Lale 〰️ (@donaesmeralda)

Spoiler içeriyor Düşünüyorum. Beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi. Filmde insanların renklenmeye başlamasını sadece “tutkularını bulmaları” olarak yorumlamak bana biraz eksik geliyor. Çünkü herkes aynı şekilde renklenmedi. Jennifer kendini geliştirmeye başladığında renkleniyordu. Babası ise annesinin sadece yemek yapan, evi temizleyen biri olmadığını,…devamıDüşünüyorum. Beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi. Filmde insanların renklenmeye başlamasını sadece “tutkularını bulmaları” olarak yorumlamak bana biraz eksik geliyor. Çünkü herkes aynı şekilde renklenmedi. Jennifer kendini geliştirmeye başladığında renkleniyordu. Babası ise annesinin sadece yemek yapan, evi temizleyen biri olmadığını, o hayatından çıktığında aslında içinde çok daha büyük bir eksiklik oluştuğunu fark ettiğinde renkleniyordu. Yani bazen bizi renklendiren şey, içimizde olduğunu bile fark etmediğimiz bir duygu olabilir. Bence hepimiz kendi küçük dünyalarımızı kuruyoruz. Bir rutinimiz, alışkanlıklarımız, “hayat böyle olmalı” diye düşündüğümüz şeyler var. Sonra da o küçük dünyanın içinde mutlu olduğumuzu zannediyoruz. Ama gerçekten ne istediğimizi, içimizde neler olduğunu düşünmeye pek cesaret etmiyoruz. Belki de en korkutucu şey, kendimize “Ben gerçekten ne istiyorum?” diye sormak. Bu film bana hayatımızın aslında ne kadar kolay siyah beyazlaşabildiğini düşündürdü. Oysa renkler hepimizin içinde bir yerde var. Birimizin içinde resim yapma isteği, bir diğerinin içinde özgür olma arzusu, bir başkasının içinde sevgi, üretme, öğrenme, seyahat etme ya da sadece kendisi olma isteği olabilir. Mesele belki de tutkuyla yanıp tutuşmak değil, kendi içimizde bize ait olan rengi bulmak. Bazen başka insanlar da dünyamızı renklendiriyor. Sevdiğim insan yanımda olmadığında hayat benim için biraz daha siyah beyaz geliyor. Onu gördüğümde ise bir anda pembe, kırmızı, sarı oluyor. Evcil hayvanıma sarılmak bile dünyamı pespembe yapabiliyor. Demek ki renk bazen bir insan, bazen bir hayvan, bazen bir şey yapmak, bazen de kendimizle ilgili fark ettiğimiz küçücük bir şey olabiliyor. Bir de film boyunca şunu düşündüm: Biz dünyamızı gerçekten biraz fazla siyah beyaz hale getirmedik mi? Eski filmleri bu yüzden çok seviyorum sanırım. İçlerinde garip bir canlılık var. Yeni filmlere, özellikle son yıllarda yapılanlara baktığımda ise çoğu zaman gri, siyah ve beyaz görüyorum. Sanki sadece filmler değil, hayatın kendisi de gittikçe renksizleşiyor. Ben de son zamanlarda bunun farkına daha çok varıyorum. Evimde bile her şey gri ve nötr olsun diye seçim yaparken içimden aslında renkli bir şeyler istiyorum. Daha canlı bir hayat istiyorum. Pleasantville bana biraz da bunu hatırlattı: Belki de hayatımızın renklenmesini beklememeliyiz. Önce içimizde hangi renklerin olduğunu bulmalıyız.

donaesmeralda 5 months ago

Hakikat ve Adalet

Tanel Toom

20 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmi gerçekten çok beğendim. En çok da sevgisizliğin insan hayatında nelere yol açabileceğini çok güçlü bir şekilde göstermesi beni etkiledi. İzlerken kendi ailemden de parçalar gördüm. Andres’in problemi sadece sevgisizlik değil, bence biraz da “erkeklik” anlayışı. Çünkü film boyunca adam…devamı

donaesmeralda 9 months ago

Ayzek ile Bir Gece

Cem Yilmaz

54 Gönderi

Film Cem Yılmaz’ın her zaman alıştığımız tarzından çok farklı bir hikaye sunuyor. Film bir otelde geçiyor ve sabaha kadar yaşananlar tamamen günlük hayattan, olağan şeyler. Ama işte o sıradanlık o kadar doğal aktarılmış ki, izlettiriyor kendini. Ben bu tarzı izlerken…devamı

donaesmeralda 1 year ago

Zavallılar

Yorgos Lanthimos

117 Gönderi

Bence izlediğim en sıra dışı filmlerden bir tanesi. Bella dünyayı sıfırdan yeni baştan öğreniyor, büyüyor, sorguluyor her zaman. Sonradan ne pahasına olursa olsun zincirlerini kırıyor sırf özgürlüğüne kavuşmak için. Kalıplarının dışına çıkıyor, tüm bunlarla birlikte film güçlü bir femimist bakış…devamı

donaesmeralda 2 years ago

Sex and the City

Darren Star

44 Gönderi

Tesadüflere inanırmısınız? Bu dizi hayatımın tam da ihiyacım olan bir döneminde bana denk geldi. Bu zamana neden izlememişim, bilmiyorum. Karakterlerin hepsi kendine özgü. Miranda, dizide mantıklı düşünceleri, Charlotte hassas kalbi, Samantha özgüveni, Carrie Bradshow tarzı ile dizide ön planda. Carrie…devamı

