“İnsan, hayatını hiç değiştiremez ki. Zaten herkesin hayatı birbirinin aynıdır.” Tanıdık bazı hisleri anımsattı bana. Hayatı bu denli boşvermenin inanılmaz hafifliği ve yaptırdığı hatalar.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Çok güzeldi kalbim sıcacık oldu. Sonunda bi yıkılır gibi oldum ama sonradan topladı allahtan. Hayatın yüklerini biriyle bölüşmek iyi bi his olmalı dışardan izlemek bile iyi hissettiriyor.
Gerçekten ne kadar yalnızız ya. Ve işin kötü yanı teknolojinin bu kadar geliştiği bi hayatta yalnızlık çünkü yalnızlıklaştıkça ona yöneliyoruz ve ona yöneldikçe daha da yalnızlaşıyoruz. Onun içinde birbirimizle sohbet edip sosyalleştik sanıyoruz ama baştan sona hepsi sanal saçmalık. Burasıda…devamı
“Hem yürüyor, hem şarkı söylüyordum. Neşeli olduğum zamanlar, sevincini paylaşacak dostu, ahbabı olmayan kimsesiz her mutlu insan gibi ben de mutlaka bir şeyler mırıldanırdım.” beyaz geceler
Sevemedim. Distopya çok güzeldi kaykaylara falan bittim ama mesela o yüzükleri tasarlayan teknoloji parmağa takılı olup olmadığını nasıl anlamıyor. Bilmiyorum çok fazla mantık hatası vardı bence. Çirkinlerin savundukları şey çok okey. Sıkıntı konusundan çok mantık hataları. Hele sonu yani aşırı…devamı
Babamın yirmili yaşlarda yazdığı bi günlüğünü bulmuştum. İntihar etmek istediğini yazmıştı. Unutamadığım bi gün.
Son zamanlarda film izlemekte biraz zorlanıyorum odaklanamıyorum ama bu film çok akıcıydı ne zaman bitti anlamadım. Zaman yolcusu olmayı çok istedim izlerken. Hangi güne dönmek isterdim diye düşündüm. Üniversitenin ilk günü dedim hani daha düzgün arkadaşlıklar kurardım diye sonra dedim…devamı
Bu yaşa kadar hiç kimseyi sevmedim. Eğer bundan sonra seversem ilk aşkın coşkusu ve şiiriyle seveceğim. Halbuki ruhum bu yaşa kadar mahpus olduğu için olacak ki şimdi nasıl derin bir istekle sevmek ve sevilmek için titriyor. Evet, ben de sevmek…devamı
Spoiler içeriyor
Kitabını lisedeyken okumuştum ve çok ağlamıştım bu ara zaten duygusaldım beni mahvetti ya. Sonra filmi izlerken amir kabile giderken hassanla tekrar görüşücek diye bi heyecan duydum ama görüşmedi ve hatırladım ki birebir aynı heyecanı kitabı okurken de duymuştum.
Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim... Kimsenin inanmadığı bir deli... Yazarının bile okumadığı bir kitap... Hiç çalmayan bir şarkı... Hiç vatandaşı olmayan bir ülke... Hiç sorulmayan bir soru gibiyim... Kalabalıklar içinde varım ama yok gibiyim...