"Ama ne kötü, bütün dünya üstünde insanın insanı sömürmesi. Birtakım insanların birtakım insanları kul köle etmesi." ● Birçok konuya çok güzel değiniyor sevgili Yaşar Kemal.
"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin."
"Tek korkum: yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan." ● Albert Camüs'ün 'Yabancı' kitabını hatırlatmıştı bana tabii biraz daha karışık ve ağır hali gibi?..
"Uyuyabiliyor musunuz geceleri? Uyumayı bırakın, yaşayabiliyor musunuz, haykırmadan bir dakika yaşayabiliyor musunuz?" ● Kimin için savaşır insan, ne için savaşır ve uğruna savaşılan şeyler buna değer mi?.. Çok güzeldi.
"Çok tuhaf, insanlar büyük bir mutsuzluk yaşayanlara mutluluktan bahsedemiyor. Anlamıyorum. Aslında tam da büyük bir mutsuzluk halinde mutluluk dileklerine ihtiyaç vardır; hâlihazırda mutlu olanların ihtiyacı yoktur. Mutsuz olduğunuzda, sanki herkes öyle kalmanızı diliyor. Sonsuza kadar."
"Her türlü şeyi deneriz, sonra da hep yarıda bırakırız, birdenbire onlarca yılı çöpe atarız." (Bu ben) ● Kitabı beğendiğimi hatırlıyorum ama kitabı tam hatırlamıyorum. Belki bir ara tekrar okurum