(@) - Raf

uzlet 6 months ago

'kalabilirsin pekâlâ gidebilirsin daha değersiz hissettirilemezdim.'

uzlet 6 months ago

• ''hani kanamışsında, o kanla yeni bir roman yazmışsın gibi.'' - notlar (20.07.25)

uzlet 6 months ago

Babaya Mektup

Franz Kafka

101 Gönderi

• Bir evladın babaya sitemi; Her daim ebeveynlerin “Benim çocuğum şöyle kötü, şu konuda iyi değil, şunu beceremiyor…” gibi söylemlerine maruz kalmış, çocuklarını eleştirmelerini dinlemişizdir. Artık kulak aşinalığı olduğu için bunu garip bile karşılamıyoruz. Peki bir evladın ebeveynini eleştirmesi… Bir…devamı• Bir evladın babaya sitemi; Her daim ebeveynlerin “Benim çocuğum şöyle kötü, şu konuda iyi değil, şunu beceremiyor…” gibi söylemlerine maruz kalmış, çocuklarını eleştirmelerini dinlemişizdir. Artık kulak aşinalığı olduğu için bunu garip bile karşılamıyoruz. Peki bir evladın ebeveynini eleştirmesi… Bir çocuğun buna hakkı var mıdır? Anne veyahut baba figürünün, kendi büyüyemeden —büyümeden kastım düşünce yapısını geliştirmek, düşünsel olgunlukta belli bir düzeye gelebilmek— bir çocuk büyütmeye çalışması her daim bana saçma gelmiştir. Genelde çocuklarını birer çocuk olarak görmez; şekil verebilecekleri bir hamur gibi değerlendirirler. Bazılarımız insan olmayı bile beceremezken, yeni birer insan büyütmeye çalışıyorlar. “Evlat” olarak nitelendirilenlerimizden bazıları kendi fikirlerini öne sürerek birer birey olmaya çalışsa da, bazıları ebeveynlerinin gölgesinde yaşamaya devam ediyor. İnsan bazen kurtulduğunu sanıyor; diyor ki kendine: “Çok zor değil kendimi yetiştirmek, bir şeyleri kendi başıma öğrenmek.” En başlarda gerçekten zorlanmıyordur bazılarımız, ama sonradan ebeveynlerinizin yapması gerekenleri bile kendiniz yaptığınızda içimizdeki gücü tüketiyoruz. Birey olmaya çalışırken yavaş yavaş birer hiç oluyoruz. Pek tabii bu bir genelleme. Çocuğun kendi yolunu seçtiği için takdir edilmesi gereken noktalarda, ebeveyn vasfıyla hareket edenlerin görüşleri dolayısıyla kendini hiçe sayması, düşüncelerini anne babaya göre şekillendirmesi; aslında toplumumuzun genel durumudur. *Metinde bir incelemeden çok, yorumlama ve gerçek hayatla bağdaştırma çabası içerisindeydim. Bazılarınız için biraz kitapla alakası yokmuş gibi gelebilir; lakin hepsi, okuduğum an zihnimde beliren düşüncelerden sadece bazılarıdır. Sağlıcakla Kalın. *Alıntılar; • içimde zarar görebilecek ne kalmıştı ki? • benim ihtiyacım olan biraz yüreklendirme, biraz güleryüz, biraz da yolumun açılmasıydı; ama sen bunun yerine yolumu kapattın. • sen benim için her şeyin ölçütüydün. • her zaman hazırda bekleyen suçluluk bilinci içimi kemirirdi.

uzlet 7 months ago

Kendi Gök Kubbemiz

Yahya Kemal Beyatlı

5 Gönderi

Spoiler içeriyor ★ ülfet belalı şey, fakat uzlet sıkıntılı bilmem nasıl gecirmeliyim son on beş yılı? • bin atlı, akınlarda çocuklar gibi şendik; bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik! • zihnim bu şehirden bu devirden çok uzakta. • hala…devamı

uzlet 8 months ago

'When taladro said “Nasılsa gelirsin ben her ihtiyaç duyduğunda tükettiğin suyum” ı really felt that.'

uzlet 8 months ago

'kısmetten öte yol yok, çok istersin olmaz ama hiç istemediğin sırada oluvereceği tutar'

uzlet 9 months ago

• 'at vuruldu; içim paramparça rüveyda' gölgelerin ardına sakladım kusurumu sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin ben burda damla damla eriyip akıyorum. - nurullah genç| rüveyda

uzlet 10 months ago

•"Neden olmaz," diye soruyorum. "Mutsuz oluruz," diyorsun. "Herkes mutlu olacak diye bir kural yok, biz de mutsuz olalım."

