E.P.E (@e.pe)

e.pe 5 years ago

"Kendinizi, kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık sanmayacağınız şekilde yetiştirin." - Tarkovsky

e.pe 3 months ago

Deli Deli Olma

Murat Saraçoğlu

21 Gönderi

Canım Tarık Akan... Ölmeden önce de yapmış yapacağını... Pek de popüler olmayan fakat popüler olması gereken filmlerden... Mişka ve Popuç un bilinmeyen aşk hikayesi. Köksüzlüğün hikayesi. Göç hikayesi. Kimsesizliğin hikayesi. Küçük bir kız ile yaşlı bir insan dostluğunun hikayesi. Çok…devamı

e.pe 7 months ago

Sığacak Bir Yer - Bir Psikiyatristin Kaleminden

Safira

1 Gönderi

Sığacak yerin yok.. Bu öykülerdeki başroldeki insanlar bir yere sığamıyor... Ne evine, ne köyüne, ne şehrine, ne yurduna, ne de HAYATA... Kitaptaki öyküler öyle öyküler ki; bizden, gerçek, içinizi acıtan ve yaralı... Öyle öyküler ki; kendi yaralarını saramayan ve psikiyatristten…devamı

e.pe 9 months ago

Bir Dinozorun Anıları

Mina Urgan

19 Gönderi

Canım Mina Urgan; Hocam, öğretmenim, arkadaşım, ablam (Kitap o kadar içten ki, anılar o kadar samimi paylaşılmış ki; onu nerede gördüğüm, nasıl hitap etmem gerektiği ile ilgili kavram kargaşası yaşadım resmen :)) ) Öyle 'İyi', öyle samimi, öyle içten, öyle…devamı

e.pe 10 months ago

Unutma Beni Apartmanı

Nermin Yıldırım

8 Gönderi

Nermin Yıldırım'ın ilk kitabı; 'Unutma beni apartmanı' İlginç olarak şu anda yazarın ilk ve son kitabını okumuş bulunmaktayım. Son kitabı 'Ev' ile de ilgili bir yazım var (naçizane) Unutma beni apartmanı kitabını çok beğendim. Hayır Süreyya, kişiliği, hayata bakışı, yaşamı…devamıNermin Yıldırım'ın ilk kitabı; 'Unutma beni apartmanı' İlginç olarak şu anda yazarın ilk ve son kitabını okumuş bulunmaktayım. Son kitabı 'Ev' ile de ilgili bir yazım var (naçizane) Unutma beni apartmanı kitabını çok beğendim. Hayır Süreyya, kişiliği, hayata bakışı, yaşamı değil; (ki aslında bunlar da konuşmaya, tartışmaya müsait şeyler) kitabı çok beğendim. Öyle bir kitap ki; Süreyya'nın yaşadıkları ve bunun kişiliğine, davranışlarına yansıması; ruhsal değişimi öyle güzel veriliyor ki okuyucuya.. Her bir bölümde Süreyya'nın içsel hesaplaşması, çevresiyle mesafesi, hayata insanlara küskünlüğü, arkadaşsızlığı, insan sevmemesi ve tüm bunların kendince nedenleri ilmek ilmek dokunarak anlatılıyor... Yetmiyor bir yandan da onu terk eden annesiyle olan telefon konuşmaları ve annesinin kendi kendiyle hesaplaşmasına da tanık oluyorsunuz. Yetmiyor yaşadığı yıllardaki olayları hatırlatıyor Nermin Yıldırım, siyasi ve sosyal olayları, darbeleri, dünyadaki önemli olayları, depremleri anlatıyor tek tek ülkece yaşadığımız..(sanki Maraş-Hatay depremini önceden hissediyormuşçasına) Yetmiyor dünyanın ve ülkemizin önemli edebiyatçılarını, sinema oyuncularını ve ses sanatçılarına da yer veriyor kitabında.. Bilmediğim, farkında olmadığım öyle çok şey öğreniyorum ki; ünlülerin yaşamları ve ölümleri ile ilgili birçok ince detaylar.. Yetiyor mu hayır yetmiyor, roman içerisinde yazdığı kitapları ve o karakterleri de bize anlatıyor ve onlarla bile bağ kurmamıza neden oluyor. Yetiyor mu yetmiyor psikolojik tahliller de beraber geliyor.. Yaşam, var olma, ölüm, aşk, aile kavramı, sevme, sevmeme, terk etme, terk edilme; her konu didik didik ediliyor.. Arada sıkıldığım da oldu. Of ya hep iç ses mi okuyacam ben dediğim, biraz hareketlilik istediğim... Ama o iç ses beni kitabın içine çektiğinde ise çıkamadım bir türlü kitaptan. Okudukça okudum. Bitmesin Süreyya istedim. Alayım karşıma konuşayım istedim Süreyya ile. Süreyya'yı düşünmekten, empati yapmaktan alamadım kendimi. Bir baktım bazen Süreyya gibi düşünüyorum. Evet diyorum ben de dünyaya "eksi"ler ile başlasam ben de olurdum öyle diyorum, ben de böyle yapardım diyorum. Sonra toparlıyorum kendimi ve tekrar ben oluyorum. Kitap bütün bunları yaşattığı ve hissettirdiği için de çok beğenerek okudum kitabı. Ancak yazım şekli, konusu, içeriği de muhteşem bir kitap. Sadece şunu söylemeliyim ki ruh halinizin güçlü olduğu bir zaman okuyun lütfen kitabı, aksi halde içiniz daha da kararıp, hayata küskün gözlerle bakmanız engellenemeyebilir. Her şeye rağmen iyi ki okuduğum kitaplardan Unutma Beni Apartmanı ve iyi ki tanımışım dediğim yazarlardan Nermin Yıldırım. ..

