Keşfet - Raf

(spoiler içeriyor sanırım..?) kimin elinin kimin cebinde olduğu belli olmayan bir anime izlediğime asla pişman değilim çok güzeldi karakterlerin duygularını karakter gelişimlerini o kadar benimsedim ki ama keşke aşk olaylarını bu kadar karışık yapmasalarmış yani her karakterin her karakterle bir…devamı

cocoberry 1 week ago

Ayazda Bir Çiçek

Ha Yoo

7 Gönderi

Bu filmi bir Youtuberın önerilerinde görüp izlemiştim ve şahsen pişman olmadım saray entrikaları ve gri ana karakterleri seviyorsanız filme bir şans verebilirsiniz. Yeni tahta çıkan genç krala devlet adamları çin hanedanlığından gelen kraliçeyle bir an önce bir varis yapması ve…devamı

miraccatak 1 week ago

takvimler etkisini silinceye dek dünün, daim yengilerimiz ikimize de hüzün. serilince önüne umut gelecek günün, dolaşacak kafamda "bekleyeceğim" sözün.

z.ravza 1 week ago

Manyak

Onur Ünlü

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Komşu komşunun külüne muhtaçtır psikopatına değil Gerçek kesit Normal bir film izleyeceğim zannediyordum kesitlerine denk geldiğim de biraz korkacağımı, tramva gibi bir şey kalacağını tahmin edebiliyordum ama bu kadarını beklemiyordum, şu an ki günümüzü izledim resmen, ruhsal durum ve gözümüzün…devamıKomşu komşunun külüne muhtaçtır psikopatına değil Gerçek kesit Normal bir film izleyeceğim zannediyordum kesitlerine denk geldiğim de biraz korkacağımı, tramva gibi bir şey kalacağını tahmin edebiliyordum ama bu kadarını beklemiyordum, şu an ki günümüzü izledim resmen, ruhsal durum ve gözümüzün önünde ölen bir beden konu alınmış. Araya giren narratore sinirlenmiştim ve rızayı destekliyor zannediyordum son rıza'nın dönüşümü tamamlandı diyene kadar benim düşündüğüm adamın psikopata dönüşmesine rağmen hâlâ bir umudu var gibi geliyordu. Ruhsal dengenin ne kadar önemli olduğunu gördüm. Rıza film de iki kişiyi öldürmüş olsa da kendisi de ölüydü aslında bir çuvala sığacak kemik yığınıyız bizi ayakta tutan çalışan organlarımız ve ruhumuz, ruhsal sağlığımız olmadığı zaman bedenimiz yavaş yavaş ters işliyor. Rıza o kadar anne kuzusu olmuş ki annesinin öldüğünü bile görmezden geldi ruhunu ve bedenini full annesine bağlamış durumdaydı. 46. Dakikadan sonra ben yoktum. Rıza'nın abisini bıçakladığını abisinin tepkisinden anlamıştım ama her lavaboda ölüsünü gösterdiklerin de içimde ki korku daha arttı. Serpil ilk camda fark ettiğin de garipsemesi normal ama bu adam günler,haftalar boyunca senin peşindeydi nasıl olur da fark etmezsin, anlamadığım diğer şey bu kadın hiç mi komşuları ile konuşmuyor illaki bir şekilde konu açılır söylenir, herkese afedersiniz deli Rıza, manyak Rıza diye gezinirken aranız da konuşuyorsunuz bari kadına da söyleyin tost tost diye geziniyor rıza ,kadın da hiç sorgulamadı mı? Ya adamı serpilin arkasında görüyorsan uyar git evlen diyeceğine o bakkal sert bir dayağı hak ediyordu. Olan Serpil ve Rızanın abisine oldu. Film temizlikçi'nin serpilin ölüsünü çöp konteynerin de gördüğünde film aslında bir döngü gibi hissettirdi. Abisi 2 gün kalıp gitti diyorlar ama kimse abisinin gittiğini görmüyor kimse ile vedalaşmadan bir insan neden gitsin özellikle bir de kimseye kırgın değilken. İnsan sorguluyor, körmüyüm ben yada körmüyüz biz diye Acı olanı bunların gerçekte de olması. Psikopat olduğundan şüphelendiğimiz insanlardan lütfen uzak duralım ne serpil gibi kadınları ne de rızanın abisi gibi erkeklerin bir psikopata kurban gitmesine hiç bir zaman olumlu bakmayacağım bakılmaz da 8/10

