asya (@4sy4)

Özellikle aklımdan çıkmayan bir sahnesi var. Bu ikili, acınası bir şekilde ilişkilerini onarmaya çalışırken bir otele gidiyorlar. İşte diyorlar ki, 'Her şeyden uzaklaşıp sarhoş olalım, aylardır sevişmiyoruz' falan. Gidiyorlar tabii rezalet gidiyor her şey. Yemek yedikleri sırada kadın bir ara…devamı

4sy4 1 month ago

Yürümenin Felsefesi

Frederic Gros

13 Gönderi

Bu dünyanın en kadim iki tane iyileştirici terapisi vardır: biri yazmak, biri yürümek. İkisi de yalnızken daha iyi yapılan eylemler, ikisi de ücretsiz ikisi de sınırsız. Yani garson da olsan temizlikçi de olsan ceo da olsan Karun da olsan herkese…devamı

4sy4 11 months ago

Psikanaliz ve Sonrası

Engin Geçtan

1 Gönderi

“Aşık olmak kolaydır. Oysa gerçek sevgi, yaşam boyu sürdürülen ve birbirini giderek daha iyi anlamayı, yaşam sorunlarını giderek artan bir biçimde paylaşmayı ve birlikte çözümler aramayı içeren bir olgudur.” Aşk bir duygunun ateşi ve gerçek sevgi ise bir yolculuğun bir…devamı

4sy4 11 months ago

Göz

Mike Cahill

132 Gönderi

Sorgulayan ve sorgulatan filmlere bayılıyorum drama ile bütünleşen bilimsel anlatılar her zaman ilgimi çekmiştir merak uyandırıcı bir senaryosu var Böyle filmleri izlediğimde bir daha aynı tadı alamayacağım için üzülüyorum mesela şu an izleyecek film bulamadım keşke keşfedilmemiş bunun gibi filmler…devamı

4sy4 1 year ago

rukiyenin ruyaları ( requiem for a dream) ya da guguk kuşu tarzında izlenesi kaliteli filmler önerir misiniz

4sy4 1 year ago

Maymunlar Cehennemi: Başlangıç

Rupert Wyatt

37 Gönderi

Spoiler içeriyor Allah diyen aslandan sonra 'no' diye bağıran şempanzenin varlığına inanmıştım..

4sy4 2 years ago

Akıl Sağlığı

Arthur Schopenhauer

1 Gönderi

"Nasıl itaat edeceğini unutmaması için hafızamıza haşin ve zorbaca davranmalıyız. Mesela bir hadiseyi, manzumeyi veya sözü hatırlayamazsak onun için hemen kitaplara bakmamalı fakat vazifesini yerine getirinceye kadar hafızayı haftalar boyu belli aralıklarla meşgul etmeliyiz. Çünkü onu ne kadar uzun süre…devamı

