(@) - Raf

Kaderin biz istesek de istemesek de üzerimizde oynadığı oyunlar var. Kaderci bir görüşe teslim olmak istemem fakat olanlara karşın bazen boyun eğmekten başkasını yapamıyoruz. Bir insan teki değil, milyarlarca kitleyi en yakından ilgilendiren bir durum bu. Bir bataklık var, kimisi…devamıKaderin biz istesek de istemesek de üzerimizde oynadığı oyunlar var. Kaderci bir görüşe teslim olmak istemem fakat olanlara karşın bazen boyun eğmekten başkasını yapamıyoruz. Bir insan teki değil, milyarlarca kitleyi en yakından ilgilendiren bir durum bu. Bir bataklık var, kimisi kolayca atlayıp geçiyor, kimisi bata çıka ilerliyor, kimisi derinliklere gömülüp kayboluyor. Ve dünya dönmeye devam ediyor öylece. Geride kalanlara bazen cehennem bazense cennet oluveriyor dünya. Fugui, gençliğinin bir kısmını kumarla geçirmiş; o yıllarda karısına kötü davranan, hepimizin görsek suratına tükürmek isteyeceği bir cahil adamdı. Tam manasıyla hayatını çar çur edip, yan gelip yatıyordu. Cehalet onu sarmıştı ya.. farkında bile değildi bir çöküşün içinde olduğunun; ailesini de yanında sürüklediğinin... Ne zaman bunun ayırdına vardı? İş işten geçince... Tam da burada: Yazar Yu Hua, adeta hiç durmadan, seri ve akıcı cümlelerle insanın yıkılmış dünyasının yeniden canlanabileceğini haykırıyor. Kitabı okuyorken sanki sürekli konuşan ve hiç susmayan birini dinliyor gibiydim. Ha bire yaşam boyunca çektiği acıları, bunların sonuçlarını ve hızlıca kendisini toparlayışını anlatıyordu bir ihtiyar. Kendi içinde bir döngüye kapılmış anlatısı mevcuttu "Yaşamak" ın. Kısa ama huzur verici anlar, kaybedilenler, dökülen göz yaşları ve elbette yaşamaya devam etmek... İnsan nasıl bir yaşam sürüyorsa dünyası öyle anlam buluyor... İlkin yürek burkucu sayılabilecek olaylar, okuyucunun gönlünde hüzünle ağırlaşıyor fakat sonra yazarın üslubundan olacak acılara karşın daha basit tepkiler vermeye başlıyoruz. Burada edebiyatın da oyununu görüyorum; "Yaşamak" böyle bir kitap işte. Peki ama nasıl yaşıyoruz? Son olarak eserin geçtiği döneme dikkat etmek gerekiyor. Yer yer Çan Kay Şek ve Mao Zedong gibi siyaset adamlarının isimlerine rastlıyoruz. Fugui'nin askerde yaşadıklarını anlattığı bölümü pek bir gerçekçi buldum. Zırvalamadan, basit ama etkileyici bir anlatım sunulmuş. Çin'i Kızıl (komünizm) bürümesi ile birlikte yaşamın değişmesi, komünlerin kuruluşu, fakirliğin büyümesi, insanların nelere muhtaç kaldığı da kitapta bir güzel geçiyor. Özellikle Çin'de Mao Zedong tarafından başlatılmış Kültür Devrimi'nin (1966-76) acımasız yansımalarını da kaleme almış Yua Hua. Devrim ruhunu yeniden canlandırmak adına birçok insan katledilmiş, ölesiye dövülmüş. Kısacası böyle bir içeriğe sahip roman ülkesinde çıktığı sene yasaklanır mı? Çin'de iseniz: Evet!. Her ne kadar ilk yıllarında, Çin'de yasaklansa da diğer ülkelerde büyük ilgi görüyor ve yanlış değilsem 1990 larda filme uyarlanıyor ve Cannes Film Festivalinde ödülü kapıyor. Yazıma son vermeden önce Jaguar yayınlarından ve çevirmenden söz etmezsem kendimi kötü hissederim. Çince zor bir dildir diye biliyorum ve bunu başarılı şekilde Türkçe'ye çevirmek bir hayli zor olmalı. Bu sebeple Bahar Kılıç hanımefendiye teşekkür etmek düşer bizlere. Ve bu kitabı bizlerle buluşturduğu için son dönemlerde ilgimi kazanmış Jaguar Yayınlarına da minnettarım. Sevgiyle kalın 💚

