zelda_ (@zelda_)

Spoiler içeriyor ●Damızlık Kızın Öyküsü, Kanadalı yazar Margaret Atwood tarafından 1985 yılında yayımlanan, feminist distopyanın en önemli eserlerinden biridir. Roman, kadınların haklarının ellerinden alındığı, dinî söylemlerle yönetilen baskıcı bir toplumda geçer. Ancak kitap yalnızca kadınların yaşadığı baskıyı değil; iktidarın insan bedenini, düşüncelerini,…devamı●Damızlık Kızın Öyküsü, Kanadalı yazar Margaret Atwood tarafından 1985 yılında yayımlanan, feminist distopyanın en önemli eserlerinden biridir. Roman, kadınların haklarının ellerinden alındığı, dinî söylemlerle yönetilen baskıcı bir toplumda geçer. Ancak kitap yalnızca kadınların yaşadığı baskıyı değil; iktidarın insan bedenini, düşüncelerini, ilişkilerini ve hatta dilini nasıl kontrol edebileceğini de anlatır. Roman, Amerika Birleşik Devletleri'nin yerini alan Gilead Cumhuriyeti adlı totaliter bir rejimde geçer. Çevresel felaketler ve doğurganlık oranlarının düşmesi sonucunda çocuk sahibi olmak büyük bir toplumsal mesele hâline gelir. Yeni yönetim, dinî kuralları temel alarak kadınların özgürlüklerini ortadan kaldırır. Kadınlar artık kendi hayatları üzerinde söz sahibi değildir. Okuyamaz, çalışamaz, para sahibi olamaz ve istedikleri kişiyle ilişki yaşayamazlar. Toplumdaki kadınlar belirli sınıflara ayrılır. Doğurgan kadınlar ise çocuk sahibi olamayan üst sınıf ailelere çocuk doğurmak için görevlendirilir. Romanın ana karakteri Offred, bu kadınlardan biridir. Offred'in daha önce bir eşi ve kızı vardır. Ancak yeni rejim, onu ailesinden koparır. Artık bir Komutan'ın evinde yaşamaktadır. Görevi, Komutan'ın karısından çocuk sahibi olamadığı için Komutan'a çocuk doğurmaktır. Offred'in gerçek adı bile bilinmez. Ona verilen Offred adı, İngilizcedeki Of Fred ifadesinden gelir. Yani Fred'e ait olan kadın anlamındadır. Bu durum, onun artık bir birey olarak değil, bir erkeğe ait olan ve doğurganlığıyla değer gören bir beden olarak kabul edildiğini gösterir. Fakat Offred'in zihninde eski hayatı hâlâ yaşamaktadır. Kızını, eşini, annesini, geçmişteki özgürlüğünü ve kendi adını hatırlar. Bütün baskılara rağmen iç dünyasında kendisine ait bir alan oluşturmaya çalışır. Gilead yönetimi, dinî metinleri kendi çıkarları doğrultusunda yorumlar. Yönetimin uyguladığı baskılar, dinî kurallarla meşrulaştırılır. Böylece insanlar üzerinde kurulan iktidar, yalnızca siyasi değil, aynı zamanda ahlaki bir otoriteye dönüşür. Burada Atwood'un eleştirdiği şey doğrudan inanç değil, inancın iktidar tarafından bir kontrol mekanizmasına dönüştürülmesidir. Yönetim, kendi kurallarını sorgulanamaz hâle getirmek için dini kullanır. Bu nedenle romanda din, kadınların özgürlüklerini kısıtlayan bir araç olarak karşımıza çıkar. Offred, romanın hem anlatıcısı hem de merkezindeki karakterdir. Ancak onu yalnızca baskı altında yaşayan bir kadın olarak değerlendirmek eksik olur. Offred'in en önemli özelliği, bütün baskılara rağmen kendi benliğini korumaya çalışmasıdır. Dışarıdan bakıldığında kurallara uyan, sessiz ve itaatkâr bir kadın gibi görünür. Fakat zihninde sürekli geçmişini sorgular, yaşadıklarını anlamlandırmaya çalışır. Bazen korkar, bazen umudunu kaybeder, bazen de kendisine sunulan düzenin içinde küçük özgürlük alanları arar. Offred'in yaşadığı en büyük mücadele, yalnızca hayatta kalmak değildir. O, kendisinin bir insan olduğunu ve bir zamanlar kendisine ait bir hayatı bulunduğunu unutmamaya çalışır. Romanın anlatım biçimi de bu mücadeleyi destekler. Olayları Offred'in zihninden, geçmişle bugün arasında gidip gelen bir anlatımla okuruz. Bu nedenle kitapta her şey düzenli ve kronolojik bir şekilde ilerlemez. Offred'in hatıraları, korkuları ve düşünceleri anlatının önemli bir parçasıdır. Romanın sonuna doğru Offred'in hayatı yeniden belirsizleşir. Komutan'ın şoförü Nick, Offred'e kendisine güvenmesini söyler. Ardından Offred, kendisini almaya gelen kişilerle birlikte evden ayrılır. Ancak burada önemli bir belirsizlik vardır. Offred'in gerçekten kurtarılıp kurtarılmadığını, onu almaya gelen kişilerin kim olduğunu ve sonrasında neler yaşadığını kesin olarak öğrenemeyiz. Roman, Offred'in geleceğini açıkta bırakır. Ardından anlatı, yıllar sonra düzenlenen akademik bir toplantıya geçer. Bu bölümde Offred'in kayıtlarının tarihsel bir belge olarak ele alındığını öğreniriz. Bu son, romanın en çarpıcı noktalarından biridir. Offred'in yaşadıkları artık geçmişte kalmış bir olaydır. Ancak onun hikâyesi, gelecekteki insanlar tarafından bile tam olarak anlaşılamamaktadır. Atwood burada yalnızca bir kadının hikâyesini anlatmaz. Aynı zamanda tarihin nasıl yazıldığını, insanların yaşadıklarının nasıl yorumlandığını ve iktidarın izlerinin nasıl silinebileceğini sorgular. Garip ve ürkütücü bir kitaptı. Kitabın sonunda "Damızlık Kızın Öyküsü Üstüne Notlar" kısmı vardı. O kısmın özetini yoruma bırakıyorum.. bırakmadım, çok uzundu ve bu uygulama bazen çok saçmalıyor, bir türlü olmadı işte. Belki başka zaman bırakırım. Yapay zeka ile sadeleştirmiş haliydi bırakmak istediğim. Başlangıç/Bitiş: 31 Ekim Cumartesi 4 Kasım Çarşamba-2026