4sy4 2 years ago

Ucuz Roman

Quentin Tarantino

153 Gönderi

Nihilizm, insanların yaşamlarındaki değer ve anlam kaybını anlatan bir terimdir. Nietzsche "Tanrı öldü" derken dinin yaşamlarımızda yol gösterici bir güç olarak kaybolduğunu ve onun yerini alacak hiçbir şeyin olmadığını kastediyordu. Bilimsel devrimden sonra dinin kalbinde yer alan mite gerçekten inanmayı…devamıNihilizm, insanların yaşamlarındaki değer ve anlam kaybını anlatan bir terimdir. Nietzsche "Tanrı öldü" derken dinin yaşamlarımızda yol gösterici bir güç olarak kaybolduğunu ve onun yerini alacak hiçbir şeyin olmadığını kastediyordu. Bilimsel devrimden sonra dinin kalbinde yer alan mite gerçekten inanmayı bıraktığımızda, dini ahlak kişinin hayatını ona göre yaşaması için bağlayıcı bir kod olma özelliğini yitirir. Dinin binlerce yıldır hayatımızdaki merkezi konumu göz önüne alındığında bu ahlaki kural bir kez kaybolup değiştirilmediğinde nihilizmin uçurumuyla karşı karşıya kalırız: Karanlık üzerimize kapanır ve artık hiçbir şeyin gerçek bir değeri yoktur. Filmin başında Jules ile Vincent arasındaki konuşmanın içeriği tamamen boştur. Mesele şu ki, bu karakterlerin hayatlarından bir anlam çıkarma şekli geçici, popüler kültürel sembollerden oluşmaktadır. Başka bir zamanda veya başka bir yerde insanlar, kendilerinden daha büyük gördükleri bir şeyle, özellikle de hayatlarının sahip olduğu anlamı sağlayacak şeylerin değerini belirleyecek olan din ile birbirine bağlanacaktı. Ama bu bağlantı 20. yüzyılın sonlarında Amerika'da eksiktir. Bu nedenle filmde çok sayıda pop ikonu vardır: Bunlar ne kadar boş ve geçici olsalar da karakterleri birbirine bağlayan referans noktalarıdır. Bu iki karakterin değer yargılarında bulunmak için herhangi bir temelinin olmaması, hayatlarının daha büyük bir anlamının olmaması, varoluşlarında güçle doldurulacak bir tür boşluk yaratır. Hayatlarını düzenleyecekleri başka bir kriter olmadığından en tepede Marsellus Wallace'ın ve aşağıda uşak olarak kendilerinin olduğu bir güç hiyerarşisine düşerler. Marsellus Wallace ne yapılmasını istiyorsa onu yapacaklardır. Dilediği şey onlar için değer kazanır ve böylece o an ne gerekiyorsa o iş tamamlanana kadar yaptıklarında mutlu olurlar. Bu Jules ve Vincent'ın Marsellus'a geri götürmekle görevlendirildiği gizemli çantayla mükemmel bir şekilde özetlenir. Esrarengiz çünkü içinde ne olduğunu asla göremiyoruz. Ancak insanların gördükleri zaman verdikleri tepkilerden değerli bir şey olduğunu anlıyoruz. Soru bellidir: Çantada ne var? Ancak bu hileli bir sorudur. Cevap: Gerçekten önemli değil. Çantada ne olduğu hiç fark etmez. Önemli olan tek şey Marsellus'un onu geri istemesidir ve bu nedenle o şeye bir değer bahşedilmiştir. Jules ve Vincent hayatlarında nesnel bir değer ve anlam çerçevesine sahip olsalardı çantadaki şeyin nihai olarak değerli olup olmadığını belirleyebilir ve onu geri almak için hangi eylemlerin haklı olduğunu belirleyebilirlerdi. Böyle bir çerçevenin yokluğunda, tam da Marsellus öyle söylediği için kendi başına nihai bir değere sahip olur ve onu elde etmek için gereken her türlü eylem (Açıkça cinayet dahil) haklı hale gelir. Herhangi bir üst otorite eksikliği, filmde herhangi bir polis varlığının göze çarpan yokluğuyla