(@) - Raf

9,75/10 Hayatımda böyle değişik bir kitap okuduğumu hatırlamadığım gerek ismi gerek öyküsü ile sizi trajikomik bir maceraya çıkaracak, ben ne okuyorum ya dedirttirecek mükemmel bir yazım. Önceden belirtmeliyim ki bu kitabı bir ayrılık yaşarken okusanız favorilere ekleyeceğiniz kadar komik bir…devamı9,75/10 Hayatımda böyle değişik bir kitap okuduğumu hatırlamadığım gerek ismi gerek öyküsü ile sizi trajikomik bir maceraya çıkaracak, ben ne okuyorum ya dedirttirecek mükemmel bir yazım. Önceden belirtmeliyim ki bu kitabı bir ayrılık yaşarken okusanız favorilere ekleyeceğiniz kadar komik bir kitap. -Abarttım, sadece çok komik bir kitap bunu demeye çalıştım - Kitap hakkında tam bir konudan bahsetmek pek mümkün olmaz ama anlatmaya çalışırsam bir kadının ayrılık sonrası düştüğü buhranın (?) yansımalarını mektupla ifade etmesi olabilir. Evet ya tam olarak böyle sanırım. Kitabın fazla etkisinde kaldığımı düşünmeye başladığım şu vakitlerde yorum yazmak oldukça zorlu olmaya başlıyor. Kitap hakkında bilgi mi versem bende uyandırdığı etkiden mi bahsetsem bilemedim. Ben bu bilinmezlikten sıkıldım, ayrılmak istiyorum Osman. Kitabın her cümlesinin sonunda şöyle ibareler var:'ben ayrılmak istiyorum Osman.' sonrasında 'barışalım mı Osman' daha daha sonrasında 'Kendine iyi bak Osman.' diye diye garip bir komedinin içine sürükleniyoruz. Ama şunu söylemeliyim ki keşke ayrılmasaydınız be Osman. Kitabın başında anladığım, yazarın da kitabın ithaf sayfasında yer verdiği bilgi şu ki bu yazılar tamamen olmasa da kısmen Oğuz adlı birine yazılmış. Bu da her şeyi ayrı bir anlamlı kıldı açıkçası. Şöyle söylemeliyim ki ilişkisini kesen herhangi birinin düşüncelerini, yazsam mı yazmasam mı diye o amansız mücadeleyi, kalmak ve gitmek arasındaki uçurumda çaresizce bir yere tutunmaya çalışmayı gerçekten başarıyla yansıtmış. Bu da hikâyenin gözümde yükselmesini sağlayan yegâne şeylerden biri. Son olarak kitabın hissiyatını size anlatmak isterim. Arkadaşlarınızla, dostlarınızla, kankalarınızla artık ne derseniz kendinizi gerçekten yakın hissettiğiniz kişilerle bir masaya oturmuşsunuz da dertleşiyormuşsunuz hissi. Tam olarak bu. Okumak o kadar huzurlu ve o ortamda olduğu gibi komik ki, ileride ayrılık falan yaşarsam koşacağım ilk kitap bu olur muhtemelen. Kitap hakkında nesnel bilgiler veremediğime çok üzüldüm, ben ayrılmak istiyorum Osman. 💥"Bu ara sık sık o yalnız balinayı düşünüyorum. Hani diğer tüm balinalardan farklı frekansta bir ses çıkardığı için hiçbiri tarafından duyulmayan, yıllardır okyanusa tek başına dolaşan o kimsesiz balinayı. Herkes aynı şarkıyı söylemek zorunda değil ki. Bunun bedelinin bu kadar ağır olmasına çok kızıyorum. O balinaya büyük bir şefkat duyuyorum,ben ayrılmak istiyorum Osman." 💥"Uzun zamandır sana bu mektubu yazmak için cesaretimi toplamaya çalışıyordum. Anlatacak çok şey olduğunu sanıyordum ama öyle olmadığını şu an hayretle görüyorum. Yani var tabii bir sürü şey ama daha fazlasına yazık ki içimden gelmiyor. Demek böyle oluyormuş. Ayrılık tam da buymuş,artık anlatacak bir şeyinin kalmaması..."

