(@) - Raf

Spoiler içeriyor Disney havası hissettiren bir netflix yapımı olmuş, en sevdiğim animasyon olabilecek seviyede olmasa da güzel bir film çıkmış ortaya. Animasyon seven yetişkinlerdenseniz izleyebilirsiniz. Annesinin ay tanrıçası masallarıyla büyüyen bir kızın annesini kaybetmesi ve babası hayatına yeni birini alacakken bunun olmasını…devamı

elseska 5 years ago

Yedi

David Fincher

306 Gönderi

Spoiler içeriyor DİKKAT YEMEK YERKEN İZLEMEYİNİZ! Finali itibariyle Ömer Seyfettin Bomba :) Oyunculuklar tartışılmayacağı için direkt filme dalıyorum. Benim için waoov bir film değildi açıkçası, ama güzel bir filmdi. Dan Brown romanları tadında ama kurgu bakımından daha sadesini düşünün. Filmlerde edebi/felsefi bağlantıları…devamıDİKKAT YEMEK YERKEN İZLEMEYİNİZ! Finali itibariyle Ömer Seyfettin Bomba :) Oyunculuklar tartışılmayacağı için direkt filme dalıyorum. Benim için waoov bir film değildi açıkçası, ama güzel bir filmdi. Dan Brown romanları tadında ama kurgu bakımından daha sadesini düşünün. Filmlerde edebi/felsefi bağlantıları severim. 7 ölümcül günahı görmek de güzeldi. Film sonunda John'un cinayetlerle ilgili yaptığı açıklama filme daha çok yedirilse daha mı iyi olurdu diye düşünüyorum. Film genel olarak donanımlı ama hikaye biraz daha güçlü hissettirilebilirdi. Ölümler üzerinde daha çok durulsa, katilin neden öldürmek için bu insanları seçtiği biraz daha detaylandırılsa çok daha iyi bir yapım çıkardı ortaya. Açık arıyor gibi görünmek istemem ama aklımdan geçeni yazacağım. David'in karısını hikayede böyle bir aşk hikayesiyle görmek sonu baştan söyledi adeta. Ortada bir cinayet var bunun peşinde koşuluyor ama Tracy bir anda "merhaba benim de çocuğum olacak ayrıca harika bir evliliğim var" diye çıkıveriyor. O sahnelerde "kızım sen ölecek gibisin de hadi bakalım" diye geçirdim içimden. Sona kalan 2 günah için de bizim iki dedektifin kurban olabileceğini düşünmüştüm ama olmadı, neyse o da benim alternatif sonum olsun :) Sevdiğim bir iki sahne var hakkını vermek gerek. John'un başta polis merkezinin tam da göbeğinde "dedektif!! " diye seslenmesi ancak sesini duyuramaması ardından bağırarak kendini fark ettirmesi en sevdiğim sahne oldu. John fark edilmek istiyordu. Cinayetlerin sebebi olan bu 7 günahın fark edilmesini istemesi gibi. Her gün sırf alıştığımız için görmezden geldiğimiz o büyük günahlara aslında alışmamamız gerektiğini söylerken yine muhteşem bir sahne izledim. En çok yanlış hatırlamıyorsam kibir sebebiyle öldürdüğü kadınla ilgili: "içi öyle çirkindi ki yüzünün çirkin olmasına dayanamıyordu" cümlesine bir yıldız bırakıyorum. Güzel bir filmdi, çekildiği yıla göre değerlendirirsek başarılı ama neden daha iyi olmasın değil mi?