tasvir edilir. İnsanların vurularak öldürüldüğü, başkalarının uyuşturucu alıp sattığı, pervasızca araba kullandığı, araba kazalarının olduğu yerlerde tek bir polis bile görülmemektedir. Bu durum Marsellus'un daha yüksek, nesnel bir otoritenin yokluğunda mutlak gücünü ve kontrolünü sembolize eder. Lakin bunun küçük bir istisnası var: "Zed". Zed ortaya çıktığında bir güvenlik görevlisi üniforması giymektedir ve bu ona bir otorite figürü görünümü verir. Karakterlerin doğruyu, adaleti ve iyiliği belirlemek için ihtiyaç duydukları nesnel bir değer çerçevesinin yokluğunda Marsellus Wallace değerlerin yasa koyucusuydu. Nihai otorite. Ancak zed ortaya çıkınca yetkisi gasp edilmiştir. Zed silahı elinde tutuyor ve Marsellus'a tecavüz ederek gaspı en uç noktaya taşıyor. Butch'un dönüşümü, mağazadaki silah seçimiyle temsil ediliyor: Bir çekiç, bir beyzbol sopası, bir elektrikli testere ve bir samuray kılıcı. İlk üç öğeyi eler ve dördüncüyü seçer. İlk üçü gayet amerikan iken samuray kılıcı yabancıdır. Yabancı samuray kılıcının aksine altın saat amerikan ailesinde nesilden nesile geçen bir tür yadigardır. Bir tür onur ve erkeklik geleneğini temsil eder. Ancak bu durumda saatin nasıl nesilden nesile geçtiğine bakalım. Butch'un büyük büyükbabası birinci dünya savaşı'nda savaşmaya gitmeden önce onu Knoxville'den satın alır. Savaştan sağ çıktıktan sonra oğluna verir. Butch'un büyükbabası 2. Dünya savaşı sırasında savaşa girip öldürülmeden önce bunu kendi oğluna bırakır. Butch'un Vietnamlı bir savaş esiri kampında tutuklu olan babası saati rektumunda saklar ve ölmeden önce saati arkadaşına verir, o da kendi rektumunda saklar. Arkadaş savaştan döndükten sonra Butch'u bir çocukken bulur ve ona saati hediye eder. Kılıç önemlidir çünkü altın saatin aksine burada Butch'u ailesindeki erkeksi çizgiye bağlar. Ailesindeki erkekler savaşçıydı, çeşitli savaşlarda askerdi. Kılıcı seçmek, Butch'u bir boksörden, ringe tek başına çıkan bağlantısız birinden, bir askere, bir savaşçıya, bir tarihe ve geleneğe bağlı olan ve eylemlerine onurun katılacağı katı bir davranış kuralları tarafından yönlendirilen birine dönüşür. Ama Butch'un boks maçındaki davranışı ahlaki olarak sorgulanmalıdır: Kendi üzerine bahis yapacak parası yokken maçı satması için aldığı parayla hem kendi üzerine bahis yaparak parayı ikiye katlamıştır hem de gurur ve onurundan taviz vermemiştir. Bir de Butch her zaman geri döner. Doğruyu bulana kadar geri döner. Saatini almak için dairesine dönmesi gerekir. Marsellus'u kurtarmak için mahzene geri döner. En son döneceği yer büyük büyükbabasın saati aldığı yani kökenlerinin olduğu yer. Kılıcı seçip Marsellus'u kurtardıktan sonra Butch, artık savaşçı sınıfının bir üyesi olarak, savaşçı soyunun olduğu Knoxville'e dönmektedir. Son olarak fark ettiğim bir detay var. Ellerinde dans yarışması birinciliği kupası ile eve dönen Vincent ve Mia sanılanın aksine dans yarışmasını kazanamamışlardır. Aksine kazanamadıkları o kupayı çalmışlardır. Bu detayı Butch'ın, saati için eve giderken yanından geçtiği oteldeki bir televizyondan gelen dans yarışması kupasının çalındığı haberinin sesinden anlıyoruz. Bu detaya hiç şaşırmamak gerek çünkü bu derece ince bir detay tam da bir tarantino işi 🦶

