(@) - Raf

2025'te kafamı nereye çevirsem gördüğüm, çok popüler olduğu için izlemekten kaçındığım, beğeneceğimi düşündüğüm ama okuduğum yorumlardaki kadar abartılı güzel yorumlarda bulunmam dediğim fakat bu yorumlara sonuna kadar katıldığım, gerçekten tüm bu güzel yorumları ve aldığı tüm ödülleri sonuna kadar hak…devamı2025'te kafamı nereye çevirsem gördüğüm, çok popüler olduğu için izlemekten kaçındığım, beğeneceğimi düşündüğüm ama okuduğum yorumlardaki kadar abartılı güzel yorumlarda bulunmam dediğim fakat bu yorumlara sonuna kadar katıldığım, gerçekten tüm bu güzel yorumları ve aldığı tüm ödülleri sonuna kadar hak ettiğini düşündüğüm dizidir. Jeju adasında yaşayan Oh Ae Sun (IU) ve Yang Gwan Sik'in (Park Bo Gum) koca bir hayatı nasıl yaşadıklarını izliyoruz. Dizinin konusu ve ana teması kesinlikle aşk değil. Hayatın birebir kendisi. Her bölümünde çok anlamlı replikler barındıran, düşünmeye, hissetmeye sevk eden çok derin ve anlamlı bir diziydi. Diziyi izlerken 'ya bi dizinin her sahnesi mi bu kadar anlamlı olur çıldırmalık' dediğimi biliyorum. Bakın sadece bölümlerden bahsetmiyorum bölümlerin her sahnesi. Bir kadın için eş seçiminin ne kadar önemli olduğunu, birbirini çok seven ve her daim destek olan anne ve babanın yetiştirdiği çocukların sahip olduğu bilinç, bu çocukların hayatlarında aldığı kararlar, bu şahitliğin kararlarına olan etkisi, bir anne ve babanın hayatta yaşayabileceği en büyük acı, yapılan iyiliğin dönüp dolaşıp hayatta bir gün size ne şekilde dönebileceği, kayıplar, hayaller, ilk aşk, evlat ayrımı, komşuluk, vefa, anne baba desteği aklınıza gelebilecek her şey bu dizide var. Dizinin yavaş bir temposu olduğu doğru fakat ben zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamadım. Hiç kaç dakika kaldı diye bakmadım. Normalde zaman atlamalarından sürekli ileriye ve geriye dönüşlerin olmasından nefret ederim ama bu dizide bunlardan da hiç rahatsız olmadım. Yang Gwan Sik'in gerçek bir karakter olmasını çok isterdim. Bu karakterin her sahnesi için konuşabilirim. Ama en çok Geum Myeong'un düğün sahnesinde 'yapamayacaksan koş gel, baban hep burada' sahnesi beni öldürdü. Babanın kız çocuğuna olan sevgisi hem kızdırdı hem gülümsetti hem ağlattı. Evet kızdım çünkü ben Geum Myeong'tan nefret ettim açıkçası. Yani anne babasına olan tavrından nefret ettim. Ne koşullarda yaşadıklarını, onu ve kardeşini büyüttüklerini bilmesine rağmen anne ve babasına olan tavrına inanılmaz sinirlendim. Kendisi de bunun farkındaydı gerçi. Çünkü hikaye bize onun tarafından aktarılıyor. Geum Myeong'un kendi hikayesine gelecek olursam da yine çok iyi işlenmişti. Evet ben evlendiği kişiyle olan ilişkisini çok daha fazla sevdim ve destekledim. Hem onun hem de Ae Sun ve Gwan Sik'in aşkları bana aşkın durağan, sakin, huzurlu, evinde hissetmek gibi bir duygu olduğunu düşündürdü. Zaten hayat çok yorucu, bunaltıcı, yıpratıcı. Zaten hayatın içerisindeyken yeterince nefesimiz kesiliyor. O yüzden aşk nefes kesen değil de nefes aldıran bir duygu olmalı dedim. Sanırım yaş ilerledikçe böyle düşünmeye başlıyorum. Sanki dizide de bu vurgulanmıştı. Ben bir 'enemies to lovers' kadını olarak bana düşündürttüğü için diziyi ayrıca çok sevdim. Tek eleştiri olarak şunu söylemek istiyorum: Neden Oh Ae Sun'un kızını da IU canlandırıyor? Bu hiç hoşuma gitmedi. Bo Gum sözde başrol olmuş. On altı bölümlük dizinin yarısında yok zaten. Ama yine de puan kırmadım. Bu diziyi özellikle her kadının izlemesi gerektiğini okumuştum. Evet bu yoruma da katılıyorum. Gençlikte, orta ve ileri yaşlarda en az üç kez izlemelisiniz. Ve tabi erkekler de. Her yaşta izlendiği zaman farklı anlamlar ve farklı duygularla izlenecektir. Anneler ve anne adayları ise her bölüm gözü yaşlı bir şekilde izler. Ben ikisi de olmadığım halde özellikle Dong Myeong'un adının geçtiği her sahnede hüngür foşur ağladım. Beni asıl orada yakaladılar zaten. Dizinin senaristine de birkaç lafım var. Ne yaşamış, ne görmüş, ne yemiş içmiş, nasıl bir kafası var ki böyle güzel replikler yazmış, böyle hayran kalınası bir hikaye kurgulamış? Onunla beraber yönetmenin de ellerine sağlık. O sahnelerdeki geçişler, çekim açıları nedir? El birliğiyle bir başyapıt ortaya çıkarmışlar. Yürekten tebrik ediyorum. Sonsuz teşekkürler. Ertelemeyiniz, izleyiniz. Dizinin özeti olan replik: 📍"Canımın içi, sana sonsuza dek minnettarım."

