Wolvi (@wolverineh)

Dikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem...…devamıDikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem... Ama bir mektubu getirebilir akıllarınıza. Nereden ulaşabilirsiniz bu yazıya? İşte onu da bilemem... Ama bir bankta oturmuşsunuzdur iş sonrası dinlenmek için, göğe doğru kaldırmışsınızdır başınızı; bir kağıt uzaklardan süzüle süzüle size doğru geliyordur... Alırsınız onu elinize, başlarsınız okumaya: My Mister... Tanışmadan önce defalarca kez ismini My Sister sanardım. Netflix arayüzünde gezinip de ne zaman görsem seni, o bir buçuk saatlik süreni fark eder etmez uzaklaşırdım. İçimde de sen dolu bir his kalırdı. Nasıl tarif edeyim, kapalı bir kutu halinde öylece duruyordun bende. Kapağın açılması için zaman gerekiyordu. Bir gün gelip çatınca, sessiz sedasız çıktın o kutudan. Sessiz sedasız... Sen özgür kalınca, beni farklı duygular sardı. Artık izlenebilir, dinlenilebilir ve bakılabilirdin. Öyle de yaptım: yüreğimle izledim, yüreğimle dinledim ve de yüreğimle baktım... Çok ilişkiler gördüm dizilerde ama senin anlattığın daha özeldi. Tüm o ilişkilere aşk dışında derinlikler verdin. Sessizce sevmeyi, birisinin yanında olmayı, bir bakışla kelam etmeyi, dokunmadan değer vermeyi saf bir şekilde nasıl ekranlara böyle aktarabilirsin? Sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarılmadan sarılanların...Acı veren bir gecede kendini avutmaya çalışanların... Uzaktan sevenlerin... Bir sözün insanda açtığı keskin yaraların, acının, kederin dizisiydin... Ama yine sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarıldığında sıcaklık hissedenlerin, acı dolu bir gecede bir bakışla ince ince huzur bulanların, saçını okşayarak sevenlerin, yalnızca bir kelimenin insana dünya kadar hoş gelmesinin, gülüşün, neşenin dizisiydin... JI AN Kalabalıklar yerine tenhaları sevdin. Alışılmış bir romantizmden farklı olarak saygıyla sevdin Bay Hoon'u. Huzuru ve güveni arayan bakışların, beni çok etkiledi. Dünyada bir sürü bakışın olduğu aklıma geldi seni izlerken. Ama bu milyonlarcasından en çok seninkiler beni alt üst etti. Bazen içimde bir şeyler cız etti... O gülüşün yok mu? Huzur birazcık senin yanına geldiğinde hemen elini tutuyorsun onun. Kaçar gibi bir havan yok değil ondan; ama bir parçan mutluluğu arıyorken, kaçmak mümkün mü?... Ah Ji An, seninle oturup bir bardak sıcak çay içmek için neleri vermezdim... Bu sahne hayallerimde az canlanmadı elbet... Ama burası herkese ayrı dönen dünya değil mi? Olanaksız olandan ayrılmalıyız... Senin dünyan benimle karşılaştığında bir yabancıyı göreceğin yer belki de... Ah, kendime ağır konuşuyorum. Biliyorum saçmaladım, ama gerçeklerden kopmadım Ji An. Sen Bay Hoon'a sarıldığında, kalbindeki hislerin tamamı bana uğradılar; kolların oracıkta kalsın istiyorsun... O hislere çok güzel baktım... Aynı şekilde uğurladım onları... Hislerin senindir Ji An. Huzur da senindir. Mutluluk da senindir. Kendine sonsuz güzellikte iyi bak lütfen... Park Dong Hoon Bayım... Yazdıklarım nereye vardı inanın bilmiyorum... Belki en çok burayı yazmakta zorlanacağım. Siz, bir iş yerinde sahip olunabilecek en güzel müdürsünüz. Uğradığınız hakaretler, gittikçe süratlenip kalbe saplanan bir ok etkisi yarattı bende. Ne sen de kaldı huzur ne de bende. Ben de sizin gibi yolunu şaşırmış bir erkeğim belki kim bilir? Tüm bu acılara rağmen yerinizde duruşunuz, çalışanlarınıza yaklaşımınız, Ji An'ın her zaman ama gerçekten her zaman yanında oluşunuz beni büyüledi. O kadar dürüst birisiniz ki dünyada sizin gibisinin varlığına inanamadım bir an. Ji An'a duyduğunuz saf ve anlayış dolu sevgi , onun acısına sessizce eşlik etmeniz, zorunda olmadığınız halde onun dünyasının koruyucusu olmanız size öyle yakıştı ki... Ji An'ın kalbine her dokunduğunuz an, ben buralardan o sıcaklığı hissettim... Siz bayım, oturma odasında yalnız başınıza kaldınız ya... Yediğiniz yemekler boğazınızdan aşmaz oldu, yutkunurken zorlandınız... Göz yaşları birer birer yüzünüzde peyda oldu... kayıp gittiler gözlerinizden... Tutamadınız işte kendinizi.. Özür dilerim bayım ama ne güzel ağladınız. Ne kadar içtendiniz. Sanki tüm bir insanlığın içinde birikmişleri bırakıverdiniz. Bay Hoon, siz ağladığınızda kalbinizdeki hislerin tamamı bana uğradılar. Zor geldi bir şeyler size... Ben bu hislere de çok güzel baktım. Sonra.. Sonra aynı şekilde uğurladım onları... Hisleriniz sizindir Bay Hoon. Huzur da sizindir... Mutluluk da. Kendinize sonsuz bir güzellikte iyi bakın lütfen... My Mister... Ben gidiyorum. Sakın yanlış anlama beni. Uzaklara bakmıyor gözlerim. Sana ne kadar teşekkür etsem azdır. Pembe olmaktan uzak, olgun bir seyir sundun bizlere. Tüm insanların kendi kendini iyileştirme becerisi olabileceğini gösterdin. Yalnızca bir erkek ve kadın arasındaki aşkın değil; diğer tüm ilişkilerin de değerli olabileceğini gösterdin sen: Kardeşliğin, dostluğun, komşuluğun ve... İnsan sevgisinin... ne kadar güzelsin My Mister. Bilinçli bir şekilde Ji An ve Park Dong Hoon arasındaki yakınlığı aşktan uzaklaştırdın.. Derinden bir bağlanma söz konusu olduğunda aşktan ziyadesini düşündürdün. Ve şimdi sana veda ediyorum... Okumanız burada bitmiştir. Nasıl hissediyorsunuz? Bir yabancının My Mister dizisine karşı olan beğenisidir bunlar. Dilerim ki bu dizi kalplere ışık saçsın. Sevgiyle kalın...

