Müziği ve çocuk oyuncusu ile beni kendine çeken film. Olmasaydı sonunuz öyle...
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yıllar önce korku ile izlemiştim bir gece vakti ve çok üzülmüştüm o çocukların gerçekten var olduğunu ve izlediğim şeyleri yaşadıklarını düşündükçe.
Yıllar önce Didem Madak bir videosunda bu filmden bahsetmişti, ondan duyup izlemiştim.
"İnsanın aklı kendine düşman olur mu? Benim aklım bana düşman." (Benim de.) Çaresizliği ve soğuğu çok iyi hissettiren bir film.
Çocukken tesadüfen denk geldiğim ve o zamanki yaşımla hiçbir şey anlamadığım, sevemediğim sonrasında yani büyüyünce bile isteye açıp izlediğim ve çok gerçekçi, çok yakın, çok güzel bulduğum bir filmdi benim için. Filmin sonu kalbimi bildik bir şekilde yaktı♡
"Başkasının günahı ile mümin olunmaz." Bilindik hikaye ama izlenir yine de...
Gerçeğin propagandası mı olur lan, gerçek gerçektir! Bunca yıl boyunca hiçbir şey değişmedi, değişmeyecek de sanırım düzen ve adalet konusunda!..
Pek tarzım olmamasına rağmen tatlı bulduğum bir filmdi :)
"-Baban Alzheimer. Senin kim olduğunu bile bilmiyor. -Olsun, ben onun babam olduğunu biliyorum." Şu anki düşünceme göre durum ne kadar zor da olsa ben adamı haklı buluyorum yani ben olsaydım, ben şu anki ben olsaydım böyle bir durumda adamın yaptığının…devamı
"Herkesin sadist bir tarafı vardır, bunu en iyi ortaya çıkaran şey de merhametinize kalmış birinin olduğunu bilmenizdir. " Bu film bana Stefan Zweig'in kitaplarını hatırlatmıştı işleyiş olarak.