp Kırgınlık… Kırılmak ve kırıldığınız kişinin bunu fark etmemesi ruhunuzda bir sızı bırakıyor. Bir tarafınız görsün, bilsin istiyor ama diğer tarafınız tam tersini. Bir yandan da kendinize kızıyorsunuz; niye kırılıyorum, neden her şeye bu kadar çok kırılıyorum diye.…devamıSessize Alınmış Kalp Kırgınlık… Kırılmak ve kırıldığınız kişinin bunu fark etmemesi ruhunuzda bir sızı bırakıyor. Bir tarafınız görsün, bilsin istiyor ama diğer tarafınız tam tersini. Bir yandan da kendinize kızıyorsunuz; niye kırılıyorum, neden her şeye bu kadar çok kırılıyorum diye. Bir zaman sonra fark ediyorsunuz ki içinizdeki çocuk hassas. Yaralanmış, canı acıyor. Yıllarca kimse fark etmemiş, kendini bir hiç gibi hissetmiş. Çok çabuk bağlanır olmuş insanlara ve gizlice fısıldamış: Eğer birine bağlanırsam, biri beni severse o zaman görülürüm, duyulurum, var olabilirim. Ama bu onun en büyük yanılgılarından biri olmuş ve bu sandığı şey canını çok yakmış. Bir süre sonra daha fazla kimseyle tanışmak istememiş, çünkü ona göre ne kadar çok insan o kadar sorun ve o kadar kırılıp yaralanmak demekmiş. O kırgın tarafını istemiyordu; onu güçsüz yapıyor gibi hissediyordu ama belki de bu sadece kırgın ve ince bir ruhu olduğunu gösteriyordu. Yaralarının sarılması gerekiyordu ama bunu kendi yapmalıydı. Yardım ederdi ama yardım istemekte çok zorlanırdı, çünkü bunu öğrenmişti. En başta kendine karşı bu kadar acımasızken başkalarının ona iyi olmasını beklememesi gerektiğini düşünüyordu. Kendi içindeki o çocuğun sesini bastırırken nasıl olur da bir başkasının duymasını isteyebilirdi ki? Herkese karşı iyiyken kendine neden bu kadar acımasızdı? Kendi canını fazlasıyla yakmıştı. İnsanların pek çoğu onu gerçekten görüp anlayamamıştı. O da bir süre sonra bundan vazgeçmişti. Sessizliğinden anlamayanlar konuştuğunda nasıl anlayabilirlerdi ki? Anlayamazlardı; duyulmaz, bilemezlerdi. O kendi içinde kayboluyordu. Artık sadece bir ruhtan ibaretti. Bedeni daha fazlasını kaldıramıyordu. Buna engel olmak istiyordu ve bu sanki yavaş yavaş o acımasız, duygusuz yönünü ortaya çıkarıyordu. Belki de kırılmamak, yaralanmamak için bu gerekiyordu: duygularını gizlemesi, en çok da kırgınlıklarını ve üzüntülerini. Belki kalbini göstermezse bu kadar canını yakmazlardı. Lale-i Pinhan

tutestam 2 months ago

— Yine gökyüzünü izliyorsun. — Evet. — Neden? — Düşünüyorum. — Neyi? — Her şeyi... Ama bunu istemiyorum, sadece uyumak istiyorum. — Neden uyumak istiyorsun? — Kendim dâhil her şeyden kaçmanın tek yolu bu. — Neden kaçıyorsun her şeyden? —…devamı

tutestam 2 months ago

Işığını Yitiren Ruh "Bir resmin, bir şarkının, belki de bir sözün insanı birden geçmişe götürebildiğini ve bunun ne kadar çok acıtabileceğini fark ettim. Bazı insanlar giderken sadece kendilerini götürmezler; sizdeki 'siz'i de beraberlerinde götürürler. Bu, sizden her seferinde bir parça…devamı

tutestam 2 months ago

Fani Alemde Kayboluş Bir feryat kopuyor yüreğimden, Bir özlem var eski bene. Ondan geriye sadece anılar kaldı, Giderek kayboluyor mazide. Ey rüzgârlar! Götürün beni uzak diyarlara, Anlatın bana neler olduğunu bu fani âlemde. Yoksa kayboluyor ruhum fani dünyada; Eski halini…devamı

tutestam 2 months ago

Sesini Kaybeden Ruh Düşünceli görünüyorsun. — Her zaman öyleyim. Bu sefer daha farklı sanki, artık nefes alamıyor gibisin. — Doğru. Çünkü nefesim tükenmiş gibi hissediyorum artık. Anlatmak ister misin? — Eskiden olsa belki ama artık değil. Neden? Anlatmana engel olan…devamı

tutestam 2 months ago

Işığa Tutunan Yaralar Ruhun bir sel olup taşıyor, Gözyaşlarım nehirler oluşturuyor. Acı iliklerime işleniyor, Sanki hiç geçmeyecek gibi... Onu görüyorum; ruhumdan bir parçayı. Nefes oluyor bana, gözlerime bakıyor. "Güçlüsün sen, yay ışığını etrafa; Sar kanatlarını, yeniden uç." Geçmiş uçup gidiyor,…devamı

tutestam 2 months ago

Gürültülü Bir Sessizlik — Gözlerin yine dolu dolu bakıyor, neden? — Yoruldum. Ne yapacağımı bilmiyorum, kafam çok karışık. — Neyden yoruldun bu kadar? — İnsanlardan, en çok da kendimden. — İnsan kendinden yorulur mu? — Yorulur, hem de fazlasıyla. Bu…devamı

tutestam 2 months ago

Vazgeçişlerin İzinde İçimde garip bir his var; anlamlandıramıyorum bir türlü. Kelimelere dökemeyeceğim kadar kafa karıştırıcı. Biraz hüzün var gibi, belki de bazı vazgeçişlerin bıraktığı izdir. Bazen insan vazgeçmek zorunda kalır. Eski halime bakıyorum da bazı insanlar için fazla uğraşmışım. En…devamı