(@) - Raf

Spoiler içeriyor • Bitti. ( ağlamicam,ağlamicam. ) • Hayatımda izlediğim en iyi diziydi. Üstü gelene kadar favori türk yapımı dizimsin artık. Bi' kere oyuncu kadrosu ve oyunculuklar mükemmel. Herkes birbirine o kadar uyuyor ki yani, diyecek laf yok. Uzun bir yazı olacak,…devamı• Bitti. ( ağlamicam,ağlamicam. ) • Hayatımda izlediğim en iyi diziydi. Üstü gelene kadar favori türk yapımı dizimsin artık. Bi' kere oyuncu kadrosu ve oyunculuklar mükemmel. Herkes birbirine o kadar uyuyor ki yani, diyecek laf yok. Uzun bir yazı olacak, dizinin ne kadar mükemmel olduğundan bahsedip durmyacağım tabii ki. Konusu ve karakterleri hakkında düşüncelerimi belirtmek istiyorum. • Hasibe karakterinden başlamak istiyorum. Üzümlü kekim Hasibe her ne kadar sinirli, laf anlamaz, kafadan çatlak biri olsa da annesinin saçma sapan tavırları ve sevememesi yüzünden bu hâle geldi. Eminim doğru kişilere denk gelseydi çok sevgi dolu, neşeli bir anne olurdu. Hasibe'nin tek hatası zinciri kıramamış olması. Eğer o zinciri kırabilseydi, kendini iyileştirebilseydi belki de bunlar olmazdı. • Bununda bir aması var. Hasibe'nin yaşadığı şartlarda zinciri kırmaya elverişli değildi ki çevresinden sürekli kötü yorumlar alıyodu. Bu yüzden güzel olmadığına bile inanmıştı. Hasibe annesinden sonra Hikmet'e bel bağladı ama Hikmet yanlış kişiydi. İlk karısı ve çocuğunun ölümünü bir türlü aşamadığı için Hasibeyi de sevemedi. Çünkü onları sevmek ona Perihanı ve oğlu Ömer'i hatırlatıyordu. Onları hatırlamak istemeyip yarasını küçük bir yara bandıyla kapatmayı tercih etti ve hem kendine hem de hasibeye büyük bir bencillik yapmış oldu. Sevmediğini göstermemesine rağmen dört çocuk yapması da cabası. Hikmetinde bir noktada hakkı var o da şu; anne ve babası eşiyle çocuğunu kaybettiğinde ona acısını yaşama ve onu kabul etme fırsatı vermediler, hemen evlendirdiler. Aslında Hasibe'de Hikmet'te kurban, çocuklar da kubanların kahramanı. Kendi hayatlarını kendileri yönetemedikleri için başkalarının seçimleriyle yaşadılar ve ne yaşadılarsa aynısını yapıp başkalarının hayatını yönlendirdiler. • Değinmek istediğim en değerli mesele İnci. Kendisinin Han'ın Ceylan'ı unutamamış olması uğruna kullanılmış bir yara bandı olup olmadığından hâlâ emin değilim. Evet, o Han'ı seviyodu ama Han onu mu seviyodu yoksa onu sevmeyi mi seviyodu? Birini sevmekle, birini sevmeyi sevmek farkşı şeylerdir. İlkinde karşınızdakini ne yaparsa yapsın affeder, her hâliyle kabul edersiniz ama ikincisinde o kişiyi sevebileceğiniz birisi olması, değişmesi için zorlarsınız. Onu değilde sadece onun size verdiği sevgiyi ve ilgiyi seversiniz. Han İnci öldükten sonra beş ay akıl hastenisinde kaldı. Bildiğiniz delirdi, her gün İnci'nin kolyesine baktı. Onunla yaşadığı anıları düşündü, zihnin de tekrar tekrar yaşadı. Bu da onu aslında sevdiğini düşünmeme itti beni. Ama akıl