yasemian (@yasemian)

Kırılgandır Verilen Sözler Sözler verme bana, Böylece söz vermem ben de: İkimiz de özgür kalırız öyle ya, Asla aldatmadan, asla bağlı kalmadan diğerine: Varsın atılmadan kalsın zar avucumuzda, İstediğinde gelirsin, gidersin isteğinde: Nerden bilebilirim senin geçmişini, Ya sen benim geçmişimi…devamı

yasemian 1 month ago

Öfke Dansı

Harriet Lerner

5 Gönderi

"Kısacası öfkemizden sadece başkalarının bizi onaylamamasına yol açtığı için değil, aynı zamanda değişimin gerekli olduğunu gösterdiği için de korkmayı öğreniyoruz."

yasemian 1 month ago

Yol

Emilio Estevez

6 Gönderi

"-Yeah, well, if we keep walking at this pace, quitting isn't gonna be the problem. Surviving will be. Does this guy ever stop to smell the flowers. This isn't a race. -No, it isn't. -Then why does it piss me…devamı

yasemian 1 month ago

İskele

Chris Marker

21 Gönderi

"Sıradan anları hatıralardan ayıran bir şey yoktur. Ne zaman ki, o anların açtığı yaralar sızlar, hatıra değeri kazanırlar."

yasemian 1 month ago

Kitap Kulübü: Yeni Bölüm

Bill Holderman

2 Gönderi

"-Yol olmayan bir yerde yaşıyorsun, ama mutfağında bir karavan mı var? -Evet, çok saçma. Ama onu bu kadar özel yapan da bu. Bir yerlere gitmek istememi sağlayacağını sanmıştım. Ama hayır. Kaldığım için mutlu olmamı sağladı."

yasemian 5 months ago

Uzatmalı Nişanlım

Nicholas Stoller

3 Gönderi

"it's so hot back here. it's why people are always fighting in the middle east. it's just, you get so hot."

yasemian 6 months ago

Eski Bahçe Eski Sevgi

Tezer Özlü

8 Gönderi

"O gece insanın kavrayabileceğinden daha çok şey bilmesinin bir mutsuzluk olduğunu düşündüm. Bu bazen olgunluktur, ama olgunluk değilse, o zaman çöküştür." -Boris P. Rotterdam'da "Okumayı bırakıp sokaklara çıktım. Sabahın serin havası geçmiş, yumuşak bir bahar havası parlayan güneşle caddeleri doldurmuş.…devamı"O gece insanın kavrayabileceğinden daha çok şey bilmesinin bir mutsuzluk olduğunu düşündüm. Bu bazen olgunluktur, ama olgunluk değilse, o zaman çöküştür." -Boris P. Rotterdam'da "Okumayı bırakıp sokaklara çıktım. Sabahın serin havası geçmiş, yumuşak bir bahar havası parlayan güneşle caddeleri doldurmuş. Akşam yaklaştıkça güneşin parıltısı güçleniyor. Gecenin geç saatlerine kadar sürüyor gün. Uzun caddelerde yaşamı o kitapta olduğu gibi yoğun yaşayıp yaşamadığımı düşündüm. Aşkı, duyguları, özlemleri? Yoksa ben yaşanan tüm olayların bir gözlemcisi, dünyanın, duyguların, özlemlerin, ülkelerin, alışkanlıkların bir seyircisi miyim? Belki de gövdenin öldürücü acılarını gözlemci olarak taşımak daha kolay olurdu. Peki ama sevinçler ve istekleri ne yaptım? Duyguların derinliğinden bir gözlemci olarak kaçtım mı, onların yarattığı akıntılarda Ben'im tümüyle yer almadı mı ve zaman dışı sessizliğimde yeterince içten değil miydim? Büyük mağazalar saat beş buçukta kapanıyordu. Bütün insanlar birden yok oluyordu. Vitrinlerde yüz binlerce elbise, yüz binlerce ayakkabı, yüz binlerce şişe, yüz binlerce oyuncak donup kalıyordu. Boşalan betonun üzerinde parlak ışık kalıyordu geriye. Kahvelerde tek tük insanlar oturuyordu. Birkaç genç. Yüzünü gece güneşine tutan bir yaşlı. Üzerime basınç yapan havanın ağırlığı geçti. Adımlarımı kolaylıkla atabiliyorum. Işığı denize, kanallara kadar izleyebilirim. Kanallar gemilerle dolu. Hep bir yere yerleşmek istedim. Peki ama neden hep yollardayım? Yaşamım hep bir yerlerde dolanıp durma. Yöreleri merak etmiyorum artık. Eski kentler, dar sokaklar, eski binalar, yeni caddeler, gökdelenler, kahveler, alış-veriş merkezleri, Mac Donalds'lar, puplar, blucinler her yerde birbirine benziyor. Görmek, görmek, görmek. Artık ilgimi çekmiyor. Beni insanlar ilgilendiriyor. Ama burada, bu kentte ne bir bağlantı, ne de konuşacak birini arıyorum. Yaşanmış düşüncelerimde bir şey arıyorum. Acıyı bulamıyorum, yabancılık, özlem bulamıyorum. Derin bir sevgi ya da bir ilişki bulamıyorum. Hep o gözlemciyi görüyorum, düşüşleri ve çıkışları düzenleyen gözlemciyi. Beni, yaşamımı gözleyen, beni fırtınalarla uçuşturan, karanlıkla seviştiren, güneşle doğuran, bulut olarak Doğu Denizi'ne yağdıran gözlemciyi. Bana yutkunmayı güçleştireni." (1978/79?)

yasemian 7 months ago

Meczup

Halil Cibran

24 Gönderi

"Neden ne olacağımızı tartışıyoruz ki, henüz daha ne olduğumuzu bilmeden?" "Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar." "Dostum, sen benim dostumsun, ama nasıl sağlayabilirim ki anlamanı? Benim…devamı

yasemian 7 months ago

İnsanın Anlam Arayışı

Viktor E. Frankl

102 Gönderi

"Bugün, modern insanlar olarak her zamankinden daha fazla özgürlüğe, imkâna ve bilgiye sahibiz. Ama aynı zamanda hiç olmadığı kadar da kaybolmuş hissediyoruz. Anlam yitimine uğramış bir dünyada, varoluşsal boşluğu doldurmak için üretilmiş binlerce sahte tatmin yolu var: tüketim çılgınlığı, sonsuz…devamı

yasemian 8 months ago

Zor Zamanlar İçin İnsan Kalma Rehberi

Baltasar Gracian

2 Gönderi

"Dinlemenin de konuşmanın da adabı vardır. Gözkapaklarımız vardır ancak kulaklarımız daima açıktır çünkü tabiat onların hep açık kalmasını istemiştir. Kulaklar öğrenmeye açılan kapılardır. Ancak her duyduğumuz şey öğretici olmadığından bazı şeyleri duymazlıktan gelmek dinlemenin bilgeliğidir."