Fırtınada büyüyen rüzgarda sarsılmaz... (@chandra)

"Denk olamadığın insanla arkadaş olamazsın. Fazla yakınına alırsan kıskanır. Biraz mesafe koymaya çalışırsın, hırslanır. Hayat görüşün, ahlaki yapın, yaşam standartların, bakış açın yakın değilse arkadaşlık zordur. Dostluk da imkansızdır."

chandra 2 weeks ago

Crime 101

Bart Layton

9 Gönderi

Ya abi nasıl desem bilemiyorum, bakıyorsun gerçekten sağlam aktörler var , senaryo çok iyi fakat eksik olan bişeyler var ,yani ben şu filmde daha fazla aksiyon,gizem ve gerilim beklerdim... Çok az yorum yapılmış burada filme ve sanırım en olumsuz yorum…devamı

chandra 2 weeks ago

Şair belirtmiş şiirinde Her insanın yaşadığı en az iki hayatı vardır. Biri bildiğimiz vitrinlik Diğeri bilmediğimiz derinlik...

chandra 4 weeks ago

Big World

Lina Yang

17 Gönderi

Sen neymişsin be Jackson Yee ,ayakta alkışlıyorum oyunculuğundan dolayı,hem ağlattin hem hayran bıraktın kendine bu nasil bir oyunculuk ne söylesem az gelir , farkındalık açısından da gerçekten çok anlamlı bir film, aşırı üzüldüğüm yerlerde oldu ama maalesef dünya üzerinde örneği…devamı

chandra 1 month ago

Daima Lilya

Lukas Moodysson

57 Gönderi

İzledikten sonra resmen boşluğa düşmüş gibi hissettim ,çok ama çok acı bir hikâye,ne söylesem hiç bilmiyorum ama çaresizliğin, yoksulluğun, vicdansızlığın resmi var bu filmde ... Psikolojiniz iyi değilse kesinlikle uzak durun bu filmden..

chandra 1 month ago

Karanlık Sular

Todd Haynes

14 Gönderi

Çok fazla iddiası olmayan ama bana göre herkesin izlemesi gereken bir film , günümüz de bile hala son hızla kullanılan bir ürünün arkasındaki gerçekleri gün yüzüne çıkaran gerçek bir hikaye ve zaten biyografi filmi, diyalogları bazı yerlerde uzun olsada kesinlikle…devamı

chandra 1 month ago

Günahkarlar

Ryan Coogler

67 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu film nasıl oscar almış gerçekten aklım almadı, kaç gündür hep gözüme çarpıyordu hadi izleyim bari dedim ama yok sıkılarak izledim,böyle bir tarih ve senaryo içinde vampirler ne ayak abi gözünüzü seveyim ,çok fazla detaycı biri değilim izler geçerim,acaba dedim…devamı

chandra 2 months ago

Hz Ali Der ki ; İnsanların sana nasıl davrandığı onların terbiyesidir. Senin nasıl karşılık verdiğin senin mertebendir. Herkes bağırabilir. Herkes kırabilir. Herkes aynı yerden karşılık verebilir. Ama herkes aynı kalamaz. Mesele kimin ne yaptığı değil, Senin ne halde kaldığındır. Edep,sessizlik…devamı