hastanesinden sonra Ceylan geri döndüğünde - belki de verilen ilaçlardan - İnciyi unuttu. Tekrar Ceylan'ı kontrol etmekten aldığı keyfe daldı. Zaten ondan sonrasında İnciyi hatırlayan kişiler de Esra, Ege ve Memduh'dan ibaret oldu. • Han hiç değişmedi. Ceylanda da İncide de. İkisine de aynı davrandı, oldukları gibi kabul etmedi ki kendisi narsistti. Küçükken kimse onu sevmediği ve sevmeyi öğretmediği için o sadece korumayı bildi ve bunu sevgi sandı. Paylaşamamayı, bütün kötülükleri karşısında ki kişi için iyilik yaptığını söyleyerek yaptı. O kendine zarar vermeyi bile durduramadı. Hayatı boyunca hep birilerini kontrol etmeye çalıştı. Bunu ilk başta sadece ablalarına yapıyordu, çünkü mecburdu. İnciyle evlendiğinde bunu yapmaktan çok yorulduğunu ve artık yapmak istemediğini söylüyordu ama o ilk başta Ceylan da zaten bundan keyif almaya başlamıştı. Onun bunu ablalarına yapmak istememesinin sebebi ise onları gerçekten sevdiği içindi. • Safiye'nin nasıl olduğunu biliyoruz zaten. Kendisi kurban yapılmaya çalışılan bir kahramandı. Annesi onu kendisi gibi olmaya zorladı, belki de güzelliğini kıskandı. Naci'nin onu sevmesini kıskandı. • Naci hakkında bir yorum okumuştum. Yazan kişi tamamen Naciyi suçluyordu. Safiye'den olmadığı belli olan bir nota hemen kızı terk edip en yakın arkadaşıyla evlenmesi, çocuk yapması ve her gün Safiye'ye mektup yazmakla yetinmesinin haksızlık olduğunu yazıyordu ki bence de haklı. Safiye, Naci geldi diye delirdi bi' keresinde. Safiye ve Naci'ninki aşk onu anladıkta bu ilişki de en çok acıyı çeken Safiye oldu. • Ve Gülben. Bu hikaye de kendimi en çok benzettiğim ve yakın hissettiğim kişi Gülben oldu. Eğer o hayatı yaşayacak olsaydınız kim olurdunuz deselerdi Gülben derdim. Ortanca çocuk kendisi zaten, ben de öyleyim. Gülben evde görülmeyen çocuktu. Neriman da öyleydi ama Gülben annesi ve babası tarafından görülmüyordu. Kimse onunla ilgilenmiyor, yapması gereken tek şey ayaj altında dolaşmamaktı. Gülben altına kaçırdığında annesi onu kâle aldığı için buna pişman hissetmediğini söylüyordu. Stres ve endişe anlarında oluyordu ama belki de Gülben için sadeca annesi onu görsün, muhattabına alsın diye bi' sebebti. • Dizinin son bölümünde bir yıl atlattılar ve hepsinin en yeni halini, Hikmetin ölmeden önce hayalinde ki hallerinde bıraktılar. Daha fazla uzatılabilirdi diye düşünüyorum. Safiye ve Gülben'in iyileşme sürecini gördük ama ne bileyim keşke biraz daha uzun olsaydı diyorum. Bunu derken de daha nasıl ilerletebilirlerdi ki diye de düşünüyorum. Her şey tam olması gerektiği gibi oldu sanırım. • Çok fazla alıntı vardı ama ben not almadım. Üç damla göz yaşıyla bitirdim diziyi. En güzel sahne Gülben'in düğünüydü. O kadar güzeldi ki. Bir daha böyle bi' dizi gelmez, dizinin yaşanmış bir hikaye olması da güzelliğine güzellik katıyor. Eh, n'apalım başka diziye kapılma vakti. :)