wolverineh 2 hours ago

The Office

Ricky Gervais

169 Gönderi

Office, zor ısındığım ama ısınınca o ailenin bir parçası gibi hissettiğim bir dizi tamamen. 3. Sezondayım ve ilk iki sezona göre ilerleyişi mükemmel. Michael'ı daha iyi anlamaya başlıyoruz, en güzeli de bu. Steve Carrel'ı izlediğim filmlerden biliyorum ama bu dizide…devamı

wolverineh 3 days ago

Kasırga

Jan de Bont

5 Gönderi

Hafta sonumun konuğu bu filmdi. Merak ediyordum, 2024'te yeni bir film daha çekilmişti hatta. Çok da mantık aramamak lazım böyle feleket senaryolu yapımları seyrederken. Seyir zevki yüksekti. Ben yeşil çay eşliğinde izledim ama karamelli mısır patlağı ve jelibonla çok daha…devamı

wolverineh 5 days ago

The WONDERfools

Yu In-sik

35 Gönderi

Eğlenceli bir diziydi. Çok beklentiye girmeden izlenir. X-Men, The Boys, Avengers hepsinin komedisi gibiydi daha çok. Bu Koreliler bazı dizilerinde öyle ponçik ve sevimli oluyorlar ki sen mi tehlikelisin diyesi geliyor insanın 😂 Başkarakterin sahneleri fazla sevimli özellikle. Böyle tek…devamı