wolverineh 1 year ago

2024 yılında kendime 32 kitap okuma hedefi belirlemiştim. Eylül ayındayız ve 25'ini tamamladım. Aslında 32 kulağa az gibi geliyor fakat yoğunluğun zaman zaman değişebileceği ve her zaman vakit ayrılamayacağı için böyle bir sayı belirlemiştim. Şu bir hafta işe girdiğim için…devamı2024 yılında kendime 32 kitap okuma hedefi belirlemiştim. Eylül ayındayız ve 25'ini tamamladım. Aslında 32 kulağa az gibi geliyor fakat yoğunluğun zaman zaman değişebileceği ve her zaman vakit ayrılamayacağı için böyle bir sayı belirlemiştim. Şu bir hafta işe girdiğim için (atama gelene kadar --Mülakat sonuçları açıklanana kadar-- ücretli öğretmenlik yapayım dedim) okumakta olduğum "Yaşamak" kitabına devam edemedim ama bugün elime aldım ve keyifle okudum. Biraz aylık izlediği film ve okuduğu kitapları paylaşan @Themadhatter gibi olacağım bu gönderi ile birlikte 😄 Farklı olarak ben daha fazla gevezelik edeceğim... Listemi paylaşmadan önce rafımda duran kitaplardan bahsetmek istiyorum. Fırsat buldukça kitap alış verişi yapan bir insanım. Son iki aydır pek hevesim olmuyor buna ama yine de bir sonu olmayacak tabii, kitaplar var olduğu sürece Wolvi de almaya devam edecek, tıpkı diğer okurlar gibi. Kitaplığımda okumadığım onlarca kitap bekliyor beni. Hatta birbiri ile yarışıyorlar diyebilirim, kimisi hemen kimisi yıllar sonra okunacak belki... Bugün okumadıklarım üzerine biraz düşündüm. Acaba belli bir düzene göre mi seçsem yoksa bir kura uygulaması indirip kitapları tek tek yazıp, çarkı çevirip hangisi gelirse ona göre mi diye bir fikre kapıldım. Mantıklı da buldum. Kura uygulamasına, henüz okumak istemediğim kalın kitapları yazmayacağım, böylelikle daha tatmin edici bir sonuç elde edebilirim. Biraz da şu aralar nerede ve nasıl okuyorum? Bundan bahsedeceğim. Okula giderken serviste kitap okuyamıyorum. Ve öğretmenler odasında da aynı şekilde okuma isteği gelmiyor. Hatta cuma günü ders bitimi sonrası servis beklerken iki öğretmen yanımda kitap okudular ben çantamdan kitabımı çıkardım bir iki sayfa göz gezdirdim, Wolvi kapat şunu yav dedim, gidip çay doldurdum ve hüplettim. Okuma anlarım konusunda şunu netlikle söyleyebilirim: Tamamen bana özel oluyor. Genelde kalabalıkta heveslenemiyorum. Gürültü içinde mesela, müzik çalarken, insan sesleri kulağıma doluyorken okumak istemem. Biraz çevremden izole olmak istiyorum, elime kitap aldığımda. Yani ayrı bir dünya belleyip o evrende bir 20 dakika zaman geçirip yeniden kendi dünyama dönmek istiyorum diyebilirim, kitap okumak böyle bir şey benim için. Umarım anlatabilmişimdir. E o zaman artık bu yıl okumuş olduğum 25 kitabı listeleyebilirim: 1- Mahşer (Stephen King): Buna aslında 2023 Aralık'ta başlamıştım. Ama Ocak ayında bitmiş hangi yıla dahil etmem gerektiğine karar veremedim 😫 2- Yitik Cennet (Sezai Karakoç) 3- Gene Yalnızlık (Nurullah Ataç) 4- Kuşlar Da Gitti (Yaşar Kemal) 5- Biz (Zamyatin) 🌟 6- Pencereden (Güray Süngü) 🌟 7- Yazı, İmge ve Gerçeklik (Rasim Özdenören) 8- Hastalık Hastası (Moliére) 🌟 9- Kızıl Kahkaha (Leonid Andreyev) 🌟 10- Bir Değirmendir Bu Dünya ( Cahit Zarifoğlu) 11- Türkçe Meselesi (Ali Fuad Başgil) 12- Turfanda mı Yoksa Turfa mı? (Mizancı Murad) 13- Kallokain (Karin Boye) 🌟 14- Vathek (William Backford) 15- Günler Aylar Yıllar (Yan Lianke) 🌟 16- Dorian Grey'in Portresi (Oscar Wilde) 🌟 17- Çağrı (Stephen King) 🌟 18- Clarissa (Stefan Zweig) 19- Cânan (Peyami Safa) 20- Üç Zor Mesele (İsmet Özel) 21- Oyunbaz (Wulf Dorn) 🌟 22- Ay Tiradı (Ali Ural) 23- Yaban Kazı (Ogai Mori) 24- Mars Yıllıkları (Ray Bradbury) 25- Bir Adam Yaratmak (Necip Fazıl Kısakürek🌟 26- Yaşamak (Yu Hua): Henüz bitmedi. Bu saydıklarımdan etkilendiklerime ve beğendiklerime yıldız koyacağım. Yıldız koymadıklarım hiç beğenmediğim manasına gelmiyor, sadece kararsızımdır veya o kadar da yıldız koymalık değildir benim için. Aralarında bazı deneme eserleri mevcut. Onlara genelde puan da vermiyorum, çünkü deneme türünde metinleri daha farklı okuyorum; bilinçlenmek, araştırmak, öğrenmek gibi diyeyim. Bu sebeple onları değerlendirmek bana biraz mantıksız geliyor... Wolvi'nin okuma değerlendirmesi burada sona ermiştir. Hep okuyalım, hep öğrenelim, hep mutlu olalım inşallah 💚 Hayırlı kandillerrr

