(@) - Raf

Dedesinin son sözü üzerine bir olay da arkadaşlarını korumak uğruna o an ki durumun getirdiği heyecanla birden sakuna parmağı yiyen çocuk lanet yeme yasağından yani bir nevi yaptığı işin tehlikesinden ve altından kalkamayacak korkusunun getirmiş olduğu insanları koruma kanununa göre…devamıDedesinin son sözü üzerine bir olay da arkadaşlarını korumak uğruna o an ki durumun getirdiği heyecanla birden sakuna parmağı yiyen çocuk lanet yeme yasağından yani bir nevi yaptığı işin tehlikesinden ve altından kalkamayacak korkusunun getirmiş olduğu insanları koruma kanununa göre çocuk hakkında infaz kararı alınır. Sakuna parmağı yutan çocuğun için de lanetli sakuna, can bulur. Lakin cocuk yani yuuji bunun altından kalkabilir ve kontrol yuujinin elinde olmasından ötürü bu çocuğu infaz ederek harcamaktansa neden silah aletimiz yapıp bize yardımcı olmasını sağlamalım ki diye düşünen, Gojou sensei çocuğun infazın erteler. Buna sevinse mi üzülse mi bilemeyen yuuji, Kendisini jujutsu okulunda bulur. Bu da bir nevi lanetlerle savaşma, büyü teknikleri dövüş vs. Öğretilir. Okulun ileri gelenleri çocuğu alet olarak kullanmatan korktuklari için birinci sınıf öğrencilerinin sağ çıkamayacağıni bildikleri bir göreve bile isteye gönderir. Ve jujutsu kaisen o olaydan sonra yani benim için bir nevi 7. Bölümden sonra güzelleşir Konu farklı olsa bile klasik anime ilerleyisinde. Güçleşen öğrencilerin aynı zaman da birbirleriyle geçirdikleri zaman diliminde yakın arkadaş olmaları, birbirlerine duygusal bağlanmaları falan filandır. Yine de her anime de farklı işler, hikayeler yaşananlar da farklı nihayetinde. Animeler de hep, her zaman için karakterler üzerinde bir psikoloji iz vardır. Eskiye dayalı bir anının getirmiş olduğu gücü ya da psikolojik sorunlarını filan konu alır. Merak uyandırıyor bu da biraz. Bu yüzden hoşuma gider benim de :) karakterlere duygusal olarak izledikçe ben de bağlanıyorum lakin anime bitene kadar. Anime bitince o trenden inip başka bir istasyona yol alıyorum. Lakin inmeyi istemediğim kopamadığım bazı animeler de illa vardır. Onların yeri ayrı 🤭 Ek; Gojou sensei Nanami-san ve Iichi-san bu üç öğretmen çok iyiydi ya :) İzlenmeye değer bir anime!

feristah 4 years ago

Fruits Basket

Yoshihide Ibata

20 Gönderi

1. Sezonu çok hoşuma giderek izledim gerçekten. 2. Sezon da ise ilerlemesi zor oldu benim için. 1. Sezon da karakterleri ve hayat hikayelerini ele alması, her bir karakterin asil kimliğini öğrenmek gayet güzeldi. Kurgu çok hoşuma gitmişti ilk bölümden itaberen…devamı

feristah 4 years ago

Gül ve Avcı

Asude

1 Gönderi

Kurgusu güzel ama benim sevmediğim aşk meşk kitabıymış. Daha önce çok önce başlayıp bir (sahne diyeceğim) bir sahnesi yüzünden kitabı kaldırıp saklamıştım. Öhüm, evet o zaman çocuktum her neyse. Aşırı derece de sürekli dokunmalı bir kitap. Bir zaman sonra rahatsız…devamı