aleran 1 year ago

Dersimiz Cinayet

Agatha Christie

3 Gönderi

🌟10/10🌟 En sevdiğim yabancı yazarlardan biri olan Agatha Christie'i çok uzun zamandır okumadığımı geçen günlerde fark etmemle kütüphaneye gidip kitabını almam bir oldu. Ne kadar özlemişim Agatha okumayı anlatamam. O 'gri hücrelerimi' zorlamayı, kim neyi nasıl yapmıştı hatırlamaya çalışmayı falan…devamı🌟10/10🌟 En sevdiğim yabancı yazarlardan biri olan Agatha Christie'i çok uzun zamandır okumadığımı geçen günlerde fark etmemle kütüphaneye gidip kitabını almam bir oldu. Ne kadar özlemişim Agatha okumayı anlatamam. O 'gri hücrelerimi' zorlamayı, kim neyi nasıl yapmıştı hatırlamaya çalışmayı falan hepsi mükemmel hissiyatlar. Olaylar Poirot'a bir yardım mektubu gelmesiyle başlıyor ve o noktadan sonra her şey birbirine karışıyor. Golf sahasında ölü bulunan ceset mi dersiniz, paltonun cebinden çıkan aşk mektubu mu dersiniz bilmiyorum ama her detayıyla harika bir dedektiflik romanıydı. Ve şaşırdığım şöyle bir nokta da var ki Agatha kitabında aşka yer vermiş, bu normalde pek fazla görebileceğimiz bir olay değildir dolayısıyla biraz sorgulasam da kanıksamam kısa sürdü çünkü arkadaşlar yazarımız belli,kötü yazması gibi bir ihtimal olabilir mi sizce? Bu kitabı diğerlerinden daha çok sevmemin sebebi olayların içine başka bir dedektifin karışması. Yani sadece Poirot'un muntazamlığını değil Giraud'un(diğer İngiliz dedektif)köpekvari bir şekilde ipucu aramasını da okuyoruz. Böyle ufak detaylar kitabı öyle komik bir hâle getirmiş ki gülmeden okuduğum pek az sayfa kalmış. (Abarttım o kadar komediye yer verilmemişti, sadece Poirot'un her bir konuşmasında sırıttım o kadar.) Gelelim bugünkü başarıma. Katili tahmin edebildim arkadaşlar!! Hayatımda ilk defa bir agatha romanında katili doğru tahmin edebildim, gerçekten çok mutluyum. Bu başarı hepimizin🙌 Şaka maka durmak bilmeden agatha okumaya devam etmek istiyorum.(𝑷𝒐𝒊𝒓𝒐𝒕'𝒂 karşı derin hisler duyuyor...) Kıssadan hisse kesinlikle önerebileceğim bir yazarın, listenize alın diye zorlayabileceğim bir romanı olmuş. Gerçekten çok başarılıydı, bir nebze edebi zevkime güveniyorsanız listenize rahatça ekleyebilirsiniz. 📣" Giraud:"Adınızı duydum Mösyö Poirot. Eski günlerde çok ünlüymüşsünüz. Artık çalışma yöntemleri çok değişti." 𝑷𝒐𝒊𝒓𝒐𝒕: Ama cinayetler yine eskisi gibi.'" 📣"Her şey apaçık, değil mi,dostum? Sonunda aşık oldun... Ama bu, hiç hayallerindekine benzemiyor. Bir horoz gibi kurula kurula dolaşmıyorsun. Kalbin keder dolu. Istırapla kıvranıyorsun..."

aleran 1 year ago

Batman: Hush

Justin Copeland

4 Gönderi

8,75/10 Şu ana kadar izlediğim en iyi batman filmi olabilecek kapasiteye sahip bir film. Sosyal medyada karşıma envai çeşit edit ile karşıma çıkıyordu bu film o yüzden belli bir merakım vardı, sonra batman film listesinde görünce ismini hemen izleyeyim dedim…devamı8,75/10 Şu ana kadar izlediğim en iyi batman filmi olabilecek kapasiteye sahip bir film. Sosyal medyada karşıma envai çeşit edit ile karşıma çıkıyordu bu film o yüzden belli bir merakım vardı, sonra batman film listesinde görünce ismini hemen izleyeyim dedim ve şimdi buradayım. Bu filmde çok konuşulacak şey var ve ben önceliği çizimlere vermek istiyorum. Karakterler mükemmel yaratılmışlardı, o gözler o saçlar neydi arkadaş hâla etkisinden çıkamadım. Herhâlde Batman'in en çekici olduğu film budur, değilse hangi film olduğunu bilmek isterim. Sadece Batman değil Nightwing, Superman, Catwoman, Ivy hepsi çok göze hitap eden karakterlerdi. (Söylemeden geçemeyeceğim Çizim üzerinden puan verecek olsaydım net 10'u yapıştırırdım. Ayrıca Dr.Elliot'un tipi Rengoku'a benziyor) Filmde değinilmesi gereken başka bir nokta ise Batman-Catwoman ilişkisi. Zaten dedekliflik öyküsünden çok bu ikili arasındaki ilişkiyi ele almak için yazılıp oynanmış gibi. Şimdi bu ikili yan yana harika gözüken ve aralarındaki çekim katsayısı çok yüksek olan bir çift -maşallahları var- ama aynı zamanda uyumsuz bir ikili maalesef ki. Bunu filmin sonlarında da görebildiğimiz üzere bir araya gelseler bile sürekli çatışacak, fikir ayrılıklarına düşecek bir çift çünkü ilişkideki kişi Batman. Her ne kadar Batman ile çıkmak kulağa harika gelse de zorluklar da göz ardı edilmemeli çünkü Batman'in koruması gereken kimliği, ilkeleri ve başta da kocaman bir şehri var. Catwoman da bunu anlamlandıramadığından dolayı sonları öyle oldu.Bu ilişki bir yana Batman'in savaşlarda müttefik kazanmasına baya sevindim. (SPOILER) Ya bir de son olarak şunu söylemek istiyorum ki izlediğim batman filmlerinde katil hep kolay tahmin edilebilir karakter oluyor. Mesela bu filmde dışarıdan gelen tek bir karakter vardı ve anlayabileceğiniz üzere katil direkt oydu. Ben daha çok dedektiflik üzerine olan bir film izlemek isterdim, yani izleyeni de düşündürten acaba katil kim diye beynin kıvrımlarını zorlayacak bir film. Her neyse genel itibari ile güzel bir filmdi, dc animation fanlarının listesine eklemesini önerebilirim. Benden bu kadar,iyi günler. 🐾"Söylesene, benden ne kadar az varsa o kadar değerli olurum. Neyim ben? Cevap ne mi, bir dost..."