uzlet 11 months ago

Kör Nokta

John Lee Hancock

124 Gönderi

Spoiler içeriyor Hani derler ya; 'Her çiçek kendi toprağında açar. İnsan ait olduğu yerde büyür, gelişir ve renklenir.' bu alıntı tamda filmi özetler nitelikte. Filmin gercek hayattan uyarlanışı bana şunu düşündürttü; Hiç beklemedigin anda hiç beklemedigin bir kapı açılabilir. Bu kapının ardından…devamı

uzlet 11 months ago

Öteki

Dostoyevski

39 Gönderi

İkinci benlik. Şizofreni. Kitabı okumaya başladığım ilk karakterin bir akıl hastası olduğunu düşünmüştüm lakin ilerleyen olaylar, karakterin çevresindeki insanların olaylara dahil oluşu bunun böyle olmadığını düşündürtmüştü. Kitabın sonunda gerçekten de bir şizofreni vakasını okuduğumuzu görüyoruz. Kişinin kendini olduğu yere yakıştıramaması…devamıİkinci benlik. Şizofreni. Kitabı okumaya başladığım ilk karakterin bir akıl hastası olduğunu düşünmüştüm lakin ilerleyen olaylar, karakterin çevresindeki insanların olaylara dahil oluşu bunun böyle olmadığını düşündürtmüştü. Kitabın sonunda gerçekten de bir şizofreni vakasını okuduğumuzu görüyoruz. Kişinin kendini olduğu yere yakıştıramaması toplum baskısı ile birleşince 'öteki yani ikinci bir benlik' oluşuyor. Olaylara çevresinin dahil olması ise benim bakış acıma göre tamamen aklının oyunundan ibaret. Dostoyevski'nin bu kitabı ilk çıktığı zamanlarda pek ilgi görmemiş,maalesef bu günümüzde de böyle. Eser gereken ilgiyi bulmakta zorluk çekiyor. Diyaloglar, olayların işleyiş biçimi anlama olanaklarını biraz daha düşürüyor. Esere olan ilginin azlığı da zannımca bu nedenledir. Son olarak, itiraf etmek gerekirse kitap fazla kafa karıştırıcıydı lakin biraz üzerine düşünülünce kitabın değerinin farkına variyorsunuz. Sağlıcakla Kalın. Alıntılar; • ben salon yaşamının gürültüsünü değil sessizliği severim. • beklemeyi bilen amacına ulaşır. • kendini ölmüş gibi hissediyordu, kelimenin tam anlamıyla ölmüştü. • yalnızca kendinden kaçmak istemiyor, bir daha geri dönmemek üzere ortadan kaybolmak istiyordu. • artık elinden ne gelirdi? olan olmuştu. mesele olmuş, bitmiş, hüküm verilmiş, imzalanmıştı; yapabileceği ne kalmıştı? • belki de böyle olması gerekiyordu. • yüreğini daraltan bu şeylerin üstesinden nasıl geleceğini bilmiyordu. • ama bütün bunların nedeni ne? belki de hepsinin olması gerekiyordu; kesinlikle olması gerekiyordu, özellikle olması gerekiyordu, başka türlü olmazdı! ilk başta her şey iyiydi, herkes mutlu ve memnundu; her şey illa tersine dönecek, başka türlü de olmazdı zaten! artık konuşarak bir yere varamazsın, harekete geçmek zorundasın. • gülmek bizim gibiler göre değil. • gerçek hayat da zorlu, ıstıraplıydı... biri göğsünden kalbini söküyormuşcasina aci çekiyordu. • sizde biliyorsunuz hayat bir oyun değil. • görüyorsun oğlum, insanın başına bin bir türlü şey geliyor. keder evladım, yaldızlı saraylarda bile olur ve ondan kaçış yoktur. • böyle mi olmak zorundaydı, her şey böyle mi olmak zorundaydı! bu olmasaydı, özellikle bu sonuncu olmasaydı her şey yoluna girebilirdi. • tükendim, dayanacak gücüm kalmadı. • o kadar dolmuş, içinde o kadar çok şey birikmisti ki, hiçbir şey söyleyemedi.