Keşfet - Raf

The substance ve smile filmlerinin bir kombinasyonu gibi. Smiledaki o rahatsız edici belirsizliği, the substance'taki altta, derinde yatan mesajları vermesi aslında mükemmel bir karışıma dönüşmesini sağlamış.

burakt0 7 hours ago

Komşu Kızı

Luke Greenfield

28 Gönderi

30.06.2026 Bu, 1500. filmim olmamalıydı. Arkadaşımın büyük ısrarı ve övgüleri sonucunda açtım ama sonunda sıkıntıdan, ergen mizahından ve kendisini ciddiye almaya çalışan yapısından dolayı bitmesi için adeta yalvardığım bir film oldu The Girl Next Door. Film, en başından röntgenciliği ve…devamı30.06.2026 Bu, 1500. filmim olmamalıydı. Arkadaşımın büyük ısrarı ve övgüleri sonucunda açtım ama sonunda sıkıntıdan, ergen mizahından ve kendisini ciddiye almaya çalışan yapısından dolayı bitmesi için adeta yalvardığım bir film oldu The Girl Next Door. Film, en başından röntgenciliği ve kıza dik dik bakmayı normal, hatta iyi bir şeymiş gibi gösteriyor. Bunu ilerleyen dakikalarda düzeltmesini beklerken tam tersine daha da saçmalıyor. Aslında fikir en başta da çok iyi değildi ama kurtarılabilirdi. Ne var ki film ortalara doğru iyice boka sarıyor. Anlatılmaya çalışılan Matthew ve Danielle'nin sağlıksız ilişkisi, romantik bir ilişki gibi sunulsa da tam olarak ne anlatmak istediğini kestiremiyorsunuz. Matthew, kıza resmen 31 malzemesi gözüyle bakıyor. Danielle ise başta ona karşı bir şeyler hissediyormuş gibi dursa da sonrasında pek umurunda değilmiş gibi davranıyor. Zaten film de bu ikilinin ilişkisini odağına almak yerine bambaşka bir tona evriliyor. Komedi tarafına gelirsek, tamamen ergen mizahıyla yetişkin kitleye oynamaya çalışmışlar ve doğal olarak bu da işlememiş. Karakterler kötü yazılmış, diyaloglar zayıf; hatta bazı sahnelerde sanki diyalog yazmaya bile uğraşılmamış. Süresi uzun olmamasına rağmen inanılmaz uzun hissettiriyor. Neredeyse her sahnesinde sıkıldım. Temelde "insanları geçmişiyle yargılamamalıyız" temasını işlemeye çalışıyor ama bunu olabilecek en kötü şekilde yapıyor. Kısacası absürtlüğünü gereğinden fazla ciddiye alan, ergen mizahıyla bir şeyler başardığını sanan, senaryosu yazılırken bambaşka bir filme dönüşmüş hissi veren ve sıkıcılığıyla insanı bunaltan bir film. Keşke Matthew ve Danielle'nin sağlıksız ilişkisini merkeze alıp bunun zamanla sağlıklı bir ilişkiye dönüşmesini anlatsaydı. Bunun yerine "gençlik filmi yapıyoruz" kafasıyla yola çıkıp neredeyse her konuda yanlış karar vermeyi başarmışlar. 3,84/10

imrnkck 7 hours ago

Deniz Göktaş - Ölü Deniz

Deniz Goktas

35 Gönderi

“dur be yeter geri kafa, öküz altı buzağı olmaz. bu gençliğe yurt emanet, vallah billah düşünmesi yasak olmaz.” cem karaca - dur be yeter ne de olsa neşemizi çalamazlar değil mi? çaldılar. kılıfınada kanunu uydurdular.

buse_idil 7 hours ago

Birilerini kafamızda aklamaya çalışmaya gerek yok,o öyle yapmak istedi ve yaptı. Bizim üzüleceğimizin,kırılacağımızın bilincindeydi. Bunun aklanacak bir yanı yok.

