(@) - Raf

Bunun, bu dünyanın tahammül edemiyeceği bir ideal olduğu, tatbiki mümkün olmadığı, dolayısiyle gerçekleşemeyeceği iddiası ile karşımıza çıkılmasın. Biz her şeyin mükemmel olduğu bir devri meydana getirebileceğimize inanacak kadar saf değiliz. Fakat bu bizi, varlığını tespit ettiğimiz hatalar ve kusurlarla mücadele…devamı

homunculus 1 year ago

Irkçı devlet, eğitim işine yüzyıllar vermesi gerekse bile, beden işçiliğini hakir gören bir haksızlığa derhal ve kesinlikle son vermelidir. Onun prensibi, ferde, yaptığı işin türüne göre değil, meydana getirdiği işin kalitesine göre hüküm vermek olacaktır. En aptal bir yazarın, sırf…devamı

homunculus 1 year ago

İşin en kötüsü, dini inançların siyasî maksatlarla kötüye kullanılmasından doğacak zararlardır. Dini, kendi siyasî çıkarlarına ve işlerine hizmet edecek en uygun bir vasıta bilen sefil elebaşılara yeteri kadar ciddî şekilde karşı çıkılamıyor. Bu utanmaz, bu edepsiz yalancılar, herkes kendilerini işitsin…devamı

homunculus 1 year ago

Bazı şehirler insanların süründüğü bir yığın kışla ve gecekondudur, özel bir değeri yoktur. Bu derece karaktersiz bu şehirlere bağlanmak anlaşılmaz bir iştir. Başka bir şehirden daha fazlası olmayan, bir özelliği bulunmayan, en ufak bir sanat görüntüsünden kaçınılan böyle bir şehire…devamıBazı şehirler insanların süründüğü bir yığın kışla ve gecekondudur, özel bir değeri yoktur. Bu derece karaktersiz bu şehirlere bağlanmak anlaşılmaz bir iştir. Başka bir şehirden daha fazlası olmayan, bir özelliği bulunmayan, en ufak bir sanat görüntüsünden kaçınılan böyle bir şehire kimse bağlanmak istemez. Fakat hepsi bu kadar değil. Büyük şehirlerin nüfusu arttıkça gerçek sanat eserlerinden daha yoksun kalıyor. Her zaman daha kaba bir görünüş alıyor, aynı görünüşü arz ediyorlar. Bu modern devrin büyük şehirlerimize kültür katkısı çok yetersizdir. Bütün şehirlerimiz geçmişin şanı ve hazineleri ile yaşıyor. Bugün Münih şehrinden 1. Louis zamanında yapılan şeyleri çıkarınız, o devirden bu yana ne kadar az sanat eseri meydana geldiğini dehşetle göreceksiniz. Berlin için de diğer büyük şehirlerin çoğu için de aynı şey söylenebilir. Asıl mesele şudur. Bugün büyük şehirlerimizde, bütün bir devrin sembolü olarak, şehrin genel görünüşünde ayrı bir özellik taşıyan hiçbir abide yoktur. Oysa orta çağ şehirlerinin her birinde, onun şanını gösteren bir abide bulunurdu. Karakteristik abide özel mülkler arasında değil, umumun müşterek abideleri arasında bulunurdu. Bu abideler geçici bir zamana değil, ebediyete vakfedilmişlerdi. Çünkü bu abideler özel şahısların zenginliğini değil, toplumun yüceliğini ve önemini yansıtıyordu. Böylece, bizim için bugün bile anılaşılması ekseriya güç olan bir şekilde, herkesi şehre bağlayacak abideler dikilirdi. Bir şehirlinin gözünde evler vatandaşların orta derecede olan yapılarıydı. Fakat ortak yapılar çok muazzamdı ve herkese ait idi. Bu ortak yapıların yanında, evler sadece bir aksesuar idi. Eski devlet yapıları ile vatandaş evleri arasındaki azamet farkını mukayese edecek olursak, umuma ait eserlere daima birinci derecede önem verildiğini görürüz. Adolf HİTLER Kavgam

homunculus 1 year ago

Her devirde, bütün halk liderlerinin sanatı, halkın dikkatini bir tek düşmana yönlendirmek ve onu dağıtmamak olmuştur. Bir milletin mücadele isteği ve iradesi ne kadar bir hedefte birleşirse, böyle bir hareketin çekici kuvveti o kadar büyük, darbe kuvveti o kadar yoğun…devamı

homunculus 1 year ago

Hayır! Memur olmak istemiyordum ve olmayacaktım! Babam kendi hayatından örneklerle boş yere bende memuriyet aşkı uyandırmaya çalışıyordu. Ben ise bir gün bir büroya hapsolacağımı, zamanımı istediğim gibi kullanamayacağımı, bütün hayatımı birtakım defterleri doldurmakla geçireceğimi düşündükçe, bu işten büsbütün nefret ediyordum.…devamı