wolverineh 2 years ago

Medikal dramları sevmiyorum. Tamamen hastane içinde koşuşturma içermesi ve diyaloglara dayanması hoşuma gitmiyor. Kurgu olduklarını elbette biliyorum ama yine de bana hiç inandırıcı gelmiyor. Oyuncuların doktor rollerine bürünmelerini etkileyici bulmuyorum. (Bu diziler için geçerli). Karakterler istenildiği kadar deha veya süper…devamı

wolverineh 2 years ago

İyi akşamlar. Ne yazsam bilemedim; Çay ve kahveyi şekersiz içmek gibisi yok. 3-4 ay önce şeker kullanmamaya başladım, çayın da kahvenin de tadı böyle çıkıyor. Sizce yapılmış olan en güzel 3 Netflix orijinal dizisi hangileri? Netflix'ten konuşalım biraz da... Sıralamanızı…devamı

wolverineh 2 years ago

Ne güzel bir akşam. Yaz sona ermek üzere havalar biraz serinledi. Eylül ayı çok güzel gelir herkese umarım. Sizlere güzel bir sorum var. Çocukken ilgiyle okuduğunuz, hatırladığınız kadarıyla sizi, çocuk aklınızla derinden etkileyen bir (veya iki) çocuk kitabından/masaldan bahseder misiniz?…devamı