gmzzw4 7 hours ago

V For Vendetta

James McTeigue

353 Gönderi

Sonu beni üzmüştü ama çok tatlı bir filmdi gene bitirdikten sonra etkilendigimi kesinlikle anladığım bi film oldu.🦢

yumikolly 7 hours ago

Love All Play

Sung-hye Heo

3 Gönderi

Yeni bitirdimmm hemen yorumlayayim. Kaotik çift çok severim ondan başlar acayip güzel eğlenceliydi ama bölümler ilerledikçe ortalara doğru çok dram oldu orada baya ağladım ve yorucuydu keşke bu kadar çok dram olmasaydı. Onun dışında Teayang ve Teajun baya uyumlu ve…devamı

congobongo 7 hours ago

Citizen Vigilante

Uwe Boll

2 Gönderi

Harika Bir Filmdi 👍 Abicim göçmen, yoksul, çocuk falan demiceksin hakeden kötülere hakkını vereceksin 👍 Adaletin olmadığı her ülkede böyle Adaleti Sağlayacak elemanlar lazım 👍

kirazagaci 7 hours ago

Saplantı

Curry Barker

88 Gönderi

Fena değil akıyor kendini izlettiren bi film beni hiç germedi en beğendiğim sonu oldu kız için sevindim ne dileğine dikkat et lafının gerçekleşmiş hali ama abartılı bi biçimde gerilim severler için çerez gibi film afiyet olsun

munoo 7 hours ago

"üstümden geçmeyen şu varoluşsal soru işaretleri,orta alt sınıf bir ailenin asi çocuğu olarak geçirilmiş bir ergenliğin bıraktığı kalıcı bilişsel hasar mı?"