zelda_ 5 days ago

Yeniden Başla

Zach Braff

8 Gönderi

●Kardeşimle, YouTube'da rastgele açıp izlediğimiz bağımlılıkları ve bir kazanın, dikkatsizliğin paramparça ettiği hayatları anlatan güzel, anlamlı bir film. Ama kadının yas ve bağımlılık sürecinde fiziksel olarak pek değişmediğini görmek pek inandırıcı gelmedi yani böyle bir dönemde, üstelik uzun süren bir…devamı

zelda_ 1 week ago

Yaşar Kemal Kendini Anlatıyor

Yaşar Kemal

3 Gönderi

● Güzel, akıcı bir kitaptı benim için. Yaşar Kemal'in arkadaşı Alain Bosquet ona hayatı, ailesi, çocukluğu, yaşadığı yer olan Çukurovayı ve en çok da yazma serüvenini, okuma ve yazma konularındaki düşüncelerini soruyor ve o da cevaplıyor. Yaşar Kemal'i tanımak ve…devamı

zelda_ 1 week ago

Cemile

Orhan Kemal

7 Gönderi

Spoiler içeriyor ●Orhan Kemal’in Cemile romanı, 1930’lu yıllarda Adanada bir tekstil fabrikasında çalışan işçilerin yaşamını, yoksulluğu, emek mücadelesini ve aşkı anlatır. Romanın merkezinde, fabrikada çalışan genç ve güzel bir işçi olan ve babası, abisi ile yaşayan göçmen Boşnak Cemile ile muhasebe bölümünde…devamı