feristah 4 years ago

Spy x Family

Tatsuya Endo

40 Gönderi

Uzun zamandır dizi, anime, film falan izleyemiyordum ve yapmam gereken şey şimdi derslerime daha fazla yönelmekken dizi izleme isteği içime öyle bir doğdu ki ... Ben nördüm? Bu animeye başladım tabi ki... 💙 Animeye gelirsek ; Her şey bir görevle…devamıUzun zamandır dizi, anime, film falan izleyemiyordum ve yapmam gereken şey şimdi derslerime daha fazla yönelmekken dizi izleme isteği içime öyle bir doğdu ki ... Ben nördüm? Bu animeye başladım tabi ki... 💙 Animeye gelirsek ; Her şey bir görevle başlar. "YEDI GÜNDE NASIL COCUK YAPAYIM BEN?" Gerçekten yerlere yıkılmalık bir replik... Ve bunu trendeyken bağırarak söylemesi de cabası."Operasyon strix" Bu operasyon Doğu ve Batı arasında ki barışı korumanın anahtarı, belki de dünyada ki barışı korumanın anahtarı imiş, >> animemizde... Yani çok büyük ve aşırı önem arz eden bir operasyona adım atması gerektiği söylenir baş karakterimiz olan Ajan Tasogare'ye. 🕵🏻‍♂️ Arkasında iz bırakmayan kahramanlar olan ajanların başardıklarını şeyler asla gün yüzüne çıkmayacak kimse bilmeyecektir. Lakin halkın mutluluk, barış ve selametinin arkasında bilinmeyen en önemli gizli kahramanlardır ajanlar. Her hangi bir ödül uğruna değil sadece milleti ve devleti için çalışırlar. Kendi emellerini de gömüp sadece emirlere yaşarlar. Ve görevi, görev icâbı babalığı kabul etmek zorunda olan Ajan Tasogare "Daha iyi bir dünya için, çocuklu bir babayı da oyanayabilirim" der ve bom 💥 Anime başlar. Bende anlarım ki aşırı tatlı bir animenin içine düşmüşüm. Elbette yedi gün içinde çocuk yapamayacağı için, sevgili Ajan çocuk sahiplenir. SPOİİ (KISMÎ OLARAK) ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~Özel bir çocuk olan Anya iç okuma yeteneğine sahiptir. Bir deney kurbanı. Zaten animenin komik olmasını sağlayan en önemli ayrıntı bu bence. O yeteneği vesilesiyle ya da yüzünden kdkdkdkd yanlış anladıkları ya da tam anlamayıp da işi bozması filan çok eğlenceli ve komik bir hâle getiriyor animeyi. Hele ANYANIN MİMİKLERİİ!! TEPKİLERİ SPOİİ BİTTİİ Anya'nın Yani o küçük kızın tepkileri ve düşünceleri aşırı tatlı ayrıca çok çok komikti. Ve Babalıkta bile usta olmaya çalışaan ajanlık kariyeri için harika bir baba olmaya uğraşan ajanın içinde ki düşünceleri ve davranışları da çok güzel, naif ve aynı zaman da yine komik! Çocuk yetiştirme kitapları jsjjdsjkdsjskdks of be ne adamsın sen! 💫 Biraz REPLİK "Çocuk yetiştirmenin temeli güvendir. Azarlamak yerine olaylara onların bakış açısından bakmaya çalışın. "Çocuklar hislerini kelimelere dökmekte pek iyi değillerdir." Bu yüzden onları anlamay çaba harcayın. (Animeden küçük öğütler) Onlara daha iyi bir gelecek sağlamak için "özgüvenlerini" besleyin!" Ajan bey bunları okurken, diğer aileler böyle zor görevleri hep yapıyor mu diye soruyor? Ah.. keşke öyle olsa Muhterem Tasogare. ✨️🎈 Burada ebeveyn olmanın Ajan olmaktan ve anne baba görevlerinin Ajan görevleri kadar zorlayıcı olduğunu gösteriyor anime, Bana kalırsa öyleydi. "Çocukların ağlamasından neden bu kadar nefret ettiğimi şimdi anlıyorum. Bana kendi çocukluğumu hatırlatıyor."💔 ^Ajan Tasogare^ "Geçmişimi atlattığımı sanmıştım ama bilinçaltımda bana hep geçmişimi hatırlatiyordu" 💔 Geçmiş geçiyor da yaşanmışların izi kalıyor hep. "Çocukların ağlamayacağı bir dünya oluşturmak için Ajan oldum" Ajanimizin görevini niye çok severek yaptığını bu söylediği sözü ile idrak etmiş oluyoruz ve gözlerimiz hafiften yaşarıyor, hüüü. Ühüü hüü Çok komik bulduğum sahnelerden biri deeee Öyle, korkunç bir KAOS ortamına o ROMANTİK evlilik teklifini nasıl SIĞDIRDINIZ?! Çok iyiydi ya! Yaraşıırr 😁 2.ye bile izlenir, öyle bişi.. Sağlıcakla kalın dostlar. İyi izlemeler şimdiden HERKESE 😝🤗🌼

