(@) - Raf

☾︎"evet ağlamaklı oluyorum,demdir bu. hani, kurşun sıksan geçmez geceden. anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık ve zehir zıkkım cigaram gene bir cehennem var yastığımda." ☽︎"bir uzak rüyada yorgun ıhlamur, ikindiler sonu inen ıssızlık. ve araf kokulu uzak bir yağmur, hâlâ düşüncemde…devamı

aleran 3 months ago

Masumiyet Müzesi

Zeynep Gunay Tan

158 Gönderi

𝒗𝒆 𝒔𝒆𝒏 𝒉𝒂𝒚𝒂𝒕𝜾𝒏𝜾 𝒃𝒐𝒚𝒂𝒓𝒔𝜾𝒏 𝒑𝒆𝒎𝒃𝒆𝒚𝒆 𝒔̧𝒂𝒏𝒔𝜾𝒏𝜾 𝒅𝒐̈𝒏𝒅𝒖̈𝒓𝒖̈𝒓𝒔𝒖̈𝒏 𝒕𝒆𝒓𝒔𝒊𝒏𝒆 𝒊𝒔𝒕𝒆𝒔𝒆𝒏 𝒄̧𝒆𝒗𝒊𝒓𝒊𝒓𝒔𝒊𝒏 𝒈𝒖̈𝒏𝒆𝒔̧𝒊 𝒌𝒆𝒏𝒅𝒊𝒏𝒆 𝒗𝒆 𝒃𝒆𝒏 𝒅𝒖̈𝒔̧𝒆𝒓𝒊𝒎 𝒉𝒆𝒑 𝒖̈𝒎𝒊𝒕𝒔𝒊𝒛𝒍𝒊𝒌𝒍𝒆𝒓𝒆 𝒈𝒖̈𝒏𝒅𝒖̈𝒛𝒍𝒆𝒓 𝒃𝒆𝒏𝒛𝒆𝒓 𝒃𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒈𝒆𝒄𝒆𝒚𝒆 𝒊𝒏𝒂𝒏𝒎𝒂𝒎 𝒂𝒍𝒅𝜾𝒓𝒎𝒂𝒎 𝒏𝒆 𝒈𝒆𝒄̧𝒎𝒊𝒔̧𝒆 𝒏𝒆 𝒅𝒆 𝒈𝒆𝒍𝒆𝒄𝒆𝒈̆𝒆. 𝒔𝒆𝒏𝒊 𝒃𝒂𝒏𝒂 𝒌𝒂𝒕𝒔𝒂𝒎, 𝒃𝒊𝒓𝒂𝒛 𝒌𝒂𝒕𝒔𝒂𝒎 𝒌𝒂𝒓𝜾𝒔̧𝒕𝜾𝒓𝒔𝒂𝒎 𝒊𝒌𝒊𝒎𝒊𝒛𝒅𝒆𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒄̧𝒊𝒇𝒕 𝒚𝒂𝒓𝒂𝒕𝜾𝒓𝒔𝒂𝒎 𝒈𝒖̈𝒛𝒆𝒍𝒍𝒊𝒌𝒍𝒆𝒓𝒍𝒆 𝒂𝒔̧𝒌…devamı