zelda_ 1 week ago

Gecenin Sonuna Yolculuk

Louis Ferdinand Celine

5 Gönderi

"Savaşı ve içinde ne varsa hepsini reddediyorum... Ben savaş var diye üzülmüyorum... Ben kaderime razı olmuyorum... Ben bu konuda sızlanıp durmuyorum... Onu olduğu gibi reddediyorum." (80.s ) ●Romanın başkahramanı Ferdinand Bardamu, Birinci Dünya Savaşı'na katılmasıyla hayatın acımasız yüzüyle karşılaşır. Savaşta…devamı"Savaşı ve içinde ne varsa hepsini reddediyorum... Ben savaş var diye üzülmüyorum... Ben kaderime razı olmuyorum... Ben bu konuda sızlanıp durmuyorum... Onu olduğu gibi reddediyorum." (80.s ) ●Romanın başkahramanı Ferdinand Bardamu, Birinci Dünya Savaşı'na katılmasıyla hayatın acımasız yüzüyle karşılaşır. Savaşta kahramanlık ve vatan sevgisi gibi yüce kavramların arkasında korku, ölüm ve anlamsız bir şiddet olduğunu görür. Savaşın ardından Afrika'ya ve Amerika'ya gider, daha sonra Fransa'ya döner. Her gittiği yerde farklı insanlarla, toplumsal eşitsizliklerle, sömürüyle ve insanın bencil doğasıyla karşılaşır. Afrika'da sömürgeciliğin acımasızlığını, Amerika'da kapitalist düzenin insanı bir makineye dönüştürmesini, Fransa'da ise yoksulluğu ve sıradan insanların yaşam mücadelesini gözlemler. Bardamu, bütün bu deneyimlerden sonra insanlara ve topluma duyduğu güveni giderek kaybeder. İnsanların çıkarları uğruna birbirlerini ezdiğini, ahlaki değerlerin çoğu zaman çıkarların arkasına gizlendiğini düşünür. Ancak kendisi de korkuları, çelişkileri ve bencillikleri olan kusurlu bir insandır. Roman boyunca Bardamu'nün yolculuğu, yalnızca farklı ülkelere yapılan fiziksel bir yolculuk değildir. Aynı zamanda insan doğasının karanlık taraflarını keşfetme sürecidir. İnsan, yalnızca savaşta değil, gündelik hayatın içinde de acımasızlıkla ve sömürüyle karşılaşır. Toplumun yücelttiği değerlerin arkasında çoğu zaman çıkarlar, korkular ve ikiyüzlülük bulunur. Céline, Bardamu'nün hikâyesi üzerinden insanın dünyaya ilişkin umutlarının nasıl yıkıldığını anlatır. ☆Bu kitap elbette çok değerli ve güzel bir eser. Özellikle yazarın ilk birkaç sayfadaki savaşa dair düşanceleri bana çok yakın ve mantıklı geldi ama çok uzun süredir elimde olduğu için biraz sıkıcı bir okuma oldu. "Şükür bitti" dedirtti bana. Tabii kitabın kasvetli, umutsuz havası da böyle hissetmemde etkili biraz. Başlangıç/ Bitiş: 10 Ekim Cumartesi 22 Ekim Perşembe-2026 ALINTILAR: "İnsanlara güvenmek demek kendini azıcık öldürtmekle eşdeğerdir." (190.s) "İnsan yardım isteyeceği birinden ne kadar da çok tiksinebiliyor." (223.s) "İnsanlar, sonradan onlara ettiğiniz iyiliğin intikamını alıyorlardı daima." (257.s) "Evlerden hayır yok." (368.s) "İnsan, gençken ve bilmezken her şeyi gönül yarası sanıyor." (374.s) "Aşk, onun saplantısıydı." (465.s) "Kokuşmuş et mi istiyorsun? Aşk sosuna bulanmış?.. Miden kaldırıyor mu?.. Benimki kaldırmıyor!.. ... İnsanın midesinin bulunmaması için sizin gibi hödük olması gerek..." (504.s)