wolverineh 1 week ago

1- Sinemaya toplu şekilde gidildiğinde yüksek sesle konuşulmamalıdır. 2- Film izlerken arkadaşlarınıza her detayı yüksek sesle söylememelisiniz. Heyecanınızı daha kısık sesle ve aralarda ifade edebilir, paylaşabilirsiniz. 3- Sinemada abur cubur yerken ağzınızı şapırdatmamalısınız. 4- Filmi izliyorken ayaklarınızı sürekli sallamamalı, ön…devamı

wolverineh 1 week ago

The Ugly Stepsister

Emilie Blichfeldt

51 Gönderi

Külkedisi masalını hepimiz biliriz. Çocukluğumuzda okumuş, sevmişizdir. Hepimiz külkedisine yapılan eziyeti hüzünle karşılaşmış ve masalın sonunda prensin külkedisini tercih etmesinden mutluluk duymuşuzdur. Ama bu masalda sizce de gerçeklerden oldukça uzak bir şeyler yok mu? Yani küçükken okuduğunuz bu metin esasında…devamıKülkedisi masalını hepimiz biliriz. Çocukluğumuzda okumuş, sevmişizdir. Hepimiz külkedisine yapılan eziyeti hüzünle karşılaşmış ve masalın sonunda prensin külkedisini tercih etmesinden mutluluk duymuşuzdur. Ama bu masalda sizce de gerçeklerden oldukça uzak bir şeyler yok mu? Yani küçükken okuduğunuz bu metin esasında sadece bir yalandan ibaret olabilir mi?.. Neden olmasın! Üvey kardeşler masalda hep çirkin ve saf kötü olarak geçerler ama gerçekte kimse ne tamamen iyi ne de kötüdür. Hepimizin kaprisleri var. Kıskançlıklarımız, çekilmez huylarımız, başkaları tarafından beğenilmeyen davranışlarımız olabilir. Basit bir organizma değiliz; ruhumuz ve irademizle çalışıyoruz. Ama iyi olan bir şekilde bu karmaşık ağlardan kendini kurtarıp doğru yola yöneliyor. Aksini filmin yönetmeni de düşünmüyordur. Nitekim, bu masal taşlamasında üvey kardeş Elvira'yı daha yakından tanıyoruz. Masalda bize salt kötü olarak anlatılan kardeş var ya hani. Nefret ederiz ve özellikle çirkin olarak gösterilir. Yani okurken çocuk aklımızla bu karakterin iğrenilesi bir suratı olduğunu canlandırırız. Ama bu algıdan çıkmamız istenilerek üvey kardeşin annesi tarafından nasıl zorbalandığını, doğal bir güzelliğe sahip olmasına karşın estetikle nasıl bir canavara dönüştüğünü izletiyor film. Bu dönüşüm Elvira'nın yuttuğu tenya yumurtası ile başlıyor. Kızın karnındaki Tenya sanki kötülüğü simgeleyen çirkin bir lanet gibiydi. Tenyanın kızın karnında sürekli hareket ediyor oluşu ve gerilim sahnelerinde o sesin sürekli arkada olması da bu kötülüğü hissettiriyordu. Elvira'nın güzelleşmek için her bıçak altına girişinde filmin atmosferi çok gerici hale geliyor ve kamera seyircide bulantı hissettirmek istercesine sallanıyor. Masaldaki prensi biliriz. İyi kalpli, cesur ve külkedisinin biricik aşkıdır. Prens iyi olmak zorunda mı? Tam bir aşağılık olamaz mı? Günümüzde de hep karşı cinse kendimizi beğendirmek, en iyi şekilde olmak istiyoruz. Burnumuz