chandra 2 months ago

Uzun ama çok dokunaklı bir hikaye.... 46 Yıllık Kocam Bu Sabah Beni Evden Kovdu... İzmir'de. Bu sabah... Kırk altı yıldır aynı yastığa baş koyduğum adam Bir zamanlar "Yiğidim" dediğim Cemal Beni evden kovdu.Elinde küçücük bir yastığı kendine siper etmiş, kapının…devamıUzun ama çok dokunaklı bir hikaye.... 46 Yıllık Kocam Bu Sabah Beni Evden Kovdu... İzmir'de. Bu sabah... Kırk altı yıldır aynı yastığa baş koyduğum adam Bir zamanlar "Yiğidim" dediğim Cemal Beni evden kovdu.Elinde küçücük bir yastığı kendine siper etmiş, kapının önünde durdu: "Hanımefendi... Gitseniz iyi olur. Eşim birazdan gelir... Gülizar kızar sonra." O eş benim. Ben Gülizar. Onun "birazdan gelir" diye beklediği kadın ise 1974'te Almanya'ya gidip bir daha dönmeyen gençlik aşkı. Bir an dizlerimin bağı çözüldü. Mutfaktan su bardağı alır gibi yaptım... Elllerim titremesin diye. Sonra telefon çaldı. "Gülizar Hanım, eşiniz yürüyebildiği için evde bakım desteği çıkmıyor. Özel bakımevlerine bakabilirsiniz," dedi. Yutkundum. Çünkü özel bakım demek: Kırk yılın alın teri demek... İzmir'de 98'de dişimizden tırnağımızdan artırıp aldığımız ev demek... Bir ömrün bir çekmeceye sıkışıp "Ver gitsin" denmesi demek. Ama biz ne deriz? "Tamam, sağ olun." Acıya hep sessizce eğilen bir kuşaktan geliyoruz.Cemal'le ilk karşılaşmam 79'daydı. Buca'da çay bahçesinde garsonluk yapıyordum. Üstünde asker parkası, yüzünde mahcup bir tebessüm... Fuar'da elektrik işine yeni girmiş "Sade kahve," dedi. Sesi kırık, ama insanı tutan bir güven vardı. İkinci buluşmamızda 77 model Murat yolda kaldı Üçyol yokuşunun tam ortası... Ben panik içindeyken, Cemal kaputu açtı, direksiyon altından bir şey söktü-takti, Ellerini yağlı pantolonuna silip bana baktı: "Ben seni yolda bırakmam kız," dedi. Ve gerçekten bırakmadı. Depremde, krizlerde, işsizliklerde... Ekmek küçülürken gururumuzu büyütmemek için çırpındığımız yıllarda... Hep "Bir çare buluruz," dedi. Ama hayat kimseyi, hiç kimseyi kayırmıyor. Beş yıl önce teşhis geldi: Damar tipi bunama. Önce anahtarını kaybetti. Sonra çaydanlığın altını kapamayı... Sonra konuşmayı... Sonra beni... Sosyal medyada "kendi kabını doldur", "papatya banyosu yap" diyorlar ya... İnsanın sevdiğini unutuşuna papatya ne yapsın? Gerçek sevgi o cümlelerde değil. Gerçek sevgi; Gece üçte banyodaki kazayı temizlemektir. Arabanın anahtarını saklamaktır," "İşe geç kaldım!" diye kapıya koşmasın diye. Ve hayattayken kaybettiğin birini... Sessizce beklemektir. Geçen ay oğlumuz Tolga geldi. İstanbul'dan koşa koşa. Babasının yanına oturup maç konuşmaya başladı. Cemal uzun uzun baktı ona... Sonra: "Sen yeni taşınan kiracısın... değil mi?" dedi. Tolga'nın gözleri bir anlığına kırıldı. Ama gülümseyip: "Evet babacığım... kiracıyım. Modeme bakıyorum," diye cevap verdi. O gün akşamüstü balkona çıktım. İzmir'in hafif rüzgârı yüzümü okşadı ama içimi üşüttü. Çiğdem kabuğu gibi ince bir yerden kırıldı kalbim. Devlete kızdım, zamana kızdım, kadere kızdım. Dağ gibi adamın gözlerimin önünde bir çocuğa dönüşmesine kızdım. Bir an... Bir an sadece... Çantamı alıp Kordon'a kadar yürümeyi düşündüm. Yürüyüp gitmeyi. Kimsenin beni tanımadığı bir yere. Ama gitmedim. Kapıları kilitledim. Battaniyesini örttüm. Çünkü bazen sevgi, en çok kalırken yoruyor Ama yine de kalıyorsun. Dün bizim 46. yılımızdı. Söylemedim. Gün kötüydü. Evde bir o yana bir bu yana dolaşıyor, "Alet çantamı çaldılar... bulacağım onları," diye mırıldanıyordu. Ben mutfakta bulaşık yıkarken, gözyaşlarım süzülürken, Omzumda bir el hissettim. "Gülizar..." Aylar sonra... Cemal'in o eski, berrak sesi! Döndüm. Gözleri bir anda açılmıştı. Sis dağılmış gibiydi. Titreyen elinde küçük bir zarf: "Bunu sakladım... kötüleşmeden önce. Bugün aç diye. Biliyorum zor... kusura bakma," dedi. Sonra sarıldı bana. Eski Cemal gibi. Sırtımı, kalbimi, ömrümü tutan şekilde. Ama sarılışı biter bitmez... Işık yine söndü gözlerinde. Sessizce pencereye yürüyüp kediyi izlemeye başladı. Zarfı açtım. İçinden gümüş bir kolye çıktı. Ve el yazısıyla küçük bir not: "Gitmek senden kolaydı. Kalmak... senin aşkındı." Ayaklarım tutmadı. Fayansın üzerine çöktüm. Bir ömrün ağırlığını ilk kez bu kadar taşıyamadım. Biz hep başlangıçları seviyoruz: Söz yüzüklerini, gelin arabalarını, düğün videolarını... Oysa evlilik, asıl sonbaharda sınanıyor. Gerçek sevgi; Aynı ömrü yüz kere taşısa da "Yine taşırım" diyebilmektir. Yorulmuş ellerle bile "Bırakmam," demektir. "Hastalıkta, sağlıkta" sözünü laf olmaktan çıkarıp Hayatın tam göbeğine yazmaktır. Bu satırları okuyan herkese: Sevdiklerinize biraz daha sıkı sarılın. Ve bir hastaya bakan, yaşlısına omuz veren, Yükü sessizce taşıyan siz güzel insanlar Bilin ki: Bu dünyadaki en ağır, en kutsal emek sizindir Bu yazı, en zor günde bile "kalmak" zorunda olanlara...

chandra 2 months ago

Tehlikeli Hayvanlar

Sean Byrne

5 Gönderi

İnternette gezinirken afişini görmüşüm 4 ay önce felan, telif haklarından dolayı bir türlü bulamamıştım, telefonuma not almışım ne izleyeyim diye düşünürken bi notlarıma bakayım dedim ve bulup izledim, Bu tarz filmleri severim ve zaten haddinden fazla mevcut fakat yıllar önce…devamı