zelda_ 3 weeks ago

Malina

Ingeborg Bachmann

2 Gönderi

Spoiler içeriyor "Ben, babamın yuvarladığı çığın altında kaldım." ☆Bu kitap bana "Ben ne okudum şimdi!" dedirtti ve çok uzun süre kaldı elimde çünkü ne yazık ki kötü bir kitap olmamasına rağmen okunması zor olduğu için sanırım ve belki biraz da yanlış zamanda…devamı"Ben, babamın yuvarladığı çığın altında kaldım." ☆Bu kitap bana "Ben ne okudum şimdi!" dedirtti ve çok uzun süre kaldı elimde çünkü ne yazık ki kötü bir kitap olmamasına rağmen okunması zor olduğu için sanırım ve belki biraz da yanlış zamanda okuyor olmamdan kaynaklı sıktı biraz beni. Kafamda karışık bir sonuca yol açtığı için yapay zekanın yardımı ile bir şeyler çıkarmaya çalıştım ortaya kendime not bırakmak adına. Şöyle bir şeyler: ● Bachmann'ın asıl derdi neydi? Bachmann'ın edebiyatında sürekli karşımıza çıkan bazı meseleler var: Savaşın insanın zihninde bıraktığı izler. Şiddet, kadının toplumdaki konumu, erkek egemenliği, aşk ve iktidar ilişkisi, insanın kendisini ifade edememesi, dil, sessizlik, travma, benliğin parçalanması Bachmann, II. Dünya Savaşı'nı yaşamış bir kuşağın yazarıdır. Dolayısıyla savaş onun için sadece "geçmişte olmuş bir olay" değildir. Savaş bittikten sonra insanların içinde, ilişkilerinde ve toplumda devam eden bir şeydir. Bu yüzden Bachmann'ın dünyasında bir insanı öldürmek sadece fiziksel olarak öldürmek değildir. Bir insanın sesini kesmek, onu kendisinden uzaklaştırmak, kimliğini yok etmek, onu yalnızlaştırmak da bir tür "öldürme" olabilir. Bu düşünce daha sonra Malina'nın merkezine yerleştirildi. 1. Malina aslında ne anlatıyor? Romanın yüzeyindeki hikâye oldukça basit: Viyana'da yaşayan isimsiz bir kadın yazar vardır. Bu kadın: Malina adlı bir erkekle aynı evde yaşar. Ivan adında bir adama âşıktır. Kendi geçmişiyle ve korkularıyla boğuşmaktadır. Yazmaya, konuşmaya ve kendisini ifade etmeye çalışmaktadır. Romanın üç büyük bölümü vardır: "Ivan'la Mutluluk" → "Üçüncü Adam" → "Son Şeyler" Bu yapı bile romanın nasıl ilerlediği hakkında ipucu verir. Fakat romanı yalnızca: "Bir kadın iki erkeği seviyor." diye özetlemek kesinlikle yetersiz. Asıl mesele: Bir kadının kendi benliğini koruyabilme mücadelesidir. 2. "Ben" neden isimsiz? Başkahramanın adı yok. O, "Ben". Bu tesadüf değil. Çünkü Bachmann'ın ilgilendiği şey belirli bir kadının başından geçenlerden çok daha geniş: Bir kadın nasıl "ben" olabilir? Bir kadın:kendi sesini nasıl bulur? kendi arzularını nasıl ifade eder? bir erkeğin sevgisinin içinde kendisini kaybetmeden nasıl var olabilir? geçmişindeki şiddetle nasıl yaşayabilir? kendi hayatının öznesi olabilir mi? Dolayısıyla "Ben" aslında hem çok özel hem de genelleştirilebilir bir karakter. 3. Ivan neyi temsil ediyor? Ivan'ı ilk başta bir aşk hikâyesinin erkek karakteri gibi görüyorsun. Ve gerçekten de öyle. "Ben" Ivan'a âşıktır. Onunla vakit geçirmek, onun tarafından aranmak, onunla birlikte olmak ister. Fakat çok önemli bir şey vardır: Ivan'ın hayatı, anlatıcının hayatı kadar yoğun değildir. Anlatıcı Ivan'a çok büyük bir anlam yükler. Ivan ise daha gündelik, daha sıradan bir hayatın içindedir. Burada Bachmann'ın çok acı bir aşk düşüncesi ortaya çıkar: Bir insan için hayatının merkezinde olan şey, karşısındaki insan için aynı derecede önemli olmayabilir. Bu nedenle Ivan'la olan ilişki yalnızca aşkı değil, aşkın içindeki eşitsizliği de anlatır. 