Beni duymadın mı, her zaman her yerde olan Tanrım? Beni duymadın mı, her şeyi duyan Tanrım, yoksa cahil bir kulun olan ben mi açıklamalıyım sana? O vakit dinle, inatçı Tanrım. Yakup, kız kardeşimin rahmine tohumlarını ektiğinde ben de kıskanmıştım; tıpkı…devamıBeni duymadın mı, her zaman her yerde olan Tanrım? Beni duymadın mı, her şeyi duyan Tanrım, yoksa cahil bir kulun olan ben mi açıklamalıyım sana? O vakit dinle, inatçı Tanrım. Yakup, kız kardeşimin rahmine tohumlarını ektiğinde ben de kıskanmıştım; tıpkı şimdi benim çocuklarım senin yerine başka tanrılara tütsü yaktığında senin kıskandığın gibi. Fakat güçsüz bir kadın olan ben bile öfkemin üstesinden gelmiştim. Senin için, merhametli olduğunu sandığım senin için merhamet etmiştim Lea’ya ve Yakup da bana merhamet etmişti. Şunu gör artık Tanrım: Biz insanlar, hepimiz yoksul ve fani, kıskançlığın kötülüğünü yendik. Fakat sen, her şeyi yaratan ve her şeye son veren, her şeye kadir olan, her şeyin başı ve sonu olan, sınırsız güce sahip olan, bizlerin sadece birer damlası olduğumuz okyanus olan sen… Sen merhamet etmek istemiyor musun?
Biliyorum, benim çocuklarımın halkı çok inatçıdır ve senin kutsal boyunduruğuna isyan ediyorlar. Fakat sen Tanrı’ysan, her şeyin efendisiyen, o zaman hoşgörünün onların kibrinden, merhametinin onların hatalarından daha büyük olması gerekmez mi? Bir insan, meleklerinin önünde seni utandırmamalı ve melekler şöyle dememeli: Bir zamanlar yeryüzünde bir kadın vardı; zayıf, ölümlü bir kadın, adı Rahel’di. Bu kadın öfkesini yendi. Fakat o, Tanrı, herkesin ve tüm kâinatın efendisi ise öfkesinin hizmetkârı oldu. Hayır Tanrım, bu olmamalı. Eğer merhametin sonsuz değilse, sen de sonsuz olamazsın. O zaman sen de Tanrı değilsin.
O zaman sen, gözyaşlarımdan yarattığım Tanrı değilsin; kız kardeşimin korku dolu çığlıklarında sesini duyduğum Tanrı değilsin. O zaman sen yabancı bir Tanrı’sın, öfkeli bir Tanrı’sın, cezalandıran bir Tanrı’sın, bir intikam Tanrı’sısın; ve ben, Rahel, sadece sevenleri seven ve sadece merhamet edene hizmet eden ben, ben, Rahel… O zaman seni meleklerinin önünde reddediyorum!
Dünya olması gerektiği gibi değil. İnsanlık zamanın ötesinde; ebedi bir dünya özlemi içinde çünkü bizi köleleştiren şey zaman. Zaman bir hakaret, ölüm bir hakaret.