şöyle, kilomuz şöyle, aksesuarlar, parfümler. Sevgi bu dış eklentilerde mi hep? Kesinlikle değil. Birine hoş görünmek elbette hepimizin hakkı ama ya bu estetikler ve güzellikler(!) bizim özümüzü bizden koparıyorsa? Misal filmde üvey kardeş Elvira'nın karnındaki Tenya kızın benliğini yiyip bitiriyordu... Kızlar bir prens için hazırlanıyor, onun aşkı olmak adına nice eğitimler (!) alıyorlar aslında objeleştirildiğinin farkında değiller. Masalı düşündüğümde bir tiksinti oluşuyor artık. Kimse bir insan için böylesi bir çaba sarf etmemeli. Bir masal güzel mesaj verecekse de böyle makyajlarla, ayakkabılarla, süslemelerle, prens ve prenseslerle yapmamalı. Film tam da bunu çok güzel eleştirmiş ve masalı aynı şekilde güzel kullanmış. Külkedisi olan Agnes'ten hiç bahsetmedim değil mi? Çünkü film de bunu istiyor. Hep ön planda olan oydu, her zaman onun adına filmler çekildi, uyarlamalar yapıldı. Ama hiç üvey kardeşin kıskançlığını, onun kafasında olup bitenleri anlamadık biz. Çirkin dedik ve bir köşeye fırlattık. Aşağılık dedik ve onu lanetledik... Külkedisi Agnes'i ise sevmiştik. Ama hayır. O bir tanrıça mı ki tapınırcasına hiç düşünmeden etmeden sevgi duyalım... Agnes'in de kişisel arzuları, bencilliği ve itibar uğruna bedenini ve kendini satışı vardı. Hiç de masum değildi... Ama biz onun güzelliğini, sarışınlığını, elbiselerinin cuk diye oturuşunu sevdik. Kalbini niye sevelim ki? Bize kalbi mi anlatıldı onun. Masalda iyiler tamamen iyi, kötüler de kötüdür. Bu türün doğasında vardır ancak gerçekleri düşündüğümüzde bu büyü kaybolur. Film, daha çok gerçeğe odaklanmamızı istiyor. Ve lütfen kendinizi obje konumuna getirmeyin diyor. Hay ağzından bal damlıyor film. Ancak bir noktada sitem etmeden geri kalamayacağım. Filmde iyi bir tane bile erkek yoktu. En azından doğruyu, yanlışı ayırt edebilen, obje olunmaya hizmet etmeyen bir erkek olabilirdi. Tıpkı diğer üvey kardeş Alma gibi... Kadınlar ve erkekleri birbirinden üstün kılan bir şey yoktur. Biyolojik ve fıtrat olarak farklarımız ve bunların verdiği ölçüde davranışlarımız vardır ancak her kadın melek olamayacağı gibi her erkek de canavar olamaz. Tabii film kimseye doğrudan melek, canavar etiketi yapmıyor ama düşüncelerimi yazmayı seviyorum, ne yapayım... Öyle de birkaç sahnesi vardı ki, inanın midem kaldırmadı. İzlerken hayır hayır diyerek gözlerimi kapattım resmen. Ben genelde bana bunu dedirten film seyretmem, mide bulandırıcı vahşet sahneleri beni doğaüstü korkulardan daha çok korkutur ve tercih etmem. Ama bu film tabii ki başta da belirttiğim üzere yalnızca o birkaç sahneyle sunuyor dehşeti. Mesajı ilgi çekici ve önemliydi. Bütünü baktığımızda başarılı bir yapımdı. Sevdim. Müzikleri de güzeldi. Sevgiler ve saygılarla.

