O kadar güzel bi cümle ki; "Gönlümdeki fırtına dindi, dindi; ama bütün çiçeklerim telef oldu." Bu dizeyi hiç anlamamış ve hiç yaşamamış olmayı dilerdim... Meğer insan, fırtınanın dinmesine değil; Dindikten sonra içinde hiçbir şeyin eskisi gibi yeşermemesine yanıyormuş.