emn_33 7 hours ago

Deniz Göktaş - Ölü Deniz

Deniz Goktas

35 Gönderi

Mizah, eleştiri ve sanatsal özgürlük; toplumların en köklü kutsallarını, milyarlarca insanın hayatına anlam veren değerleri aşağılamanın ve itibarsızlaştırmanın kalkanı olamaz. Bir düşünceyi eleştirmek başka şeydir; o düşüncenin temel dayanaklarını alaycı, küçümseyici ve lakayıt bir dille basitleştirip eğlence malzemesine dönüştürmek bambaşka…devamıMizah, eleştiri ve sanatsal özgürlük; toplumların en köklü kutsallarını, milyarlarca insanın hayatına anlam veren değerleri aşağılamanın ve itibarsızlaştırmanın kalkanı olamaz. Bir düşünceyi eleştirmek başka şeydir; o düşüncenin temel dayanaklarını alaycı, küçümseyici ve lakayıt bir dille basitleştirip eğlence malzemesine dönüştürmek bambaşka bir şeydir. Burada yapılan şey, derinlikli bir eleştiri veya güçlü bir hiciv değildir. Çünkü gerçek eleştiri, karşısındaki düşüncenin iddialarını inceler, delillerini sorgular ve mantıksal tutarlılığını tartışır. Oysa kutsal kitapları bir roman serisi gibi sunup “ilk üç kitap iyiydi, dördüncünün çevirisi zayıf”, “son kitap demek iddialı çıkış”, “aklına yeni fikir gelse ne olacak” gibi ifadeler kullanmak, eleştirilen inancı önce yanlış tanımlayıp sonra onun karikatürüyle alay etmektir. İslam’a göre Kur’an, bir insanın zaman içinde geliştirdiği fikirlerin ürünü değildir. Müslümanlar onun Allah tarafından vahyedildiğine inanırlar. Dolayısıyla vahiy anlayışını bir yazarın yeni fikir üretme süreciyle açıklamaya çalışmak, daha başlangıçta konuyu yanlış anlamaktır. Bir düşünceyi çürütmenin ilk şartı, onu doğru temsil etmektir. Aksi hâlde ortaya eleştiri değil, saman adam safsatası çıkar. Kur’an da kutsal değerlerle alay edilmesini eleştirmiştir. “Allah ile, ayetleriyle ve Resulü ile mi alay ediyordunuz?” buyuran Tevbe Suresi 65. ayet, inanç konularının eğlence ve küçümseme nesnesine dönüştürülmesini sorgular. Nisâ Suresi 140. ayette ise Allah’ın ayetleriyle alay edilen ortamların tasvip edilmediği bildirilir. Bununla birlikte Kur’an, Müslümanların da başkalarının kutsallarına hakaret etmesini yasaklar: “Allah’tan başka yalvardıkları şeylere sövmeyin ki onlar da bilgisizlikle Allah’a sövmesinler.” (En’âm 108). Bu ilke, saygının tek taraflı değil karşılıklı olması gerektiğini gösterir. Üstelik bunun “özgürlük”, “cesaret” veya “modernlik” adı altında savunulması da meseleyi değiştirmez. Bir sözün söylenebiliyor olması, onun derin, saygılı veya değerli olduğu anlamına gelmez. Gerçek özgürlük, başkasının kutsalına basarak yükselmek değil; katılmadığı değerlere karşı bile asgari saygıyı koruyabilme olgunluğudur. Yüzyıllardır insanlığa yön vermiş, ahlakı, hukuku, kültürü ve inancı şekillendirmiş değerleri birkaç dakikalık sahne performansında ucuz benzetmelerle “kitap serisi” seviyesine indirgemek; her şeyden önce o değerlere inanan insanlara karşı açık bir saygısızlıktır. Çünkü burada fikirlerin içeriğiyle hesaplaşılmamakta, onları yaşayan insanların kutsalları basitleştirilerek gülünç gösterilmeye çalışılmaktadır. Bir şeye gülebilirsiniz. Bir fikre katılmayabilirsiniz. Onu sert biçimde eleştirebilirsiniz. Ancak bir düşünceyi gerçekten çürütmek bilgi, emek ve entelektüel dürüstlük gerektirir. Alaya almak ise çok daha kolaydır. Kolay olanın seçilmiş olması, onun daha doğru veya daha güçlü olduğu anlamına gelmez. Kutsal olan, sahnede tüketilecek sıradan bir meta değildir. Bunu savunmak yalnızca bir dini savunmak değil; aynı zamanda insanların en derin değerlerine duyulan saygıyı, toplumsal birlikte yaşama ahlakını ve fikrî ciddiyeti savunmaktır. Saygı, özgürlüğün düşmanı değil; onu anlamlı kılan sınırdır. Bu sınırı aşan sözler ise çoğu zaman eleştirdikleri değerlerden çok, sahiplerinin sığlığını ortaya koyar. Buradaki asıl problem, mizahın hedefinin bir fikir olmaktan çıkıp milyonlarca insanın kutsalı hâline gelmesidir. Çünkü ortada Kur’an’ın tarihsel iddialarına, ahlaki ilkelerine veya felsefi görüşlerine yönelik ciddi bir sorgulama yoktur. Sadece kutsal olanı sıradanlaştırma, küçültme ve gülünç gösterme çabası vardır. Bu ise düşünsel derinlik değil, düşünsel tembelliktir. Bugün bazı insanlar bunu “özgürlük” diye savunuyor. Oysa özgürlük ile saygısızlık aynı şey değildir. Bir sözün söylenebilmesi, onun değerli olduğu anlamına gelmez. Hakaret etmek de mümkündür, iftira atmak da mümkündür, küçümsemek de mümkündür. Özgürlük, bir davranışın yapılabilmesini açıklar; o davranışın erdemli olduğunu değil. Sonuç olarak burada ortaya konulan şey güçlü bir din eleştirisi değildir. Güçlü eleştiri, önce öğrenir sonra sorgular. Burada ise önce küçümseme var, öğrenme çabası yok. Önce karikatürleştirme var, anlama gayreti yok. Önce alkış alma isteği var, hakikati araştırma isteği yok. Bir düşünceyi çürütmek istiyorsanız onu en güçlü hâliyle ele alırsınız. Onun zayıflatılmış ve yanlış temsil edilmiş hâliyle değil. Bu nedenle bu tür sözler, Kur’an’ın veya İslam’ın zayıflığını değil; çoğu zaman eleştirinin ne kadar yüzeysel kaldığını göstermektedir.