zzehradm 1 year ago

Twenty Five Twenty One

Kim Tae-ri

95 Gönderi

İzlediğim en gerçekçi en doğal hikayeye sahip diziler listesine giren dizidir. Bu dizi hakkında da bir bilgim yoktu. İzlerken spoiler yedim. Sonunun nasıl biteceğini öğrendim ama zaten ilk bölümden sonunun nasıl olacağını göstermişler. Buna rağmen kendini izletmeyi ve Kore'nin en…devamıİzlediğim en gerçekçi en doğal hikayeye sahip diziler listesine giren dizidir. Bu dizi hakkında da bir bilgim yoktu. İzlerken spoiler yedim. Sonunun nasıl biteceğini öğrendim ama zaten ilk bölümden sonunun nasıl olacağını göstermişler. Buna rağmen kendini izletmeyi ve Kore'nin en sevilen dizilerinden olmayı başarmış. 1998 yılında IMF krizinin yaşandığı süreçte Güney Koreli eskrimci Na Hee Do'nun (Kim Tae Ri) hayatını izliyoruz. Konuyu en basit haliyle bu şekilde açıklayabiliriz sanırım. Na Hee Do'nun aşkı, dostluğu, ailesi, sporu, hayalleri, kırgınlıkları, kızgınlıkları, heyecanı üzerinden hayata dair düşüncelere dalarken kendimizi buluyoruz. Na Hee Do'nun, Baek Yi Jin (Nam Jo Hyuk) ile olan aşk hikayesi bu zamana kadar izlediğim tüm dizilerde en ayarında, en doğal, en gerçek şekilde başlayan, ilerleyen ve sonuçlanan ilişkiydi. İzlerken o kadar çok 'ya cidden gerçekte de aynen böyle olur' dedim ki. Sanırım bunda ana temanın aşk olmamasının da etkisi var. Dizi kesinlikle aşk dizisi değil. Na Hee Do'nun tüm duygu durumları ve çevresindekilerin hikayesiyle hayatın kendisini anlatan bir dizi. Açıkçası hızlandırarak izlediğim çok fazla bölüm oldu, sıkılmadım değil. Ama yine de her bölüm sonunda ki özellikle sonlara doğru bitirdikten sonra ister istemez bazı sahneleri ve replikleri aklımı kurcaladı. Bu sebeple kafa dağıtmalık bir dizi olduğunu düşünmüyorum. Derin düşünmek ve hissetmek istediğiniz zamanlarda izlerseniz çok daha keyif alırsınız. Her bölümde mutlaka çok anlamlı replikler vardı. Bunu da söylemeden geçmek istemiyorum. Beni dizinin çekildiği mekânlar ilk bölümden itibaren çok etkiledi. Evler, kitapçılar, sokaklar ve o tünel... Görsel açıdan dizi muazzamdı bence. Sadece Na Hee Do'dan bahsettim ama Baek Yi Jin, Ko Yu Rim (Bona), Moon Ji Woong (Choi Hyun Wook), Ji Seung Wan (Lee Joo Myung) ve bence en favori olan Koç Yang'ın (Kim Hye Eun) da hikayeleri çok özeldi. Beşlimizin sahildeki her bir anı, birlikte içtikleri akşamlar izlerken tebessüm ettirmişti. Evet, genel olarak beğendim ama bence bir tık yarım kalmış bir diziydi. Ben sadece Na Hee Do'nun değil diğerlerinin de şu anki halini ve birbirleriyle olan ilişkilerini görmek isterdim. Kafamda bolca soru işareti bırakan bir diziydi. Dizi bittikten sonra bu hayatta anı biriktirmenin önemini bir kez daha anladım. Çünkü unuttuğumuzu sandığımız anılar hiç ummadığımız bir anda hiç ummadığımız bir şekilde karşımıza çıkabilir. Yarım kalmış hikayeler hep aklımızı kurcalar, bizi huzursuz eder. Zaman akıp geçiyor ve biz yaşadığımız anın kıymetini bilemiyoruz. Oysa "Hiçbir an sonsuza dek sürmez.":) Dizide bu söz o kadar çok söylendi ki ve o kadar anlamlıydı ki, o kadar altı dolduruldu ki. Bunu başarabilen dizileri ayrı severim. Sırf bu yüzden bile izlediğim en gerçek dizilerden oldu işte. Karakterlerin her biri için söyleyecek çok şeyim var ama spoiler vermek istemiyorum. Gerçekten güzel ve kaliteli bir kurguydu. Soft bir diziydi. Şans veriniz. İyi izlemeler. 📍"Daha hızlı unutabilmek için gülmelisin. Ve hayatta kalmak için unutmalısın."