wolverineh 2 years ago

Bir Adam Yaratmak

Necip Fazıl Kısakürek

16 Gönderi

"Anladım ki Sanat Allah'ı aramakmış" diyen Necip Fazıl'ı okurken tüylerim diken diken oldu. Birçok sebebi var bu etkilenişimin. Kimisi eserde saklı, kimisi bende... Hayran kaldım böylesi bir metin yazmaya girişilmesine... Ne cesaret! Yaşam ile ölüm arasını böyle bir soyutlukla doldurmak...…devamı"Anladım ki Sanat Allah'ı aramakmış" diyen Necip Fazıl'ı okurken tüylerim diken diken oldu. Birçok sebebi var bu etkilenişimin. Kimisi eserde saklı, kimisi bende... Hayran kaldım böylesi bir metin yazmaya girişilmesine... Ne cesaret! Yaşam ile ölüm arasını böyle bir soyutlukla doldurmak... Buhran yaşayan bir meczûpun ruhunu acımazsızca açmak... Bir kez daha, bir kez daha metafizik bir okyanus içinde okuyucuyu sarsmak... Necip Fazıl, bir adam yarattı. İsmi, Husrev. Ona kendi yaşamının çilelerinden birini verdi. Beyni; ölüm, sanat, yaratıcı, var olmak, yok oluş düşünceleriyle birbirini yiyordu. Böyleydi Husrev. Ve Husrev de bir adam yarattı; sanatı hayattan kopuk sanmıştı, ayrı bir dünya bellemişti. Adeta kendi eserini vücuda getirmekle bir Tanrı edası takınmıştı. Eserinden bağımsız yaşayamadı Husrev. Çünkü kendinden kaçamamıştı. "Ölüm Korkusu" piyesi tam olarak kendi hayatını yansıtıyor ve belki de yansıtmaya devam edecekti. Aklını yitiriyordu Husrev; boşuna Meczup denilmedi kendisine... Yeryüzünde sanat bir taklitten ibaret midir? Sanatçı kimse (insan) gerçekten yaratıcı mıdır? Kimdir yaratıcı? Biraz din eğitimine dönecek olursak Subiti sıfatlar arasında "Tekvin" yer alır. İnsan da Allah'ın bir kulu olarak bir şeyi yapabilme, var edebilme gücüne sahiptir (Teknoloji, eserler, binalar vb.) yani yaratıcılıktan ufakça nasibini almıştır. İnsan bu sıfatla neler meydana getirdi, neler... Fakat eserini meydana getirmiş bu insan nasıl var oldu? İnsan sonsuz bir ırmak denizinde mi yüzüyor? Sonu yok mu bu yaşamın? Yaratıcısı kim bu insanın? Tek cevabı var: Allah. "Allah gâyedir. Her varılan şeye Allah denilir mi?" diyor Husrev. Allah'a doğru yol almak vardır, varmak değil diye de ekliyor... Yaşadığımız dünya da özünde bir simülasyon değil midir? Bir yolculuğa çıkıyoruz ve zirvesine (yahut dibine) doğrudan ulaşamıyoruz. Ellerimizle tutamıyoruz. Eserde, bir noktada Husrev cinnetinin doruklarındayken Allah var mı? diye basitçe soruyor... Sonra mantıklı bir şekilde kendisi cevaplıyor, bu suali. "Görünmüyor, görünmediği için var"... Beni düşündürdü Husrev, Putlara baktığımız zaman, ne zavallı durmuyorlar mı? İnsan elinden çıkmış, heykelcikler... Onlar da varlar. Ama hiç onların varlığı Allah'ın varlığı ile bir olabilir mi? Eserdeki bir replikle daha açık hale getirmek istiyorum: "Allah gâyedir. Her varılan şey gâye olabilir mi? Yollar uzun, yollar sonsuz, yollar açık... Bilerek bilmeyerek Allaha doğru yol olmak vardır, varmak yoktur. Varabildiğimiz hiçbir şey, hiçbir ufuk Allah değildir. Allah sonsuzluktur. Hiç sonsuzlukla boy ölçüşmek olur mu? Hiç adetler, milyonlar ve milyarlar sonsuzlukla yarışabilir mi?" İşte Necip Fazıl, işte Üstad olmayı her türlü hak eden bir adamın eseri "Bir adam Yaratmak". Biraz da eserin dışına yönelelim. İlk defa 1937'de sahnelenmiş ve Husrev'i Muhsin Ertuğrul canlandırmış: Türk tiyatrosunun batılı anlamda kurucusu. Kitabın bitiminden sonra Necip Fazıl'ın bu eseri nasıl yazdığına dair birkaç notu karşılıyor bizleri. Muhsin Ertuğrul ile aralarında geçen şu sohbet sanki "eseri ben yazacakmışım gibi" gururumu okşadı: M.E: Niçin bir piyes yazmıyorsun?.. NFK: Nâzım'ın Kafa Tası var ya... -O başka... Sen neden yazmıyorsun? -Yazarsam Oynar mısın? -Beğenirsem oynarım. Piyes yazarlığına başlamasına sebep bu an ile birlikte "Tohum" u yazmış Necip Fazıl. Beğenilmeyince de içine dert olmuş... Bir zaman sonra kendi deyimiyle: "Bu defa gözü ve kulağı yakacak, ateşle dolduracak bir piyes" meydana gelecektir: Bir Adam Yaratmak... Bir buhranı konu edinmişti neticede ve gerek Husrev'i sahnede canlandıran Muhsin Ertuğrul gerekse biz seyirci ve okurlar, ateşimiz yükselmişçesine bu buhranın tanıkları olacaktık... Çok büyük bir eser; herkes kendince anlamlar çıkaracaktır, bu edebiyatın vazgeçilmezidir. Fakat yine herkes, öz olarak kemâllerin kemâli Allah'tan geldiğimizi ve yine ona döneceğimizi, esas sanatçının Allah ve eser denilenin de zaten Bizler olduğumuzu, bu yüzden bizim "sanatçı"lık üstlenerek yarattığımız her unsurun yine bizden parçalar taşıyacağını, kendimizden ve dünyamızdan kaçışın mümkün olmadığını muhteşem bir sanatkârane üslupla işlendiğini gözden kaçırmamalı... Teşekkürler Necip Fazıl Kısakürek, Nur içinde yat. Ve siz raf üyeleri, teşekkür ederim incelememi okuduğunuz için.