wolverineh 2 weeks ago

Resident Evil

Zach Cregger

43 Gönderi

1- Zach Cregger! 2- Austin Abrahams! 3- Kalite. Oyun serisini oynamadım ve eski filmleri de izlemedim. Ama bu yapım onlardan zaten bağımsız ve harikaydı. Ben bu işe vizyon farkı diyorum ya. Zach Cregger, Barbarians ve Weapons filmleriyle, korku türünde kendini…devamı

wolverineh 2 weeks ago

Bugün de Tanpınar'a üzüldük... Yeryüzünden böyle bir yazar geçti mi ki? Yazdıklarına erişebilmiş bir isim tanımıyorum. Öylesine biricik ve değerli bir isim. Ben yalnızca okuduklarımla biliyordum onu ama hayatı yoksulluk içinde geçmiş. Çocuklara edebiyat anlatmak vazgeçilmezmiş onun için. Eline geçen…devamı

wolverineh 2 weeks ago

Hamnet

Chloé Zhao

164 Gönderi

"Bazen insanlarla konuşmakta zorlanırım." Shakespeare denilen şu adam, hangi esere konu olmadı acaba? Öyle büyük bir şair ki oğlunun kaybından dolayı duyduğu acının trajedik bir tarifi olan Hamlet beyaz perdeye bile yansıyor. Ancak bu yansımalarda, yazılan kitaplardan yola çıkarak William…devamı"Bazen insanlarla konuşmakta zorlanırım." Shakespeare denilen şu adam, hangi esere konu olmadı acaba? Öyle büyük bir şair ki oğlunun kaybından dolayı duyduğu acının trajedik bir tarifi olan Hamlet beyaz perdeye bile yansıyor. Ancak bu yansımalarda, yazılan kitaplardan yola çıkarak William Shakespeare'ın özel yaşamı hakkında net bir kanıya veya düşünceye varılamaz. Her şeyden öte Hamnet, Maggie O Farrel'ın kitabından uyarlanmış ve büyük oranda bu hanımefendinin romantikleştirmesini içeriyor. Tabii yönetmen Chloé Zhao'da özü koruyarak bunu farklı bir şekilde iletiyor seyircilere. W. Shakespeare'ın eşi Agnes'in, gelip de oğulları için yazılmış "Hamnet" piyesini izlediği gerçek değildir kısacası. Aynı zamanda tarihçiler ve edebiyatçılar arasında şairin eşi Agnes'i aldatmış olabileceği de düşünülmekteymiş. Çünkü adam tiyatrosu için sürekli eşi ve çocuklarını bırakarak Londra'ya gidiyor. (Bunda gerçekten Agnes'in payı var mı bilmiyorum. Yani filmde Londra'ya gitmesi gerektiğini söyleyen eşiydi sonuçta.) Dolayısıyla uzun yıllar görüşememeleri ve Shakespeare'ın piyeslerindeki göndermelerden eşini aldatmış olabileceği düşüncesi doğmuştur... Ama tabii kesinlik yine yok. Öyle ki filmde büyük bir aşktan ziyade evlat acısı hâkimdi. İlk yarısındaki tanışma oldukça pasifti. Birkaç öpüşme ve sevişme ile birbirlerine tutuldular resmen. İkinci yarısındaysa ağır bir yas dönemi bekliyor bizleri. Jesse Buckley'in performansı çok iyiydi. Dillere destanlık bir canlandırma izlediğimizi düşünmüyorum ama hakikaten Hamnet'in ölümünde verdiği tepkiler seyirciyi gayet esir alıyor, içine çekiyor. Agnes'in sahnelerinin ardından, Shakespeare'ın duyduğu acıyı bir trajediye çevirmesi, bunu bir oyunda kullanması, onun duygularını ifade etme biçimimin sanat yoluyla olması dikkat çekiyordu. Sanat acıdan doğar cümlesinin kanlı canlı örneğidir, Hamlet bence. William'ın doğum ardından ormandaki o karanlık kuytuya dikkatlice bakması, ileride yaşayacaklarının habercisiydi. Nitekim oğlunun ölümünün sonrasında yazdığı oyunda, yine karanlık bir eşik vardı. Bu filmin sosyal medyada paylaşımlarının abartılı olduğunu da izleyince anladım. Evet güzel bir filmdi, ham ve kaliteli perfomanslar vardı ancak göklere çıkarmanın anlamsız olduğunu düşünüyorum. Daha önce hiç dram filmi çekilmemiş gibi davranılıyor. Veya bu film olmayanı başarmış sanki... Sosyal medya etkisiyle hiçbir zaman film izlemedim ve sosyal medya paylaşımları, reklamları da hiç ilgimi çekmiyor.