elseska 5 years ago

12 Öfkeli Adam

Sidney Lumet

375 Gönderi

Spoiler içeriyor Tek mekanda geçen yapımlar bana her zaman seyirciye daha fazla oyunculuk ve kurgu vaadetmek zorunda kaldığı için uçta gelir. Demek istediğim, film ya çok iyi olur ya çok kötü, orta şekerlisine pek rastlamadım. 12 Angry Man çok iyi kategorisine ait.…devamıTek mekanda geçen yapımlar bana her zaman seyirciye daha fazla oyunculuk ve kurgu vaadetmek zorunda kaldığı için uçta gelir. Demek istediğim, film ya çok iyi olur ya çok kötü, orta şekerlisine pek rastlamadım. 12 Angry Man çok iyi kategorisine ait. Toplumun bambaşka kesimlerinden, farklı yaşlarda, farklı mesleklerde bir cinayette failin idamına karar vermek üzere bulunan 12 kişiyi izliyoruz. Kuşkusuz cinayet işlediği düşünülen 18 yaşındaki bir gencin idamı gerçekleşecek mi gerçekleşmeyecek mi? Bu kadar önemli bir meseleyi "maçtan önce 1 saat meşgale" olarak gören adamlar arasından 1 kişinin - adeta beyefendilik timsali Davis'in- "belki de çocuk suçlu değil önce bu konuyu konuşalım, birinin ölümüne karar vermek kolay değil" yaklaşımıyla konu tartışılmaya başlanır. Ayan beyan görülen bu cinayet süreç içinde karmaşıklaşır. Tek bir şüphe neyi ne kadar değiştirebilir sorusunu bu noktada sormak gerekiyor. Tek bir kişinin farklı görüşü, eğer sağlam argümanlarla savunulursa ne olur? Diğer 11 jüri üyesinin "çocuk suçludur" oyu verirken akşam yetişeceği maçı, evdeki yemeği, yarınki işini düşündüğünü izliyoruz. Bir çocuğun ölümle yaşam arasındaki kader anını belirleyecek olan kendileri değilmişçesine önemsemeyen bu öfkeli adamlar kendilerine doğru soru sorulduğunda, akıllarına doğru şüphe tohumları ekildiğinde tek tek fikir değiştirmeye başlıyor. Bu aşamalar seyirciye çok çok iyi hissettiriliyor. İnsan kendini tartışmanın ortasında görüyor adeta. Bir dedektifçilik oyunu oynar gibi... Tanıkların neden yalan söylüyor olabileceğiyle ilgili ortaya atılan teoriyi ayriyeten yazmak istiyorum. Çok beğendim çok da isabetli buldum. Hayatında hiç söz hakkı alamamış, sevilmemiş, önemsenmemiş bir adamın ilk kez fikri bu denli önemli olursa ilgiyi üzerinde tutmak için yalan söyleyebileceğine değiniliyor. Hayatta hiçbir şey olamamak zordur öyle değil mi? Böyle biri için ilk kez vereceği cevabın önemsenmesi onu çocuğu savunmaya değil de güçlü taraf için yalan söylemeye itebilir. Bu ve diğer diyaloglarıyla muhteşem bir film izledim. Mesajımızı da alalım: bazen tek bir kişi çok şeyi değiştirebilir.