4. Peki Malina kim? Malina dışarıdan bakıldığında gerçek bir erkek karakterdir. Akıllıdır, mantıklıdır, sakin ve kontrollüdür. "Ben"in yanında bulunur. Onunla konuşur, onu dinler, onun hayatına müdahil olur. Fakat zamanla Malina'nın yalnızca "ev arkadaşı" olmadığını hissetmeye başlarız. Çünkü Malina aklı, düzeni, kontrolü ve gerçekliği temsil ederken; "Ben" duygu, sezgi, arzu, korku ve bilinçdışını temsil ediyor gibi okunabilir. Dolayısıyla: Ben ↔ Malina sadece iki insan arasındaki ilişki değildir. Bir bakıma: duygu ↔ akıl kadınlık ↔ erkeklik kaos ↔ düzen bilinçdışı ↔ bilinç gibi karşıtlıklar da oluşur. Ama bunları "Malina kesinlikle Ben'in zihnindeki hayali kişidir" diye kesinleştirmemek gerekir. Roman özellikle bu sınırı bulanıklaştırır. 5. Romanın en önemli meselesi: Kadın olmak Malina bugün özellikle feminist edebiyat açısından çok önemli kabul ediliyor. Çünkü Bachmann'ın sorusu şuna dönüşüyor: Kadın, erkek egemen bir dünyada kendi benliğini gerçekten kurabilir mi? "Ben" çok zeki, kültürlü, yazan ve düşünen bir kadındır. Ama buna rağmen kendisini ifade etmekte zorlanır. Sevdiği erkek karşısında kendisini kaybedebilir. Geçmişinin ağırlığı altında ezilir. Ve en önemlisi: Kendi sesinin giderek yok olduğunu hisseder. Bu yüzden romanın "aşk" meselesi aslında daha büyük bir meselenin parçasıdır: Bir insanın başka bir insan tarafından içten içe yok edilmesi. 6. "Ölüm Türleri" projesi Burada kitabın arka planındaki en önemli kavramlardan biri var: Todesarten — "Ölüm Türleri" Bachmann Malina'yı çok daha büyük bir roman projesinin başlangıcı olarak tasarlamıştı. Bu projenin adı Todesarten, yani kabaca "Ölüm Türleri" idi. Bu projede özellikle kadınların ilişkiler içinde nasıl yalnızlaştırıldığı, susturulduğu ve içsel olarak yok edildiği meselesi işlenir. Malina, bu büyük projenin tamamlanmış tek romanıdır. Franza'nın Vakası ve Fanny Goldmann İçin Ağıt ise tamamlanamadan kalmıştır. Bu nedenle kitabın adı olan Malina bile düşündürücüdür. Romanın başkahramanı "Ben" iken kitap neden onun adıyla değil de Malina adıyla anılıyor? Bu sorunun cevabı romanın sonuna doğru çok daha anlamlı hale gelir. 7. Rüya ve gerçek neden sürekli birbirine karışıyor? Malina'da bu özellikle yapılmış. Çünkü Bachmann için travmanın gerçekliği, normal bir olay örgüsünün gerçekliğinden farklıdır. Bir insan geçmişte yaşadığı bir şeyi hatırlarken: rüyalar görebilir, parçalı hatırlayabilir, gerçekle hayali birbirine karıştırabilir, aynı şeyi tekrar tekrar yaşayabilir, konuşamadığı şeyleri zihninde canlandırabilir. Bu yüzden özellikle kitabın ikinci bölümünde "gerçekten ne oldu?" sorusundan ziyade: "Bu sahneler anlatıcının ruhunda neyi gösteriyor?" diye bakmak çok daha verimli. 