asparavista 1 year ago

Gülümse

Parker Finn

112 Gönderi

Spoiler içeriyor • Yalnız değildim, korkmadım. ( lieee) • Filmin gergin müziklerinin bir anda kesilmesi, ekrana bir anda atlaması, çığlıklar çok iyiydi. 10 -12 kişiyle birlikte izlediğim için pek korkasım gelmedi. Ortam yumuşaktı zaten. • Rose'un yaşamasını isterdim yaa. Ölmeseydi keşke, çok…devamı

asparavista 1 year ago

Karayip Korsanları: Dünyanın Sonu

Gore Verbinski

41 Gönderi

Spoiler içeriyor • Will öldü sandım ya. • Muhteşem bi' filmdi yaa. En beğendiğim bu oldu şu ana kadar. Savaş sahneleri çok eğlenceliydi. Will ve Elizabeth ne zaman barışacak diyordum ki savaşın ortasında evlendiler. • Dayv Jones'un da âşık olduğu kadının Tia…devamı

asparavista 1 year ago

Karayip Korsanları: Ölü Adamın Sandığı

Gore Verbinski

42 Gönderi

Spoiler içeriyor • Lan ne diyim ben! • İlk başta çok gerildim, denizleri severim ama mümkünse üstünde kargalar, içinde tabutlar olmasın. O kalamar beyinlilerin içi dışı içimi bunalttı. Elizabeth'te az değilmiş, akıllı girl. Arada Jack Sparrowla da flörtleşiyo, öpüşüyo fln ama zeki…devamı

asparavista 1 year ago

Karayip Korsanları - Siyah İnci'nin Laneti

Gore Verbinski

112 Gönderi

Spoiler içeriyor • Bu akıllı sınav haftasında film izliyor. • Jack Sparrow'un mimikler harikaydı yaa. Will'le Elizabeth'te çok yakışıyor. Ama şu Barbossa ya üzüldüm. Elma yeseydi bari ölmeden önce, yazık. • Korsanlıkta iyi meslek. MEB'den yüz bulamazsak yelkenler fora! Adamlar ne zengin…devamı

asparavista 1 year ago

Büyük Yıkım

Brad Peyton

34 Gönderi

Spoiler içeriyor • Bilim kötü insanlar tarafından kullanıldığında deliliktir. Şıllık Claire hayvanları devasalaştırıp ne yapacaktı hiç merak etmiyorum. • Davis ve Kate'te şeytan tüyü var, onca yıkımın arasında ölmediler. Davis'in coolluğu ve Kate'in çok bilmişliği bana wattpad çiftlerini hatırlattı. • Gece gece…devamı

asparavista 1 year ago

Bilmemek

Leyla Yılmaz

9 Gönderi

Spoiler içeriyor • Ne desem bilmiyorum! • Filmi az önce bitirdim ve henüz düşüncelerimi toparlayabilmiş değilim. Filmin tek cümleyle nasıl anlatsam karar veremedim. Somut olarak anlatsam soyut anlamı anlaşılmayacak. Sadece düşüncelerimi belirtsem daha iyi. • Her şey çok belirsiz, çok bilinmez. Selma,…devamı