wolverineh 3 weeks ago

Sırat

Oliver Laxe

14 Gönderi

İsmi boşuna değil. Sırat köprüsünden geliyor. Arapça'da yol demek. İslam'da dini bir terim ve cehennemin üzerine kurulacak olan ve ahirette herkesin geçeceği bir köprü. Cennetlik ve cehennemlik varlıklar için bu köprü bir aracılık olacaktır. Oliver Laxe'nin filmi, İslam inancının "sırat…devamıİsmi boşuna değil. Sırat köprüsünden geliyor. Arapça'da yol demek. İslam'da dini bir terim ve cehennemin üzerine kurulacak olan ve ahirette herkesin geçeceği bir köprü. Cennetlik ve cehennemlik varlıklar için bu köprü bir aracılık olacaktır. Oliver Laxe'nin filmi, İslam inancının "sırat köprüsünü" modern dünyaya harika bir şekilde yansıtmış. Ne harika sırları var İslam'ın. Çok zengin, o kadar zengin ki Batı metafor malzemesi olarak kullanıyor bunu. Film, hareketli müzik ve danslarla başlasa da bu ilerleyen dakikaların harika gideceğinin bir işareti değil. Karakterler, apokaliptik bir yolculuğa çıkıyorlar. Dünyanın küresel bir silahlı çatışmaya girdiği yakın bir geleceğin yolcuları bunlar. Baba ve oğulun sakince diğer gruba katılmaları, beraber yardımlaşarak yol kat etmeleri hoştu ancak başta eğlenceli bir geziye çıkmışlar gibi gelse de, ilk bir saat sonlandığında seyirciyi adeta şoka uğratıyor. İlk yarının dünyevi bir kaçış olduğunu anlıyoruz. Uçurum kenarından dolana dolana gittikleri sahnede tam diyordum ki burası çok tehlikeli değil mi? Neden bu adamlar böyle rahatlar... O rahat bir şekilde bozuluyor ve seyirciye gerilim dolu anlar yaşatıyor. Sırat'ın bir arayış, anlam bulma ve ilerleme olduğunu da hatırlatıyor. Film, derinliğine ikinci yarıda kavuşuyor. Çünkü burada inanç ve sınav var. Halk arasında Sırat'tan için denir ya: Kıldan ince, kılıçtan keskin... Cennetle cehennem arasına gerilmiş bir ip gibidir Sırat. Filmin sonlarına doğru karakterleri bir hayli zorlayan mayın tarlası da Sırat'ın bir parçasıydı. Seyirciye tam olarak geçmese de yani dışa dönük bir duygu aktarımı olmasa da bu kısımda karakterler ruhsal bir sınav içerisindedirler. Arabayı öne itip mayın testi yaptıklarında, Luis, daha fazla ne kaybedebilirim diyerek hiçbir şey düşünmeden mayın tarlasında ilerlediğinde arkadakilerin takip etmesi, düşünmesi: İnanç ve Teslimiyeti ifade ediyordu. Filmde çalınan tekno müzikler, dışarıdan havalı ve hoş gözükse de karakterlerin bel bağladığı bu müzik ne yazık ki bir gıda olamamıştır. Acılardan böyle zevklerle ve maddiyatla sıyrılınamayacağını çarpıcı şekilde gösteriyor film. Luis oğlu Estabanla, kızını arayışa çıksa da bu zamanla içsel bir yolculuğa dönecek... Son sahnesine gelecek olursak, burada da Nuh'un gemisi metaforu var. Raylar üzerinde bir tren gider. Her kökenden insan vardır; siyahisi, beyazı... Luis'in kızını araması ve yaşadıkları başta bireysel bir acıyı ve arayışı resmeder. Ancak vagonlardaki insan topluluğundan anlarız ki hepimiz aynı yolun yolcusuyuz. Bu bilinmezliğe doğru gitse bile... İnsanların büyük acılarına rağmen, raylar uzar gider, son bulmaz... Kim hayatı durdurabilir ki? Trajedilere rağmen dünya devam ediyor. Garip his veren bir filmdi. Yönetmen bunu amaçlamış olmalı. Bir sahnede küçük ekranda kabe görünüyor ve fonda okunan Kur'an çok büyüleyiciydi. Kadın ekrana bakarken ruhsal bir deneyim yaşıyor sanki. Bu sahne de Müslümanların zorluklardan Allah'a sığındığını ifade ediyor gibiydi. Semboller kullandığı için direkt oyuncuların ifadesinden anlamıyoruz filmi, bu sembolleri biraz da biz dolduracağız. Biz düşüneceğiz... Yolunuz nasıl?... He bu arada Müslümanım Elhamdülillah. Kendi dinimden öğelere yer verilmesi ve bunun saygılı bir biçimde yapılışı çok hoşuma gitti. Ayrıca kabe görüntüsü de beni duygulandırdı.