aleran 1 year ago

Ölü Gelin

Tim Burton

192 Gönderi

"𝐵𝑎𝑛𝑎 𝑦𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑑𝑖𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝚤𝑛 𝑦𝑎𝑛𝚤𝑛𝑎 𝑑𝑜̈𝑛𝑚𝑒𝑘 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 -𝐴𝑛𝑙𝑎𝑚𝚤𝑦𝑜𝑟 𝑚𝑢𝑠𝑢𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛 𝒔𝒆𝒏𝒔𝒊𝒏..." Tim Burton'dan izlediğim ilk eser olan Ölü Gelin'i izlemeyeniniz eminim ki yoktur. Filmi izlemeyen tek kişi olarak dün gece karşıma çıkan bir edit üzerine izlemeye karar verdim…devamı"𝐵𝑎𝑛𝑎 𝑦𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑑𝑖𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝚤𝑛 𝑦𝑎𝑛𝚤𝑛𝑎 𝑑𝑜̈𝑛𝑚𝑒𝑘 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 -𝐴𝑛𝑙𝑎𝑚𝚤𝑦𝑜𝑟 𝑚𝑢𝑠𝑢𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛 𝒔𝒆𝒏𝒔𝒊𝒏..." Tim Burton'dan izlediğim ilk eser olan Ölü Gelin'i izlemeyeniniz eminim ki yoktur. Filmi izlemeyen tek kişi olarak dün gece karşıma çıkan bir edit üzerine izlemeye karar verdim ve bu kararımdan asla pişman değilim. Görücü usulü(?) bir şekilde Victoria ile evlenmek durumunda olan Victor, çekinik biraz da utangaç olmasına rağmen ilk görüşte Victoria'ya tutulur. Nikah kıyılacağı sırada edilen yemini bir türlü doğru söyleyemeyen Victor, ormana gidip orada yemini nasıl edeceğine dair çalışır ve tüm olaylar orada patlar. İşlenen olay genel itibari ile böyle. Oldukça ilgi çekici bir konusu olmakla beraber karakterlerin çizimi, o gotik hava ve müzikalite harikaydı. Gerçekten izlenmeye değer bir yapım olmuş, çok beğendim. Ayrı bir beğendiğim nokta ise filmde genel olarak işlenen 'öteki kadının' burada bambaşka bir boyutta incelenmesidir. Genelde 'the other woman' diye hitap edilen karakterler kötü, bencil olmalarına rağmen Emily hiç de öyle değildi. Gerçekten bende çok farklı bir yeri oluştu, gerek yaşadıkları gerek aldığı kararlar ve o olgunluğu... Seslendirmede Johnny Depp, Helena Bonham Carter gibi yetkin isimler olmasına rağmen ben Türkçe dublaj olarak izledim. Bunun nedeni başlangıçta yazdığım alıntının kesinlikle Türkçe'de orijinaline göre daha iyi yansıtılmış olması. Normalde dublajlı filmler izlemeyi tercih etmem ama böyle muazzam bir seslendirmenin de hakkını yememek gerekir değil mi? Eğer hâlâ izlemediyseniz kesinlikle izlemenizi söyleyebileceğim yapımlardan biri oldu. Ayrıca gizlenen detaylar(kelebek ilh.)filmi daha da anlamlı kılmış. Bayıldım. (Bu arada en yukarıda kullandığım font nasıl?? Sevgili @carpediem'den ödünç aldım bir süreliğine kfsşeprjeke)