zzehradm 1 year ago

Bloodhounds

Joo-hwan Kim

89 Gönderi

Sonunda Lee Sang Yi'nin değerinin bilinmeye başladığını düşünmeme sebep olan dizidir. Kim Geon Woo (Woo Do Hwan) ve Hong Woo Jin (Lee Sang Yi) başarılı iki boksördür. Ringde karşılaştıkları bir maçtan sonra aralarında kuvvetli bir dostluk gelişir. Bu dostluk Geon…devamıSonunda Lee Sang Yi'nin değerinin bilinmeye başladığını düşünmeme sebep olan dizidir. Kim Geon Woo (Woo Do Hwan) ve Hong Woo Jin (Lee Sang Yi) başarılı iki boksördür. Ringde karşılaştıkları bir maçtan sonra aralarında kuvvetli bir dostluk gelişir. Bu dostluk Geon Woo'nun annesinin başına gelen bir olaydan sonra ikilimizin çetelerle karşı karşıya kalmasıyla daha da pekişir. Dizi korona döneminde geçtiği için o dönemde insanların yaşadığı maddi sıkıntılardan kaynaklı geçim derdi ve çetelerin bunu fırsat bilmesi sonucunda gelişen olaylar zincirine dayanıyor. Bu da diziyi gerçekçi kılmış. Sekiz bölüm olması ve her bölümün elli altmış dakika arasında değişmesi de hikayeyi en dinamik kılan etkenlerden biri bence. Her bölüm sonu çok heyecanlı ve diğer bölümü açtıracak kadar merak ettirici şekilde bitirilmişti. İşkence, kan, şiddet, dövüş sahneleri çok fazla. Ama beni hiç sıkmadı ve Good Boy'un tam tersi çok daha gerçekçi geldi. Güney Kore'de silah sahibi olmak çok ciddi yasalara ve kurallara dayanıyormuş. Bunu öğrendikten sonra karakterlerin neden silah kullanmadığını daha iyi anlıyoruz. Bu kadar kan ve şiddetin içinde dozunda bir komedi de vardı. Koreliler komediyi her ne türde olursa olsun o diziye yedirmeyi iyi biliyorlar. Belki bir tık mantıksız bulduğum şey bu ikilinin dostluğunun nasıl bu kadar güçlü olduğudur. Yani bir anda oldu gibi geldi. Geon Woo da saftirik halleriyle ve pamuk kalpliliği ile bazen sinir bozsa da yine de verdiği enerji ve seyir zevkiyle bunu tolere ettirdi. Lee Sang Yi'nin izlediğim dördüncü dizisi ve artık eminim bu adam favori oyuncularımdan. Hep ikinci başrol hep tercih edilmeyen ikinci çocuk ama inanıyorum ki bir gün tam anlamıyla başrolde onu izleyeceğim. Gerçekte de canlandırdığı karakterler gibi iyi, komik, neşeli, saygılı ve dostane bir kişiliği olduğunu düşündürtüyor bana. Seviliyorsun güzel gülüşlü adam. Spoiler vermeden şunları söyleyeyim. Bu diziyi izleyen herkesin bir altıncı bölüm travması vardır. En güzel ve en acıtan bölümdü. Hem güldüm hem duygulandım hem ciddi anlamda içim acıdığı için bakamadığım sahneler oldu. Ve Kim Sae Ron... Kendisinin adını bu seneye kadar hiç duymamıştım. Keşke bu şekilde de duymasaydım. Şubat ayında intihar ettiğini duyduğumda aynı yaşta olduğumuz için çok etkilenmiştim. Kendisi bu dizinin çekimi sırasında kaza olayına karıştıktan sonra maalesef dizinin akışı da kızın kariyeri de ciddi anlamda etkilenmiş. Bu dizideki rolü çok etkileyici ve havalıydı. İkilimizle olan sahneleri de öyle. Oyunculuğunu da çok beğendim. Keşke daha fazla işte kendisini görebilme şansımız olsaydı. Yetenekli olduğu belliymiş. Bir kez daha Kore'den nefret etmeme sebep olmuştur. Yani zaten sekiz bölümlük bir dizinin son iki bölümünü öyle bir sebepten dolayı bu şekilde değiştirmek sinir bozucu olmuş. Gerçi dizinin son iki bölümünü değiştirdi demek de çok doğru olmaz. Karakteri değiştirmeleri diyelim. Her neyse bu konu üzerinde çok durmayalım. İyi uykular güzel kız. Dizikoliklerin ve aksiyon severlerin bir günde bitirebileceği kadar saran, tadında bırakılmış keyifli bir işti. 'Bromance' kurgusu üzerine olması çok hoşuma gitti. Güzel bir dostluk ve dayanışma izledim. Bunun gibi diziler için öneriye açığım. 📍"Galiba tazı oldum."

zzehradm 1 year ago

Bir Yaz Gecesi Rüyası

William Shakespeare

40 Gönderi

Çok uzun zaman sonra okumaya döndüm ve kendime hediye olarak aldığım Bir Yaz Gecesi Rüyası'ndan başlamak istedim. Ama Shakespeare'nin daha önce okuduğum kitaplarına nazaran hiç beğenemedim. Kitabı anlamakta da çok zorlandım. Muhtemelen okumaya ciddi süre ara verdiğim için oldu. Fantastik…devamı

zzehradm 1 year ago

Youth of May

Kang Lee

29 Gönderi

Sonunu bilmeme rağmen gözlerim dolu dolu izlememe sebep olan dizidir. 1980'de Gwangju ayaklanmasının gerçekleştiği sıralarda tıp öğrencisi Hwang Hee Tae (Lee Do Hyun) ile hemşire Kim Myung Hee (Go Min Si) arasındaki aşkı izliyoruz. Diziyi izlemeden önce bu ayaklanma ile…devamıSonunu bilmeme rağmen gözlerim dolu dolu izlememe sebep olan dizidir. 1980'de Gwangju ayaklanmasının gerçekleştiği sıralarda tıp öğrencisi Hwang Hee Tae (Lee Do Hyun) ile hemşire Kim Myung Hee (Go Min Si) arasındaki aşkı izliyoruz. Diziyi izlemeden önce bu ayaklanma ile ilgili bir miktar bilgi sahibi olmakta fayda var. Güney Kore tarihi için son derece karanlık ve acı verici olayların yaşandığı sırada bu ikilimizin aşkı kalp kırıcı bir şekilde ilerliyor. İki oyuncuyu da ilk kez izledim ve ikisinin de son derece başarılı olduğunu düşünüyorum. Çoğu Kore dizisinde olduğu gibi Hwang Hee Tae ideal erkek tiplemesiydi. İlk bölümden itibaren kendinden eminliği, duygularının arkasında duruşu, netliği, korkuları, endişeleri karakteri çok gerçek kılmıştı. Ağladığı sahnelerde kalbimi öyle bir yakaladı ki sıktı sıktı bıraktı. Myung Hee de hayatı boyunca haksızlığa uğramış, buna rağmen dimdik durabilmiş, sevdikleri için her şeyi göze alabilecek kadar fedakâr, cesur, güçlü olup insan hayatına verdiği değer ve mesleğine olan bağlılığıyla izlerken göz doldurmuştur. Dizi boyunca çok kasvetli bir hava hakim. Sıkıyönetim, sokağa çıkma yasağı, askerlerin acımasızlığı, caniliği, sivil halkın korkusu, masum suçlu ayırt etmeden halkın kendini her daim tehlikede ve ölümle burun buruna hissettiği bu atmosferde ana karakterlerimiz de acı geçmişleri ile şifayı birbirlerinde bulmaya çalışıyorlar. Final bölümü çok etkileyiciydi. Eğer bilmeseydim çok daha fazla etkilenirdim ve kesinlikle ağlardım ama buna rağmen gözlerimin dolmasına engel olamadım. Kırk bir yıl, mektup ve dua mevzusu içimden atamayacağım sahnelerdir. Bu çift bu sonu gerçekten hak etmedi. Artık 'Aylardan Mayıs' şarkısı ve mayıs ayı bana bu çifti hatırlatacak. Ağlamak istediğim bir zamandı ve bu sebeple izledim. Eğer siz de böyle bir arayıştaysanız tavsiye ederim. 📍"Daha çok seven hep kaybediyor."