aleran 4 months ago

Sevgili Limon Çiçeği

Betül Güçlü

7 Gönderi

"𝒍𝒊𝒎𝒐𝒏 𝒄̧𝒊𝒄̧𝒆𝒌𝒍𝒆𝒓𝒊 𝒏𝒂𝒉𝒊𝒇 𝒗𝒆 𝒔𝒆𝒗𝒆𝒄𝒆𝒏 𝒐𝒍𝒖𝒓." "𝒃𝒆𝒚𝒆𝒇𝒆𝒏𝒅𝒊𝒍𝒆𝒓 𝒅𝒆 𝒏𝒂𝒛𝒊𝒌 𝒗𝒆 𝒄𝒆𝒏𝒕𝒊𝒍𝒎𝒆𝒏 𝒐𝒍𝒖𝒓, 𝒏𝒆 𝒈𝒂𝒓𝒊𝒑 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍 𝒎𝒊?" insan yaradılışının ne kadar müthiş olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum yazıya, sırf bir limon emojisi koyduğum için burnumdan limon kokusu gitmiyor. şimdi bunu diyerek sizin…devamı"𝒍𝒊𝒎𝒐𝒏 𝒄̧𝒊𝒄̧𝒆𝒌𝒍𝒆𝒓𝒊 𝒏𝒂𝒉𝒊𝒇 𝒗𝒆 𝒔𝒆𝒗𝒆𝒄𝒆𝒏 𝒐𝒍𝒖𝒓." "𝒃𝒆𝒚𝒆𝒇𝒆𝒏𝒅𝒊𝒍𝒆𝒓 𝒅𝒆 𝒏𝒂𝒛𝒊𝒌 𝒗𝒆 𝒄𝒆𝒏𝒕𝒊𝒍𝒎𝒆𝒏 𝒐𝒍𝒖𝒓, 𝒏𝒆 𝒈𝒂𝒓𝒊𝒑 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍 𝒎𝒊?" insan yaradılışının ne kadar müthiş olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum yazıya, sırf bir limon emojisi koyduğum için burnumdan limon kokusu gitmiyor. şimdi bunu diyerek sizin de burnunuza limon kokusunu getirdiysem devam ediyorum (•̀ᴗ•́)و kitabımız cemil meriç adlı akademisyen ve boş zamanlarında ailesinden kalan sahafı işleten beyefendi ile ecrin isimli türk dili ve edebiyatı okuyup sahafın tam karşısındaki kitapçıda çalışan hanımefendinin hoş bir hikâyesini anlatır. bu ikilinin tanışmaları bir miktar talihsizdir. sahafında, arkadaşıylarıya birlikte gurur ve önyargı romanı hakkında konuşuyorlardır. o esnada ecrin sahafta olup sohbete kulak kabartır. konu mr. darcy'e ve onun müthiş gururuna gelir. cemil meriç, mistır darcy'in gururunu arkadaşlarına fevkalade bir şekilde savunur. bu konuda onun gibi düşünmeyen ecrin onun fikrine katılmadığını söyler ve tam sebebini açıklayacakken adeta bir duyar makinesi gibi davranan cemil meriç, ecrin'i ve çalıştığı kitapevinde satılan kitapları göz önünde bulundurarak onun fikrinin bir önemi