8. Baba figürü ve savaş meselesi Romanın ilerleyen bölümlerindeki çok karanlık görüntüler rastgele değildir. Bachmann'ın kuşağında Nazi dönemi, savaş ve faşizm çok büyük bir tarihsel travmaydı. Fakat Bachmann bunu sadece tarih kitabı gibi anlatmıyor. Şunu soruyor: Faşizm gerçekten savaş bittiğinde sona erdi mi? Yoksa insanların: ailelerinde, erkek-kadın ilişkilerinde, otorite anlayışında, sevgilerinde, gündelik hayatlarında başka biçimlerde yaşamaya devam mı etti? İşte Malina'nın çok güçlü taraflarından biri bu. Büyük tarih ile bireysel hayat arasında bağlantı kuruyor. Yani savaş sadece dışarıdaki bombalar değildir. Bazen bir evin içinde de savaş vardır. 9. Dil neden bu kadar önemli? Bachmann felsefe eğitimi almış bir yazardı ve dilin sınırları onun için çok önemliydi. Bunun romanla doğrudan bağlantısı var. Çünkü "Ben" yazıyor. Kelimelerle hayatını kurmaya çalışıyor. Ama bir noktada kelimeler yetmemeye başlıyor. Yaşanan şey anlatılamıyor. Anlatılamayan şey insanın içinde büyüyor. Ve sonunda: Sessizlik ortaya çıkıyor. Bu nedenle Malina'yı biraz da: "Bir insanın konuşarak kendisini kurtarmaya çalışması ve sonunda dilin yetersiz kalması" olarak okuyabiliriz. 10. Ve romanın sonu Romanın en çarpıcı taraflarından biri, "Ben"in giderek yok oluşudur. Sonlara doğru Malina ile "Ben" arasındaki ilişki çok farklı bir anlam kazanmaya başlar. Romanın sonunda "Ben" ortadan kaybolur. Ama bu sıradan anlamda: "Kadın evden çıktı ve gitti." şeklinde değildir. Çok daha sembolik ve ürkütücü bir durum söz konusudur. Benlik parçalanır. "Ben" ile Malina arasındaki sınır değişir. Ve finalde geriye bir anlamda Malina'nın düzeni ve varlığı kalırken, kadın anlatıcının sesi kaybolur. Romanın sonundaki duvardaki çatlak bu nedenle çok önemli bir semboldür. Çatlak, "Ben"in yok oluşunun izidir. Ama aynı zamanda onun tamamen ortadan kalkıp kalkmadığı konusunda da huzursuz edici bir belirsizlik bırakır. Yani kitap: "Kadın öldü." demekten çok daha rahatsız edici bir şey söyler: Bir insan, kendi benliğini kaybederek de yok edilebilir. Malina aslında bize klasik bir hikâye anlatmak istemiyor. Bachmann'ın yaptığı şey daha çok şu: Bir insanın zihninin içine giriyor. Bu nedenle bazen: "Bu ne anlatıyor?" diyoruz. Çünkü kitap bize olayları açıklamak yerine o kadının zihinsel deneyimini yaşatmaya çalışıyor. Özellikle ikinci ve üçüncü bölümlerde olayları mantıklı bir sıraya sokmaya çalışmak yerine, duyguların ve sembollerin peşinden gitmek daha doğru. Sonuç olarak: Bir kadının aşk, erkek egemenliği, geçmiş travmalar ve kendi benliği arasında sıkışarak yavaş yavaş kendi sesini kaybetmesinin romanı. Ama daha derindeki mesele şu: "Bir insanın öldürülmesi için gerçekten bedeninin öldürülmesi gerekir mi?" Bachmann'ın cevabı oldukça karanlık: Hayır. Bir insanın sesi, kimliği, arzuları ve kendisi olma hakkı da yok edilebilir. Ve Malina tam olarak bu "içten öldürülme" hâlini araştırıyor. Bu yüzden roman hem bir aşk hikâyesi, hem psikolojik bir roman, hem feminist bir metin, hem de savaş sonrası Avrupa'nın travması üzerine bir kitap olarak okunabiliyor. Neredeyse bir aydır elimde bu kitap. Başladığım tarihi not düşmedim, hatırlamıyorum. Bitirdiğim tarih: 9 Ekim Cuma-2026