asparavista 1 year ago

İçimizdeki Şeytan

Sabahattin Ali

255 Gönderi

Spoiler içeriyor • İlk önce söylemek istediğim şey kitabı tam zamanında, bahsedilen meselelerle alakalı kendimle tartışmam içerisinde olduğum bir dönemde okumuş olduğum. İlk bölümde Ömer hayatın amacının, insanların ne için yaratıldığının arayışı içerisinde. Kendi içimde de bu gibi tartışmalar olduğundan ya da…devamı• İlk önce söylemek istediğim şey kitabı tam zamanında, bahsedilen meselelerle alakalı kendimle tartışmam içerisinde olduğum bir dönemde okumuş olduğum. İlk bölümde Ömer hayatın amacının, insanların ne için yaratıldığının arayışı içerisinde. Kendi içimde de bu gibi tartışmalar olduğundan ya da benim de Ömer kadar yüksek olmasa da irademi kontrol edemiyor olmam onu anlamama, anlamaktan çok yakın hissetmeme sebep oldu. Bu kısmı nasıl anlatsam pek emin değilim. Ömer’in 1.bölümde yer verdiği düşüncelerini destekliyorum. • Devamında olanlara tam olarak ruh eşi kavramıyla anlatılmasa da konu oraya getirilmeye çalışılmış. Ömer’in Macide’yi sadece gözlerine bakarak kendine bu kadar yakın hissetmesi ve onu anlayabileceğini düşünmesi beni şaşırtmaktan çok meraklandırdı. Böyle bir hissin nasıl olduğunu merak ettirdi. Tek bir kelime bile etmediğiniz bir insanın sizi anlayabileceğine yalnızca gözlerine bakarak anlamak ve karar vermek nasıl bir şey merak ettim. • 5.bölümde Macide'nin hayata bakış açısını anlatan bir paragraf hakkında da bir şeyler söylemek istiyorum. Şöyle diyor; “ Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yaradı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?” • Tesadüflerin insanın hayatına çok büyük etki ettiğine inanıyorum. Hiç önemsemesen bile bir şekilde ufak detaylarla kazanılıyor bir şeyler, yaşanıyor bu hayat. Tesadüflerin bi' de insanların kendilerini sakladıkları ya da kendilerini buldukları ufak yerler olarak da değerlendiriyorum. Taksi şoförünün açtığı rastgele bir şarkının sözleri, bir etkinlikte denk geldiğiniz biriyle sohbet etmek, otobüse bindiğinizde yanlış durakta inmek gibi ufak, bazen sinir bozucu olan tesadüfler insanların bir şeylerden kaçmasına sebep olur gibi geliyor. Paragrafta bahsedilen göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler de tesadüflerin sonucudur. • Ve kitabın 6.bölümü 60-61. sayfalarında Ömer'in yaşadığı bi' dejavu durumundan bahsediliyor. Bende yaşadığım hayatta çok ama fazlasıyla çok dejavu hissinin yaşayan birisi olduğumdan eleştirine bunu da eklemek istedim. Bununla alakalı farklı bir düşüncem var ama ne kadar mantıklı orası tartışılır. Benim yaşadığım dejavular genellikle rüyalarımda gördüğüm şeylerle oluyor. Üstümde ki bir ceketle evden çıkışım gibi bir anı rüyamda gördüğüm ve bunu o ceketin rengine kadar yaşadığımda böyle hissediyorum. Rüyalarımızın yalnızca rüya değil de aynı nedenle yaşadığımız başka bir evren olarak görüyorum. Yaşadığım şeylerin çocuğu çok önceden rüyamda görmem bana bu yaşadıklarımın da başka bir evren için bir rüya olabileceğini düşün dürttü. Bilmiyorum bu konu da emin değilim. • Bahsetmem gereken asıl şey Ömer’in içinde bulunan bir şeytan olarak betimlediği iradesi. Bunu kendine itiraf ettiği yere kadar iradesini kontrol edemediğini birkaç şeyde görüyoruz. Mesela fakülteyi bitiremem eşinin sebebinin parasızlık olduğunu söylese de asıl sebebin içinde bir yerde onu dürtükleyen ve itimatsızlık yapmasına sebep olan bir hissin olması. Bu da gene iradesini kontrol edememesiyle alakalı çünkü fakülteyi bitirmek, okumaktan ziyade hocaların ve o dönemin üstatlarının sözlerini kabul etmemek daha kolay. Bunlara itimat etmek için iradesini kontrol edemiyor ve kolaya kaçıp onlarla aynı düşüncede olmadığını söylüyor. • Beni etkileyen bir yerden bahsetmek istiyorum. 