olmadığını söyler. bu olaya sinirlenen ve gururu incinen ecrin çözümü cemil meriç'e bir mektup yazmakta bulur.. mektup şöyle başlamaktadır: "𝑩𝒂𝒚 𝑪., 𝑀𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑢𝑚𝑎 𝑠𝑎𝑦𝑔𝚤 𝑣𝑒𝑦𝑎 𝑠𝑒𝑣𝑔𝑖𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚𝑖 𝑒𝑘𝑙𝑒𝑦𝑒𝑟𝑒𝑘 𝑏𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑚𝑎𝑘 𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖𝑚 𝑎𝑚𝑎 𝑠𝑖𝑧𝑒 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤 𝑏𝑢 𝑑𝑢𝑦𝑔𝑢𝑙𝑎𝑟𝚤 𝑏𝑒𝑠𝑙𝑒𝑚𝑖𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚. 𝐵𝑢 𝑚𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑢 𝑦𝑎𝑧𝚤𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚 𝑐̧𝑢̈𝑛𝑘𝑢̈ 𝑠𝑖𝑧 𝑘𝑜𝑛𝑢𝑠̧𝑢𝑙𝑚𝑎𝑠𝚤 𝑖𝑚𝑘𝑎̂𝑛𝑠𝚤𝑧, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖 𝑓𝑖𝑘𝑖𝑟𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑖𝑛 𝑜̈𝑛𝑒𝑚𝑙𝑖 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢𝑛𝑎 𝑖𝑛𝑎𝑛𝑎𝑛, 𝑘𝑖𝑏𝑖𝑟𝑙𝑖 𝑏𝑖𝑟𝑖𝑠𝑖𝑛𝑖𝑧. 𝐸𝑔̆𝑒𝑟 𝐵𝑎𝑦 𝐷𝑎𝑟𝑐𝑦 𝑜𝑛𝑢𝑛 ℎ𝑎𝑘𝑘𝑘𝑛𝑑𝑎 𝑦𝑎𝑝𝑡𝚤𝑔̆𝚤𝑛𝚤𝑧 𝑜 𝑘𝑜𝑟𝑘𝑢𝑛𝑐̧ 𝑠𝑎𝑣𝑢𝑛𝑚𝑎𝑦𝚤 𝑑𝑢𝑦𝑠𝑎𝑦𝑑𝚤 𝑠𝑖𝑧𝑒 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖𝑠𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑏𝑢̈𝑦𝑢̈𝑘 𝑜̈𝑛𝑦𝑎𝑟𝑔𝚤𝑙𝑎𝑟𝚤 𝑜𝑙𝑎𝑛 𝑡𝑒𝑘 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢𝑛𝑢𝑧𝑢 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝐵𝑎𝑛𝑎 𝑖𝑛𝑎𝑛𝚤𝑛, 𝐵𝑎𝑦 𝐷𝑎𝑟𝑐𝑦 𝑔𝑢𝑟𝑢𝑟𝑢𝑛 𝑣𝑒 𝑜̈𝑛𝑦𝑎𝑟𝑔𝚤𝑛𝚤𝑛 𝑖𝑛𝑠𝑎𝑛𝚤 𝑛𝑎𝑠𝚤𝑙 𝑦𝑎𝑛𝑙𝚤𝑠̧ 𝑦𝑜̈𝑛𝑙𝑒𝑛𝑑𝑖𝑟𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑛𝑖 ℎ𝑒𝑟𝑘𝑒𝑠𝑡𝑒𝑛 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑖𝑦𝑖 𝑏𝑖𝑙𝑖𝑦𝑜𝑟. 𝐵𝑢𝑛𝑎 𝑟𝑎𝑔̆𝑚𝑒𝑛 𝑠𝑖𝑧𝑖𝑛 𝑏𝑢𝑔𝑢̈𝑛 𝑔𝑒𝑛𝑐̧ 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝚤𝑧𝑎 𝑦𝑎𝑝𝑡𝚤𝑔̆𝚤𝑛𝚤𝑧𝚤, 𝐸𝑙𝑖𝑧𝑎𝑏𝑒𝑡ℎ'𝑒 𝑎𝑠𝑙𝑎 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎𝑧𝑑𝚤. 