brakn05 1 week ago

Gizli Saklı

Sahin Altug

8 Gönderi

Yaz geldiği için tekrar izlediğim bir dizi daha.. Konusu güzel bence ama kısa sürdüğü için son bölümler aceleye getirilmiş ama çıtır çerez az bölümlü renkli bir türk dizisi boş vaktiniz varsa izleyin... 16.07.2026 -18.06.2026 Bitti...

mr.shelby 1 week ago

Black Mirror

Charlie Brooker

240 Gönderi

📌 Black Mirror’ı yeni bitirdim ve gerçekten birçok bölümün bitiminde insana soğuk duş aldıran, şok etkisi yaratan bir yapım izledim. Bizler şu an var olan teknolojiyi bilim insanları veya mühendisler nasıl düşünmüş, nasıl yapmış diye şaşırırken, bu dizide aklımızın ucundan…devamı📌 Black Mirror’ı yeni bitirdim ve gerçekten birçok bölümün bitiminde insana soğuk duş aldıran, şok etkisi yaratan bir yapım izledim. Bizler şu an var olan teknolojiyi bilim insanları veya mühendisler nasıl düşünmüş, nasıl yapmış diye şaşırırken, bu dizide aklımızın ucundan bile geçmeyecek bir sürü dahiyane, yepyeni teknoloji fikri görüyoruz. İnsan izlerken "Demek ki bu teknolojiyi üreten beyinler bu şekilde düşünüyor" demekten kendini alamıyor. Üstelik dizi, izleyiciyi tatmin etme kaygısı kesinlikle taşımıyor; ters köşe oluyorsunuz, ekran başından tatmin olmamış şekilde ayrılıyorsunuz. İstediğimiz pembe sonları değil, tamamen gerçek hayatta olabilecek acımasız sonları veriyor. Bir karakter tamamen iyi biriyken koşullar onu kötü bir şey yapmaya zorluyor ve biz kurtulmasını beklerken hayatı kayıyor; bu gerçekçilik de dizinin çarpıcılığını hat safhaya çıkarıyor. 📌 Black Mirror, sadece yapay zekadan veya ileri teknolojiden söz etmiyor; o parlak ekranların arkasına saklanmış insan doğasını ve sistemin çürümüşlüğünü yüzümüze vuruyor. Siyasetçilerin çıkarları uğruna düştüğü acizliği, politikanın iki yüzlülüğünü ve toplumdaki o onaylanma, en iyi olma kaygısının insanı nasıl robotlaştırdığını anlatıyor. "Sosyal linç" dediğimiz klavye arkası canavarlığının gerçek bir hayata mal olabileceğini gösterirken, sosyal medyada eleştiri adı altında savurduğumuz acımasız yorumların arkasındaki yıkımı hiç düşünmediğimizi hatırlatıyor. Ebeveynlerin çocukları üzerindeki boğucu kontrolünün yarattığı hasarlara, her anı dijital olarak kaydedip geçmişi deşme takıntımızın ilişkileri nasıl zehirlediğine değiniyor. Sistem elimize güç verdiğinde dün acımasızca eleştirdiğimiz şeyin ta kendisine dönüştüğümüzü, internetteki gizli hatalarımızın ifşa olma korkusuyla nasıl birer köleye dönüşebileceğimizi açıkça sorgulatıyor. 📌 Teknolojinin getirdiği "insanları dijital olarak engelleme" ve hayatından silme kolaylığının gerçek dünyada nasıl büyük trajedilere ve kopukluklara yol açabileceğini gösteriyor. İnsan bilincini kopyalayıp dijital köleler yaratmanın fiziksel işkenceden daha vahşi bir çaresizlik ürettiğini, gerçek aşkı bulmayı tamamen algoritmalara teslim etmenin ise bizi duygusuzlaştıracağını söylüyor. Sanal gerçeklik dünyasının insanın kendi iç korkuları kadar tehlikeli bir manipülasyon aracına dönüşebileceğine dikkat çekiyor. Hatta askeri teknolojilerle insanların algısını değiştirip vicdan azabı çekmeden savaşmalarını sağlamanın acımasızlığını eleştirirken, eğlence sektörünün de insan acılarını ve travmalarını sadece birer reyting malzemesine dönüştürdüğü o büyük ahlaki çöküşü çok sert bir şekilde yüzümüze vuruyor. •Sonuç olarak izlediğim en çarpıcı ve gerçekçi bilim kurgu konulu yapım diyebilirim. En beğendiğim bölümleri sıralama zahmetine girmeyeceğim çünkü çok var. Herkese de şiddetle tavsiye ederim.