elseska 5 years ago

Her Şeyi Bitirmeyi Düşünüyorum

Charlie Kaufman

65 Gönderi

Spoiler içeriyor Karmakarışık bir filmden sonra laçka olmuş beynimle karalamaya geldim. Spoiler, inceleme kısmına geçmeden önce izlemeyi düşünenler için bir parantez açayım. Çerezimi alayım arkadaşlarımla izleyeyim filmi değil. Eğer arkadaşlarınız Peter travers, Jonathan rosenbaum değilse tekken ve kafanız çok sakinken izlemenizi öneririm.…devamıKarmakarışık bir filmden sonra laçka olmuş beynimle karalamaya geldim. Spoiler, inceleme kısmına geçmeden önce izlemeyi düşünenler için bir parantez açayım. Çerezimi alayım arkadaşlarımla izleyeyim filmi değil. Eğer arkadaşlarınız Peter travers, Jonathan rosenbaum değilse tekken ve kafanız çok sakinken izlemenizi öneririm. Mutlu olmak kafanızı dağıtmak istiyorsanız bu filmi rafa kaldırmalısınız. Atmosferi, müzikleri, ışıkları vs ne derseniz artık, gerim gerim geriyor her an korku filmi mi izliyorum acaba dedirtiyor. 2 saati geçen süresi ve ağır işleyişiyle yorucu bir film diyebilirim. Bitirdiğimde her yerde iyi bir inceleme aradım ancak elim boş bir şekilde kendi kör topal incelememi yapmaya geldim işte. :) Kafam daha müsaitken tekrar izleyip daha kapsamlı bir inceleme yapmak istiyorum. Her köşesinden, her nesnesi her diyaloğundan yakalanacak bir şey var çok sarmal bir hikaye. Diyalogları İNANILMAZ derecede başarılı. Durdurup durdurup üzerinde düşünülebilir. Filmin daha önceden yazılmış kitabın etkisiyle böyle doldurulduğunu kitap hissiyatının korunmak istendiğini tahmin ediyorum. Olmuş mu derseniz olmuş. Şimdi meseleye gelelim. Esas kızımınızın filmdeki ismi lucy, kitapta isimsiz bir karaktermiş kendisi. Sevgilisi jake ile, sevgilisinin ailesine tanışmaya gittikleri bir hikayenin içinde izliyoruz filmi. Lucy her şeyi bitirmeyi düşünüyor kendi kendine, jake ile olan ilişkisini bitirmeyi düşünürken bir yandan onun ne kadar zeki, uyumlu biri olduğunu diğer yandan da bir şeylerin ne kadar eksik olduğunu geçiriyor aklından. Ayrılmayı düşündüğü birinin evine gidip ailesiyle tanışmak jake'e haksızlık değil mi diye düşünürken fırtınalı bir günde jake in ailesinin evine doğru araba yolculuklarını sürdürüyorlar. Lucy eve varmak ile ilgili karamsar endişelerini anlattığı şiirini okuyor. Edebi tarafı tartışılmaz derecede iyi olan bu şiir sanki jake in aile yaşantısına yazılmış gibi olacak ki bahsedilen köpeği de diğer bir iki detayı da evde görüyoruz. Jake in annesi ve babası psikolojik sorunları olan iki insan özellikle annesinde bunu görmemek imkansız. Oyunculuğu tebrik etmek lazım lucy nin üzerinde yaratılan gerginliği bana iliklerimde hissettirdiler. Jake sürekli anne babasının hatalarını düzeltiyor, annesi sinir kahkahaları atıyor, babası fikirleriyle gelin kızımızı boğuyor boğuyor duvara atıyor derken kısır bir döngünün içine giriyoruz. Jake in anne babası sahne sahne bir yaşlanıyor bir gençleşiyor. Lucy nin telefonu durmadan çalıyor arayan kendisi, gizemli bir bodrum katı var her an film korku filmine dönebilir, lucy hadi gidelim diyor gidemiyorlar bir türlü işte böyle böyle kafam yandı benim. Gelelim işin analiz sentez kısmına. Ben ne kadar yazarsam yazayım her yanı metafor dolu bu filmin eksik bir tarafı mutlaka kalacaktır. Dediğim gibi kör topal bir şeyler yazayım istiyorum. Jake ve lucy nin aynı kişi olabileceğini düşünüyorum. Lucy bir şeyleri bitirmek isterken kendi hayatından dolayısıyla jake ile olan ilişkisinden bahsediyordu. Yazdığı şiir de bizzat kendi çocukluğunun geçtiği travmatik eviydi bu yüzden jake şiiri kendisi için yazmış olduğunu düşündü. Bu teoriye göre doğru bir düşünce. Köpeğinin küllerini odasında gördüğünü izliyoruz oysa aşağı katta sürekli silkelenen bir köpek görüyoruz. Sahne birebir aynı. Bir köpek kaç kere üzerindeki suyu aynı şekilde atabilir ey izleyiciler? Tabi eğer bu bir anı olarak zihinde kalmış bir sahne değilse... Köpeğini hep o şekilde hatırlayan biri için anımsanan sahne hep aynı olacaktır öyle değil mi? Devam eden dakikalarda jake in resim yaptığını dahası lucy nin tablolarının üzerinde jake in isminin olduğunu görüyoruz. Duvardaki fotoğrafın önce lucy sonra jake in çocukluğu gibi görünmesi de destekliyor sanırım bu teoriyi. "yeterince yakından bakıldığında her şey aynıdır." tam yerinde bir sözdü. Lucy kurtulmak istediği toksik aile evinin içinde adeta kapana kısılıyor ve suçlayacağı kişi jake den başkası değil. Her şeyi bitirmeyi düşünüyor, bitirmek istediği yine jake. Kendinden kaçmak için jake i harici bir nesne olarak dizayn ettiğini düşünüyorum. Filmin başında jake ve kendisinin ayrı ayrı görünmez iki insan olduğunu ancak bir çiftken insanların dikkatini çektiğini söylüyordu. Tuhaf gelen bir nokta da jake ile olan ilişkisini çok sahiplenip aralarındaki bağı kutsal bulması, onu ezelden beri tanıyor gibi hissetmesi. Devamında 6 haftalık bir birliktelik olduğunu öğreniyoruz. 6 hafta için çok iddialı sözler değil mi lucy? Bu 6 haftalık sürecin, lucy nin jake i inşa ettiği 6 hafta olduğunu düşünüyorum. Jake her şeyi bırakmak için üretilmiş bir nesneden başkası değil. Lisede gördüğümüz hademe de aynı şekilde. Terk edebilmek geride bırakabilmek için oluşturulmuş kimlikler. ++