𝑇𝑢̈𝑚 𝑘𝑖𝑏𝑟𝑖𝑛𝑒 𝑟𝑎𝑔̆𝑚𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑟 ℎ𝑎𝑛𝚤𝑚𝑒𝑓𝑒𝑛𝑑𝑖𝑦𝑖 𝑠𝑖𝑧𝑖𝑛 𝑦𝑎𝑝𝑡𝚤𝑔̆𝚤𝑛𝚤𝑧 𝑠̧𝑒𝑘𝑖𝑙𝑑𝑒 𝑎𝑐̧𝚤𝑘𝑐̧𝑎 𝑎𝑠̧𝑎𝑔̆𝚤𝑙𝑎𝑦𝑎𝑚𝑎𝑧𝑑𝚤. 𝐼̇𝑠̧𝑡𝑒 𝑏𝑢 𝑦𝑢̈𝑧𝑑𝑒𝑛, 𝐵𝑎𝑦 𝐷𝑎𝑟𝑐𝑦 ℎ𝑎𝑘𝑘𝚤𝑛𝑑𝑎 𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎𝑦𝑎 ℎ𝑎𝑘𝑘𝚤𝑛𝚤𝑧 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢𝑛𝑢 𝑑𝑢̈𝑠̧𝑢̈𝑛𝑚𝑢̈𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚..." bizim güzelliklerin ilişkisi de böyle başlayıp mektuplaşa mektuplaşa devam ediyor. kitabı okuduğum zaman diliminden beri mektup işini aşşşırı romantize ediyorum. ama arkadaşlar şu mektuba bir bakar mısınız, romantize etmemek mümkün gibi mi sizce 🥺😭 yalnız ecrin'in 'onun gururunu ben de kolaylıkla hoş görebilirdim şayet benim gururuma dokunmuş olmasaydı' psikolojisine bürünmesinin ne kadar cezbedici olduğunu söylemeden edemeyeceğim. gurur ve ön yargı dizisini rewatchlasak mı n'apsak kitap; don kişot, çalıkuşu, bu ülke ve de gurur ve ön yargı romanlarına hoş göndermeler yapar. bu detaylar kitaba o kadar ısınmamı sağladı kiii, tek oturuşta bitirdim ･ᴗ･ daha öncesinde hiç cemil meriç okuması yapmamıştım ama bahsi geçen 'bu ülke' adlı kitabı merak ediyorum, en kısa zamanda okumak üzere listeme şutladım. müthiş tatlı bir aşk romanı, bu soğuk kış günlerinde içinizi sıcacık etmek istiyorsanız doğru kitap seçimlerinden biri olur 🚲 🍋"𝒂𝒚𝒏𝜾 𝒔̧𝒆𝒉𝒊𝒓𝒅𝒆 𝒊𝒌𝒊 𝒊𝒏𝒔𝒂𝒏 𝒚𝒂𝒔̧𝜾𝒚𝒐𝒓𝒅𝒖. 𝒃𝒊𝒓𝒃𝒊𝒓𝒍𝒆𝒓𝒊 𝒊𝒄̧𝒊𝒏 𝒚𝒂𝒓𝒂𝒕𝜾𝒍𝒎𝜾𝒔̧ 𝒊𝒌𝒊 𝒊𝒏𝒔𝒂𝒏. 𝒗𝒆 𝒎𝒖𝒔𝒕𝒂𝒓𝒊𝒑𝒕𝒊𝒍𝒆𝒓 𝒗𝒆 𝒚𝒂𝒍𝒏𝜾𝒛𝒅𝜾𝒍𝒂𝒓 𝒗𝒆 𝒃𝒆𝒌𝒍𝒊𝒚𝒐𝒓𝒍𝒂𝒓𝒅𝜾. 𝒓𝒐𝒎𝒆𝒐 𝒊𝒍𝒆 𝒋𝒖𝒍𝒊𝒆𝒕'𝒊 𝒅𝒂𝒉𝒂 𝒎𝒖𝒉𝒕𝒆𝒔̧𝒆𝒎, 𝒅𝒂𝒉𝒂 𝒃𝒖̈𝒕𝒖̈𝒏, 𝒅𝒂𝒉𝒂 𝒑𝜾𝒓𝜾𝒍 𝒚𝒂𝒔̧𝒂𝒚𝒂𝒃𝒊𝒍𝒊𝒓𝒍𝒆𝒓𝒅𝒊. 𝒂𝒚𝒏𝜾 𝒔̧𝒆𝒉𝒊𝒓𝒅𝒆 𝒊𝒌𝒊 𝒊𝒏𝒔𝒂𝒏 𝒚𝒂𝒔̧𝜾𝒚𝒐𝒓𝒅𝒖. 𝒚𝒂𝒏 𝒚𝒂𝒏𝒂 𝒊𝒅𝒊𝒍𝒆𝒓. 𝒚𝒂𝒏 𝒚𝒂𝒏𝒂 𝒗𝒆 𝒃𝒊𝒓𝒃𝒊𝒓𝒊𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒉𝒂𝒃𝒆𝒓𝒔𝒊𝒛."

