Kaç asırdır çorak topraklar gezginiyim bilmiyorum Her an aradığımı ve bulmaktan umut ettiğimden İstemsizce uzaklaştığımın farkındayım Ki bu hissi bilmek istemezsiniz Bir yandan tutunmak Bir yandan da İçimden kaçmak geliyor Hem kendimden Hem de bulduğumu zannettiğimden.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yine ömrümün en kötü saatlerindeyim Yalnızlığımın katlana katlana üstüme geldiği Alacakaranlıktan daha da karanlık düşüncelere Elimi kolumu bağlayıp sonsuz uçurumlara sürüklediği Sanki gökyüzü bir daha hiç aydınlanmayacak Gökyüzündeki yıldızlar teker teker sönüp Tüm umutları yok edecekmiş gibi Bin sene de…devamı
Düşündükçe kayboluyorum Savaştıkça daha çok çıkmazlara giriyorum Yenilgiyi kabul edip çekilmek de olmuyor İnsan ne kadar düşse de umut etmek istiyor Güzel günler göreceğiz diyor ya şair Öyle işte.
Şimdi bir gözyaşı tufanına tutulsam Kaybolmakla yetinmeyip boğulsam Gecenin karanlığında sevdalansam En onulmaz yaram ansızın kapansa Son bir şükür daha edip uyusam Bir kez daha uyanmamak üzere.
Yorgunum inan Tutsan ellerimden Bir bir açıversek tüm açılmazları Ne kadar aşılmaz denen engel varsa Beraber aşsak Sonsuzluk denen o engin denizde Beraber boğulsak.
Nereden gelip kondu yüreğime bu sızı bilmiyorum Görmezden gelmeye çalıştıkça nasıl da içime işliyor Gözyaşlarımın ihanetine uğruyorum her zaman ki gibi Oysa bir kaç damla akıp gitse belki azalır bu işkence.
Tam kalkıp gideyim diyorum Bir el tutuyor sarsıyor zihnimi Düşürüyor çıkılmaz zifiri düşüncelere Ağlamak geliyor içimden ağlayamıyorum İki cümle de olsa bir şeyler söylemek istiyorum O an unutuyorum acının dilini Boğazım düğümleniyor Sanki dünyanın en acı zehri boğazıma dökülmüş Vazgeçiyorum…devamı
Dostum Çok acı çekiyorum görüyor musun Yoksa sende mi bana körsün Oysa görseydin sarılırdın sımsıkı Akardı gözyaşlarımız beraberce Biliyorum derdin biliyorum Bir gün geçip gidecek bütün bunlar demek yerine Bu geçmek bilmeyen acılara ortağım derdin Onlarla birlikte ömrümüzün sonuna dek...
Bir bahar daha tüketiyorum Hiç bir yaşama sevinci duymadan Kırık bir kabullenişle birlikte İçten içe hala inanarak İyileşmenin mümkünlüğüne Ama zehir bedenimde değil Bedenimde olsa kesip atardım o parçayı Zehir ruhumun en derinlerine işlemiş Ruhumu nasıl söküp atabilirim ki Yok…devamı
Niye duymadın diye kızamıyorum sessiz çığlıklarımı Yokluğunla avunmaya hapsettim kendimi Uzun uzun ağlıyorum gün doğana dek Aklım ne sen de ne de bir başkasında Çünkü ne sen oldun ne de bir başkası Düşlerimde bile var edemediğimsin O kadar yokum işte…devamı