elseska 5 years ago

Senden Beş Adım Uzakta

Justin Baldoni

239 Gönderi

Ağlamak istiyorsanız hoş geldiniz. İzlemeniz gereken film bu. Bu gönderiyi biraz günlük tarzında oluşturacağım. Değişiklik yapmak veya harekete geçmek için doğru zamanı ve şartları bekleyen biriyim. Her koşul uygun olmalı ki mükemmel olsun. Bütün bu koşulların sağlanmayacağını, beklediğim sürece de…devamı

elseska 5 years ago

Şeker Portakalı

Marcos Bernstein

17 Gönderi

Spoiler içeriyor Çocukluğumda kitabı, şimdi de filmi içimi burktu. Kitapla kıyaslayabilecek kadar hatırlamıyorum açıkçası film için fikrim iyi yönde. Hissettirdiği şey aynıydı. Zezenin halleri insanın boğazını düğümlüyor. Herkesin onda kendinden bir şeyler bulabileceğini düşünüyorum. Merak eden, kendini, dünyayı arayan bir çocuğun içinde…devamı

elseska 5 years ago

Outlander

Ronald D. Moore

73 Gönderi

İlk sezon öyle sardı ki art arda kaç bölüm izlediğimi bilmiyorum devam sezonları aynı etkiyi yaratamadı ne yazık ki. 5 sezonluk bir dizi, devamının 2021 de geleceği bekleniyor. 5. sezonun ortalarındayım ancak artık keyifle izlemiyorum bitsin diye izliyorum. Biri yorum…devamı

elseska 5 years ago

Yedinci Hayat

Tommy Wirkola

152 Gönderi

Spoiler içeriyor Nüfus artışından dolayı ihtiyaçlara yetişilemediği için her aileye tek çocuk politikası uygulanan distopik bir yapım. Fazla çocuğunuz varsa? O zaman onları gelecekte uyandırmak üzere donduruyorlar, güvenli ve acısız. Gerçekten öyle mi? Bu soru cevabı veriyor sanırım. Gıda üretimi farklı bir…devamıNüfus artışından dolayı ihtiyaçlara yetişilemediği için her aileye tek çocuk politikası uygulanan distopik bir yapım. Fazla çocuğunuz varsa? O zaman onları gelecekte uyandırmak üzere donduruyorlar, güvenli ve acısız. Gerçekten öyle mi? Bu soru cevabı veriyor sanırım. Gıda üretimi farklı bir genetik proje kapsamında yürütülüyor bu farklılık doğum oranlarını; doğan çocukların ikiz, üçüz hatta yedize kadar çıkaracak yönde etkiliyor. Çözüm amaca ters işliyor anlayacağınız. Doğan çocuklar devlet kontrolü altında "donduruluyor" çocukların gizlice büyütülmesi ise oldukça zor. Büyümeden sistem çocuğu fark edip ailenin elinden alıyor. Film 7 kız kardeşin doğumu ve tek bir kişi kimliğinde yaşamalarını konu alıyor. Haftanın her günü başka bir kardeş Karen ismiyle yaşıyor ve oluşturulan kimlik sistemiyle ileri yaşlara kadar geliyor. Sistemden kaçmak için büyükbabalarının onları çocukken eğittiğini birtakım teknolojik düzenlemelerle işi kılıfına uydurduğunu söyleyebiliriz. Ancak görünüşleri aynı olsa da her biri farklı bir kişilik sahibi. Bu durum benlik çatışması diyebileceğim bir sorunla patlak veriyor. Monday'in ortadan kaybolmasıyla aksiyon dolu sahnelere girmiş oluyoruz. Filmi izleyenler olan biteni iyi bildiğinden öznel kısma geçebilirim. Birkaç mantık hatası vardı gözüme battı mı çok değil ama olmasa daha iyi olurdu. Kızların parmaklarının kesildiğini biliyoruz ancak bir sahnede iki kardeşin parmakları yerli yerinde görünüyor. Böyle bir detayı filme uygulamışken bunu atlamak amatörce olmuş. 1.22.27 dakikasında sokak görüntüsü ekrana giriyor. Bir abimiz Türkçe olarak "arkada kaldın arkadaaa gel buraya!" diye bağırıyor. Filmlerde Türk ismi, Türk oyuncu veya Türkiye'yle ilgili bir şey görmek as bayrakları as hissi yaratıyor gereksiz bir heyecana kapılıyorum ben :)) 2 saat süren bu film benden geçti arkadaşlar, gayet keyifliydi detaylara şuna buna takılıp keyfi azaltmanın alemi yok evet hatalar vardı ama yine de sevdim. İyi seyirler size.