aleran 4 months ago

Kumarbaz

Dostoyevski

97 Gönderi

Spoiler içeriyor +"𝒔𝒐̈𝒚𝒍𝒆𝒓 𝒎𝒊𝒔𝒊𝒏𝒊𝒛, 𝒌𝒖𝒎𝒂𝒓𝜾 𝒃𝜾𝒓𝒂𝒌𝒎𝒂𝒚𝒂 𝒏𝒊𝒚𝒆𝒕𝒊𝒏𝒊𝒛 𝒗𝒂𝒓 𝒎𝜾?" -"𝑙𝑎𝑛𝑒𝑡 𝑜𝑙𝑠𝑢𝑛 𝑘𝑢𝑚𝑎𝑟𝑎! ℎ𝑒𝑚𝑒𝑛 𝑏𝚤𝑟𝑎𝑘𝚤𝑟𝑑𝚤𝑚, 𝑡𝑎𝑏𝑖𝑖 𝑒𝑔̆𝑒𝑟..." +"𝒆𝒈̆𝒆𝒓 𝒕𝒆𝒌𝒓𝒂𝒓 𝒌𝒂𝒛𝒂𝒏𝒔𝒂𝒚𝒅𝜾𝒏𝜾𝒛 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍 𝒎𝒊?.." kitap yirmibeş yaşında bir öğretmen olan aleksey'in, bir rus generalin yanında öğretmenlik yapması ve dolayısıyla onun masasına oturması ile başlar. bu…devamı+"𝒔𝒐̈𝒚𝒍𝒆𝒓 𝒎𝒊𝒔𝒊𝒏𝒊𝒛, 𝒌𝒖𝒎𝒂𝒓𝜾 𝒃𝜾𝒓𝒂𝒌𝒎𝒂𝒚𝒂 𝒏𝒊𝒚𝒆𝒕𝒊𝒏𝒊𝒛 𝒗𝒂𝒓 𝒎𝜾?" -"𝑙𝑎𝑛𝑒𝑡 𝑜𝑙𝑠𝑢𝑛 𝑘𝑢𝑚𝑎𝑟𝑎! ℎ𝑒𝑚𝑒𝑛 𝑏𝚤𝑟𝑎𝑘𝚤𝑟𝑑𝚤𝑚, 𝑡𝑎𝑏𝑖𝑖 𝑒𝑔̆𝑒𝑟..." +"𝒆𝒈̆𝒆𝒓 𝒕𝒆𝒌𝒓𝒂𝒓 𝒌𝒂𝒛𝒂𝒏𝒔𝒂𝒚𝒅𝜾𝒏𝜾𝒛 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍 𝒎𝒊?.." kitap yirmibeş yaşında bir öğretmen olan aleksey'in, bir rus generalin yanında öğretmenlik yapması ve dolayısıyla onun masasına oturması ile başlar. bu masada kadınlar, erkekler, ruslar, fransızlar ve bay astley vardır. zamanla ortama müdahil olan aleksey, generalin fransıza borç içerisinde olduğunu ve mallarını ipotek ettirdiğini ancak annesinden kalan mirası beklediğini öğrenir. masadaki herkes bu büyükanne hanımefendinin ölümünü bekliyordur zira onun ölümü ile masadaki dengeler birazcık değişecektir. bunlar bir yana bizim aleksey generalin kızı polinaya karşı bir tutku hisseder, aşk da olabilir takıntı da. emin değilim. onun yüzünü güldürebilmek(?), ondan bir gıdım da olsa ilgi alabilmek için soytarılıklar ve şaklabanlıklar yapar, kendini küçük duruma düşürür. bu durum polina'nın hoşuna mı gidiyor, sinir mi ediyor kitabın başlarında bilinmez çünkü kendisi bipolar davranan bir hanımefendidir. polina ile aleksey ilişkisinin başlangıcı, bir gün polina'nın aleksey'den onun için kumar oynaması istemesine dayanır. bizim şaklaban da ilk defa o zaman kumarını oynar. ve kazanır da doğrusu. ama bir triplere girmiştir bizim aleksey, 'ben senin için oynadım polina, kendim için oynamadım. bu parayı kabul edemem, etmem. parayı sen kazanıp ya da kaybedeceğimin bilincinde olup verdin. ben kendim için oynasaydım eminim ki kazanırdım..' tarzında laf salatası yapar. kumarhaneye ilk adım attığında, mêkanı ve insanları yargılaması ve bayağı bulması da cabası. heyhat, ne safmış başlarda aleksey. neyse gel zaman git zaman aleksey kendisi için de kumar oynamaya başlıyor ve bağımlılık burada başlıyor. haydin cümleten geçmiş olsun. bizim aleksey o bataklığa girmişken masadakiler hâlâ büyükannenin ölüm haberini bekliyordur, ancak gelen ölüm haberi değildir de büyükannenin ta kendisidir. herkes şok içindedir akabinde diva hanfendiciğimiz ise siz ölümümü mü bekliyordunuz safozlar diyerek fevkâlade bir giriş yapar. ve tak, gözüne bir eleman kestirir: aleksey. onunla birlikte kumar masalarında yatıp, kumar masalarında kalkmaya başlar. generalin kendine bırakacağı zannettiği frankları birer birer değil onikişer onikişer masalarda çatur çutur yer hem de müthiş bir taktikle. hep aynı taşa, (sanırım masaya?) oynayarak kazanmaya çalışıyordur bu çılgın. krupiyeler ve etrafındakiler sorar, 'madam parayı nereye yatıracaksınız.' ve o ilahi yanıt gelir: 'zéro' ksmckdm code geass izledikten sonra bendir. divamız parasını bitirir, generale zırnık koklatmadan memleketine döner. ups, ortada beklenilen miras yoktur. generalle parası, şanı, şöhreti, maddi ne varsa onun için evlenmek isteyen madam blanche para yoksa ben de yokum, bye diyerek generali bırakır. ah be general ah.. ne çektin bu kadından. o sırada polina da aleksey ve bay astley arasında ikili oynar, ancak yazık aleksey'in bundan haberi yoktur. polina bir gece yarısı aleksey'in odasına girer ve onu bekler. beklenen gelir. -anca kitaplarda gelir zaten..