feristah 4 years ago

Summer Ghost

Loundraw

11 Gönderi

Spoiler içeriyor ⏰ Süre: 40 dakika İntihar ettiği düşünülen bir insanın hayaleti yaz günleri belli bir yerde belirirmiş. Üç genç toplaşıp o hayaleti ararlar. Fakat sadece intihar etme düşüncesi olan insanlara görünür bu hayalet. Gençler bunu bilmez taki hayaletle karşılaşana kadar. Hayalet…devamı

feristah 4 years ago

Marslı

Andy Weir

24 Gönderi

Ay da 172 saat kitabını çok beğendiğim için görünüş olarak aynı zamanda ismende ona benzemesinden dolayı başladım ve başlar başlamaz o kitabı hissettirdi gibimsi. (Tabi çok fark var his bakımından benzer ama, uzaaay ve yasam 🤝🏻) Kitabın en basinda karakterin…devamıAy da 172 saat kitabını çok beğendiğim için görünüş olarak aynı zamanda ismende ona benzemesinden dolayı başladım ve başlar başlamaz o kitabı hissettirdi gibimsi. (Tabi çok fark var his bakımından benzer ama, uzaaay ve yasam 🤝🏻) Kitabın en basinda karakterin başına neler geldiğini ve nasıl bir durumda olduğunu öğrenerek başlıyoruz. Bence akıcı ve komik ayni zaman da sempatik bir dille yazılmış geldi bana.. Ve karakter yani yazar sürekli olarak durum bilgilendirmesi yaptıgından sanki kitabın içinden bir karaktermişsiniz hissi veriyor biraz, bana öyle geldi (başlarda.) Ve kitabı okurken beni düşündüren başka bir şey ölümünü hep bir sebebe bağlıyor olmasıydı karakterin. 400 gün yetecek olan yiyeceğim 30 gün yetecek o bu yahut şu ile hayatta kalma sayısını arttıyor gibi görünse bile belki açlık sebebi olmayacak ölümü için, ya da susuzluk. Aslında her an öleceğim diye sadece uzay da ya da bir yerde mahsur kalınca mi düşünmemiz gerekiyor? Hayatımızın belli bir günü yok ki o gün canımız bedenimizden ayrılsın. Her an bir başka sebepten ölebilme ihtimali var ve buna göre yaşamalıyız aslında. Evet nedense bunu bir düşündüm .d Düşünsenize uzayda tevafuk eseri başınıza bir şeyler geliyor ve ekibinizi sizi terk edip gitmesine rağmen tekrar uyanıyorsunuz Aslında ölmemişsiniz ve bu da yine tevafuk eseri oluyor sonra dünyadakilerin hepsi sizi ölü sanırken uzayda yaşam mücadelesi veriyorsunuz. Allah bilir dünyada cenazeniz olurken Aslında Siz uzayda bir yerlerde bir şeyler yapıyorsunuz -Gülmicem Gülmicem- Olm düşünmesi bile yasama sevincini alırken o mücadeleyi vermek? Ah be. Her neyse bu yarının sorunu! Deyip o mesele için bugünden kafası yormayarak yarına ertelemesi 👌🏻😎 dostum sen nasıl bir alfasın. Araya bazı espriler sıkıştırılmış anlayabilenler için hava hoş ama anlayamayanlar için de gülümseyetecek belirgin espriler yok. Kapalı mizah mı desem? Kitap başlarda olmasa da ilerledikçe soluksuz okunması gerekecek hale geliyor. Öyle ki heyecanlı. Kitabı okurken kitapta ki ciddiyet Marsta yaşanılabilinecek olduğuna inandırdı beni. Evet arkadaşlar ben uzaya ✋🏻 Ya hayır tabiki de. Adamın mantığından bilgisinden bir gramcık yok bende. Uyandığında düşündüğü şeylerle benim uyandığım da düşüneceğim şeyler arasında kilometre farkı olurdu. Ben direk Şehadet çekip ölümümü beklerdim .d Adam hala yaşıyor.. :) Marsta yaşamak için dünyadan bir şeyler kullanıp Dünya yaşam imkânı ile mars yaşama imkansızlığını açıklıyor bence. Yani niye zorlarsın ki? Neyse. Dikkat dikkat Biraz fazla bilgi içeren bir kurgu kitabı! Yani sıktı evet. Kesinlikle Ay da 172 saat kitabi gibi olamaaz. Nokta. 😁 Ara ara anlamasam bile yine de deney yapmak eğlenceliydi 👈🏻 Alışveriş mağazasında okurken bir şey fark ettim 👇🏻 Kitabı yabancı müzikle okumak daha bir zevkliymiş. Ama bu kitabı 👻 Adam esprisiyle güldürdü zekasıyla şaşırttı ve azmiyle.... Şiddetli bir şekil de beğendiğim bir kitap olamadı ama zevkliydi. Challengenin 2. Kitabı huuh 😌