wolverineh 2 years ago

Selamlar. Bu bir davet gönderisidir. 1 buçuk seneyi aşkın süredir telegramda bulunan bir kitap okuma grubumuz var. Her ay bir kitap okuyup ay sonunda değerlendirmesini yapıyoruz. Grubumuz bunun üzerine kurulu. Yeni üyelerle birlikte okumalara devam etmek istiyoruz. Aramıza katılmak isteyen,…devamı

wolverineh 2 years ago

Reddedilmiş Melekler

Kar-Wai Wong

34 Gönderi

"O akşam şu kadını tekrar gördüm. Asla arkadaş ya da sırdaş olamayacağımızı biliyordum... Birçok şansın aramızdan geçip gitmesine izin vermiştik. Hiçbir şey olmamıştı, aramızda bir kimya yoktu. Belki de havalardan dolayıydı... Ama o akşam onu çok çekici buldum." "Ayrılmak üzereyim,…devamı

wolverineh 2 years ago

Alien: Romulus

Fede Alvarez

31 Gönderi

Yönetmen Fede Alverez'i Don't Breathe ve Evil Dead gibi korku ve heyecan seviyesi yüksek filmlerden biliyoruz. Çekmiş olduğu yapımlarda gerilimi yansıtmayı şahsen güzel başaran birisi. Romulus, Alien (1979) ve Aliens (1986) filmleri arasında neler olduğunu anlatan bir yan proje. Ridley…devamıYönetmen Fede Alverez'i Don't Breathe ve Evil Dead gibi korku ve heyecan seviyesi yüksek filmlerden biliyoruz. Çekmiş olduğu yapımlarda gerilimi yansıtmayı şahsen güzel başaran birisi. Romulus, Alien (1979) ve Aliens (1986) filmleri arasında neler olduğunu anlatan bir yan proje. Ridley Scott ve James Cameron gibi usta ellerden sonra son dönemde kim yönetmeli deseler, benim aklıma başarılı iki isim gelirdi. Bunlar: Fede Alverez ve Scott Derrickson. İkisi de korku sektöründe yabana atılmayacak işlerle uğraştılar ve sonuç olarak Alverez'i yönetmen koltuğunda gördük; onun orijinal seriye sadık kalarak kötü olmayan, ağızları açık bırakmasa da sinemada kalitesini konuşturduğu, seyir zevki yüksek Alien: Romulus'unu izledik... Filmde mantık hatası arayan bulur elbette. Mesela biliyoruz ki yaratık ısıya karşı duyarlı ve yapısında çeşitli yakıcı asitler bulunuyor. Bunlar bir insana damladığında fena şeyler oluyor... Yer çekiminin olmadığı bir sahnede (Güzel düşünülmüş) bu yapışkan, sıcak mı sıcak asitler ortamda dans ederken bizim biricik başkarakter kızımızın da hiç zarar almaması biraz kolay olmuş... Bu sırada ilk filmde görmüş olduğumuz, Ripley'in mürettabından kalma silah var elinde. Yanındaki robot, mermisinin ne kadar kaldığını yüzde şeklinde söylerken dıkşın dıkşın güzelce taralıyor, hedefini vuruyor ama yüzde bilmem 10 kaldığında, sanki yüzde 30'muş gibi bir türlü mermi tükenmiyor... Bu ufak detaylara dikkat edilse daha göze batmaz sahnelerle sinemadan ayrılabilirdik bence. Lakin hiç böyle mantık hatalarından bahsetmem filmden soğutmasın. Alverez, adeta bir Alien fanı gibi, bu seriye sadık kalarak, ses efektleri güzel mi güzel, ilklerinden daha gerilimli ve ürperticisini çekmeyi başarmış. 