aleran 1 year ago

Herr Sommer'in Öyküsü

Patrick Süskind

1 Gönderi

8,25/10 Çocuk kitabı olduğunu düşünüp aldığım ancak alakası olmayan bir kitap ile karşınızdayım, Herr Sommer'in Öyküsü. Kitabın arkasındaki açıklama gereği bir çocuk kitabı olduğunu düşünmemin oldukça yanlış olduğunu şimdi anlıyorum çünkü kitap zaten büyümekte olan bir çocuğun gözüyle hâlihazırda gelişmekte…devamı8,25/10 Çocuk kitabı olduğunu düşünüp aldığım ancak alakası olmayan bir kitap ile karşınızdayım, Herr Sommer'in Öyküsü. Kitabın arkasındaki açıklama gereği bir çocuk kitabı olduğunu düşünmemin oldukça yanlış olduğunu şimdi anlıyorum çünkü kitap zaten büyümekte olan bir çocuğun gözüyle hâlihazırda gelişmekte olanları anlatıyor. Yani benim anlayamadığım temel nokta, bu kitabın çocuk kitabı olmaması değil çocuk bakış açısıyla yazılması. Kitap zaten isminden de anlayacağınız üzere Herr Sommer'in öyküsünü anlatıyor-yani bir bakıma öyle- Tabi bu öyküyü küçük bir çocuğun ağzından okuyacağınızdan dolayı olayları kavramanız pek mümkün olmayacak çünkü ben de anlamadım. Şüphesiz kitapta en sevdiğin kısım gerçekten de kitabı okurken bir çocuk gibi hissetmemiz. Şöyle bir örnek vereyim, mesela çocukken hepimiz bir yerden düşsek veyahut ölsek çevremizdeki kişilerin tepkileri ne olur diye düşünmüşüzdür. İşte bizim ana karakterimiz de bu buhrana(?) dalıp kimin arkasından üzüleceğini düşünüyor, ve tabii ki herkes üzülüp, kahır çekiyor. Trajikomik nokta ise bu düşüncelere dalmasının sebebinin sadece bir 'sümük parçası' olması. Filhakika değişik bir bakış açısı ile yazılmış ve okurken,zihinde berrak olmayan düşüncelerin yansıması o kadar net işlenmiş ki yahu bu adam, çocukları nasıl bu kadar iyi tanıyabiliyor diye düşündürüyor. Kitabı genel olarak sevdim. Gerek kullanılan üslubi özellikler gerek çizimlerin tatlılığı ile üst bir noktaya taşınmış olmuş. Öyle gidip özel olarak satın alın veyahut okuyun diyebileceğim bir kitap değil ancak uzun süreli okuyamama zamanlarınızda kendinizi hem bu durumdan kurtarma hem de eğlenceli vakit geçirmek adına listenize eklemenizi önerebileceğim bir kitap. 🐌"Yükselmek hiç sorun değildi. Ama sonra yere nasıl inerdi insan?" 🐌"Beni altüst eden, sıtma nöbetine tutulmuş gibi titreten şey Fräulein Funkel'in kızıp köpürmesi olmamıştı, beni titreten dayak ya da eve kapatılma cezası ya da herhangi bir şeyden duyduğum korkunun verdiği heyecan da değildi. Bunun gerçek nedeni, bütün dünyanın başlı başına adaletsiz, kötü, adi bir kalleşlikten başka bir şey olmadığını kavramamdı."

aleran 1 year ago

Batman: Caped Crusader

Bill Finger

2 Gönderi

8/10 Pekâla sanırım batman hayranlığımın oluşması için olabilecek en kötü zamanı seçtim. İki günde şipşak bitirdiğim oldukça güzel bir seri, gene konuşmak istediğim birçok konu var. Bir yerden başlamam lazım. Öncelikle Bruce Wayne karizması diye bir şey var. Yahu düşünüyor…devamı8/10 Pekâla sanırım batman hayranlığımın oluşması için olabilecek en kötü zamanı seçtim. İki günde şipşak bitirdiğim oldukça güzel bir seri, gene konuşmak istediğim birçok konu var. Bir yerden başlamam lazım. Öncelikle Bruce Wayne karizması diye bir şey var. Yahu düşünüyor insan, adam nasıl her hareketinde bu kadar rahat ve çekici olabiliyor? Bunun cevabı da şüphesiz batman olmasından kaynaklı. Bu dizide en çok sevdiğim şey kötü karakterleri ayrıntısıyla işlemesiydi. O karakterlerin neler yaşadığı ve neler sonucunda kötü olmaya karar verdiğini görebilmek filmi ayrı bir noktaya çıkarmış. Bence bu noktada konuşulabilecek kötü kahraman potansiyeline sahip olan karakter Dent'tir. İlk bölümlerden beri Barbara ile hoş bir uyum içerisinde olduklarını söylesem de Dent'in aldığı yanlış kararlar bunu sorgulamama neden oldu, tam fikrimi değiştirecekken son bölümde yaşatılan şok, bu kararı reddettmemi sağladı ve hemen u dönüşü yaptım. Sevdiğim diğer bir nokta Bruce'un geçmişine inilmesi. Pek fazla batman hakkında şey izlemedim bundandır tam yorum yapamam ancak ilk defa çocukluğuna inildiğini gördüm ve biraz da yaşadıklarına üzüldüm açıkçası. İnsanları bu kadar diri tutan intikam arzusu bana hep çok garip gelmiştir. İntikam dediğimiz de bir duygudur sonuçta ve tüm hayatını bir duygu üzerine kurmak... Bilmiyorum anlamsız geliyor bana.Sanırım bir noktadan sonra karmaya inanan tiplerden olmaya başlıyorum ben de. Çizimleri, konusu ve işleyişi çok güzeldi. Yalnız beğenmediğim nokta şu ki keşke davalar biraz daha uzun incelenseydi. Ne bileyim mesela Dent davasının sonucunun topluma olan etkisini izlemek çok isterdim. Gerçi henüz ikinci sezon gelmemiş, belki orada bahsediyor olabilirler bilmiyorum. Şimdi gelelim sabahtan beri anlatmak için can tutuştuğum yere. Bugün @hilalmio ile batman figürü alma macerasına çıktık ve başımıza çok çok çok sevindiğim bir olay geldi. Şimdi biz hiloş ile bir sürü dükkana girip çıktık en uygun ve güzel batman figürünü bulabilmek için ancak asla bulamadık. Ya pahalı oluyorlardı ya da gereksiz büyük veyahut küçük. Artık tam bulamadığımızdan emin olmuş bir durumda iken aklıma şey geldi, ' burgerking çocuk menüleri', o an aklıma nasıl geldi bilmiyorum ama iyi ki gelmiş, hemen oyuncaklara bakmaya gittik ve bilin bakalım ne gördük?? Batman oyuncağı tabi 😭😭 O kadar mutlu oldum, o kadar mutlu oldum ki yere göre sığamadım resmen. Gittik sipariş verdik ve ben batman oyuncağıma kavuştum hem de ücretsiz bir şekilde. Artık kitaplığımdaki raf çok çok daha güzel duracak gerçekten de çok mutlu oldum ya . Bu serüvende beni destekleyip, kasiyere güç bela çocuk menüsü istememi sağlayan @hilalmio'a çok teşekkür ederim. Şimdi alıntı yazıp da kaçayım, iyi akşamlar dilerim hepinize 😭 ⚫"Yaptığımız kötü tercihlerden çok daha fazlasıyız." ⚫"Ya deliler kabul etmek istemediğim bir gerçeği gösterirse..."