feristah 4 years ago

Kardan Kanatlar

Arif Akpınar

1 Gönderi

Challenge ile başladığım ve bitirdiğim 1. Kitapp. Bu Challenge işi baya sarıyor ama dimi .d . . Kitaba dair; Kitap isminin hakkını kesinlikle veriyor 😔 Kitap başlarken bir tekkede imanla dolu kalplerin ve yüreklerin düşüncesi içine cekerekten başlıyor. Sonrasında cihat…devamıChallenge ile başladığım ve bitirdiğim 1. Kitapp. Bu Challenge işi baya sarıyor ama dimi .d . . Kitaba dair; Kitap isminin hakkını kesinlikle veriyor 😔 Kitap başlarken bir tekkede imanla dolu kalplerin ve yüreklerin düşüncesi içine cekerekten başlıyor. Sonrasında cihat aşkı. Önce faniye başlayan Derin bir aşk -ki beni çok etkileyip şaşırtan.. neyse (anlatılmaz okunur)- sonrasında leylalardan geçip mevlaya Gidelim meseleleri... Açıkçası Yazar kitabın en başında "Sarıkamış'ta karla kefenlenen büyük dedemin Aziz hatırasına" demiş ve bu benim kalbime çok dokundu kitaba bir garip yürekle başladım ki Sarıkamış'ı hepimiz az çok biliriz. Onun anısına okunacak en güzel en duygusal en anlamlı kitaplardan biri olabilir. Ben gerçekten sıkılmadan severek okudum hatta aşırı etkiledi beni... neredeyse ağlayacak olduğum yerler oldu... Ben zaten aşırı etkileniyorum böyle hem, iman hem cihat hem aşk... Bana moskof Mezarlığı serisini anımsattı kesinlikle! Alıntılar; "Arifler ibadetlerinde ki kusurlar için tevbe ederler asiler ise kusurları için tevbe istiğfar ederlermiş" aşırı anlamlı bir cümleydi benim için... Ve aşk dair; Aşk kelimesinin özünde birleşmek vardır. Aşık olan her varlık, birbirini çeker ve "bir" şey olur.Aşkının rengi ancak kendi kalbinin renginceydi. Kendi aşkının rengini bir başkasına anlatmak, âmâya kırmızıyı tarif etmek gibiydi Zira.Ateş varsa Pervane vardı. Ateş olmayınca pervaneden kim söz edebilirdi ki. Pervane vefakardı. Ateşe Sevdalı bir vefakar.... onun aşkından, cemalinden vazgeçmemek uğruna, ateşin etrafında dönerek bir müddet sonra yanıp yok oluyordu pervane." Gerçek aşık böyle olmalı işte " diye geçirdiği içinden. Pervane, aşk uğruna Gözünü kırpmadan hayatını feda ediyor. Onun verdiği yangınlıktan bir an uzaklaşmıyor. Yanıyor ve ateşin kendisi oluyor. Insan da sevdi mi böyle sevmeli. Sevmek ve sevgilinin kendisinde bir olmak... Iki varlık arasındaki sevgi, gerçek birliğe işarettir. Ama bazen insanlar bu Birliği taşınamazlar nokta ve mutlak Birliği tenlerinin birleşmesi olarak algılar ve sevgiyi aşağılarlar. Hatta öldürürler. Hedefi gerdek olan bir aşk, gerdek odasında ölür. Oysa Aşk: gerçek maşukun insanlara lütfettiği bir ihsandır... bence aşkı anlatan tarif eden güzel cümlelerdi bunlar.