- aleksey onu görünce şaşkınlıktan bir hâl olur, gecenin o saatinde karşıt cinste birinin odasına girmenin ne demek olduğunun farkına varır. müthiş bir duygu silsilesi geçirir. polina ise ondan para istemeye, fransıza -adı das greux muydu neydi- karşı kırılan gururunu kurtarmaya çalışır. aleksey de durur mu hiç, ah polinacığım vah polinacığım sadece beni birkaç saatliğine bekle der ve parayı bulmaya gider. aslında başta bay astley'e gitmeyi düşünür ancak yolun üstünde cebindeki on kapikle kumar oynamaya karar verir. dostum... bizimki ikiyüzbin frank kazanarak birçok masayı kapattırır. elemanın karizmaya bakar mısınız... polina'nın yanına geri döner ceplerine paralar şıkırdaya şıkırdaya. kitapta ek notların birinde üzerinde yaklaşık olarak onaltı kilo kadar para taşıdığı geçiyor. hey maşallah. odaya hevesle girer, paraları heyecanla bir kenara bırakır ve polina'ya onu bu dertten kurtarabileceğini söyleyerek istediği miktarda parayı verir. polina da verdiği parayı, aleksey'in yüzüne fırlatarak reddeder ve odadan kaçar? pekii. sonradan öğrendiğimize göre kaçtığı kişi bay astley'miş, onun yanında bir otelde kalmış. kaçarken yağmura yakalanmış da hastalanmış falan.. boşverin onları ya bizim aleksey para babasıdır artık!!! peki bu madam blanche'nin gözünden kaçar mı sizce? asla. ertesi gün madam blanche gelir, aleksey'e iki kur yapar ve onu para karşılığında paris'e götürüp gezdirmeyi teklif eder. bizimki kabul eder sonrasında ise paris maratonu başlar. general cabbar, evlenmek istediği hanımın aleksey ile paris'e gittiğini öğrenince tabiri caizse delirir, ancak hemen bir şey yapamaz. parasızdır çünkü. bir ayda, paris'te ikiyüzbin frankı yerler, daha doğrusu madam blanche yer. aleksey parasını doğru dürüst harcamaz bile, garip bir boşluğun içine düşmüştür. sessizleşmiştir, polinayı görmediği için soytarılık yapmayı da bırakmıştır. kısaca sükut halindedir. general bir ay sonunda para bulup paris'e gelir blanche ile takılmaya yeniden başlar. parası biten aleksey, madam'ın onu uğurlamadan önce verdiği biraz kapikle paristen ayrılır. lâkin almanya'ya geri dönmez, başka bir yere gider. orada yalnız başına, kumar oynamaya başlar... önce birkaç kere kazanır, sonra üst üste kaybetmeye başlar. uşaklık yapmaya başlar, parasını biriktirir tekrar kumar oynar. kazanır ve sonra yine kaybeder, bir nevi paradoksa girer. kendini kaybetmiştir artık, kumar oynamanın verdiği zehirli ihtiras duygusuna kapılıp gitmiştir. hayattaki tek meşgalesi bir gün kırmızıya öteki gün siyaha oynamaktır. karşımızda o eski aleksey yoktur artık. bir gün bay astley'le karşılaşır ve gönderinin başında yazdığım sohbet geçer aralarında. bay astley çok da fazla olmamakla beraber bir miktar para verir aleksey'e. ve şöyle ekler. "az da olsa çok da olsa senin için önemli değil, kumarda harcayacaksın sonuçta" şeklinde bir darbe vurur ve ayrılmadan bir darbe daha vurmak istercesine polina'nın aslında başından beri ondan hoşlandığını söyler... ----------------- kitapta beni kendine çeken iki karakter var, bay astley ve büyükanne. bay astley'i neden sevdiğim zaten ortadadır sanıyorum ki, zira tek 'adam' diyebileceğimiz şahsiyet kendisine aittir. büyükanneyle ise şöyle bir bağdaşıklık kurdum: henüz küçükken bir oyunda jackpot oynardım ve hep aynı şeye jeton yatırıp iyi para kaldırırdım. tıpkı büyükanne gibi... son olarak kitabı önerir miyim önermez miyim konusuna gelecektim ancak gönderiyi şuraya kadar okuduysanız zaten kitabı okumuş kadar olmuşsunuzdur. yine de kitabı, dostoyevski'nin kumar borçları dolayısıyla sadece yirmibeş günde yazdığı bu kitabı, evet okumanızı öneririm. 📤"bazen en çılgın, en imkânsız görünen fikir kafanızda öyle kuvvetli bir yer edinir ki, öyle veya böyle gerçekleşeceğini zannedersiniz. dahası bu düşünce şiddetli, güçlü bir arzuya eşlik ediyorsa bazen onu kaçınılmaz, önceden belirlenmiş, kadere yazılmış var olmaması, gerçekleşmemesi imkansız bir şey gibi kabul edersiniz!" 📥"işte ideal dedikleri budur, kurbanın ölüme götürülürken bile sevinmesi."