aleran 1 year ago

Lookism Vol. 1

Park Tae-joon

3 Gönderi

8,5/10 Günlerdir geceyi gündüzüne katarak, bitirmeye çalıştığım Lookism mangası ile karşınızdayım. Şu anda bölüm iki yüz bilmem ne de olmama rağmen birinci arcı şimdi paylaşıyorum. Normalde hesabımda bu seri için yorum yapmayı düşünmüyordum ama baktım başka bir şey okumuyorum bari…devamı8,5/10 Günlerdir geceyi gündüzüne katarak, bitirmeye çalıştığım Lookism mangası ile karşınızdayım. Şu anda bölüm iki yüz bilmem ne de olmama rağmen birinci arcı şimdi paylaşıyorum. Normalde hesabımda bu seri için yorum yapmayı düşünmüyordum ama baktım başka bir şey okumuyorum bari bunu paylaşayım da hesap elden gitmesin düşüncesiyle yazdığım bir yorum şimdiden haber vereyim. Manganın ana karakteri olan Hyung Suk ya da diğer adıyla Daniel, toplumda kabul görmeyen, sınıf arkadaşları tarafından zorbalalanan hatta pikachu' diye çağırılan, diğer kişilere nazaran çirkin biridir. Bir gün bu zorbalığa dayanamadığını fark eder ve okulunu değiştirir.(Şu açıdan baktığımızda wind breaker ile hafiften aynı temaya sahip gibi geldi bana) Okulunu değiştirmesindeki temel sebep artık normal bir hayat yaşamak istiyor oluşudur.(normal bir arkadaş grubu, normal bir lise hayatı ilh.) Hem evini hem de okulunu değiştiren Hyung Suk evinde kaldığı günlerden bir gece 'ikinci vücuda' sahip olur. Bu ikinci vücut ne dediğinizi duyar gibiyim hemen açıklayayım. Şimdiki vücudunun aksine oldukça yakışıklı, uzun boylu ve çekici bir bedendir bu ikinci vücut. Aynı zamanda vücutlar arasında değişik bir denge söz konusudur. Şöyle ki siz birinci vücutta uyuduğunuz zaman ikinci vücut içerisinde uyanıyordunuz, aynısı tam tersi için de geçerli. Yani bedenler arası geçiş bilincin kapanmasıyla(uyuma, bayılma ilh.) gerçekleşiyor. Bunu fark eden Hyung Suk dâhiyane(?) bir plan kurar, bu plana göre 'ezik' olan vücuduyla geceleri çalışırken, yakışıklılığıyla altın çocuk olabilme potansiyeline sahip olan vücutla okula gidecektir. Gayet mantıklı geldi değil mi, bir noktaya kadar öyle zaten. Lâkin her şey bu kadar güzel ilerleyemez, ilerlese biz beş yüz bölüm ne okuyacağız değil mi?? Hyung Suk ikinci bedeniyle okula başlamıştır ve gelişiyle beraber okulun popüler çocuğu olup çıkmıştır. Hâliyle bir sürü arkadaşı olmuştur, işlerin çığırından çıktığı nokta ise ikinci vücuduyla arkadaş olduğu kişilerin birinci vücuduyla da arkadaş olmaya başlamasıdır. Artık çok daha temkinli olmalıdır aksi takdirde her şey berbat olacaktır. Konusu genel itibari ile böyle. Şimdi bu manga hakkında genel çevreden şey duyumu geliyor 'erkeklerin sürekli kavga ettiği bir seri.' Doğru söylüyorlar, gerçekten de sürekli bir olay içerisindeler; tekmelerin, yumrukların havadan indiği tek bir sahne bile yok. Bu kadar kavga beni sıkar diye düşürken bir noktadan sonra okurken zevk almaya başladım (??) Çizimler de bir süre sonra raya oturduğundan okumamak için hiçbir sebep yok bence. Son olarak birkaç alıntı yazayım, söz bırakıyorum sizi. 🙇‍♂️"Eğer bu adaletsiz dünyada yaşamak istiyorsam, savaşmak mı zorundayım? Her şeyimle mi?" 🙇‍♂️"Ne kadar çok kaçarsan kaçayım sonum nerede bitti biliyor musun? Tam bu yerde. Herkes hayatında bir kere kaçar, bu suç değil herkesin kaçması için bir sebebi var. Ancak bir gün geri gitmek zorundasın, bense çok fazla kaçtım artık nereye gitmem gerektiğini bile bilmiyorum"