elseska 5 years ago

Geceyarısından Önce

Richard Linklater

55 Gönderi

Spoiler içeriyor Serinin üçüncü filmi bana bambaşka bir bakış açısı kazandırdı. Muhteşem başlayan bir aşk hikayesi nasıl olur da böyle tekdüze, geçimsiz bir ilişkiye dönüşür diye düşünmedim değil. Sonra Jesse dedi ki: "senin gerçek aşk istediğin yok peri masalı istiyorsun sen" Benim…devamıSerinin üçüncü filmi bana bambaşka bir bakış açısı kazandırdı. Muhteşem başlayan bir aşk hikayesi nasıl olur da böyle tekdüze, geçimsiz bir ilişkiye dönüşür diye düşünmedim değil. Sonra Jesse dedi ki: "senin gerçek aşk istediğin yok peri masalı istiyorsun sen" Benim izlemek istediğim, before sunrise'daki doğal aşktı, samimiyeti tutkuyu, iyileştirici neşeyi seviyordum. Birbirini yeni tanıyan tutkulu iki insanı 18(?) yıl boyunca görmeyi umuyordum. Diğer taraftan aşkın doğallığını ve kusurlu güzelliğini savunurken hem de... Ne çelişki ama! Peri masallarını hiçbir zaman devam ettirmezler, genellikle mutlu çiftimiz evlenir gökten üç elma düşer. Peki sonra? Evliliği bir amaç haline getirmiş koca bir nesil bundan bir nebze olsun etkilenmemiş midir sizce? Yapıcı olmak, tartışma anında kırıcı olmamak bunlardan haberimiz yok bizim. Peri masalımıza leke değdiği an yenisini yazmaya çalışıyoruz. Hata bizde değil hep karşımızdakinde; veya daha iyimser bakacak olursak yanlış kişiyi bulduğumuz için oluyor bütün bu anlaşmazlıklar. Celine ve jesse ile peri masalınının devamını izlemiş oluyoruz aslında. Birbirini seven ancak hayatın gerçekleriyle yıpranmış patlayan iki bomba... Film boyu yüzüm gülmedi doğruya doğru, resmen married story izliyorum dedim. Bir yandan da tartışmalarındaki düzey bana keyif verdi. Evet bağırıyorlar evet öfkeliler ancak yine dürüst yine samimi yine kendileri gibiler. Celine defalarca kapıdan çıkıp geri dönüyor çünkü feda etmeye kıyamadığı bir şeyler var. Hala kendini açıklama ihtiyacı hissediyor. Emin olduğum bir şey varsa o da bir insanın anlaşılacağına dair umudu olduğu sürece çabalayacağıdır. Bu umut benim için kusursuz bir peri masalından daha değerli. "Neyse" diyip geçilen hiçbir tartışma sonuç getirmiyor, sadece halının altına süpürülmüş oluyor. Bir ilişkinin en büyük kırılma noktası bu tarz tartışmalar bana kalırsa. Celine ve jesse bunu atlatıyorlar. Filmi bitirene kadar seveceğimi düşünmemiştim şimdiyse çok memnunum. Benim istediğim gerçek bir "aşk" filmiydi sonsuza dek kusursuz bir aşk yaşadılar değil. Tartışılır bir konu tabi, benim için böylesi daha güzel: daima mücadele etmeye değer biriyle olmak