12.bölüm 127. sayfa da Macide tarafından şöyle bir şey söyleniyor; “(...) Ben hayata bağlanmak için ona muhtacım, o idare edilmek için bana muhtaç.. (...) “ Yaşamak için birbirlerine ihtiyaç duymaları ve bundan tanıştıktan 1 hafta kadar sonra emin olmaları aşkın çok net olduğunu vurguluyor. Aşkın bu kadar emin konuşabilmesi ve tereddüt etmemesi hoşuma gitti açıkçası. Aynı paragrafta bir cümle daha geçiyor; “(...) Birbirimize rastlamadan evvel ki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş.. (...) “ • 1 hafta görüştüğün bir insanın geri kalan hayatının her anında, hissettiğin her histe aradığı kişi olduğunu anlayabilmek nasıl bir şey, nasıl bu kadar çabuk emin olunabiliyor merak ediyorum ama bu duyguyu anlamam o kadar da zor olmadı çünkü bir örneğini canlı olarak görmüştüm. İzlediğim bir dizi de ana karakterler tanıştıktan 5 gün sonra evleniyorlardı ve erkek kıza tam da buna benzer bir cümle kuruyordu. Büyüleyici bir ilişkiydi. • Macide ve Ömer’in ilişkisi devam ettikçe Ömer’in iradesini kontrol edemediğinden yaptığı hataların artmasıyla bahsi geçen şeytan daha da anlaşılıyor. Kitapta bahsedilen şeytanın irade olduğu çok bariz ortada. İradeni kontrol edersin ya da edemezsin. Kontrol edilmediğinde bir şeytan oluyorsa, şeytanın kontrol edilemeyen irade olduğunu söylemek daha doğru olur. • Güçsüz irade sonuçlarını düşünmeden hareket etmek ister. Ömer’in Macide’yle birlikte alışverişe çıktığında para durumunu düşünmeden Şam’dan, vazo gibi eften püften şeylere heves edip almak istemesi gibi. • İnsanın isteklerini iradesi yönetir. İrade güçlü olmadığında istekler artar ve anlamsızlaşır. Bu durumda insanların keyfi istekleri ve zevkleri de şeytan olarak sayılabilir. Amacı olan bir insanı amacından uzaklaştıran şeytan olarak algılanır. Peki ya amacı olmayan insanlar? Ömer gibi hayattan bir şeyler beklemeyen, zamanı ve zekâsını pul gibi dağıtan bir insan için keyfi istekler çok değerli bir hâl alır. Ömer için önemli keyfinin ne istediğiydi. Şeytan olarak anlattığı iradesini kontrol etmiyor ve tamamıyla ona uyyordu. Macide’yle karşılaştıktan sonra iradesini kontrol etmek istedi ama bu ikisini de sonuçsuz devam eden bir çabaya sürükledi. Merak ettiğim bir diğer şey Macide ve Ömer’in bu kadar kısa süre de birbirlerinden nasıl bu kadar emin olup birbirlerinde ne buldukları, gözlerine baktıklarında ne gördükleri.. Hissettikleri şey aşk mıydı yoksa yanılgı mı? Yaşadıkları şey Macide'nin Ömer’i iyileştireceğini sanmasından mı ibaretti? • Benim kitaptan anladığım şey insanın iradesini kontrol edemediğinde hayatında değer verdiği kişileri kaybetme olasılığının yükselmiş olması. Bunun dışında Macide ve Ömer’in arasında ki birbirlerine bağlanmak için verdikleri çaba da dikkat çekiciydi. Yaşadıkları ilişki kısacası; Macide'nin Ömer’in hastalıklı ruhunu iyileştirme gir evini üstlendiği bir ilişkinin birbirlerine kendilerini anlatamamaları ve Ömer’in iradesini bir şeytana benzetmesinin Macide’yi de kendisini de kontrol edemediği olayların içine sokutuğu için bahane olarak kullanıp hayatlarının anlamsızlaşmasına ve ilişkilerinin son bulmasına sebep olmasını anlatmaktadır. ALINTILAR: “Bir insanı kendisi kadar, kendi düşünceleri, dertleri, korkuları ve noksanları kadar ne meşgul edebilirdi? “ “Şimdi genç kızın insana hayret veren müzik istidadı kadar, onu alakadar eden bir boyu, bir çift eli ve içinde birçok şeyler saklı olan gözleri vardı. “ “Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi? “ “Güzelle yapmacık, lüzumlu ile özenti birbirine sürtünerek yaşamaktaydı. “ “Bir kompartımanda oturan ve birbirinin dilini bilmeyen iki insan gibi yavaş yavaş ve çekingen tebessümlerle anlaşmaya çalışıyorlardı. “ “Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş.. “ “Ben sana rehber değil, ancak yoldaş olabilirdim, fakat yolu ikimiz de bilmiyorduk ve birbirimize yük olmaktan, birbirimizi şaşırtmaktan başka bir şey elimizden gelmiyordu. “ “Unutmayın ki dünyada en korkunç şey, ümidini kaybetmektir.” “İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir. “ “Kim bilir... Belki uzak bir günde, büsbütün başka insanlar olarak tekrar karşılaşırız ve belki gülüşerek birbirimize ellerimizi uzatırız.. “