aleran 1 year ago

Labirent Savaşı

Rick Riordan

4 Gönderi

8.75/10 Uzun zamandır okumak istediğim ancak kitabın elimde olmaması dolayısıyla okuyamadığım serinin dördüncü kitabı: Labirent Savaşı. Yavaş yavaş serinin sonuna geldiğimi bilmek içimde değişik bir his peyda ediyor, bu evrene o kadar alışıp karakterleri o kadar benimsedim ki herhalde bu…devamı8.75/10 Uzun zamandır okumak istediğim ancak kitabın elimde olmaması dolayısıyla okuyamadığım serinin dördüncü kitabı: Labirent Savaşı. Yavaş yavaş serinin sonuna geldiğimi bilmek içimde değişik bir his peyda ediyor, bu evrene o kadar alışıp karakterleri o kadar benimsedim ki herhalde bu seri de mlb gibi pinterest keşfetimde gitmeyen bir yere sahip olacak.(Okuduğumdan beri envai çeşit edit, fanart zaten akışta;kalıcı bir hâle gelmiş olacak sadece. Şimdi gelelim kitabımızı yorumlamaya. Serinin diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitap da aşırı akıcı yazılmış, artık alıştım Riordan'ın kalemine. Yalnız şu noktada yapılan çevirilere değinmezsem olmaz, Timaş gerçekten de yapıyor bu sporu. Kitap başladığı sayfadan bittiği sayfaya kadar aralıksız bir aksiyon içerisinde, dur durak bilmeden sürekli bir maceranın içine atılıyoruz. Kitapta konuşulacak çok nokta var; elimi, yüzümü sıvazlayıp başlıyorum. Kitap Percy ile Annabeth'in sinemaya gitmek, annesinin deyimiyle 'randevuya çıkmasıyla' başlıyor lâkin diğer kitaplarda da olduğu gibi bu başarısız bir girişim oluyor. Bir noktadan sonra artık yalnız bi Percabeth sahnesi gördüğümde, hayır bunlar yalnız kalmayacak diyebiliyorum. Kıvırcık, Tyson ne bileyim 'Clarissa' bile fırlayıp bu sahneyi bozacak arkadaş, böyle yazılmış çünkü. Benim içimde ukde kalan iki nokta var: sinemaya gitmemeleri ve Annabeth'in Percy'in doğumgününü kutlamaması. Yalan yok kapı çaldığında bir an o geldi sanmıştım ama yanılmışım maalesef. Gerçi o kapıdan Poseidon'un çıkması da ayrı şaşkınlık yarattı bende. Seride beğendiğim yalnız üç tanrı var, Poseidon da o sırada başı çekiyor. Baban da mı deniz tanrısıydı be(gerçek) Bu kitapta Rachel'in bu kadar aktif bir karakter hâline bürünmesini çok sevdim. Kanım baya kaynamış Rachel'a karşı. En çok da Annabeth kıskançlık krizi geçirirken onun olgunluğuyla kalıp, sevgili Annabeth'i çıldırtması kısmını sevdim. Zeki kızımız bu davranışlara hemen bir neden bulabiliyor, Percy'nin aksine. Percy'nin Kronos ile yüzleşmesini okurken o kadar heyecanlandım ki nefessiz okudum. Percy kaçtı, en iyisini de yaptı çünkü o an yenebilme gibi bir ihtimali yoktu. (Karşısında tanrıların tanrısı var bir zahmet öyle olsun) Yalnız kitabın sonunda bir tanrı gelip Percy'e artık yüzleşmelerden kaçmayacağı tarzında bir şey söylüyordu. O an net bir şekilde dedim ki biz ortalığı yakıp yıkacağız. Kıvırcığın sonunda Tanrı Pan'i bulabilmesi, Pan'in yok olması falan hızlı gerçekleşen olaylardandı. Kıvırcığın 'seçilmiş' biri olmasını okumak ve kitabını sonundaki çığlığıyla her yeri alabora etmesi manyak çılgındı. Son olarak da Luke... Her gönderide yaptığım gibi seride yine güncel bir beğeni sırası oluşturacağım. Birinci kitap başta yerini korurken bu kitap(dördüncü) ikinciliğe yerleşiyor daha sonra da iki ve üçüncü kitap geliyor. Birinci kitabın yerini ne olursa olsun korumayı planlıyorum çünkü her şeyin başladığı, karakterlerle tanışmamız ilh. o kitaptaydı. Şey diyorum keşke bu kitabı bir 10 gün önce okusaydım da kendi doğumgünümü Percy'ninki ile birlikte kutlasaydım. Pişmanlıklarımdan biri bu ama zaten doğum günü hediyesi olarak bana serinin devamı alındı. (Asla birilerinden gidip rica etmedim, kafandan siler misin lütfen o düşünceyi) Her neyse bu maceraya ortak olmak çok güzel bir duygu, yer yer gözüm doldu, bazen gülmekten gözümde yaş geldi-( hayır bu konuşmayı diğer kitapta yapacaktım, şimdi sırası değil) Değinmediğim bir kaç önemli nokta daha var (Nico, Dadalius ilh.) Onları da artık başka bir zamanda, belki de bu seriyi tekrar okuduğum zaman paylaşırım kim bilir. Her neyse başınızı şişirdiğime göre alıntıları yazıp kaçıyorum. 🔱"Ama sakın unutayım deme evlat, bazen bir iyilik de keskin bir kılıç kadar etkili olabilir. Bir ölümlüyken, ne büyük bir savaşçıydım, ne iyi bir sporcu, ne de şair. Şarap yapmaktan başka bir şey bilmezdim. Köyümdeki insanlar benimle dalga geçerlerdi. Asla beş para etmeyeceğimi söyler dururlardı. Şimdi baksana bana. Bazen önemsiz gibi görünen şeyler, günün birinde olağanüstü şeylere dönüşebiliyor." 🔱"Sonsuz Labirent'in zifiri karanlığına dalacak. Ölü, hain ve kayıp peyda olacak. Hayalet kralın eliyle batacak yahut çıkacak. Athena çocuğu son direnişte... Kahraman son nefesini verecek Ve aşkı ölüden bile beter hâline gelecek."