zzehradm 1 year ago

Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo

Tong Hua

72 Gönderi

Bundan daha çok abartılan başka bir dizi var mı diye düşündüğüm dizidir. Kore dizileri deyince akla ilk gelen kült işlerden biriymiş. Ben de adını çok sık duymuştum ve bu diziyi izlemeyen Kore dizisi izleyen tayfadan sayılmıyormuş diye izleyeyim dedim. Büyük…devamıBundan daha çok abartılan başka bir dizi var mı diye düşündüğüm dizidir. Kore dizileri deyince akla ilk gelen kült işlerden biriymiş. Ben de adını çok sık duymuştum ve bu diziyi izlemeyen Kore dizisi izleyen tayfadan sayılmıyormuş diye izleyeyim dedim. Büyük hayal kırıklığı yaşadım. Go Ha Jin (IU) boğulmak üzere olan bir çocuğu kurtarmak için nehre atlamış ve tam o sırada bir güneş tutulması gerçekleşerek bin yıl öncesine gitmiştir. Burada da Hae Hee Soo olarak kendini bulmuştur. Gryeo imparatorluğundaki prenslerle olan ilişkilerini ve hayat mücadelesini izleriz. Fantastik olan hiçbir şeye ilgim yoktur ve bunu yenmek için bu kadar beğenilen bir işi izlemek istedim. Daha kötü bir başlangıç yapılabilir miydi diye düşünüyorum. Hayatımda ilk defa KPSS videoları dışında izlediğim bir şeyi çarpı iki hızda izledim. Ömrümde bir diziyi filmi böyle izlemişliğim yok. Allah'tan bir saatti bölümler. Diziyi izlemeden önce hep duyduğum şeyler "travma etkisi yaratacak, her bölüm gözyaşlarına boğulacaksın, sonu çok kalbini kıracak, bittiğinde boşluğa düşeceksin" gibi laflardı. Tam olarak nerede ağlamam gerekiyordu acaba? Ya da nerede gülmeliydim, şok olmalıydım? Benim için son derece tahmin edilebilir bir şekilde ilerledi ve sonu hiçbir şekilde sürpriz olmadı. Hometown Cha Cha Cha gibi romantik komedinin alası olan bir işte bile kendime ağlayacak bir şey bulmuştum. Yani düşünün o kadar ağlak bir dönemimdeyim. Ama bu dizide ağlamayı bırak hiçbir tepki vermedim. Bu dizinin böyle biteceği bence zaten başından belliydi. Yani kız ilk bölüm geçmişe gidiyorsa son bölümde ne olabilir? Bunun neresi beklenmedik? Bu sonda bu kadar şok olacak ne vardı hiç anlamadım. Tamamen bitsin diye izlediğim bir dizi oldu. Yirmi bölümü dört günde bitirdim ama bıraksaydım iki senede bitmezdi. O kadar akmadı bölümler. Benim çoğunluğun beğendiği bir şeyi beğenmemem gerçekten çok zordur. Fakat bu diziyi gerçekten hiç beğenmedim. Esas kızımız için söyleyeceğim ilk şey her halta burnunu sokan, kime yandığı belli olmayan, ilgi budalası aptal bir kız olarak kurgulandığıdır. Zaten kızımız bu dünyaya geldiği ilk an tuhaflık olduğunun farkında. Kendini başka bir bedende buluyor. Ama o kadar hızlı bir şekilde bu duruma adapte oluyor ki inanamadım. Dizide Wang So (Lee Joon Gi) ile Wang Wook (Kang Ha Neul) arasında aşk üçgeni gibi bir durum söz konusu diyecek olsam onu da diyemiyorum. Çünkü dört prensimiz bu kıza aşık. Diğer prenslerle de bir şekilde bir bağlantı kuruyor düşmanca ya da dostça. Her prensin yolu bir şekilde bu kızla kesişiyor. Bu da çok zoraki geldi bana. Hiç ısınamadım karaktere de hikayesine de. Esas erkek Wang So ile olan aşkı da hiç geçmedi bana. Adam ilk bölümden kızın boğazını sıkıyor, kızı sürekli çekip çekiştiriyor, ölüm tehditleri savuruyor, "benimsin, bana aitsin" gibi abuk subuk laflar ediyor ve bu sahnelerde romantik müzik çalıyor. Ne yaşıyorsunuz siz ya? Ama yok bizim bu adama acımamız lazım. Çünkü o yaralı, annesi tarafından sevilmemiş, ailesinden uzakta büyümüş, korkulan, dışlanan biri. Cidden en katlanamadığım işler. Neyse sonra bu kıza aşık olma mevzusuna geleyim. Kız adamın yüzündeki yarayı kapatıyor makyaj yaparak. Adam hemen o sıra "artık eminim benim olacaksın." diyor tekrar. Kıza karşı olan tavırları da değişiyor haliyle. Ama nasıl değişiyor? Kıza ölüm tehditleri savurmuyor da kızın izni olmadan, istemediğini ve hatta başkasını sevdiğini bilmesine rağmen kızı öpmelere başlıyor. Bir anda aşık oluyor yani. Kanka kıza aşık olmak için yaranı kapatacak makyaj yapması mı gerekiyordu? Bunca zaman madem bu kadar rahatsızsın bu yaradan, senin hiç aklına gelmedi mi makyajla kapatmak? Zaten bu yara mevzusu en saçma konuydu. Hadi adam aşık oldu bu bahaneyle de kız nasıl aşık oldu, yani tam olarak ne oldu da bu kız bu adama gösterildiği gibi aşık oldu asla anlamadım. Wang Wook ise harcanan karakter olmuştur. Hikayesi So'dan çok daha ilgi çekiciydi. Adamı dünyanın en kötü insanı gibi göstermeye çalışmışlar ama adam yaptığı kötülüklerin farkında ve her zaman bunun vicdan azabını çekti. Kıza karşı bir şeyler hissetmeye başladığını anladığı ilk anda bile hüngür foşur ağladı. Fakat bunların hiçbiri olmamış gibi hain damgası yemesi can sıkıcıydı. Kız nasıl olsa başrolle olacak diye bu adamı iyi analiz edememişler gibi geldi. Her karakterin vasatlığı ve mantıksızlığı için yazsam çok şey yazabilirim fakat hiç gerek yok. Kang Ha Neul, Heirs izlediğim yıllardan beri bir miktar yükseldiğim bir beydir. Onun ve müziklerin hatrına bir puan verdim. Yüksek ihtimal yaşı küçük kitlenin izlediği ilk dizilerden biri olduğu için yeri bu kadar ayrı olan bir dizi diye düşünüyorum. İzlemeyen varsa hiçbir şey kaybetmez. Son derece keyifsiz bir yirmi saatti. 📍Hiç buluşmamış olsaydım onunla böyle hasret çekmeyecektim. Hiç bilmeseydim onu bu kadar çok düşünmeyecektim. Birlikte olmamış olsaydık böyle yok olmayacaktım. Bu kadar kıymet vermemiş olsaydım böyle çok hatırlamayacaktım onu. Sevmemiş olsaydım birbirimizi terk etmeyecektik. Hiç karşılaşmamış olsaydık birlikte olmayacaktık. Keşke seninle hiç karşılaşmamış olsaydım. Tek arzum günün birinde sevebilmek seni.

