Büyük bir çöküş başladı içimde Nereye doğru düştüğümü bilmiyorum İçimden koca parçalar savruluyor Dört bir yana doğru azalıyorum Gözlerimi kapatıp acımı görmezden gelenleri Görmezden gelmek istiyorum Ama olmuyor bir türlü yapamıyorum Daha çok görüyor daha çok acı çekiyorum İçim bir…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Biliyorum Ve bildiğim halde Yaralarıma merhem olacak her şeyden İtinayla uzaklaşıyorum Uzaklaştıkça yaralarım daha çok sızlıyor Neden bunu yaptığımı tam olarak bilmiyorum Bir şeyler koptu içimde Büyük bir tufan Ardından mükemmel bir sessizliğe gömüldüm Gözyaşlarım görünmeden aktı Hayatıma gölge olarak…devamı
Yaşama dair tüm hevesim tükenmiş değil Bazen herşeyin mümkün olduğu bir dünyaya Gözlerimi açtığımı zannedebiliyorum Bu bir anlık bilinçsizlik hali Beni geri dönüşü olmayan Büyük hatalar yapmaya itiyor Ki varoluşum büyük bir hata gibi hissederken Neden bu kadar hata yapmaktan…devamı
Yolumu kaybettim Nokta kadar olsa da Bir ışığa ihtiyacım var Neresi doğu neresi batı Büyük bir muamma Oturup bekleyecek Gücüm kalmadı Koşmak istiyorum Azala azala Nerede tükeneceğimi Hesap etmeden.
Birazdan geçer diye diye Yıllar geçti ama hâlâ geçmedi O aldığım ilk yaranın tarif edilemez acısı İşin en kötü yanı ise yara nerede Kim tarafından ve niçin açıldı Bilmiyorum Bilsem kapatabilirim belki uzun uğraşlar sonucu Belkide boşverir üzerine uyurum Büyüdükçe…devamı
Yorgun ellerimle Tutunuyorum son umuduma Zaman acımasızca geçiyor Bir durup dinlenmek istiyorum Bütün olmazlar bir an mümkün geliyor Gülümsüyorum mevsim ilkyaza dönüyor Ağaçlar çiçeğe duruyor fakat meyve vermiyor Bir yanda çılgınca bir sessizlik Bir yanda lanetli haykırışlar İstemeden şahit olduğum…devamı
Gözlerimde asırlık bulutlar Gerçeği görmeme engel oluyorlar Karardıkça kararıyorlar Koptu kopacak fırtına Belirsiz bir zamanda her şey belki de Yeniden başlayacak en güzel haliyle Ama yoruldum adsız duraklarda beklemekten Elim ayağım en çok da ruhum çürüdü Artık beklemeyi bırakıyorum bu…devamı
Nerede yanlış yaptım diye düşünüyorum Uzun süredir varlığımı kabul edemiyorum Nasıl oldu da bu his içime karabasan gibi Çöktü ruhumun en derinlerine hapsetti beni Bu soruları cevaplamak için tek başıma Çocukluğuma inmeye cesaret edemiyorum Epey karanlık bir depoya inmek gibi…devamı
Çoraklanıyor ruhum Bir bir anlamlar yok oluyor Sayfalar siliniyor satır satır Yeniden mi başlamalı savaşa Yoksa savurup atmalı mı uçurumlardan Acizliğin son raddesinde ki bedenimi Bilmediklerimin arasında eziliyorum İnanmak istiyorum her ne olursa olsun Karanlık çökse bile her gülüşün ardından…devamı
Ve Haziran geldi Yeniden doğdum Ömrümden bir sene daha Koca hiçlikler uğruna heba oldu Ama olsun Bu son olsun Bu son olsun Diye diye Kendi sonumu getirdim Umarım iyi bir son olur Bu son.