aleran 1 year ago

Zincire Vurulmuş Prometheus

Aiskhylos

16 Gönderi

8,5/10 Kitabı ne kadar beğenmişsem en az o kadar önsözünü de beğendiğim harikulade bir tragedya: Zincire Vurulmuş Prometheus. Yunan Mitolojisi'nde en ilgi çekici karakter benim için net bir şekilde Prometheus'tur. Bu da dolaylı yoldan kitabı okurken ayrı bir zevk almamı…devamı8,5/10 Kitabı ne kadar beğenmişsem en az o kadar önsözünü de beğendiğim harikulade bir tragedya: Zincire Vurulmuş Prometheus. Yunan Mitolojisi'nde en ilgi çekici karakter benim için net bir şekilde Prometheus'tur. Bu da dolaylı yoldan kitabı okurken ayrı bir zevk almamı sağladı V.yüzyıl Atina'sında zorbalık olduğu gibi kölelik de aktif olarak var olan bir sorundu. Prometheus da tıpkı bir 'köle' gibi zincirlere vurulmuştur ancak burada dikkat çeken şey zincirlere vurulmuş olması değil yüce bir tanrı iken köle durumuna düşürülüp, kötü koşullar altında yaşamaya devam etmek 'zorunda' kalmasıdır. Eskiden bir kâhin olup geleceği görebilen Prometheus artık yüzyıllarını bir kayaya bağlı şekilde geçirecektir. Ayrıca içinde hiçbir pişmanlık kırıntısı da bulunmamaktadır. Bu durumda da insan 'Gerçekten köle olan kişi Prometheus mu?' diye düşünmeden edemiyor. Zira o diğer tanrılar gibi (Hermes, Hephaistos ilh.) Zeus'a yaltaklanmak için her dediğini yapmamıştır.(Bu durumda diğer tanrıların köle olduğunu söylemek yanlış olmaz.)Aksine Zeus'un bir gün tahtından düşeceğini bildiğinden, sürekli onu bir şüphe altında tutup sonunda da insanlara ateşi vermesi ile olağan dünya düzenini değiştirmiştir. Günümüz kitaplarında da oldukça sık bir şekilde ismini geçiren Prometheus'u kurtaracak kişinin kim olduğunu merak ediyorum. Kitapta dıdısının dıdısı net bir şekilde kimin onu azad edeceğini söylüyor ancak keşke diğer kitaplar yitirilmeseydi de okuma şerefine nail olabilseydik. Kitabın sonunda birçok kişi tarafından bilinen olayları okumak da ayrı zevkliydi. Bilhassa 'Thegonia' olmak üzere. Okumanızı şiddetle öneririm, Yunan Mit'ine girebilmek için güzel kitaplardan biri. Ben de usul usul okumaya devam etmeyi düşünüyorum. Siz de listelerinize çekinmeden bu kitabı ekleyebilirsiniz. (Şu birkaç gündür oldukça yoğun bir şekilde çalışıyorum bu da ister istemez okuma alışkanlığıma ve burada paylaştığım gönderilere vs. yansıyor ve üzülerek söylüyorum ki yansımaya devam da edecek. Bu durumda daha az gönderi paylaşacağımı da tahmin edebilirsiniz. Ama bu şu değildir ki akışta olan gönderileri okuyup, beğenmeyeceğim tersine gene günümüzdeki gibi aktif olabilirim bu konuda. Her neyse okuduğunuz için teşekkür ederim, alıntıları yazıyorum aşağıya.) ♨️"Haydi ne kadar taşkın olabilirsen ol şimdi! Çal tanrıların hakkını, ver ölümlülere, Bakalım ne yardımı olacak sana ölümlülerin? Sana tanrılar yanlışlıkla Prometheus demişler, Düğümleri çözen demekse adın, Çöz bakalım şimdi bu çözülmez düğümleri!"