zzehradm 1 year ago

Crash Landing on You

Ji Eun Park

51 Gönderi

İzlemek için geç kalınanlar listeme giren dizidir. Yoon Se Ri (Son Ye Jin) Güney Koreli güçlü, zengin, başarılı bir iş kadınıdır. Bir gün paraşüt yaparken çıkan fırtına sonucu Kuzey Kore'ye düşer. Burada da Kuzey Koreli asker Ri Jeong Hyeok (Hyun…devamıİzlemek için geç kalınanlar listeme giren dizidir. Yoon Se Ri (Son Ye Jin) Güney Koreli güçlü, zengin, başarılı bir iş kadınıdır. Bir gün paraşüt yaparken çıkan fırtına sonucu Kuzey Kore'ye düşer. Burada da Kuzey Koreli asker Ri Jeong Hyeok (Hyun Bin) ile yolu kesişir. Jeong Hyeok onu saklayarak ülkesine göndermeye çalışırken zamanla ikili birbirine çekilir. Dizide mantık hataları yok değil fakat ben genel hikayeyi sevdiğimdendir mi aşırı akıcı olduğu içindir mi bilmiyorum hiç o hatalara takılmadım. İzlediğim en sürükleyici dizilerden oldu. Her bölüm sonu bir sonraki bölümü merak ettirdi ve hemen diğerine geçme isteği uyandırdı. Çok keyif alarak hiç sıkılmadan izledim. Genelde bir saatlik bölümleri olan dizileri izlerim. Bu dizi ise seksen ile doksan dakika arası değişen bölümlere sahip. Final bölümü ise yüz on dakika. Bu kadar uzun sürelere rağmen zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamadım. Ana karakterlerimizin aşkları o kadar naifti ki 'aşka aşık olmak' denen lafı yaşadım herhalde izlerken. Çok saf çok derin duygulardı ve oyunculuklar da şahaneydi. Her bölümün sonunda bir kesit veriliyor ve yine en az o bölüm kadar kesitler de çok güzel ve anlamlıydı. Sanırım Güney Koreliler kadere çok fazla inanıyor. Şu ana kadar izlediğim on dizi varsa çoğunda kadere vurgu yapılıyor. Bu dizide de öyle ama bu o kadar güzel işlenmiş ki çok geçti bana. Hiç yormadan derinden hissettirip 'cidden kader ya' dedirtmeyi başardı. Çiftimizin en yakışan dizi çiftlerinden olduğu kesin. Zaten dizide bunu bizim hissettiğimiz kadar oyuncular da hissetmiş olmalı ki şu anda evli ve çocuk sahibiler. Böyle de bir büyüsü varmış dizinin. Ana tema aşk olsa da sadece aşk dizisi diyip geçmemek gerek. Kuzey-Güney Kore farkını on altı bölüm boyunca çok net görüyoruz. Aynı milletten ve aslında bir olan bu ülkenin bir savaş sebebiyle ikiye bölünmesi sonucu insanlarının yaşadıkları bambaşka hayatlar bazen güldürüyor bazen ağlatıyor bazen düşündürüyor. İlk bölümden itibaren birleşme isteği vurgulanıyor. Öyle ki Yoon Se Ri ağlayarak "İstediğim her yere gidebilirim. Afrika'ya, Antarktika'ya... Ama buraya gelemiyorum." diyerek bu ayrımın acısını belirtmiştir. Sınır çizgisinde olan sarılma sahneleri ise zaten çok meşhur. Aslında iki ülkenin de birbirine olan hasretini vurguluyorlar. Kafede futbol maçı izleme sahnesi vardı mesela. O sahne de çok anlamlı ve güzeldi. Dizi yayınlandığı dönem Kuzey Kore'yi kötü Güney Kore'yi iyi gösterdiğiyle ilgili ciddi eleştiriler almış. Fakat ben tam tersi Kuzey Kore'yi olduğundan çok çok daha iyi gösterdiğini düşünüyorum. Oranın insanları çok sevecen, şirin, cana yakın gösterilip komşuluk ilişkileri çok güçlü kurgulanırken Güney Kore'de ise aile ilişkilerinin dahi son derece mesefali olup çıkar ilişkilerinin ön planda yer aldığı bir gösterim vardı. Teknoloji olarak Güney Kore zaten Kuzey Kore'den üstün ve tabiki bunu en doğal şekilde aktarmışlar. Kuzey Kore'deki elektrik kesintileri, gece baskınları, telekulaklık, rozet taşıma zorunluluğu, aile infazı gibi ciddi konulara da değinmişler. Yani iki tarafın da iyi ve kötü özelliklerini yansıtmaya çalışmışlar. Zaten dizi ister istemez Kuzey Kore hakkında araştırma yapmaya teşvik ediyor. Yapınca da ülkedeki durumun gösterilenden daha vahim olduğunu görebilirsiniz. Yan karakterlerden bahsetmeden olmaz. Onların diziyi izlettirmede rolü çok büyük. Asker takımımıza bayıldım. Kahkaha atarak gülmeme sebep olmuşlardır. O kadar eğlenceliydi her biri. Hem Yoon Se Ri hem kendi aralarında olan sahneleri çok keyifliydi. Kuzey Güney dostluğunu ve birliğini bu grup üzerinden de vurgulamışlardı. Gu Seung Jun (Kim Jung Hyun) ve Seo Dan (Seo Ji Hye) ise başlamadan biten çiftler listesine girmiştir. Çok etkileyici bir çiftti keşke daha fazla işlenseydi. Seung Jun karakterine bayıldım. İyi kurgulanmış ve iyi bir oyuncu tarafından canlandırıyordu. Hem karakter hem sahneleri çok sempatikti. Final için de birkaç şey söylemek isterim. Bence bitebilecek en iyi sonla bitti. Yayınladığı dönem politik sebeplerden ötürü planlanan son yapılamamış ve final revize edilmiş. Ama bence böylesi daha iyi olmuş. Daha gerçekçi olduğunu düşünüyorum. Yüzümde buruk bir gülümsemeyle bitirdim. Bi çıtır kalp kırıcıydı. Bu da yine diziyi çok sevme sebeplerimdendir. Sonradan üzerine düşüneceğim ve tekrar izleyeceğim sahnelerin içerisinde bolca bulunduğu çok güzel bir diziydi. Benim gibi daha fazla geç kalmadan mutlaka izleyin. Normalde tek replik paylaşırım ama bu dizide de çok güzel replikler vardı seçemediğim için hepsini yazıyorum. 📍"Düşünüyorum da hangisi aşk acaba? Senin de benim için endişelendiğini umup beni özlemeni dilemek mi? Yoksa benden farklı olarak hiçbir endişe duymaksızın, özlemeksizin her şeyi unutmanı dilemek mi? O da değilse sana kavuşmak için tüm olanları en baştan bir daha yaşamaya gönüllü olmak mı? Hangisi aşk?" 📍"Cidden dünyanın çiçek bahçesi gibi olmasını isterdim o zaman ara sıra birbirimizin halini hatrını sorabilirdik." 📍"Yarın kavuşacakmışçasına bugünü yaşasak nasıl olur?" 📍"Yemeğini güzelce ye ve iyi uyu. Günlerimizi böyle güzelce geçirip yarın yine sonraki gün kavuşacakmış gibi mutlu yaşasak nasıl olur?" 📍"Sen bende yalnızca anı olarak kalamazsın. O yüzden, bu sene kavuşamasak bile bir dahakine. Yine kavuşamazsak, ondan sonrakine. Sen beni bulana kadar bekleyecek, dua edeceğim. Ben öyle yapmaya karar verdim. Hepimiz hayata bir kere geliyoruz ama ben kendi hayatımı sevdiğim insana kavuşarak, onu yolcu ederek, tekrar kavuşacağım günü bekleyerek, onu severek geçireceğim. Ben böyle yapmaya karar verdim. Sen de aynı fikirdeysen, benimle buluşmaya gel." 📍"Sana kavuşabilmek için, tüm olanları en başından itibaren tekrar yaşamayı seçtim. Zamanı geri alsam da, yüz kere geri alsam da, seninle karşılaşır, seni tanır, aşık olurdum. Tehlikeli ve üzücü bir seçim olduğunu ben biliyordum. O seçimi yaptığıma mutluydum ben."