zelda_ 4 weeks ago

Tutkunun Şairleri

Agnieszka Holland

5 Gönderi

Spoiler içeriyor Rimbaud: "Buldum." P. Verlaine: "Neyi?" Rimbaud: "Sonsuzluğu. Denizle karışık bir güneşmiş aslında." (Hep bir şey arıyordu ve hep gitmek istiyordu nereye olursa olsun...) ●1995 yapımı Total Eclipse (Tutku- Tutkunun Şairleri) filmi, şairler Arthur Rimbaud ve Paul Verlaine arasındaki çalkantılı ilişkiyi…devamıRimbaud: "Buldum." P. Verlaine: "Neyi?" Rimbaud: "Sonsuzluğu. Denizle karışık bir güneşmiş aslında." (Hep bir şey arıyordu ve hep gitmek istiyordu nereye olursa olsun...) ●1995 yapımı Total Eclipse (Tutku- Tutkunun Şairleri) filmi, şairler Arthur Rimbaud ve Paul Verlaine arasındaki çalkantılı ilişkiyi anlatıyor. Genç ve asi şair Rimbaud, Paris’e geldiğinde kendisinden yaşça büyük ve evli olan ünlü şair Verlaine ile tanışır. Aralarında kısa sürede hem edebi hem de tutkulu bir ilişki gelişir. Verlaine, Rimbaud’nun özgür ve yıkıcı karakterinden etkilenirken, Rimbaud da Verlaine’in hayatını ve şiir anlayışını sarsar. İlişkileri giderek aşk, kıskançlık, bağımlılık, şiddet ve kaçış arasında gidip gelen yıpratıcı bir hale gelir. Birlikte seyahat eder, birbirlerini hem besler hem de tüketirler. Filmin asıl meselesi sadece aşkları değil; iki sanatçının birbirlerinin hayatını ve sanatını nasıl değiştirdiği ve bu tutkulu ilişkinin onları nasıl yıkıma sürüklediği. Filmin sonunda Rimbaud yazmayı bırakıp Afrikaya gider ve orda hem fiziksel hem de ruhsal dağişimler yaşar ve genç yaşta bacağındaki tümörden dolayı (ki bu yüzden bir bacağını kaybetmiş ve uzun süre acılar çekmiştir) hayatını kaybeder. ☆Açıkcası ben bu filmi Rimbaud'u daha detaylı anlatan bir film sanıyordum ama sadece Verlaine ile olan tanışması ve ilişkisi anlatılıyor. Çok genç (16-17 yaşında) taşralı, farklı ve güzel bir erkek Rimbaud ama Veralaine için aynı şeyi söyleyemiyorum, yaşça daha büyük olmasına rağmen en ufak bir olgunluk yok kendisinde. Evli ve bir çocuğu oluyor ama garip, saçma sapan davranıyor. Hem karısına karşı zaafı var hem de Rimbauda karşı yani adam için yeter ki bedensel bir haz olsun, Kadın ya da erkek olması önemli değil. Üstelik çok dengesiz ve yer yer karısına karşı acımasız. Bu yüzden onu izlemek çok sinir bozucu oldu benim için. En son eklediğim Rimbaud kitabının ilk birkaç sayfasında da bu ilişki anlatılıyor zaten yani filmi izlemeyip onu okumak da yeterli belki ama bazen de görmek çok başka olabiliyor tabii. 7 Ekim Çarşamba-2026