homunculus 1 year ago

Benim okumaktan anladığım mâna, sözde "aydın"larımızın anladığı mâna ile bir değildir. Bir kitabı bitirip başkasına başlayan, bir yazıdan sonra hemen ötekine geçen insanlar bilirim, fakat onlara "okumuş" diyemem. Bir yığın bilgi ve fikre sahip olurlar fakat zekâları bunları ne ayırabilir…devamıBenim okumaktan anladığım mâna, sözde "aydın"larımızın anladığı mâna ile bir değildir. Bir kitabı bitirip başkasına başlayan, bir yazıdan sonra hemen ötekine geçen insanlar bilirim, fakat onlara "okumuş" diyemem. Bir yığın bilgi ve fikre sahip olurlar fakat zekâları bunları ne ayırabilir ne de birbirinden farklı yerlere koyabilir. Bir kitapta unutulmaması gereken değerli şeyi faydasız pasajlardan ayırıp kafalarına yerleştirme sanatları yoktur. Bu faydasız şeyleri mümkünse okumamak, değilse onları faydasız bir safra gibi taşımamak gerekir. Amaç okumak değil, okudukları arasından insanın kendi hedefine ve kabiliyetine göre yararlı olacak şeyleri çıkarmak ve almaktır. Böylece herkes mesleği için şart olan malzeme ve aletlere kavuşur. Bu âlet ve malzeme ona hayatını kazanmakta veya yükselmesinde yardımcı olur. Okumanın ikinci amacı, üzerinde yaşadığımız dünya hakkında genel bir görüş elde etmektir. Fakat her iki halde de okunan şeylerin hafızaya birtakım bölümler ve kitaplar olarak değil, tam yerine oturtulmuş küçük mozaik taşları gibi yerleşmesi, okuyanın zihninde dünya hakkında genel bir görüş oluşturması gerekir. Aksi halde bu bilgiler ona sahip olan kimseye, bütün ahmaklığına rağmen, faydalı olacak yerde, değersiz, dağınık bir karışım olur. Okuyan, kendini ciddi olarak yetişmiş, hayattan bir şeyler anlayan, bilgisi olan bir kimse zanneder. Oysa nasıl okuyacağını bilmeden okumak, onu gerçeklerden daha da uzaklaştırır. Böyleleri ya bir sanatoryuma düşerler, ya da politikacı olurlar. Bu haldeki bir beyin, karışık bilgi yığınları içinden, zamanı gelince ona yarayacak olanı seçip ayıramaz. Çünkü bu aydın tafrası hayatın ihtiyaçlarına göre düzenlenmiş değildir, sadece okunan kitaplar alındıkları gibi üst üste konmuştur. Zaruretler ona eskiden okuduğu kitaplardan doğru olarak faydalanma fikrini verirse bu sefer de kitabın adını ve aradığı bilginin hangi sayfada olduğunu bilmesi gerekir. Yoksa, zavallı ve ahmak adam, uygun olan fikri hiçbir zaman bilemez. Fakat bunun hangi sayfada olduğu söylenmezse, yüz kere de okumuş olsa, kritik zamanlarda daima sıkıntı içinde kalırlar ve çırpına çırpına benzer şartları ararlar. Bunun sonunda da doğru zannedip tamamen yanlış bir tavsiye, yanlış bir reçete ele geçirirler. Hükümetin en tepesindekilerin bu kadar ilim sahibi olmalarına rağmen bu kadar hataya düşmeleri başka türlü nasıl izah edilir? Öyle değillerse, onlarda can sıkıcı patolojik bir hal yoktur da, çok basit bir şekilde alçaktırlar. Okumasını bilen insanlar bir kitapta, broşürde veya gazetede gerek kendi ihtiyaçları için, gerekse genele yararlı bir malzeme olarak saklanması gereken şeyi derhal seçip kapmasını bilirler. Böylece elde ettikleri bilgi, şu veya bu şekilde oluşan görüşlere katılır, bu görüşleri bazen düzeltir, bazen tamamlar, doğruluğunu kuvvetlendirir, mânasını kesinleştirir. Hayat birdenbire bir mesele veya güçlük çıkardığı zaman, okumasını bilen insanın hafızasında, yılların biriktirdiği bilgilere dayanan bir fikir doğar, yeni meseleyi buna göre kontrol eder ve böylece çözer veya aydınlatır. Okuma ancak bu şekilde olduğu ve anlaşıldığı zaman anlamlı ve faydalıdır. Bir hatip, savunduğu bir meselede gerekli malzemeyi bu şekilde temin edemezse, bir rakip karşısında, bin defa haklı ve doğruyu söylüyor bile olsa, savunmasını yapamaz, fikrini anlatamaz. Her tartışmada hafızası onu utandıracak bir şekilde yalnız bırakır. Ne iddiasını kuvvetlendirecek deliller bulabilir ne de susturucu cevaplar verebilir. Bir hatip değil de sadece kendini tatmin etmek isteyen bir insan ise, durumu yine aynıdır. Fakat kader hem çok okumuş hem de güçsüz böyle bir insanı devlet başkanı yapmışsa, durum çok daha endişe vericidir. Adolf HİTLER Kavgam

homunculus 1 year ago

Bu ülkede, sıradan bir şekilde dile dolanması için bir insanın farklı ve zeki olması yeter. Ama ahlaklıymış gibi davranan bu insanlar ne tür hayatlar yaşıyorlar? Sevgili dostum, ikiyüzlülüğün memleketinde yaşadığımızı unutuyorsun." Oscar WILDE Dorian Gray'in Portresi

homunculus 1 year ago

İnsanın kendisini azarlamasının bir zevki vardır. Kendimizi sucladığımızda, başka kimsenin bizi suçlamaya hakkı olmadığını düşünürüz. Bizi affeden şey rahip değil, günah çıkarma eyleminin kendisidir. Oscar WILDE Dorian Gray'in Portresi

homunculus 1 year ago

Kant'ın yalan konusundaki ödünsüzlüğünü asla onaylamıyoruz. Ne demek yani! Meşru müdafaa halindeyken insan öldürmeme izin olacak ama aynı meşru müdafaa hali içinde patavatsızlara karşı yalan silahını kullanmama izin verilmeyecek öyle mi? İnsanın onlara karşı çalışmasını ve düşüncesini koruması haktan da…devamı