elseska 5 years ago

Günübirlik Hayatlar

Irvin D. Yalom

36 Gönderi

Irvın D. Yalom'un alışılmadık psikoterapi tekniklerinin varoluşçulukla iç içe geçmiş hali: Günübirlik Hayatlar. 10 öyküden oluşan bu terapi seanslarının her biri ayrı ayrı değerlendirilmeyi hak etse de ben yer yer parantez açarak genel fikrimi yazacağım. Yalom, kitaplarıyla hem iyi bir…devamıIrvın D. Yalom'un alışılmadık psikoterapi tekniklerinin varoluşçulukla iç içe geçmiş hali: Günübirlik Hayatlar. 10 öyküden oluşan bu terapi seanslarının her biri ayrı ayrı değerlendirilmeyi hak etse de ben yer yer parantez açarak genel fikrimi yazacağım. Yalom, kitaplarıyla hem iyi bir psikiyatrist hem muhteşem bir yazar olduğunu kanıtlıyor. Gelen danışanlarının sık sık belirttiği gibi, Yalom'un kitaplarını okuduktan sonra kendileri için doğru psikiyatrist olduğuna karar vermelerinden de bunu anlayabiliyoruz. Reklam için bunun sık sık gündeme geldiğini de düşünebiliriz ancak doğruluk payının her halükarda olduğuna inanıyorum keza kitabı bitirince ben de kendisiyle birkaç seans yapmak istedim. 10 ayrı seans tek tema üzerinden ilerliyor: Ölüm korkusu. Yalom bu seansları yaptığı yıllarda 81 82 yaşlarında oldukça yaşlı bir doktor bu yüzden hem kendi yarasına tuz basıyor hem danışanlarınınkini sarıyor. Psikiyatrist Jung: "iyi bir şifacı yaralı olmalıdır. Yarası olmayan iyi bir şifacı olamaz. " der "sana büyük acılar vereceğim, çünkü senin büyük sevinçler yaşamanı istiyorum." diye ekler. Hayata aynı açıdan değil aynı acıdan bakmış olanlar anlaşabilir. Yalom da tam bu bakış açısıyla yaklaşıyor. Ezbere bir psikoterapi olmayışı da bundan ötürü. Öğretilen teknikler matematize edilebilen sistematik yöntemlerle sınırlı kalabilir, bana kalırsa insan ruhu daha derin daha karmaşıktır. Yalom da böyle düşününenlerden, bu sebeple müthiş bir saydamlıkla terapilerini gerçekleştiriyor. Demek istediğim şu: bunu söylemeliyim çünkü okulda bunu öğrendimden ziyade; böyle söylemeliyim çünkü karşımdakine böyle ulaşabilirim. Kendisini alanında iyi yapan özelliği bu kanaatimce. Seanslar bir liderlik mücadelesiyle geçmiyor anlama anlaşılma yer yer diklenme bazen bocalamayla geçiyor. Bu da işin cilvesi diyelim. Konu insan olunca duvara toslamak kaçınılmaz olabiliyor ancak böyle durumlarda danışan kendi yolunu çiziyor. Anlamaktan daha önemli olanı görüyorlar: Anlamaya çalışmak. Yalom bu kitabından sonra belli ki bana tüm kitaplarını okutturacak. Referans aldığı bir kitabı da şimdiden listeme ekliyorum. Marcus Aurelius Düşünceler. Biraz detaylandırmak özellikle sevdiğim yerlerden de bahsetmek istiyorum. Okuduklarımın içinde bilmediğim bir kelime, şarkı vs görünce kitlenirim. Özellikle de Türkçe'de karşılığı olmayan kelimelere: "ostrannaya" Rusça bir kelime. Anlamı bulunan yerde hissetmeme hali. Notlamış bulunayım. Son olarak kitabın altını çizmeyi sevmeyen biri olarak çizemediğim yerleri buraya sabitliyorum. "Her insan kendisini diğer insanlardan çok sevdiği halde neden kendi fikrine diğer insanlarınkinden daha az önem verir?" "Eğer biri beni sevmiyorsa bu, onun sorunudur. Benim tek amacım kınanmamamı gerektirecek bir şey söylememek ya da yapmamaktır." "Sözünden dönmene ya da kendine olan güvenini yitirmene neden olabilecek hiçbir şeyi avantaj sayma" -Marcus aurelius düşünceler-