(@) - Raf

Belki çok sert olacak ama The Thursday Murder Club bana direkt olarak Knives Out ve Glass Onion filmlerinin yandan yemişi gibi geliyor. Yetmezmiş gibi Agatha Christie olmaya çalışması da ayrı komik. Aslında bir kitap uyarlaması olsa da film, kendi içinde…devamıBelki çok sert olacak ama The Thursday Murder Club bana direkt olarak Knives Out ve Glass Onion filmlerinin yandan yemişi gibi geliyor. Yetmezmiş gibi Agatha Christie olmaya çalışması da ayrı komik. Aslında bir kitap uyarlaması olsa da film, kendi içinde birçok şey olmaya çalışıyor ama tam olarak bir şeye dönüşemiyor. Bu filmin yönetmenini aslında herkes tanıyor ama adını bilmeyen çok. Harry Potter and the Philosopher’s Stone, Home Alone, Home Alone 2, Harry Potter and the Chamber of Secrets, Rent ve Pixels gibi bilinen yapımların yönetmeni Chris Columbus. Zamanla daha kötü yapımlarda çalışan, hatta 2020 yılında Netflix’in boş Noel filminin yönetmenliğini yapacak kadar düşen biri olsa da bu filmle yeniden bir yükseliş yaşayabilir. Maalesef gizem filmlerini sevsem de bu film ilgimi çekmedi. Kâğıt üzerinde huzurevinde yaşayan bir grubun cinayet çözmeye çalışması iyi görünüyor ama işleyişte öyle olmuyor. Sürüyle mantık hatası, komedi olmasına rağmen birkaç sahne hariç mizahının bana geçmemesi ve farklı olmaya çalışsa da türevlerinin yaptığı iyi şeyleri yapamaması derken The Thursday Murder Club’ı sevemedim. Sevemedim ama hakkını da verelim; oyunculuklar iyiydi. Zaten böyle bir kadroda oyunculukların kötü olması beklenilmezdi. Yönetmenlik de fena değildi ama sanırım bu kadar, kalan her şey çok ortalama. Burada saçma bir şekilde “gizemi iyi vermiş” demeyeceğim çünkü sürekli farklı karakterlere şüpheyi çekerek herkes gizem yaratır. Zaten bunu yapamasa filmin türü bu olamazdı, o yüzden saçmalamaya gerek yok. Demem o ki oyunculuk iyi, yönetmenlik fena değil ve sıradan senaryosuna rağmen oyuncuların da etkisiyle The Thursday Murder Club akıcı bir filmdi. Devam filmi de kesinlikle gelecektir; sonuçta 4 kitaptan oluşan bir serinin ilk kitabını bu filmde gördük. Önyargıyla da olsa sıradaki filmlerin gittikçe kötü olmaya başlayacağını ya da en iyi ihtimalle bu seviyede kalacağını düşünüyorum. 5,50/10

burakt0 1 year ago

Güller

Jay Roach

19 Gönderi

Konusu ve türü hiç ilgimi çekmese de, başroller için bile izlenmesi gereken bir filmdi The Roses. Bu film beni çok şaşırttı; hatta yılın en şaşırtan filmi olabilir. Tatlı ve samimi ana karakterlerimiz var ve onlarla iyi bir şekilde bağ kurabiliyorsunuz.…devamı

burakt0 1 year ago

Suçüstü

Darren Aronofsky

6 Gönderi

Darren Aronofsky’ın yönetmenliğini üstlendiği Caught Stealing filmini izledim. Requiem for a Dream, Black Swan, The Wrestler, Pi ve daha yeni The Whale gibi iyi yapımlara imza atan Darren Aronofsky’den çok daha iyi bir film bekliyordum. Konusunu hiç okumadım, fragmanlarına zaten…devamı

burakt0 1 year ago

Archetype

Aaron Sims

1 Gönderi

Archetype, yaklaşık 7 dakika süren bir kısa film, izlerken bunun yatırımcıların dikkatini çekmesi için çekildiğini anlamak zor değil. Biraz düşününce de cidden dikkat çekici bir sinematografi ve CGI kullanımı vardı bu kısa filmde. Aaron Sims sürekli arka planda konsept tasarımlar…devamı