zelda_ 1 month ago

Cehennemde Bir Mevsim & Aydınlanışlar

Arthur Rimbaud

2 Gönderi

●Rimbaud'un Cehennemde Bir Mevsim &Aydınlanışlar kitabı, klasik anlamda bir şiir kitabı değil; çoğunlukla düzyazı şiirlerinden oluşan, çok deneysel bir şiir kitabıdır. Bu yüzden Anlaşması biraz zor oldu benim için. Özellikle Aydınlarışlar kısmı ki zaten yazarı genel olarak anlamak pek kolay…devamı●Rimbaud'un Cehennemde Bir Mevsim &Aydınlanışlar kitabı, klasik anlamda bir şiir kitabı değil; çoğunlukla düzyazı şiirlerinden oluşan, çok deneysel bir şiir kitabıdır. Bu yüzden Anlaşması biraz zor oldu benim için. Özellikle Aydınlarışlar kısmı ki zaten yazarı genel olarak anlamak pek kolay değil, işin içine bir deçeviri girince iyice zorlayabiliyor bazı yazarlar, kitaplar. Cehennemde Bir Mevsim: Rimbaud’nun kendisiyle hesaplaşmasını anlatır. Aşkı, dini, toplumu, ahlakı, şiiri ve kendi hayatını sorgular. Bir çeşit içsel kriz ve hesaplaşma kitabıdır. Aydınlanışlar: Daha soyut ve karmaşıktır. Hikâye anlatmaz; Rimbaud’nun zihninden geçen hayaller, görüntüler, şehirler, insanlar ve tuhaf çağrışımlar art arda gelir. Kitabın temelinde alışılmış dünyayı ve dili reddetme, başka bir gerçeklik yaratma arzusu vardır. Cehennemde Bir Mevsim → “Ben ne yaşadım, neye dönüştüm?” Aydınlanışlar → “Dünyayı başka türlü görseydim nasıl görünürdü?” Kitapta Rimbaud'un arkadaşı Paul Claudel'in Önsözü kısmı şu cümleler ile başlıyor: "Arthur Rimbaud vahşi tabiatlı bir mistiktir. Suya doymuş bir topraktan yeniden fışkıran yitik bir sudur. Yaşamı bir yanlış anlaşılmadır. Marsilya'da, o hastane yatağında, bacağı kesik, güçsüz bir durumda, sonunda yaşamın ne olduğunu bilinceye kadar yaşamı, kendisini sürükleyen ve yakasını bırakmayan o sesten yakasını kurtarmak için kaçmaya çalıştığı ve tanımak istemediği boşuna bir girişimdir." Kitaptan Alıntılar: (Cehennemde Bir Mevsim kısmından. Aydınlanışlar kısmını pek anlayamadım maalesef. O kısımdan da altını çizdiklerim oldu ama eklemedim buraya.) "Bir akşam, güzelliği dizlerimin üstüne oturttum ve onu çok acı buldum." "Adalete karşı önlem aldım." "Mutsuzluk ilahım oldu." "Tanrı'yı bekliyorum oburlukla. Ben oldum olası aşağı bir ırktanım." "Hayat herkesçe sürdürülecek güldürü." "Tanrım, rahmet et bana, acı bana, sakla beni." "Uçurumun en derin yerindeyim ve artık nasıl dua edeceğimi de bilmiyorum." "Sonunda ruhumun düzensizliğini/aklımın karışıklığını kutsal bulmaya başladım."(♡) "Her varlığa birçok başka hayatlar bağlı gibi geliyor bana. Bu bay ne yaptığını bilmiyor: o bir melek. Şu aile bir köpek yuvası. Birçok insanın önünde, yüksek sesle konuştum öteki hayatlarından birini yaşadıkları anda. -Böylece, bir domuz sevdim." "Belki doğanın bile canı sıkılabilir." "Niçin modern bir dünya, eğer bu kadar zehir icat ediliyorsa!"(♡) "Kapılarını insanoğlunun açtığı cehennem." "Ruhi mücadele de/ insanın kendisiyle savaşması da/ insanların savaşı kadar kaba; ama adaletin görülmesi yalnız Tanrı'nın arzusudur." Başlangıç/Bitiş: 1 Ekim Perşembe 2 Ekim Cuma-2026

zelda_ 1 month ago

Jet Sosyete

Hakan Algül

13 Gönderi

Bu ara Tv8,5 da çıkıyor eski bölümleri bu dizinin ve bence izlemek gayet keyifli. Yarısına yetişip izledim, şimdi yine başa sardı. Özellikle Gizem ve İlayda karakteri çok hoşuma gidiyor. Şennur karakteri ise beni ciddi anlamda sinir ediyor. Komedinin içinde bile…devamı

zelda_ 1 month ago

Kara Kitap 25 Yaşında

Orhan Pamuk

2 Gönderi

"Kendiniz olmakta güçlük çekiyor musunuz?.." (101.s) ●Galip, kaybolan karısı (aynı zamanda amcasının kızı) Rüya'yı bulmak için İstanbul'u dolaşmaya başlar. Fakat Rüya'yı aradıkça onun üvey ağabeyi Celal'in dünyasına girer. Celal'in yazılarını okur, onun eşyalarını inceler, onun evine yerleşir, onun adına konuşur…devamı