cocoberry 1 week ago

Ürpertici Aşk

An Young-jin

8 Gönderi

Lee min-ki sihirbazlık gösterileriyle insanları güldüren bir sokak sihirbazı bir gün gösterilerinden birini izleyen ama hiç gülmeyen bir kadınla tanışır bu ürpertici kadını takip ederken aklına korku dolu hayaletler içeren bir sohirbazlık fikri gelir ve bu fikrini kadına açar bu…devamı

lotusokles 1 week ago

Sevgi ve Aşk; tembeli çalışkan, hantalı atılgan ve hatta aptalı zekileştirir. Peki tam olarak Sevgi ve Aşk nedir?

dd_ 1 week ago

İnsan Neyle Yaşar?

Lev Nikolayeviç Tolstoy

193 Gönderi

“Seven insan Tanrı’nın , Tanrı da onun içindedir , çünkü Tanrı sevgidir.” İnsan neyle yaşar? Güzel bir soru , iyi de bir yazar. Farklı farklı hikayeler ve dersler içeren bir kitaptı . Hepsi de kısa ama öz oldukça da sürükleyici.…devamı

moriartywj 1 week ago

The Odyssey

Christopher Nolan

104 Gönderi

🛶 Yolculuk başlıyor, filmin bir eve dönüş serüveni olacağını bildiğimden giderken modumu ayarlamak istedim. Hani metot oyuncuları olur ya karakteri sadece oynamazlar, gerçek hayatlarında da o karakterin özelliklerine bürünüp tamamen ona dönüşürler. Ben de bir bakıma metot seyircisi olmayı hedefleyerek…devamı🛶 Yolculuk başlıyor, filmin bir eve dönüş serüveni olacağını bildiğimden giderken modumu ayarlamak istedim. Hani metot oyuncuları olur ya karakteri sadece oynamazlar, gerçek hayatlarında da o karakterin özelliklerine bürünüp tamamen ona dönüşürler. Ben de bir bakıma metot seyircisi olmayı hedefleyerek kızgın güneşin altında 50-60 dakikalık bir yürüyüşe aldırmadan sinema salonuna doğru ilerledim. Gayet moda da girdim filmi izlerken, ama film bittiğinde üzerimde bıraktığı etki nedeniyle eve dönüşümde hiçbir macera aramadan tıpış tıpış en güvenli ve bilindik yolları kullanmak durumunda kaldım... 🦋 Filme geçmeden önce bazen insanların yaşamları üzerindeki etkimizin ne kadar büyük olabileceğinden bahsetmek istiyorum. Sinemaya doğru giderken iki farklı olay yaşadım ve bir o kadar farklı iki etki. Birinde pazarın içinden geçerken karşıdan el arabası tarzında bir araçla birisi gelmekteydi, ben de yolun ortasını kapatmayayım yol vereyim diyerek kenardan yürümeye başladım ama karşıdan gelen üstün zekalı canlı da yolun o tarafından gitmek istiyormuş, sanki sinyal vermiş de bilerek onun gideceği yolu kapatmışım gibi arkamdan biraz yüksek sesle söylendiğini duydum ama aldırış etmeden yoluma devam ettim. Biraz empati yapmayı denedim, sıcağın altında belki başka bir şeye sinir olmuştur tepkiyi bana verebilmiştir falan diye ama yine de olumsuzluğu kafamı az da olsa meşgul etti. Bir diğer olayda ise karşıdan karşıya geçmek için beklerken arabalara yol vermeyi kabullenip bekleme moduna almıştım kendimi, gelen bir sürücü bu halimi görüp nazikçe yol verdi ve istemsizce olumlu