burakt0 1 year ago

Açlık Oyunları 2: Ateşi Yakalamak

Francis Lawrence

41 Gönderi

(Rewatch) İlk filmden daha iyi olduğu kesin. Hala sevmediğim, saçma veya mantıksız bulduğum sahneler olsa da seyir zevki açısından ilk filmin üzerinde. Katniss’in Gale ve Peeta arasında kalması yani bir seçim yapamaması artık baydı. Biriyle öpüşüp diğerini yanında uyuyorsun ama…devamı(Rewatch) İlk filmden daha iyi olduğu kesin. Hala sevmediğim, saçma veya mantıksız bulduğum sahneler olsa da seyir zevki açısından ilk filmin üzerinde. Katniss’in Gale ve Peeta arasında kalması yani bir seçim yapamaması artık baydı. Biriyle öpüşüp diğerini yanında uyuyorsun ama karar veremiyorsun. Tamam, kitapta da böyle, ama o kadar şeyi değiştirdiğiniz filmin içinde bari bu saçma aşk üçgenine de bir el atsaydınız. İlk filme nazaran bu filmden neredeyse hiçbir sahneyi hatırlamıyordum ve bu da izlemeyi oldukça zevkli hâle getirdi. Oyunculuklar ilk filme göre daha iyi, bütçenin neredeyse iki katına çıkması işe yaramış ve CGI biraz daha cilalanmış. İlk etapta, yine bir oyunun içine gireceklerini anlayınca kendi kendime “ilkinin aynısı olmasın” dedim ve öyle de olmadı. Biraz değiştirmişler ve The Hunger Games All Star olmuş. Kitapla da aralarında ilk filmde olduğu kadar fark yok; belki de bu yüzden serinin en iyi filmi olarak kabul ediliyordur. SPOILER Saçma gelen yerlerden de bahsedeyim: Daha başlangıçta Snow, Katniss’in yanına gelip onu tehdit ediyor ama Katniss bunu yanındakilere söylemiyor. Üstelik mıntıkalarda yapılacak konuşmayı da Peeta’ya bırakıyor ve bunun sonucunda ölümler yaşanıyor. Bunun haricinde, Katniss’in bir devrimin başlangıç sebebi olduğunu anlamış olması gerekiyordu. Hâlâ mükemmel bir film yok karşımızda; zaten bu filmden mükemmel olmasını bekleyen de yoktur diye düşünüyorum. İlk filmle temelleri atıp ikinci filmde konuya giren ve gayet başarılı olan bir film The Hunger Games: Catching Fire. Ama işte bu filmde asıl ilgi çeken şey, görsellik ve detaylar. Arenadaki her kıvrım, her yapı ve tuzak neredeyse elle tutulur bir dikkatle tasarlanmış. Karakterlerin mimikleri, panik anındaki küçük tepkiler ve bakışlar bile size “bu oyun ne kadar acımasız” dedirtiyor. Katniss’in liderlik ve strateji içgüdüleri daha belirgin hâle gelmiş; bu, karakter gelişimi açısından güzel bir detay. Bir de filmin temposu gerçekten iyi ayarlanmış. Arenadaki sahneler ve Capitol’deki sahneler arasında geçişler neredeyse nefes aldırmıyor, sürekli bir gerilim hâli var. Öyle ki zaman zaman filmin uzunluğunu unutup olayların içine dalıyorsunuz. Yani basit bir aksiyon veya gençlik filmi değil; belli bir yoğunluğu var ve bunu da çoğu sahnede hissettiriyor. Ama işte karakterler hâlâ kusurlu. Peeta’nın işlevsizliği, Katniss’in saçma aşk ikilemleri ve bazı yan karakterlerin hikâyeye katkısının minimal oluşu, filmi zaman zaman düşürüyor. Kısacası, The Hunger Games: Catching Fire, küçük mantık hatalarına ve karakter saçmalıklarına rağmen görselliği, temposu ve aksiyonuyla seriyi bir üst seviyeye taşıyan bir film. İlk filmle birlikte düşündüğünüzde, “bu seriyi neden seviyoruz” sorusuna da tatmin edici bir cevap veriyor. 7,69/10

burakt0 1 year ago

Yes, God, Yes

Karen Maine

2 Gönderi

Karen Maine, Yes, God, Yes filminden bir Wattpad hikâyesi çıkarmak istemiş ama konusu itibariyle olmamış gibi. İyi ki de olmamış. Tabii yönetmenimiz bu Wattpad filmini yapmakta kararlı olacak ki 2022 yılında Rosaline filmiyle Wattpad’e yakın bir iş ortaya koymuş. Filmin…devamı

burakt0 1 year ago

One Week

Edward F. Cline

2 Gönderi

One Week, Buster Keaton’ın tek başına prodüksiyon yapmaya başladığı ilk kısa film olarak sinema tarihindeki yerini hemen hissettiriyor. Her zamanki gibi fiziksel mizah ve yaratıcı görsellik burada da ön planda. Keaton, sessiz sinemanın sınırlarını zorlamaya devam ediyor; her sahnede yüzündeki…devamı