aleran 4 months ago

Zootropolis 2

Jared Bush

38 Gönderi

Spoiler içeriyor 🦊🐰𝐙𝐎𝐎𝐓𝐎𝐏𝐈𝐀²🐰🦊 çok. uzun. zamandır. bu. filme. gitmek. istiyordum. ve. sonunda. gidebildim! tavşan judy ve tilki nick, sizi izleyene dek ne kadar özlediğimi fark edememiştim. canlarım, ballarım, birtanelerim benim🥺 bizim bu şapşal ikili kendini medyaya kanıtlamaya çalışmak amaçlı bir galaya katılıp…devamı

aleran 5 months ago

Şimdiki Çocuklar Harika

Aziz Nesin

30 Gönderi

15 𝐎𝐜𝐚𝐤 1967 𝐠𝐮̈𝐧𝐮̈ 𝐘𝐞𝐧𝐢 𝐈̇𝐬𝐭𝐚𝐧𝐛𝐮𝐥 𝐠𝐚𝐳𝐞𝐭𝐞𝐬𝐢𝐧𝐢𝐧 𝐛𝐢𝐫𝐢𝐧𝐜𝐢 𝐬𝐚𝐲𝐟𝐚𝐬𝛊𝐧𝐝𝐚 𝐬̧𝐮 𝐡𝐚𝐛𝐞𝐫 𝐜̧𝛊𝐤𝐦𝛊𝐬̧𝐭𝛊: 𝑪𝒆𝒛𝒂 𝑪̧𝒐𝒄𝒖𝒈̆𝒂 𝑩𝜾𝒓𝒂𝒌𝜾𝒍𝜾𝒓𝒔𝒂 İlkokul ikinci sınıf öğrencileri, “Siz baba olsanız, babanız da çocuğunuz; suç işlediğinde ona ne ceza verirdiniz?” sualini başarıyla cevaplandırdılar. Yaş ortalaması 8 olan çocuklar, öğretmenin,…devamı15 𝐎𝐜𝐚𝐤 1967 𝐠𝐮̈𝐧𝐮̈ 𝐘𝐞𝐧𝐢 𝐈̇𝐬𝐭𝐚𝐧𝐛𝐮𝐥 𝐠𝐚𝐳𝐞𝐭𝐞𝐬𝐢𝐧𝐢𝐧 𝐛𝐢𝐫𝐢𝐧𝐜𝐢 𝐬𝐚𝐲𝐟𝐚𝐬𝛊𝐧𝐝𝐚 𝐬̧𝐮 𝐡𝐚𝐛𝐞𝐫 𝐜̧𝛊𝐤𝐦𝛊𝐬̧𝐭𝛊: 𝑪𝒆𝒛𝒂 𝑪̧𝒐𝒄𝒖𝒈̆𝒂 𝑩𝜾𝒓𝒂𝒌𝜾𝒍𝜾𝒓𝒔𝒂 İlkokul ikinci sınıf öğrencileri, “Siz baba olsanız, babanız da çocuğunuz; suç işlediğinde ona ne ceza verirdiniz?” sualini başarıyla cevaplandırdılar. Yaş ortalaması 8 olan çocuklar, öğretmenin, “Babanız çocuğunuz, siz de baba olsaydınız; büyük bir kabahat yaparsa ona ne ceza verirdiniz?” şeklinde yazılı anketini cevaplandırmaya çalışıyorlardı. Henüz sınav heyecanı bilmeyen, duygularını minicik elleriyle, olduğu gibi kâğıda dökmeye çalışan bir yavrunun kurşunkalemi şu kelimeleri sıralıyordu: “Onu bir topal ata bindiririm. Üstüne çadır örterim. Çadırın tepesine bir bıçak asarım. At toparladıkça bıçak kafasına dokunsun, akıllansın.” Esentepe Gazeteciler Mahallesi’ndeki Mareşal Fevzi Çakmak İlkokulu’nun ikinci sınıfında yapılan bu anket ailelerin içyüzünü, çocukların muhayyilesini ve kendilerine verilen cezanın ağırlığını bütün çıplaklığıyla ortaya koyuyordu. Gazeteciler arasında konuşkanlığıyla tanınan ve her fırsatta çocuğuna öğütler veren bir babaya, yer değiştirip, ileri takdirde çocuğuna uygulamak istediği ceza, “Ağzına fermuar diktiririm”di. Annesi üvey olan bir kız çocuğu “Gezmeye götürmem” bir suçunun oğlu “Eseklerin yanında yem yesin”, şiddetli baskı altında tutulan bir çocuk, “Olmaz, çocuk da olsa babaya el kalkmaz” diye cevap veriyordu. Okul öğrencilerinin yarısı, gazeteci ailelerin çocukları, yarısı da çevredeki gecekondulardan gelen yavrulardı. Anne baba arasındaki görgü ve eğitim ayrımını bütün çıplaklığıyla göz önüne seriyordu. Yaşayış şartları normal olan yavrular, “iyilikle söylerdim”, “poposuna usulca vururdum”, “yemek vermezdim”, “içinde fare olan tuvalete kapatırdım”, “iğne yaptırırdım”, “denize atardım, yüzme bilmeyor”, gibi cezalar babalarına layık görürken, gecekonduda bölgesinde oturan çocukların cevapları çok daha ağırdı: “Bir tencere çorbayı kafasına geçirirdim”, “ayaklarından tavana asardım”, “baltayla keserim”, “kelepçelerim”, “ağaca bağlar kırbaçlarım”, “veririm”, “pastırma gibi doğrarım”, “eşek sudan gelene kadar döverim”, “kaynar suyla haşlarım”…

aleran 5 months ago

İncir Reçeli

Aytaç Ağırlar

125 Gönderi

"bana nefes alan hiçbir şeyi sevme hakkı vermediler, ben de incir reçelini sevdim. incir reçeli sendin aşkım."

aleran 5 months ago

Mavi Boncuk

Ertem Eğilmez

18 Gönderi

"onda, bunda, şundadır;şunda, onda, bundadır. mavi boncuk kimdeyse benim gönlüm ondadııır." emel sayın hanımefendiye daha fazla hak verdiğim başka bir konu olamazdı herhalde, şahsen ben de bu ekip tarafından kaçırılsaydım bırakıp gitmek istemezdim. kemal sunal, metin akpınar, zeki alasya, tarık…devamı

aleran 5 months ago

Sırça Fanus

Sylvia Plath

46 Gönderi

"yaşamımın, öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum. her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi eşsiz bir gelecek beni çağırıyor, bana göz kırpıyordu. incirlerden biri, eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı; bir başkası ünlü bir şair, öteki…devamı