zzehradm 1 year ago

Lovestruck in the City

Park Shin Woo

14 Gönderi

Kore denilince akla gelen ilk oyunculardan olan Ji Chang Wook'un başrolde olmasına rağmen pek bilinmeyen ve beğenilmeyen bir diziymiş ama ben bayıldım. Dizi hakkında hiçbir bilgim yoktu, sırf bu oyuncu çok popüler ve aşk dizisi izlemek istiyorum diye başladım. Farklı…devamıKore denilince akla gelen ilk oyunculardan olan Ji Chang Wook'un başrolde olmasına rağmen pek bilinmeyen ve beğenilmeyen bir diziymiş ama ben bayıldım. Dizi hakkında hiçbir bilgim yoktu, sırf bu oyuncu çok popüler ve aşk dizisi izlemek istiyorum diye başladım. Farklı olduğunu ve herkesin beğeneceği bir dizi olmadığını düşünüyorum. Dizinin konusu şehirde yaşayan bir grup gencin aşk hayatı olarak özetlense de bunun çok sığ bir tanım olduğunu düşünüyorum. Üç çiftimiz var ve bu üç çift, altı kişi üzerinden ilişkilere dair düşünceleri öğrenip gözlemler yapıyoruz. Çekimi itibariyle biraz farklıydı. İlk bölümden itibaren tüm karakterler kameraya doğru konuşup sorular cevaplıyor, yaşadıkları ilişkileri yorumluyorlar. Geçmiş ve şimdiki zaman arasında da yolculuk yaparak bu ilişkileri gözlemliyoruz. Röportaj formatı gereği ister istemez bu ilişkiler hakkında sorulan sorulara cevap ararken kendimizi bulabiliyoruz en azından ben de öyle oldu. Başrol kadın Lee Eun O (Kim Ji Won), kendime en yakın hissettiğim dizi karakteri olarak hafızamda yer aldı. Son bir yıldır kendime sorduğum tüm sorular ve söylediğim tüm lafları bir dizi karakterinden duymayı hiç beklemezdim. O kadar bendi ki, o kadar kendimi gördüm ki psikolojisini çok iyi anlayıp davranışlarının nedenlerini çözümleyebildim. Tam benim yapmak istediğim bir çılgınlık yapmıştı. O cesareti bulabilmesi çok özeldi. Bir insanın kimlik arayışının nerelere gidebileceği romantik dizi adı altındaki bir karakterde ne kadar iyi yasıtılabilirse o kadar iyi yansıtılmıştı. Park Jae Won (Ji Chang Wook) harika bir karakterdi. Sevdiği kadından hiç vazgeçmemesi ve onunla yüzleştiğindeki saygısı, heyecanı, kırgınlığı çok kıymetliydi. Oyunculuklara gelecek olursam da Ji Chang Wook'tan dizinin türü gereği öyle ahım şahım bir performans beklemiyordum. Çünkü kendisi daha çok aksiyon işlerinde ön plana çıkmış. Buradaki oyunculuğu da fena değildi bence en azından onu ilk kez izlemiş biri olarak çok bayılmasam da kötü olduğunu söyleyemem. Ama sinirli sahneleri çok iyiydi hatta kahkaha atarak güldüm. Kıza karşı olan öfkesi, özlemi, hayal kırıklığı bana geçti. İkinci çiftimiz Suh Rin İ (So Joo Yeon) ve Choi Kyung Jun (Kim Min Seok) uzun süreli ilişkileri temsil ediyordu. Hikayeleri beni çekti açıkçası. Çok gerçek bir gelişim gösterdi. Üçüncü ve son çiftimiz Oh Seon Yeong (Han Ji Eun) ve Kang Geon (Ryu Kyung Soo) ise eski sevgililerin bağının devam edip edemeyeceğini temsil ediyorlar. Kadın şıpsevdi, çılgınken erkek bekarlığı seven, ilişkide başarısız olduğunu düşünen bir karakter. Onların hikayesine çok az yer verilmişti. Bu da gereksiz gibi görünmelerine sebep olmuş. İlk beş altı bölüm karmaşık gelmişti, bir türlü kafamda konuyu, karakterleri oturtamamıştım. İyiki buna aldanıp diziyi yarım bırakmamışım. Çünkü bu dizi cidden sonradan açılıyor, olay örgüsü netleşiyor, her şey tek tek anlam kazanıyor. On yedi bölümlük bir dizi ve her bölüm otuz dakika. Böyle olunca da bölümler çabucak bitiyor ve hemen diğer bölümü açıyorsunuz. Özellikle sekizinci bölüm ve sonrası benim hızımı alamayıp heyecanlanıp meraklanıp açtığım bölümler oldu. 'Sonradan sarıyor' lafı en çok bu diziye yakışıyor bence. Dizinin müzikleri ve introsu çok güzeldi. Normalde introları geçerim ama bu dizide o kısmı da izledim. Ana karakterlerimizin sahil sahneleri şahaneydi. Çok soft karelerin ortaya çıktığı, kartpostal niteliği taşıyan sahnelerdi. Herkesin seveceğini düşünmüyorum evet ama şans verilmesi ve değeri bilinmesi gereken bir dizi. 📍"Gerizekalı gibi bana geri dönmen için sana yalvarıyorum."