aleran 1 year ago

Yeraltından Notlar

Dostoyevski

19 Gönderi

8,5/10 Kendini haşereden bile küçük gören, haşere olmak isteyen bir adamın öyküsü. Pekâla bu kitabı daha önce iki kere okumayı denemiştim, ancak dili bana oldukça ağır ve kasvetli geldiğinden bitirememiştim. Şimdi ise oldukça kısa bir süre içinde bitirdim, umarım buna…devamı8,5/10 Kendini haşereden bile küçük gören, haşere olmak isteyen bir adamın öyküsü. Pekâla bu kitabı daha önce iki kere okumayı denemiştim, ancak dili bana oldukça ağır ve kasvetli geldiğinden bitirememiştim. Şimdi ise oldukça kısa bir süre içinde bitirdim, umarım buna bu hafta sadece Dostoyevski okumam sebep olmuştur. Kitap 2 bölümden oluşuyor, yeraltından notlar ve anılar. Yeraltından notlar kısmında ahlak, etik, değişim, düşünce gibi genelgeçer kuramlardan bahsediyor. Belki öncesinde kitabı yarım bırakmamın sebebi bunları kavrayacak düzeyde olmamış olmamdır, bilemiyorum. Yalnız şunu söylemeliyim ki öncekinin aksine burayı büyük bir istekle okudum. Ayrıca bu kısım yazar gibi benim de kendimle tartıştığım, düşüncelere daldığım bir bölüm oldu. Uzun bir süre sonra kendimi sorgulamak, neyi düşündüğümü anlamaya çalışmak o kadar iyi geldi ki. Ancak sonuç olarak net bir kanıya varamadım bu yüzden biraz daha düşünmek istiyorum İkinci bölümde ise karakterimizin anıları anlatılıyor. Karakterimiz demekten hoşlanmasam da Dostoyevski isim belirtmemiş, bana da başka bir şey demek düşmüyor hâliyle. Ana karakterimizin içinde olduğu buhran ve bunun çevresine yansımasını okumak o kadar etkileyiciydi ki. Bu sırada üstün düzeyde empati yaparak kendimi karakter yerine koydum ve o aşağılanmışlığı, o ezikliği derinlerimde hissettim. Bu bölüm çok daha uzun sürebilirdi, ki sürmüş de ama biz bunları okuyamıyoruz zannımca. Kitabın son cümlesinden bu sonuca vardım. Kendini haşereden bile aciz gördüğünden bahsetmiştim ancak bu hissiyat her zaman için geçerli değildi. Karakterimiz bazı anlarda 'ben okumuş,kültürlü ve aydın biriyim.' diye düşünerek kendini çevresindeki insanlardan üstün görüp kendini kanıtlama çabası içine girmekteydi. Bu ikililikleri karakterimiz kitap boyunca yaşıyor, bence bu kitabın sevilmesindeki ana etmenlerden biri de bu çünkü bir noktadan sonra insan kendini görmeye başlıyor kitapta dolayısıyla ister istemez sempati oluşuyor. Bende de oluştu hiç yalan söyleyemeyeceğim. Karakterin kendinin ne olduğunu bilmesi de benim çok hoşuma giden yönlerden biri oldu. Yaptıklarını savunmuyor aksine kötü olduklarını bilerek kendini yerden yere vuruyordu. Başkası olsa buna onlarca bahane bulup bu davranışları 'istemeden' yaptığına inandırabilirdi ama yapmadı. Son olarak kitapta geçen bir soru aklıma takıldı, size de sormak isterim. Sizce kolay kazanılmış bir mutluluk mu? Yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi? 🎚️"Ben hasta bir adamım, kötü bir adamım. Suratsız bir adamım ben." 🎚️"Zaten, ben kimsenin yüzüne doğrudan doğruya bakamazdım. Bakışlarımı hep kaçırır; bir suçluluk duygusu taşır, sanki bir suçum varmış gibi davranırdım." 🎚️"Her kişinin anılarında sadece dostlarına söyleyebileceği, herkese açamayacağı yanlar vardır. Hatta dostlarına bile söylenemeyecek olan, insanın yalnızca kendisine söyleyebileceği sırları da olur. Bunların dışında, insanın kendine bile açamayacağı sırlar da vardır." 🎚️"Ben sert, asık suratlı bir bana tanırdım, Liza. Çok sertti ama kızının önünde diz çöker, ellerini ayaklarını öper, seyretmeye doyamazdı. Bir dediğini iki etmezdi kızının(...)Babalar kızlarına annelerden daha çok düşkündürler. Bunun için de bir kız, baba evinde çok mutlu yaşar."