aleran 6 months ago

Paris'te Gece Yarısı

Woody Allen

134 Gönderi

geçmişe gidebilseniz ne zamana ve nereye giderdiniz? film de esasında bunu konu alıyor diyebiliriz. romantik bir yazar olan gil ve onun aksine lirizmle alakası dahi olmayan nişanlısı irez'in paris'e gitmesiyle başlayan bu estetik şölen filmin sonuna kadar devam eder. adeta…devamıgeçmişe gidebilseniz ne zamana ve nereye giderdiniz? film de esasında bunu konu alıyor diyebiliriz. romantik bir yazar olan gil ve onun aksine lirizmle alakası dahi olmayan nişanlısı irez'in paris'e gitmesiyle başlayan bu estetik şölen filmin sonuna kadar devam eder. adeta paris'i güzellemek için üretilen bu eser amacına ulaşmıştır sanıyorum ki zira izlerken mütemadiyen gelecekte paris'e gideceğim zamanı düşündüm. eskaza benim engelleyemeceğim bir durun çıkmazsa evet gideceğime eminim. acaba kaç yaşında, ne hâlde ve kimle gideceğim, belki de yalnız gidiyorumdur kim bilir. bunlar şu an benim için koca gizler olsa da umarım ki ileride bir gün gerçekleştirdiğim anlardan başka bir şey olmayacak. zaten son zamanlarda bir gezmedir tutturmuşum ne iyi, o şehre gitmek istiyorum bu şehre gitsem güzel olur adlı tilkiler kafamda cirit atıyor. alayım elime fotoğraf makinemi, umarsızca dolaşayım istiyorum sokaklarda, caddelerde. belki birkaç kedi görür resmederim ya da ağaca konan kuşlarla konuşurum sabahın ilk ışıklarıyla başlayan seher vaktinde. bir sürü bir sürü fotoğrafını çekmeye doyamayacağım gün batımları önünde güzel tarihi anıtlar görürüm belki. ya da yeni gittiğim her şehirde olduğu gibi kaybolurum bilinmezler diyarında. mırıldanırım kesin kendi kendime, bu yoldan mı gidecektim diye. öyle anlamsızca gülme ihtimalim de var tabi, evet evet şüphesiz gülerim bu şapşal kıza. sonra sokakta bir yaşlı amca görürüm, sorarım ona amca şuraya nasıl gidebilirim diye. eh o da bir şeyler anlatır da ne anlatır acaba.. neyse der yolumu da bir şekil bulurum. yalnız bulmaya çalışırken de itinayla haritalar'dan uzak dururum yoksa ne anlamı kalır ki gezip tozmanın mavi ekranlara bakmaktan gayri... kulağımda ismine bakılmaksızın açılmış bir caz, akıp giden yollara bakarak yazıyorum yazımı. güzel de vakit geçiriyorum doğrusu, uykum yok sabaha kadar koltuğuma yaslanıp bir şeyler düşünebilirim. herhalde başlamış olmalıyım buna yoksa durduk yere böylesine bir üslup takınmam sanki. amaaaan.. boşverin paris'teki gece yarısını, sizi istanbul'da konuk edelim iyisi mi. içelim sabahına nişantaşı'nda güzelinden bir kahve, sonra gezintiye çıkarız belki. beşiktaş sahile gideriz, alırız derinden deniz kokusunu oturur şarkılar söyleriz. hem sağda solda çöl gibi gösterilip aktarılan istanbul kanısının aslında palavradan başka bir şey olmadığını da kanıtlamış olurum. hmm boğazda herhangi bir restoranda hoş bir sohbet eşliğinde lezzetli yemekler de tattırırım size. akşam galataya geçeriz, takılırız oralarda zamanımızı harcarız. galata kulesine çıkmayız yalnız, belki bilmiyorsunuzdur efsanesini anlatırım sizlere. çıkacağınız ilk kişiyle evleneceğiniz rivayetinden bahsederim, yalnız biraz alayvari bir üslup da kullanırım. böyle şeylere inanmıyorum tabii ki de diyerek dalgasına da alırım. tabi içten içe bunun yanlış olduğunu da bilirim, anne ve babamın hikayesi gelir aklıma çünkü. biraz fazla romantiktir bu anı, anlatabilir miyim şu an emin değilim ama sohbet sarmışsa oho çoktan çıtlatmışımdır bir şeyler. devamında ne yaparız bilmem, yorulmuşsunuzdur artık herhalde. ben yorulmuşumdur muhtemelen, tatlı bir yorgunluktur gerçi bu ama yorulmuşumdur işte ne yapalım. yazmak bir ihtiyaç sanki şu an, kelimeler zihnimde bir anlama varmadan parmaklarım arasından dökülüyor. yaklaşık bir buçuk saatlik, 'dört parçaya' böldüğüm bu filmin üzerimde böylesine mayhoş etkisi olmasına şaşırdım, biraz uzun mu yazdım ne.. film deseniz fena değildi, kısa bir film olduğu için rahatça izlenilebileceğini düşünüyorum. -tabi benim gibi 84377384 parçaya bölmeden izlerseniz alacağınız zevk eminim ki katlarca artar.- ayrıca bu film yalnız paris'in estetik yönünü değil fazla romantik kişilerin, tıpkı onlar gibi fazlasıyla realist kişilerle partnerlik kurmaması gerektiğini ustalıkla gösteriyor. yağmurlu bir havada güzelce eşlik eder bu film galibası size, izleyin izleyin hoş bir film 00.37 18.11.25