zzehradm 1 year ago

Good Boy

Lee Dae II

28 Gönderi

An itibariyle bitirdiğim güncel Kore aksiyon, polisiye dizisidir. Dizi Özel Suçları Soruşturma Ekibi (ÖSSE) adı altında eski milli sporcuların oluşturduğu bir polis ekibinin İnsung şehrini kötülüklerden temizlemek için yaşadıklarını konu alıyor. Dizimizin baş karakteri Yoon Dong Ju (Park Bo Gum)…devamıAn itibariyle bitirdiğim güncel Kore aksiyon, polisiye dizisidir. Dizi Özel Suçları Soruşturma Ekibi (ÖSSE) adı altında eski milli sporcuların oluşturduğu bir polis ekibinin İnsung şehrini kötülüklerden temizlemek için yaşadıklarını konu alıyor. Dizimizin baş karakteri Yoon Dong Ju (Park Bo Gum) şapşal aşık, yaramaz çocuk, zeki polis, vefalı dost altın madalyalı Asya boks şampiyonu polis memurudur. Karakter hem güldürdü hem ağlattı. Evet, on beşinci bölüm başında bir miktar gözyaşı döktüm. Yıldızı bu sene fazlasıyla parlamış bir oyuncuymuş. Kendisini ilk kez izledim ve oyunculuğuna bayıldım. Komedi, aksiyon, aşk tüm sahnelerin hakkını gerçekten vermiş. Baş kötümüz Min Ju Yeong ise (Oh Jeong Se) acımasız, zalim, kalpsiz bir adam olarak on altı bölüm boyunca müthiş seyir zevki verdi. Zaten genelde kötü karakterleri nefret ede ede severim. Tabi eğer iyi kurgulanmış ve bu rolün de hakkını veren her anlamda kötülüğünü hissettirebilen yetenekli bir oyuncu tarafından canlandırılıyorsa. Oh Jeong Se de bu yapabilen nadir oyunculardan olarak aklımda yer edindi. Tek ya da karışıklıklı tüm sahnelerde oyunculuk resitali sergiledi resmen. Hayranlıkla izledim. ÖSSE ile ilgili diğer üyelere de kısaca değinmek gerekirse Ji Han Na (Kim So Hyun) Dong Ju'nun yıllardır aşık olduğu altın madalyalı havalı tüfek şampiyonu polis memurudur. Dizinin on, on iki bölümü kadar hikayeye katkısı olduğunu düşünmüyorum. Çok yavan geldi hikayesi. Babası ile olan durum ortaya çıkınca biraz daha toparladı gibi ama orda da Rus mafyamız Leo ve yine baş kötümüzün çekiciliği vardı bence. Dizinin romantizm kısmını karşılaması gereken karakter ama aksiyon dizisi olunca mı sarmadı ya da oyuncuyla ilgili bir sorun muydu ya da kızı mı diziye yakıştıramadım bilmiyorum. Seyir zevki vermedi bana. "Dong Ju'ya olan soğukluğunun sebebi neydi, niye onu tersledi, sonra nasıl hoşlandı, madem hoşlandı neden bir kere bile bunu ona söylemedi, Kim Jeong Hyun ile neden ayrıldı?" gibi sorular sorduttu bana. Aksiyon dizilerine ucundan romantizm yakıştırırım ama bu ilişki beni çekmedi. Açıkçası kötü kızımız Uyublis (Lee Ho Jung) ile Dong Ju olsun istedim ben. Uyublis de çok havalı bir karakterdi. Hem onunla olsaydı hikaye evrilebilirdi ve finale kadar aynı kötüyle uğraşmak zorunda kalmazlardı bence. Muhtemelen tek sezon olacağı için çok sert gitmek istemediler ve bu kadar aksiyonun içinde romcom tadı versin diye böyle çift yazdılar ama gereksiz geldi bana. Kim Jeong Hyun (Lee Sang Yi) altın madalyalı eskrim şampiyonudur. Hikayesi etkileyiciydi. Dong Ju ile olan sahneleri gülümsetti. Amirimiz Go Man Sik (Heo Sung Tae) ise bronz madalyalı güreş şampiyonudur ve sahnelerinde bana kahkaha attırmayı başarmıştır. Ekibiyle, Dong Ju ile ya da dövüştüğü sahneleri olsun çok eğlenceli bir karakterdi. Son olarak Shin Jae Hong (Tae Won Seok) bronz madalyalı disk atış şampiyonudur. Aile yaşamını görmek güzeldi. Kötülerimizden de Uyublis çok karizmatik bir kadındı. Oyuncunun dış görünüşü de rolüne çok uygundu. Rus mafyamız Leo da yine çok havalı ve iyi yazılmış bir kötüydü. Bu iki karakterimiz dizinin en etkileyici hikayelerine sahipti bence. Dizide en sevmediğim şey kesinlikle dövüş sahnelerinin inandırıcılığının hiç olmaması. Şöyle ki her bir karakterimiz tek başına otuz kırk kişilik baltalı, bıçaklı, demir sopalı adamlarla dövüşüp galip geliyor. Ne kadar iyi sporcu olunursa olunsun bunun gerçekliği sıfır. Ya da Dong Ju bir bölümde yine böyle bir kalabalıktan dayak yiyor, yetmiyor ağır sıklet şampiyonu hocasından özelikle kafasına en az on yumruk olacak şekilde ölümcül darbeler alıyor, yetmiyor vücuduna ölümcül doz uyuşturucu enjekte ediliyor, yetmiyor bıçaklanıyor ama üç gün sonra ayağa kalkıyor ve tekrar dövüşüyor. Böyle böyle kaç bölüm var bir de. Adam 'Good Boy' değil Superman. Kaldı ki kendisinin bir hastalık hikayesi vardı ve inanılmaz gereksizdi, hiçbir yere bağlandığını düşünmüyorum. Ya da kötü adamımız, Ji Han Na'yı öldürmek için tüm şartlar uygunken bundan vazgeçip kızı sürüklüyor. Tamam başrole finalden önce bişey olmaz da en azından bu tarz mantık hatalarına girmeyin. Ya da bıçaklı kötü adamımız elinde o bıçağı olmadan bir hiç ve onunla dövüşen polislerimiz ne kadar dövseler de o bıçağı düşürmeyi beceremiyorlar. Zaten en anlamadığım şey bu polislerimiz niye hiç silah kullanmıyor, hiçbirinin silahı yok mu nasıl polis bunlar? Ya da kaçan arabayı yakalamak için hemen arkasındaki aracına binmeyip koşuyor. Ya da otuz kişiyi tek başına dövüp hala orda bekliyor, adamı yakalamak için geldiğini mi unuttun? Ya da final bölümünde Min Ju Yeong'un başına gelenler..."Ya da"ların sonu gelmez o kadar mantık hatası var maalesef. Dövüş sahneleri seyir zevki veriyor diye bu kadar aşırıya kaçmaya hiç gerek yoktu. Çok daha iyi aksiyon dizileri vardır fakat yine de onda yedilikti benim için. Güncel ve ilgi çekici karakterlerin olması sebebiyle izlenebilir. 📍"Para ve açgözlülük olduğu sürece dünya değişmeyecek."