4sy4 2 years ago

11.22.63

J.J. Abrams

366 Gönderi

Bu dizinin gerekli ilgiyi görmediğini düşünüyorum. Zamanında neden chernobyl kadar patlamadı merak ediyorum. Heyecan bir dakika eksik olmuyor. İzlerken merak içinde izliyorsunuz ki eğer zaman yolculuğu olaylarını seviyorsanız asla kaçırılmaması gereken dizilerden bir tanesi. Minik mantık hataları göze çarpmıyor. Altmislari…devamı

4sy4 2 years ago

Ahlak Üzerine Mektuplar

Rene Descartes

1 Gönderi

Descartes'ın şüpheci olduğu zannedilir ama şüpheci değildir. Descartes şüpheyi yöntem olarak kullanır. Kuşkuyu hem felsefesinin merkezine koyması hem de sistematize ederek insanlara nüfuz etmesi onun olayıdır. Descartes "gerçeği arayanın yaşamında bir kez tüm nesnelerden gücü yettiği ölçüde kuşku duyması gerekir"…devamıDescartes'ın şüpheci olduğu zannedilir ama şüpheci değildir. Descartes şüpheyi yöntem olarak kullanır. Kuşkuyu hem felsefesinin merkezine koyması hem de sistematize ederek insanlara nüfuz etmesi onun olayıdır. Descartes "gerçeği arayanın yaşamında bir kez tüm nesnelerden gücü yettiği ölçüde kuşku duyması gerekir" demektedir. Her şeyden kuşku duymamızı doğru bilgiye ancak bu şekilde ulaşabileceğimizi söyler. Descartes'a göre biz dış dünyanın bilgisini duyular aracılığıyla edinmekteyiz. Ama duyularımız bizi bazen aldatmaktadir. O halde bizi ara sıra aldatan duyularımız, sürekli aldatıyor olabilir ve bir dış dünyanın varlığı da kuşkulu bir durum alabilir. Ayrıca hemen her gün rüya görüyoruz ve rüyada gerçekte olmayan şeyleri duyumsayıp uyanıkken sahip olduğumuz düşünceleri uyurken aklımıza getirebiliyoruz. O zaman neden tüm yaşamımız aklımıza gelmiş bir düş yanılsaması olmasın? Descartes kuşkuculuğunu daha da ileri götürür ve nihayet Tanrı'nın varlığından da kuşku duymaya başlar. Neden Tanrı bizi aldatmasın, bizi aldatmaktan zevk duyan bir varlık olmasın diye sorar. "Bizi yaratan Tanrı'nın hoşuna giden her şeyi yapabildiğini duyduğumuz ve belki de en iyi bildiğimizi sandığımız şeyler üzerinde bile, her zaman aldanacak biçimde yaratıp yaratmadığını da bu ana değin bilemediğimiz için tüm bu şeylerden kuşkulanacağız. Çünkü mademki Tanrı daha önce aldanmamıza olur demiştir;o halde neden her zaman aldanmamıza olur demesin?" Böylece kuşkusunda son sınıra ulaşan Descartes aradığı sağlam, güvenilir bilgiyi buluyor. Tüm bunları yaparken bir şeyin değişmediğini fark ediyor. Düşünüyorum, şüphe ediyorum diyor. Düşünüyorsam ben diye bir şey var. Kendi varlığımı asla inkar edemem ve hayatta en net bilginin kendi varlığı olduğu sonucuna varıyor. ( Yani Descartes'ın 'düşünüyorum öyleyse varım' sözünün düşünmeyle, kafayı kullanmaya hiçbir alakası yok. Tamamen ontolojik bir argüman.) Descartes böylece varlığın düşünmek olan boyutunu kanıtlıyor ama bu sadece varlığın bir kısmı. Bundan dolayı doğası yer kaplayan boyutunu da dikkate almak gerekiyor. Bunun için bir dış dünyanın varlığının kanıtlanması gerekir. Dış dünyanın var olduğuna duyuların sağladığı verilerle gidemiyoruz çünkü duyular yanıltıyor. O zaman yine dış dünyanın varlığına zihnin kendisiyle ulaşılabilir. Bunun en iyi yolu da zihinde bulunan çeşitli düşünce ve kavramları dikkatlice incelemektir. Kavramları tek tek incelediğinde bir tanesi her şeyi bilen her şeye gücü yeten ve son derece eksiksiz bir varlık kavramı dikkatini çekmiş ve böyle bir düşünceyi nereden edinmiş olabileceğini sorgulamaya sevk etmiştir. Sorgulamasının sonucunda Descartes, bu düşüncenin kaynağının olgular olmayacağını, çünkü olgular içinde mükemmel bir şey olmadığını, kendinden de kaynaklanıyor olamayacağını çünkü insanın mükemmel bir varlık olmadığını daha da önemlisi, mükemmelin mükemmel olmayandan çıkamayacağı sonucuna ulaşmıştır. Dolayısıyla geriye bir tek olasılık kalmaktadır, o da bu düşünceyi zihne sağlayan ancak kendisi de mükemmel olan bir varlık yani Tanrı olmalıdır. Tanrı vardır. Tanrı varsa dış dünya da var olmalıdır. Çünkü Tanrı mükemmel varlıktır. Mükemmel varlık aldatmaz. Çünkü aldatmak mükemmellikle bağdaşmaz. Her ne kadar "aldatabilmek becerisi insanlar arasında bir zeka inceliği belirtisi olsa da, aldatmak istemek, her zaman bir kötülük, düzen, korku ya da düşkünlükten doğar. Dolayısıyla tüm bunlar Tanrı'ya yüklenmez."