hislerle doldum.Kendisi için veya başkası için büyük bir şey yapmadı belki ama benim günümün o kısmını güzelleştirdi. Şeye benzetilebilir belki, bir atış yapacakken kısa mesafede 1-2 derecelik bir açı çok fark yaratmaz ama mesafe uzadıkça devasa farklar oluşur. Sabah yaşadığımız bir olumsuzluk veya güzel his de bu şekilde tüm günümüzü etkileyebilir gibi geldi bana ve sonrasında da katlanarak diğer insanlara yayılmaya devam eder... 🎬 Perde açıldı, gayet güzel başladı aslında ama ben ekranda Akhilleus olduğunu zannettiğim bireyi görür görmez saydırmaya başladım. İthaka'daki sahneler oldukça sürükleyiciydi, genel olarak film de sizin kendinizi kaybetmenize neden oluyordu izlerken ama ama ama malum şahıslar ekrana geldikçe ben kendime hakim olmakta zorlandım. Onların dışındaki sahneler gerçekten keyifliydi sizi hemen içine çeken bir hikaye istiyorsanız çok iyi bir filmdi. ⏳ Bu arada şeyi fark ettim, evde film izlemekle sinemada film izlemek çok farklı şeyler. Evde istediğimiz gibi sahne atlayabiliyoruz veya o an dikkatimiz başka yerdeyken geri alıp yeniden izleyebiliyoruz. Sinemada bu olanağa sahip olmadığımızdan özellikle film bunun gibi sürükleyiciyse odağımızı hiç kaybetmememiz gerekiyor. Aralarda 1-2 saniye dağılan dikkatim yüzünden sinir olmadım değil. Bununla ilgili şunu biliyorum bir insan uzun süreli odaklı kalamaz, biraz ara vermesi gerekir zihnini toplayabilmesi için. İşte bu oyuncu seçimleri ile ilgili teorim şu; Nolan abimiz de bu odak durumunu tahmin etmiş ve filmin büyüsüne kendimizi kaptırıp gitmiş olsak bile 3 saate yakın bir zaman boyunca odağımızı taze tutamayacağımızı bildiğinden aralara bu şahısların sahnelerini serpiştirmiş. Ekranda görür görmez hemen ne alaka bu deyip izzeti nefislerine sövmeye başlıyorsunuz, bu sayede o büyüden çıkıp zihninizi dinlendiriyorsunuz ki sonraki sahnelere güzelce odaklanabilin. Benim inanmak istediğim teori budur, en azından mahkum olduğu mecburiyetleri bu şekilde telafi etmeye çalışmış aksi takdirde izzeti nefsine sövdürmekten keyif alıyordur... 📽 Onun dışında her zamanki bildiğimiz Nolan filmleri gibiydi, birden çok zaman akışı kendi içlerinde akmaya devam ederken arada kafamızı karıştırıp arada kendine hayran bırakıyordu. En sonunda bir potada eridiğinde her şey çözülmüş oluyordu. Hikaye genel olarak mitolojiden alındığından, bu arada mitolojiye ne kadar uygundu kitabını okumadığım için bilemiyorum ama genelde birden çok yorumlanışı oluyor mitolojik olayların ve bunların etrafında şekillenmiş gibiydi (oyuncu seçimleri hariç), genel işleyişini bilmesem bile sonunda olacakları bildiğimden merak unsurumu azalttı diyebilirim. Tamamen bilinmezliklerle dolu olsaydı daha çok etkilenebilirdim. Ama bir yandan da fantastik tarafı oldukça kuvvetliydi, var olan bir hikayeyi anlatmanın da böyle avantajları var, baştan kusursuz bir şey yazmaktansa var olanı modifiye etmek daha verimli, tekerleği yeniden icat etmeye gerek yok... 