26 yaşındaki başrol oyuncu, Cailee Spaeny'den bahsetmeden geçmemek gerek. Hayat verdiği Rain karakterini ilerleyen yıllarda yeniden görmek güzel olacaktır. Sigourney Weaver'ın unutulmaz ve efsanevî Ripley'inden sonra seriyi yeniden canlandırmış, adeta çoraklaşmaya yüz tutmuş serinin toprağına sağanak bir yağmur olmuş diyebiliriz Cailee'den için. Alex Garland'ın Cıvıl War adlı filminde kendisini yine önemli bir rolde izlemiştik ve şahsen ben filmden çok onun performansına kilitlenmiştim.. Romulus'un başarısına yeniden dönecek olursak, elbette 45 sene önce seyirci ile buluşmuş ilk Alien filmine yaptığı kaliteli göndermeleri es geçemeyiz. Mesela robot (sentetik) Ash'i tekrar görebildik, ben hiç beklemiyordum. Ash'i canlandıran oyuncu hayata veda etmiş fakat işte CGI ve ses efekti ile eski görünüm (her ne kadar yapmacık durarak bu az biraz sırıtsa da) yeniden sağlanabilmiş. Başkarakter Rain, Ripley'den ilhamla oluşturulmuş olmalı ki bunu gemideyken ilkin zayıf bir kişilik gibi durup sonradan "Tek tabanca" ve güçlü hareket edebilmesinden anlayabiliyoruz. Yani sinemanın ayakta durabilen ve lider ruhlu kadın karakterlerinden birisi olmak için henüz erken fakat en azından aday diyebiliriz; kim bilir ilerleyen yıllarda bu akıbet belli olur... Son olarak Alien serisi sinema için neden önemli buna değinmek istiyorum. Bilirsiniz 70 ve 80'li yıllarda çekilen filmlerde hep erkek başroller kol geziyordu; Terminatörler, Predeatorlar, Rambolar vs. Ridley Scott bu akışı değiştirmek isteyerek bizleri "Xenomorph" yani Yaratık ile buluşturdu. Sigourney Weaver'ı kadrosuna aldı ve Güçlü kadın karakter "Ripley" bizlere selam verdi. Hem de bu kadın uzayda bir gemide ürpertici bir yaratıkla amansız bir mücadeleye girişmişti. Eşi benzeri var mıydı ki sinemada? Bana kalırsa hayır... İşte Alien serisi niçin önemli denilirse bu asla unutulmamalıdır. Bir Alien izleyicisinin mutlaka bilmesi ve öyle değilse de araştırarak bulması gereken bir bilgi var. Hep Ridley Scott diyoruz, James Cameron diyoruz fakat bu maceraya bir senarist ile başlanıldı: Dan O'Bannon. Bu adam bir gece şiddetli karın ağrısı sebebi ile uyuyamamış. Korku dolu bir an geçirmiş ve bu an ona bir yaratığın içinde devinip sanki kendisini kemiriyormuş hissini vermiş. Ve ortaya bu hikâye çıkmış. Yani senaristin de bu ürpertici ilham kaynağı akıllarda olmalı. Bunun yanı sıra yıllar boyunca beyaz perdede var olan Xenomorph'un (yaratık) tasarımcısı da bir ayrı zihniyet... Bu isimlerden bahsetmemin sebebi, evet hayranı olduğum seriyi inceliyorum ve yönetmenleri anıyorum ama yapımda emeği geçen diğer insanların da dile getirilmeyi, incelemede yerinin geçmesini hak ettiğini düşünüyorum. Sizlere bu çıkan son film Romulus da dahil olmak üzere genel olarak bir Alien incelemesi sunmuş bulundum. Umarım faydalanırsınız. Sinemaya gitmeden önce, diğerleri ile bağlantılı bir Alien izleyeceğinizi unutmayınız. Hatta eskiler izlenilmeden keyfine gidilirse "hakiki" bir seyir olmayacaktır, bu da rahatınızı bozacaktır. Öylesine gidilirse bilemem... Özellikle hayranların beğenisini kazanacak güzel bir yapım olmuş, teşekkürler Fede! Ve incelememi okuduğunuz için sizlere de teşekkürler raf...

wolverineh 2 years ago

Filmlerde karakterler çoğu zaman gideceği yerleri hemen hemen hiç şaşırmadan buluyorlar. Biz olsak, navigasyondu, kavşakta hangi çıkıştan devam edecektik falan filan gideceğimiz yere ulaşmak konusunda zorlanabiliyoruz. Hatta bazen navigasyon hata verince veya yan koltuktaki kişi navigasyonu kullanamayıp şoföre yanlış talimat…devamı