feristah 4 years ago

Kitapları Kurtaran Kedi

Sosuke Natsukawa

13 Gönderi

Yine çok uzun bir inceleme ile bendeniz Ben ^_^ Bazı insanların kitap okuyarak güç yani ünvan ve hayranlık kazandığını anlatırken -kitaplar bilgi edinmek için vardirlar- Hayatımıza çok şey katarlar ama bunun bilincinde olmadan sadece okuyor görünmek için raf raf tozlu…devamıYine çok uzun bir inceleme ile bendeniz Ben ^_^ Bazı insanların kitap okuyarak güç yani ünvan ve hayranlık kazandığını anlatırken -kitaplar bilgi edinmek için vardirlar- Hayatımıza çok şey katarlar ama bunun bilincinde olmadan sadece okuyor görünmek için raf raf tozlu ve kullanıp kullanilmadigi belli olmayan itina ile raflara kaldırılmış hatta bir nevi terk edilmiş kitaplarıyla "oo bu kişi ne de çok kitap okurmuş!" Denmesi için kendine, kitapları kendi egosunu tatmin etmek için alet edinmiş insanlardan bahsediyordu. Bu kitapların bu insanlardan onların ellerinden kurtulması gerekiyordu. Güzel ve anlamlı cümleler barındırıyor bir yandan. Ve hissediyorsunuz kitapların gücünü... Yazar öyle vurguluyor ki bu cümleyi. kitaplara karşı bakış açım bir tık daha genişledi de diyebilirim. Benim bu kitapta en çok sevdiğim ve kitabın içinde iki kere tekrarlanan cümle şu oldu; "Haksızlıklarla dolu bir dünyada yaşam sürdürebilmek için en önemli silah mantık yada kol gücü değildir, mizahtır." Cümlesi oldu ve ben bu cümleye katılıyorum... Belki tam da o cümlenin içinde yaşıyorumdur... Kitap herkesin okuması gereken bir kitap da olsa öyle demeyeceğim, herkes aynı şeyleri anlamayabilir, anlamak için derin görmek lazım bu kitabını herkesin elinde gezerek yıpranmasını ve değersizleşmesini şahsen istemem. Nedense böyle bir his oluştu içimde okurken okuduktan sonra .d Ayrıca bu kitap bana eski ama asla yıpranmaması gereken kitap ve yazarların önemini kalbime indirdi. Aynı zamanda yine kitaptaki şu cümleye de sonuna kadar katılıyorum; "Doğru, ahlâk, düşünce gibi kavramlara hiç kimsenin merakı yok herkes yaşamaktan öyle yorgun düşmüş ki yalnızca ve yalnızca tahrik olmak ve teskin edilmek istiyorlar" Dedi bu kitaptan biri... Sizce de öyle değil mi? O kadar doğru konulara değinmiş ki yazar, bunu bir yandan çocukça yazmış. Herkese hitap eden bir boyutu var kitabin. Dış kapağı da çok güzel... "Şu anki dünyamızda insanlar aşırı meşgul, Kalın mı kalınn, edebiyat şahreserleri gibi şeyleri harcayacak zamanları da paraları da yok." Bu cümle zaten beni anlatıyor resmen... Okumak için zamanım yok, bu da çok doğru ve param da yok, acı