🎞 Oyunculukları genel olarak beğendim, görsellik çok güzeldi. Ses efektleri ve müzikler de öyle çok aklımda kalmasa da uyumsuzluk hissi uyandırmadılar. Sadece birkaç sahnede aşırı gürültü vardı ve beni bile rahatsız etmeyi başardı, sanki o sahneyi siz de yaşıyormuşsunuz izlenimi uyandıracak kadar gürültülüydü. 👑 O kadar yazdım yazdım ama bir türlü karakterlere gelemedim. Şimdi sıra karakterleri anlatmakta (tabii ki spoiler vermeden). Benim dikkatimi çekecek düzeyde beğendiğim iki karakter vardı sanırım, bunların dışında ekran süreleri kısa olsa bile hoş etki bırakan karakterler olsa bile kralımızla kraliçemizi çok beğendim. Her ne kadar filmden önce linç edilmeye çalışılmış olsa da kraliçemiz rolüne uygun bir performans sergilemişti. Kralımız ise gerçekten çok ilginç bir karakterdi. Film boyunca özgür irade ile ilgili düşüncelere dalmamıza sebep olurken olgunluğu nedeniyle bence herkesi şaşkınlığa uğrattı. Onların dışında bahsetmeye değer Eumaeus, birazcık Sinon biraz da Menelaus gösterilebilirdi. Bu arada gıcık edici şahısların ekran sürelerinin düşük tutulması filmi kurtarmış denilebilir. Hayır bu Helen'i kaçırsalar peşinden gidip savaş çıkarmayı bırak dini inancına bağlı olarak şükür namazı bile kılabilirsin, ne alaka yani ne alaka ne alaka... ⚖️ Bu arada spoilersız nasıl anlatabilirim bilmiyorum ama kralımızın liderliğine imrenmemek elde değildi, buna rağmen askerlerinin tavırları çok ilginçti. Onları görünce şey geldi aklıma, kızları açık giyindiği için ona kızıp evin tüm bereketini kaçırdığını söyleyen anneler... Deprem zamanları suçu günah işleyenlerde bulanlar da olabilir, hayır ne alaka yani ne alaka zaten her zaman kötü şeyler başımıza geliyor. Mükemmel yaşasak bile herkese iyilik yapsak bile yine kötü şans gelip bizi bulabiliyorken bunu batıl bir şekilde olmayacak şeylere bağlarken ne düşünüyoruz acaba. Gerçekten inanmak rahatlatıyor mu bizi, bir zayıflık göstergesi mi yoksa işe yarayan bir strateji mi, gerçekten bir şeylerin sorumluluğunu almayı ve ilk olarak kendimizi düzeltmemiz gerektiğini ne zaman öğreneceğiz? 🛶 Son olarak yazımı bitirirken sinemadaki ham deneyimimden bahsedeyim. Bu parayla yapılabilecek en iyi aktivitelerden biriydi bence, başka bir filme gitmek yerine bunu gönül rahatlığıyla izleyebilirsiniz. Sinemada izlemeye değer dediğim filmlerden biriydi. Kafanızı dağıtmak için, bir an olsun farklı bir evrende bulunmuş olmayı hissedebilmek için, sırf kendinizle bile bir maceraya çıkmış olmak için çok uygun bir filmdi. 🎶 Şu sıralar kendinden pek olumlu anlamda söz edilmese de cuk oturan bir müzik: Yollarda Bulurum Seni (Haluk Levent)