burakt0 1 year ago

Strange Way of Life

Pedro Almodóvar

6 Gönderi

Ne gerek vardı bu filme? Pedro Almodóvar, ne gerek vardı bu filme amk? Cidden bu kısa filmle alakalı söyleyecek bir şey bulamıyorum. Tamam, sinematografi güzel; estetik duruyor, hatta kusursuza yakın. Ben çoğu kişinin aksine yeşil ekran kullanımını da sevdim. Ama…devamı

burakt0 1 year ago

Az önce Kadıköy Boğası filmini ön gösterimde (gala) izledik. Cumali Ceber filminden daha kötüsünü başarmışlar, bu konuda tebrik ediyorum. 80 dakikalık film ancak bu kadar uzun hissettirebilirdi; daha filmin 10. dakikasında salondan çıkanlar oldu ve sonunda salonun yarısı belki daha…devamı

burakt0 1 year ago

Gel ve Gör

Elem Klimov

42 Gönderi

(Rewatch) Bu filmi izleyip hayran kalmamak imkânsız. İzlemek güç, üzerine düşünmek yıkıcı; içine girmekse neredeyse dayanılmaz. Come and See, her karesiyle seyirciyi içine çeken, her detayında farklı anlamlar saklayan bir başyapıt. Hiçbiri açıkça açıklanmıyor; anlam yoksa bile bir yerden yaratabiliyorsunuz.…devamı(Rewatch) Bu filmi izleyip hayran kalmamak imkânsız. İzlemek güç, üzerine düşünmek yıkıcı; içine girmekse neredeyse dayanılmaz. Come and See, her karesiyle seyirciyi içine çeken, her detayında farklı anlamlar saklayan bir başyapıt. Hiçbiri açıkça açıklanmıyor; anlam yoksa bile bir yerden yaratabiliyorsunuz. Spoiler vermeden örnek vermek gerekirse, Glasha’yı ilk gördüğümüzde üzerindeki yeşil elbise, ıslanınca koyulaşıp neredeyse siyah oluyor. Belki bu sadece rastlantı, belki öylesine çekilmiş bir detay; ama belki de yeşil umut, siyah ise kaybolan umudu temsil ediyordur. Filmin büyüsü de tam burada: her sahnede kendinize anlam çıkarabiliyorsunuz. Birçok kaynakta kötü kişi ve suçlu olarak sadece Hitler gösterilir; ama Elem Klimov cesur bir şekilde, sadece Hitlerin değil, savaştan zevk alan herkesin suçlu olduğunu göstermiş. Belki bazı sahnelerde oyunculuklar doğallıktan uzak ve biraz kasıntı gelebilir; ama bu, filmi kötü yapmıyor. Zaten çoğu sahnede oyunculuklar son derece doğal ve fazlasıyla gerçekçi; izleyiciye yaşanan dehşeti birebir hissettiriyor. İzlerken düşünmeden edemediğim bir konu da şuydu: Savaşın ne olduğunu bilmeyen, her olayda “oraya gidelim savaşalım, buraya da yardım edelim” diyen ergen veya cahil tayfa… Ha, bu filmi izleseler de anlarlar mı emin değilim; ama filmi izleyen hemen herkeste bir farkındalık oluşmuştur. Şiddeti, katliamı, ölen insanları, çocukları, tecavüze uğrayanları tam anlamıyla göstermese de, iliklerinize kadar hissettiren bir film bu. Tam da bu yüzden savaşı en iyi anlatan filmdir Come and See. İnsanları yakarak öldüren, eziyet eden ve tüm bunları yaparken zevk alan askerler, köşeye sıkışınca fener görmüş tavşan gibi oluyor. Aynı şeyler kendilerine yapılınca ise kendi insanını bile sırtından vuracak hâle geliyorlar. Filmin sonunda ise, tüm yıkımın ve acının ortasında hâlâ birilerinin kalbinin ve vicdanının olduğunu gösteriyor Elem Klimov. Filmi izledikten sonra, ilk izlediğimde yaptığım gibi gidip kötü yorum aradım. Nedenini bilmiyorum ama bu filmi sevmemek, kötü demek imkânsız gibi geliyor. Yorumlara baktığımda öyle berbat diyen bir yorumla karşılaşmadım; sevmeyenlerin kendince haklı sebepleri vardı. Çünkü film sadece savaş ve dram filmi olmaktan çok uzak; tamam, onlar da var ama gerilim, psikolojik korku, hatta belki gore gibi türlere de hizmet ediyor. Böyle olunca, bazı izleyiciler için izlemesi zor olabiliyor; ama izlemeyi bir deneyin. Son olarak: “Ben size kazmayın demedim mi?” 9,34/10