asparavista 1 year ago

Mutlu Prens

Oscar Wilde

44 Gönderi

Spoiler içeriyor • Bir günde bitirebileceğiniz çerezlik kitaplardan, okurken keyif aldım, hoş vakitti. • Kısa kısa hikayelerden oluşan 50 sayfalık bir kitap. Her hikaye farklı olsa da hepsinin bir ortak yönü var; bütün hikâyelerde kötüler kazanıyor, iyiler yaptıkları iyiliklerle ölüyorlar. En çok…devamı• Bir günde bitirebileceğiniz çerezlik kitaplardan, okurken keyif aldım, hoş vakitti. • Kısa kısa hikayelerden oluşan 50 sayfalık bir kitap. Her hikaye farklı olsa da hepsinin bir ortak yönü var; bütün hikâyelerde kötüler kazanıyor, iyiler yaptıkları iyiliklerle ölüyorlar. En çok hoşuma giden ve beni çok düşündüren Bülbül ve Gül'dü. • Altı çizili notlar; - (...),eğer zevk için yaşamak mutluluksa. - " Garip şey, " dedi, " içim sımsıcak, oysa hava ne kadar soğuk. " - (...)yaşayanlar her zaman altının kendilerine mutluluk getireceğine inanırlar. " - " Nihayet Mısır'a gidecek olmana seviniyorum, küçük Kırlangıç. " dedi Prens, "burada çok uzun kaldın; ama beni dudaklarımdan öp melisin, çünkü seni seviyorum. " " Gittiğim yer Mısır değil, " dedi Kırlangıç. " Ölüm'ün evine gidiyorum. Ölüm, Uyku'nun kardeşidir öyle değil mi? " Sonra Mutlu Prens'i dudaklarından öptü ve ayaklarının dibine düşüp öldü. - " Bana şehirdeki en değerli iki şeyi getir, " dedi Tanrı, Meleklerinden birine; Melek de ona kurşun kalbi ve ölü kuşu getirdi. " Doğru olanı seçtin, " dedi Tanrı, " çünkü Cennet bahçemde bu küçük kuş sonsuza kadar şakıyacak, altın şehrimde de Mutlu Prens beni övecek. " - " Nereyi seversen orası senin dünyandır, " - " Çok güzel çiçeklerim var, " diyordu, " ama en güzel çiçekler çocuklar. " - " İşte sonunda gerçek bir âşık, " dedi Bülbül. " Geceler boyu şarkılarımda onu söyledim, onu hiç tanımadan: Geceler boyu onun hikâyesini yıldızlara anlattım, şimdi karşımda. Saçları sümbüller kadar siyah, dudakları arzuladığı gül kadar kırmızı; ama tutku, yüzünü fildişi gibi soldurmuş, keder alnına mührünü basmış. " - " İşte gerçekten de gerçek bir âşık, " dedi Bülbül. " Benim şarkıda söylediğim şeyim gerçekten acısını çekiyor; benim için neşe olan şey onun için ıstırap. Hakikaten de aşk harikulade bir şey. Zümrütlerden daha değerli, güzel opallerden daha bulunmaz; inciler, kırmızı taşlar satın alamaz onu, pazarda da satılmaz. Tacirlerden alınmaz, değerli altınla ölçülmez. " • Bülbül'e üzüldüm.

asparavista 1 year ago

Küçük Kara Balık

Samed Behrengi

49 Gönderi

Spoiler içeriyor • Küçük kara balık öğrenmeye, düşünmeye ve keşfetmeye meraklı olsa da çok ukala ve egolu olmuş. Muhallebi çocuğu kadar kötü bi' hakaret var mı? En ufak bir korku duyan, ağlayan ya da pes eden kişiye hemen hakaret ediyor. Ben pek…devamı