zzehradm 1 year ago

A Business Proposal

Seol Hee Han

90 Gönderi

Romantik komediden başka hiçbir şey izlemek istemediğim bir dönemdeyim ve bu tür diyince akla gelen ilk Kore dizilerinden olan bu diziyi de on iki bölüm olması sebebiyle üç günde bitirdim. Fakat ben genel kitlenin aksine pek sevemedim. Kang Tae Moo…devamıRomantik komediden başka hiçbir şey izlemek istemediğim bir dönemdeyim ve bu tür diyince akla gelen ilk Kore dizilerinden olan bu diziyi de on iki bölüm olması sebebiyle üç günde bitirdim. Fakat ben genel kitlenin aksine pek sevemedim. Kang Tae Moo (Ahn Hyo Seop) varlıklı, yakışıklı bir şirket başkanıdır ve dedesi onu evlendirip bir aile kurması için sürekli sıkıştırmaktadır. Dedesinin ayarladığı tanışma randevularına zorla giden Kang, Jin Yeong Seo (Seol İn Ah) ile olan randevusunda aslında onun yerine gelen başka bir kadınla tanışır. Bu kadın da şirketinde çalışan Shin Ha Ri'den (Kim Se Jeong) başkası değildir. Ha Ri'nin patronundan kimliğini saklama çabası, patronun bunu öğrenmesi ve beraberinde gelişen ilişkiyi izleriz. Kullanılan efektler ve sergilenen oyunculuklar bana çok çocuksu geldi. 2022 yapımı bir diziymiş, bilmesem 2009-2010 zamanları sanırım o derece. Yani romcomlarda genelde mantık hataları olur ve buna takılmam 'zaman geçsin, kafam dağılsın' şeklinde izlerim fakat bu dizi pek öyle olmadı. 'Cringe' sahneler çok çok fazlaydı ve çok gözüme battı. Hemen öncesinde izlediğim Hometown Cha Cha Cha'dan çok daha keyif almıştım. Esas çiftin ilk beş altı bölümdeki sahneleri o kadar saçma geldi ki sonradan gelişen 'romance' sahneleri yine biraz kurtardı. Kang Tae Moo güzel bir karakterdi ama Shin Ha Ri çok aptal bir karakter olarak kurgulanmıştı. Komediyi kız üzerinden sağlamaya çalışmışlar ama bu da kızdan bunalmama sebep oldu. Aptallıklarına ve sözde komik hallerine pek de tahammül edemedim. Yan çift ise bence çok daha ilgi çekiciydi. Ben onlar için izledim diyebilirim. Cha Sung Hoon (Kim Min Kyu) da Jin Yeong Seo da hem iyi bir arkadaş hem de bir sevgili profiliydi. İkisinin yer aldığı başka bir iş olur umarım. Yine de on iki bölüm olması sebebiyle izlemek için tercih edilebilir. Ama çok daha keyifli romcomlara şans vermeyi tercih ederim. 📍"Neden sürekli sizi düşünmeme sebep oluyorsunuz? Asla yürümeyeceğini bildiğim halde 'yürür mü?' diye düşünmeme sebep oluyorsunuz. Sizin için doğru kadın olmadığım açık. O zaman neden daha da istememi sağlıyorsunuz?"