(@) - Raf

uzlet 3 months ago

'kalabilirsin pekâlâ gidebilirsin daha değersiz hissettirilemezdim.'

uzlet 3 months ago

• ''hani kanamışsında, o kanla yeni bir roman yazmışsın gibi.'' - notlar (20.07.25)

uzlet 4 months ago

Babaya Mektup

Franz Kafka

98 Gönderi

• Bir evladın babaya sitemi; Her daim ebeveynlerin “Benim çocuğum şöyle kötü, şu konuda iyi değil, şunu beceremiyor…” gibi söylemlerine maruz kalmış, çocuklarını eleştirmelerini dinlemişizdir. Artık kulak aşinalığı olduğu için bunu garip bile karşılamıyoruz. Peki bir evladın ebeveynini eleştirmesi… Bir…devamı• Bir evladın babaya sitemi; Her daim ebeveynlerin “Benim çocuğum şöyle kötü, şu konuda iyi değil, şunu beceremiyor…” gibi söylemlerine maruz kalmış, çocuklarını eleştirmelerini dinlemişizdir. Artık kulak aşinalığı olduğu için bunu garip bile karşılamıyoruz. Peki bir evladın ebeveynini eleştirmesi… Bir çocuğun buna hakkı var mıdır? Anne veyahut baba figürünün, kendi büyüyemeden —büyümeden kastım düşünce yapısını geliştirmek, düşünsel olgunlukta belli bir düzeye gelebilmek— bir çocuk büyütmeye çalışması her daim bana saçma gelmiştir. Genelde çocuklarını birer çocuk olarak görmez; şekil verebilecekleri bir hamur gibi değerlendirirler. Bazılarımız insan olmayı bile beceremezken, yeni birer insan büyütmeye çalışıyorlar. “Evlat” olarak nitelendirilenlerimizden bazıları kendi fikirlerini öne sürerek birer birey olmaya çalışsa da, bazıları ebeveynlerinin gölgesinde yaşamaya devam ediyor. İnsan bazen kurtulduğunu sanıyor; diyor ki kendine: “Çok zor değil kendimi yetiştirmek, bir şeyleri kendi başıma öğrenmek.” En başlarda gerçekten zorlanmıyordur bazılarımız, ama sonradan ebeveynlerinizin yapması gerekenleri bile kendiniz yaptığınızda içimizdeki gücü tüketiyoruz. Birey olmaya çalışırken yavaş yavaş birer hiç oluyoruz. Pek tabii bu bir genelleme. Çocuğun kendi yolunu seçtiği için takdir edilmesi gereken noktalarda, ebeveyn vasfıyla hareket edenlerin görüşleri dolayısıyla kendini hiçe sayması, düşüncelerini anne babaya göre şekillendirmesi; aslında toplumumuzun genel durumudur. *Metinde bir incelemeden çok, yorumlama ve gerçek hayatla bağdaştırma çabası içerisindeydim. Bazılarınız için biraz kitapla alakası yokmuş gibi gelebilir; lakin hepsi, okuduğum an zihnimde beliren düşüncelerden sadece bazılarıdır. Sağlıcakla Kalın. *Alıntılar; • içimde zarar görebilecek ne kalmıştı ki? • benim ihtiyacım olan biraz yüreklendirme, biraz güleryüz, biraz da yolumun açılmasıydı; ama sen bunun yerine yolumu kapattın. • sen benim için her şeyin ölçütüydün. • her zaman hazırda bekleyen suçluluk bilinci içimi kemirirdi.

uzlet 4 months ago

Kendi Gök Kubbemiz

Yahya Kemal Beyatlı

5 Gönderi

Spoiler içeriyor ★ ülfet belalı şey, fakat uzlet sıkıntılı bilmem nasıl gecirmeliyim son on beş yılı? • bin atlı, akınlarda çocuklar gibi şendik; bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik! • zihnim bu şehirden bu devirden çok uzakta. • hala…devamı

uzlet 4 months ago

'heveslenmek bir hataydı değil mi? her zaman böyle olur, ne zaman bir şeyi çok istesem en beklenmedik şekilde o şeyin olması engelleniyor. sanki bir şeyi istemek tüm evrende ters tepiyor ya da ben lanetliyim, bilmiyorum.'

uzlet 4 months ago

“vatan sana canım feda derken dışım, içim 'vatan sensin be aşkım!' diye haykırdı.”

uzlet 5 months ago

“duvarı boyadım ama çatlakların yeri hala kafamda.”

uzlet 5 months ago

'her gecenin bir sabahı, her derdin bir sonu vardır. dipsiz gecelere aldanıp Allah'a nankörlük edecek değiliz.'

uzlet 5 months ago

'kısmetten öte yol yok, çok istersin olmaz ama hiç istemediğin sırada oluvereceği tutar'

uzlet 6 months ago

• 'at vuruldu; içim paramparça rüveyda' gölgelerin ardına sakladım kusurumu sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin ben burda damla damla eriyip akıyorum. - nurullah genç| rüveyda