e.pe 1 year ago

Beyaz Zenciler

Ingvar Ambjörnsen

3 Gönderi

Kitap Simyacıları Kulübü (1000k'da) ile tanıdım kitabı. Sevgili Yusuf Çorakçı önerdiğinde ilk olarak kitabın adı çok hoşuma gitti. "Beyaz Zenciler"; kitabı bilmeden, tanımadan, okumadan çok anlamlı geldi. Sonra Erling, Charly ve Rita'yı tanıdım. Hatta onlarla yaşadım, arkadaş oldum. Evet bolca…devamı

e.pe 1 year ago

Yalnız

Zeynep Kaçar

5 Gönderi

Canım Zeynep Kaçar. İlk olarak Kabuk ile tanıdım yazarı. Çok sevmiştim Kabuk romanını. Sonra 2. Kitabı Yalnız'ı çıkar çıkmaz almıştım. Ama ancak şimdi okuyabildim. Yalnız'da; -Feray'ı anlatarak kadınları, kızları, seçimlerimizi, kadere boyun eğmeyi, ya da kaderi yenebilmeyi anlatmış Zeynep Kaçar...…devamı

e.pe 1 year ago

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun 👏👏👏 Sonsuza kadar…♾️ Ata’mızın izinde, daima ileri…❤️🩷✌️

e.pe 1 year ago

Leyla ile Mecnun

Onur Ünlü

195 Gönderi

Raf soruyor; - Ne söylemek istersin? Öyle çok şey söylemek isterim, öyle çok şey yazmak isterim ki... Bütün karakterler hakkında günlerce konuşabilir, sayfalarca yazabilirim... Samimiyet, içtenlik, sevgi, iyilik, umut, saflık, aşk gibi olumlu kavramların yanında; kötülük, tembellik, ölüm, mutsuzluk, fakirlik,…devamıRaf soruyor; - Ne söylemek istersin? Öyle çok şey söylemek isterim, öyle çok şey yazmak isterim ki... Bütün karakterler hakkında günlerce konuşabilir, sayfalarca yazabilirim... Samimiyet, içtenlik, sevgi, iyilik, umut, saflık, aşk gibi olumlu kavramların yanında; kötülük, tembellik, ölüm, mutsuzluk, fakirlik, bekleme, bekletme, kaybeden olma, hep kaybetmek gibi olumsuz kavramları da içinde barındıran muhteşem absürt dizi... Evet 2012'de sanırım 104. Bölüm ile veda etti ve 11 yıl sonra yeniden çekildi... Eskisi gibi oldu ya da olmadı. O kısmı benim için önemli değil. Tekrar Mecnun'u görmek, İsmail'in saf sevgisine ortak olmak, Erdal'ın daleveralarına tanık olmak, hırsız ama kültürlü Yavuz'un performansını izlemek, diğer bütün karakterleri yeniden yaşamak, zaman zaman eski bölümleri hatırlamak öyle iyi geldi ki bana. Sevmediğim bir platform olsa da bunu sağladığı için Exxen'e teşekkür ederim. Gelelim diziyi analiz etmeye. Bu diziyi hiç duymayan insan yoktur bence. Yine de hiç duymayan ve izlemeyen gerçek hayattaki arkadaşlarım ve burayı okuyan raftaki arkadaşlarım için şöyle söylemeliyim; Evet ben çok seviyorum, çok beğeniyorum ve övüyorum ama bir çok insan sevmeyecek ve ıgghh! bu muymuş Leyla ile Mecnun diyecektir. Dizi absürt komedinin tepe noktasında... Lütfen bunu bilerek başlayın ya da başlamayın. Çünkü; yeri geliyor rüyanın içine giriyorsunuz, yeri geliyor Mecnun ile dünyayı kurtarıyorsunuz... Bazen de Erdal ve ölen eşi gibi, bir türlü ayrılamadığı ruh ile ortak yaşamına tanık oluyorsunuz. Ya da klonlama ile çoğaldığınızdaki komik absürtlükleri izliyorsunuz. Ak sakallı dededen medet umuyorsunuz... Ama diziyi çok severseniz bunlar öyle normal öyle doğal geliyor ki size... Sanmayın ki dizide sadece saçma absürt şeyler var. Gündemi, siyaseti, hayat pahallılığını, kadın haklarını, doktora şiddet olaylarını yeri geliyor en güzel, en çarpıcı repliklerle yüzümüze vuruyor. 2011'deki 104 bölümün çoğunu en az 2 defa izlemiş, 2023 deki bölümleri de 1 defa izlemiş bir izleyici olarak diyorum ki, insanlar Leyla ile Mecnun sevenler ve sevmeyenler diye 2'ye ayrılır. Ve gururla söylüyorum ben çok çok sevenler grubundayım.. Leyla ile Mecnun bir tanedir. Umarım aynı ekip yine toplanır ve kendilerini çok özletmeden yine diziye devam ederler...

e.pe 2 years ago

Kaybedenler Kulübü Yolda

Mehmet Ada Öztekin

26 Gönderi

İlk filmi çok beğenerek izlemiştim. Bu filmden beklentim yüksek değildi. Diğerine göre biraz daha hafif kaldığını okumuştum çeşitli yorumlardan... Ama; *Yol filmi olması *Nejat İşler ve Yiğit Özşener gibi çok sevdiğim iki sanatçının oynaması *İlk filmi çok çok sevmiş olmam…devamı