bir gerçek ki kitaplar pahalı... Kitabın ana konusu; Kitap sevgisi- cesaret- kedi egosu:)- dostluk- sevgi bağı- derin sözler ve anlamlı cümleler de içerir. Okumak ve ya okumak size kalmış:) Kitabı okurken kendimle tartıştım, kitaplarımla aramdaki ilişkiyi düşündüm, "kitapların gücü vardır" bu söze sonuna kadar katıldım "kitaplar insanı güçlü kılar" "kitaplar insanı yürekli yapar" "Yüreği olan kitaplar vardır" "insanı düşünen yürek" tüm bunlar biraz karmakarışık gelse de düşündüğün zaman hak veriyorum. Kitapların gücü vardır, yazarım bu düşüncesine ve aynı zaman da kitabın ana konusuna değinelim. Evet gücü vardır ve bu insanı güçlü kılar, hakikaten öyle bunu yaşadım... Bir zamanlar özgüvensiz, çekingen içe kapanık bir insan olan ben, kitap okumaya başladıkça değiştim, Çünkü kitaplar bakış açımı, anlayışımı, düşünce tarzımı değiştirdiler. Kitap okuma amacım bu değildi ama kitaplar bana güç kattı. "Kitapların da Yüreği vardır" bu da kitapta geçen doğru bir cümle oldu benim için, Kitaplar sayesinde mutlu, üzgün, kızgın, kırgın, kibirli, gururlu, onurlu, insanlarla tanışırız ve onları anlamaya çalışırız kimi zaman anlarız. Empatiii 😇 Bunun çevremizdeki insanlara karşı bakış açımız da değişmesinde de faydası var. Kitapta tanıştığımız insanlarla kimi zaman gerçek hayatta da tanışırız. Ve kitaplar insanları düşünen ve anlayan bir yürek bahşeder bize. "İnsanı düşünen yürek" yüreği olan kitaplar saysesinde kazanilir... Kitabın bana kattığı bir takım şeyler. Kitapları SEVİYORDUM ama artık SEVİYORUM. Kitabı okursanız bu cümlede açıklığa kavuşur. (Gizem gizem gizem 😂) Yani bu kitap her insana bu kadar şey katar mı bilmiyorum ama açıkçası bana kattı. Aslında bu kitap tek bu kitap değildi, kitabın içinde kitaplar olduğu için bu kadar doluydu bence... Kitapları anlayarak sevin ve yaşayın. Acı dolu da olsa tatsız da bahtsız da olsa hayatınız, sonuç olarak hayat sizin hayatınız... Aldığınız nefesin bir sayısı olduğunu unutmayın, elinizdeki sınırlı ve çok değerli olan hayat nimetinin kıymetini bilerek yaşayın. Bu da kitapta verilmeye çalışan bir öğüttü 👻 Evet. Evet. Evet. Kitabı üç evetle uğurluyoruz. (Ne alaka bilmiyorum ama)

feristah 4 years ago

Mama wa shôgaku yonensei

Kenichi Araki

1 Gönderi

Çok küçükken kahkaha ata ata izlediğim o anime!! İşte buldum bee. Tabi o zamanlar babam açıyordu bize. Dil öğrenelim diye de Türkçe değil arapca izletiyordu ve biz bir şey anlamiyoruz haliyle. Altyazı vardiysa da bizim okuma yazma yoktu.... Ama harbi…devamı