donaesmeralda 2 years ago

Gilmore Girls: A Year in the Life

Daniel Palladino

13 Gönderi

Gilmore Girls🍁 Dizinin sonuna geldim, kaç aydır hayatımda, günlük hayatımın bir parçası olan bu diziyi bitirdim. Uzun soluklu dizilerden sonra hep böyle bir boşluğa düşüyorum. Sanki karakterler gündelik hayatımızdan karakterler, kendilerine özgü, doğrularıyla, yanlışlarıyla bizden birileri. Lorelai Gilmore başlı başına…devamı

donaesmeralda 2 years ago

İstanbul İçin Son Çağrı

Gonenc Uyanik

98 Gönderi

Daha şimdi bitirdim. Ya ben Berenle Kıvancı beraber görmeye o kadar ama o kadar çok özlemişmişim ki. Filmin böyle ahım-şahım senaryosu yok, ama evlilik, sevgi ve aşk üzerine konulu güzel bir konusu var. Ters köşesi de var, ben tahmin etmemiştim.…devamı

donaesmeralda 3 years ago

Komşum Bir Katil

Jonathan Lynn

4 Gönderi

Hep birşeyleri övecek değiliz ya. Hiç olmamış. Gerçekten 2 gündür başlamışken bitireyim diye izlemeye çalışıyorum. Ama bir filmden bu kadar sıkıla bilir bir insan. Bruce Willis, Matthew Perry bile kurtarmamış.

donaesmeralda 3 years ago

Ezilenler

Dostoyevski

25 Gönderi

“Ezilenler” zengin ve güçlü insanlar, onların paraları, lüksleri ve büyük ve parlak sarayları ile Saint Petersburg'un pis sokaklarındaki fakir, aşağılanmış, aç insanlar arasındaki karşıtlığı anlatan kitap. Bir tarafta soyluların sarayları ve anıtsal evleri, diğer tarafta neredeyse evsizlerin yaşadığı karanlık ve…devamı

donaesmeralda 3 years ago

Brooklyn Nine-Nine

Daniel J. Goor

288 Gönderi

Bir dizinin daha sonuna geldik. Sitcomlar genelde uzun sürdüğü için karakterlere fazlasıyla bağlanıyorum, sonrasında bitdiğinde ailenden kopmuşcasına eksik hissediyorum. Daha ilk bölümünden beni kendine çekmişdi. Dedektif, polis hikayelerini ezelden seven biri olarak çok keyif aldığım, hiç bir bölümü sıkmayan konusu…devamıBir dizinin daha sonuna geldik. Sitcomlar genelde uzun sürdüğü için karakterlere fazlasıyla bağlanıyorum, sonrasında bitdiğinde ailenden kopmuşcasına eksik hissediyorum. Daha ilk bölümünden beni kendine çekmişdi. Dedektif, polis hikayelerini ezelden seven biri olarak çok keyif aldığım, hiç bir bölümü sıkmayan konusu vardı. Arkadaşlık, dostluk, aile, sevgi gibi değerleri var dizinin. Her birini gözümüze sokmadan, lafta değilde yaşamda bize gösteriyorlar. Brooklyn Nine-Nine, çoğu TV komedisinin görmezden geldiği ırkçılık, yolsuzluk, cinsiyetçilik ve homofobi gibi sosyal meseleleri ele alma biçimi açısından da çok güzel iş çıkarmış. Olayları hafife almak yerine, bu sert meselelerle komedi yönünü hassas bir şekilde dengeliyorlar. Karakterlerin gelişimi hele çok güzel yansıtılmış. Mesela, Jake Peralta dizinin başlarında olgunlaşmamış, biraz bencil ve sorumsuz bir karakter. Ancak Kaptan Holt'la büyüyen ilişkisi, Jake'in işini daha ciddiye almasına sebep oluyor, en sonda zaten Holt zaten oğlu olsaydı ancak bu kadar gurur duyabileceğini söylüyor Jake-e. Benzer şekilde, birinci sezonda, Jake ve Charles'ın arkadaşlığı çoğunlukla tek taraflıydı; Dizi ilerledikçe Jake, Charles'a elinden gelenin en iyisini yapmadığını fark eder, dostluğun kıymetini anlar. Karakterlerden kısaca bahsedeyim. Jake Peralta ekibin haylaz çocuğu, herşeye gülen, acılarını bile şakalarıyla bastırmış koca yürekli adam.Amy Santiago güzel, becerikli, rekabetçi bir kadın, Jake ile mükemmel ikili, Captain Holt’a kıpta eden dedektivimiz. Charles Boyle, eşsiz bir dost, mükemmel bir baba, Terry Jefferson iriyarı bedenine dünyanın en naif, en hassas kalbini sığdırmış adam, Rosa, sert görünen ama sevgi dolu, asabi bir kız, Captain Holt, ekibin babası, direği, Scully ve Hitchcock anlamsız, ama olmazlarsa olmayacak ikili, Scully çok tatlı bu arada. Gina Linetti, diziden ayrıldığında üzülmedim değil, ama kendisini pek de övemeyeceğim, çok zeki, ağzı güzel laf yapar. Yan karakterlerden Doug Judy var ki benim favorilerimden. Jake ile fevkalade arkadaş. Biri suçlu, biri polis ama gönüller bir, onlar beraberlerken eğlenmemek imkansız. Keşke Doug Rosa’yı ayarlaya bilseydi 😅 Rosa, Rosa, Rosa, Rooooosa. Nine-nine!