feristah 4 years ago

Şehir Mektupları

Ahmet Rasim

3 Gönderi

(Challenge ile biten 7. Kitap 🐎) Size tavsiyem benim yaptığım gibi bu kitabı 1 günde başlayıp o gün içinde bitirmeyin. Her gün bir mektup okumanın daha mantıklı olacağını okudukça fark ettim çünkü mektupları üst üste okmak Çok sıkıcı geldi. Lakin…devamı(Challenge ile biten 7. Kitap 🐎) Size tavsiyem benim yaptığım gibi bu kitabı 1 günde başlayıp o gün içinde bitirmeyin. Her gün bir mektup okumanın daha mantıklı olacağını okudukça fark ettim çünkü mektupları üst üste okmak Çok sıkıcı geldi. Lakin bunları günlere ayırmış olsaydım kitaptan daha çok zevk alacağımı ve eğlenceğemi düşündüm. Benim için anlaması zor olsa bile yer yer güldüm, hafif nükteler, ara ara fıkralarda güzel bir kitaptı. Ama şu da bir gerçek ki ne zaman herhangi bir yolculuğa çıksa etrafındaki insanlardan bahsederken Fransız madamlar, mösyöler sürekli Bunlar karşımıza çıkıyor. Yazarın betimlemeleri gerçekten hoştu güzeldi anlaması zor ve komikti bir cümlenin 21 satır boyunca devam etmişliği var mesela. O kadar teferruatlı bir cümleydi ki ne kadar başarı alıp okusam bile Hem anladım hem anlamadım. Tabii bu cümle kitabın içinde o kadar da öneme ve değere sahip olan bir cümle olmadığından ötürü anlamamış olmam bana bir şey kaybettirmedi. Bir de İstanbul'un o zamanların da yaşayan bir insan olsaydım bu kitabı okurken muhtemelen, o devre daha hakim olmuş olacağımdan ötürü hem daha iyi anlar belki daha çok severdim. Şu anda sevmedim değil. Çok sevdim ve özellikle okurken kalkıp adım adım İstanbul'u gezesim geldi, Karaköy'ü, Kadıköy'ü, Balat'ı, Beşiktaş'ı Üsküdar'ı.. Ama ne yazık ki öyle bir şansım yok¿ Otur evinde zavallı ben... Özellikle bazı mektuplar çok hoşuma gitti ve içinde geçen bazı hadiseler. Bahsetmek istediğim bir başka şey ise şiirler... Anlayarak okumak çok hoştu. Tabii ilk başta anlamıyorsunuz, yani en azından ben anlamadım. ama en altta açıklamasını okuyunca ve tekrar şiiri bir göz atınca "Aa." Dedim ve defalarca açıklamasını okumadan sadece şiiri okudum durdum, çok hoşuma gitti gerçekten. Sâkin bir mekanda okunacak, huzuru hissettiren bir kitap. Okurken şunu da düşündürdü bana. (Ne kadar huzurlu ve hareketliymis o günler. Şimdi ki yaşantılar stresli, tramvayda adımlarına yetişemedigim insanların ne acelesi olduğunu düşünmüşümdür hep. Yüzlerde ki mutsuzluk, göz temasından uzak herkes. Ne bileyim biriyle göz göze geldiğiniz de umursuzca çevirilen bir baş yerine hafifçe selamlarcasına eğsek ya? Birbirimize kendi içimiz de dost değil yabancıyız. Ama eski insanlar öyle değil imiş gibi sanki, bu tür kitapları okurken hissediyorum bunu. Şimdi bir de tasmalarımız var kendi elimizde tuttuğumuz telefonlarımız. Hakimiyet biz de sanarken bizi kontrol eden o icahazlar.. neyse) Kitaptan 🌼 " Hoca merhum, bir gün ceviz almış. Eve gelir gelmez, havanelini yakalımış. Cevizleri kabuğu ile döverek yemeye başlamış. Karısı bu halini görünce -Aman Efendi ne yapıyorsun? Ceviz, kabuğu ile yenmez, demiş. Hoca, karısının tembihini saflığına vererek: - Sen, hakikaten Budala imişsin! Eğer ceviz, kabuğu ile yenmeye idi, kabuğu ile birlikte tartılıp satılmazdı diye karşılık vermiş..." Bu hikaye ile sonlandırıyorum. Hoca çok güzel bir meseleye değinmiş acayip bir üslupla.