(@) - Raf

Spoiler içeriyor 🗯 Yine çok önceden izlemiş olduğum bir filmle geldim, tekrar izleyecek cesareti yakalayabilirsem yazımı güncellerim, şimdilik bu filmle ilgili hafızamda kalanlar kadarıyla yazacağım. Filmi izleyecek olanlara ilk önerim hayatın iyi kötü her yönünden kısa süreliğine arınarak izlemenizdir. İzlemeden önce yeteri…devamı🗯 Yine çok önceden izlemiş olduğum bir filmle geldim, tekrar izleyecek cesareti yakalayabilirsem yazımı güncellerim, şimdilik bu filmle ilgili hafızamda kalanlar kadarıyla yazacağım. Filmi izleyecek olanlara ilk önerim hayatın iyi kötü her yönünden kısa süreliğine arınarak izlemenizdir. İzlemeden önce yeteri kadar meditasyon ile başlayabilirsiniz, aksi takdirde yoğun bir zihinle izlerseniz tek kazancınız boşa geçen 1 saat 40 dakika olur, internetinizin yavaş olduğunu da varsayarsak bu boşa geçen süreyi 2 saate çıkarabiliriz. Animasyon tekniği göz, senaryo da biraz beyin yorsa da iyi düşünülmüş bir film. İlk olarak çekim tekniğinden söz etmek istiyorum, dijital kamera ile çekilen film daha sonra bilgisayar ortamında animasyona dönüştürülmüş. Gerçekten buna gerek var mıydı? Tartışılır. Farklı bir şey yapmak istemişler, belki de böyle daha akılda kalacaklarını düşündüler. Başardılar mı? Benim açımdan evet. Çünkü bu film ilk olarak konusu ile değil, çekim tekniği ile geliyor aklıma. Yine de hem kendilerini bu kadar yormalarına, hem de izleyicinin gözünü yormalarına gerek yoktu şahsen. Film felsefenin her yönünü alması dolayısıyla büyük bir dikkat ve özveri ile izlenmesi gereken bir yapım. Hikayemiz rüya ile gerçek dünyanın ayrıldığı noktayı bulmaya çalışan genç bir adamın çevresindeki kişilerle yaptığı felsefik diyaloglar üzerine kurulu. Filmi izlerken bir süre 'acaba gerçek mi rüya mı?' yanılgısına çok düştüm. Rüya olduğu en başından beri ortadaydı, fakat gerçek dünyadan da tam anlamıyla soyutlandığını da söyleyemem. Evet gerçek olamayacak kadar ütopikti, ama gerçeği yansıttığını düşündürtecek kadar realistti kanımca. Bu filmle ilgili izlerken çok teoriler döndü zihnimde. Bazen diyalogları anladım çıkarımlar yaptım, bazen de o kadar derin diyaloglara girildi ki öylece bakmaktan başka bir şey yapamadım. 'Çok teoriler döndü zihnimde' demiştim. Bunun bir astral seyehat olabileceğini düşündüm, astral seyehata yatıyor ve çıkışı bulamıyordu. Kahramanımızın komada olduğunu düşündüm. Tek yapmak istediği bu derin uykudan uyanıp gerçek yaşamına dönmek, sağlığına kavuşmaktı belki. Ama dedim, bu kadar derin bir filmi bir-iki basit teoriye sığdıramayız değil mi? Bir de yanılsama olduğumuzu varsaydım. Hepimizin zamanda bir yanılsamalar olduğumuzu. Film bana bir çok şeyi çok fazla sorgulattı, dile getiremeyeceğim kadar çok şeyi. Aslına bakarsak film gerçek hayatımızla ilgili arka plana atamayacağımız hepimizin birgün yüzleşeceği kimine göre acı, kimine göre bir kurtuluş olan bir konuyu ele alıyor; 'ölümü.' Yaşadığımız alem bir rüya değil mi zaten? Bazılarımız bu rüyadan hemen uyanıyoruz, bazılarımız 20 sene bazılarımız 50 sene bazılarımız da daha uzun süre bu rüyayı görüyoruz. Hepimiz farklı şekillerde uyanıyoruz rüyadan; bazılarımız kendi isteği ile uyanmayı seçiyor. Film hakkında uzun uzun yazılır, uzun uzun konuşulur. Benim aklımda kalanlar, bahsedebileceklerim bunlarla sınırlı. Daha derin yazmak, konuşmak için çok derin felsefik bilgilere sahip olmak gerekir. O kadarı da bende mevcut değil, filmle alakalı ortaya bir çok teori atabilirim, atabiliriz. Hangisi doğru bilmiyorum. Belki de senaryoyu kurgulayan kişi veya kişilerde bunu bilmiyordur. Tek bildiğim karakterimizin bir daha bu sahte yaşama uyanamayacağı. Diğer bir değişle de sonsuz bir gerçekliğe uyandığı...

kalli 5 years ago

Virtüoz

Joe Wright

2 Gönderi

🗯 Sevgili Raf ailesi "Çok kaliteli film izlemekten sıkıldım, azıcık da orta kaliteli film izleyeyim." dediğinizi duyar gibiyim. Bu çağrılarınıza kulak verdim size tam da istediğiniz kıvamda orta kaliteli bir filmle geldim. İyi okumalar, izlemeyi düşünenlere de iyi izlemeler efendim.…devamı🗯 Sevgili Raf ailesi "Çok kaliteli film izlemekten sıkıldım, azıcık da orta kaliteli film izleyeyim." dediğinizi duyar gibiyim. Bu çağrılarınıza kulak verdim size tam da istediğiniz kıvamda orta kaliteli bir filmle geldim. İyi okumalar, izlemeyi düşünenlere de iyi izlemeler efendim. 🎬 Nathaniel müzisyenlere aşık, Beethoven'e ayrıca tutkun olan bir müzik dahisidir. Şizofreni hastası olan Nathaniel hastalığının ilerlemesi üzerine sokaklara düşer, ama müzik tutkusundan hiçbir zaman kopamaz. Öyle ki Steve'nin de dediği gibi ''Hiçbir şeyi onun müziği sevdiği kadar sevemedim.'' Sokaklarda keman ve çello çalmaya devam eden Nathaniel'in hayatı onun yaşamını kaleme almak isteyen yazar gazeteci Steve Lopez ile bir arkadaşlık kurmaya başlamasıyla değişmeye başlar.'' Film hakkında bilgilendirmeler; °Nathaniel karakterine hayat veren Jamie Foxx bu film için bolca çello dersi almıştır. °Film gerçek hayattan uyarlamadır. Gazeteci Steve Lopez'in kitabından uyarlanmıştır Steve Lopez karakterine Robert Downey Jr. hayat vermiştir. İlk olarak gerçek hayattan uyarlama olması benim daha çok dikkatimi çekti. Gerçek hayatın biraz da yazarın duyguları ile de birleşerek kurgulandığı hikayeler bana çoğunlukla ilham verir, başka bir dünyaya götürür. Sizi sakinleştirecek çerezlik bir film demeyi çok isterdim ama değil. Film hayal ettiğimin aksine çok inişli çıkışlıydı. Aslında filmde şizofreni hastalığı da konu alınıyordu ve bu ani gerilimleri ve çıkışları tahmin etmem gerekirdi fakat ben müzikal şölenin ön planda olduğu bir film düşünmüştüm. Müzikal şölen yok mu? Elbette var. Filmin geçen 1 saat 50 dakikalık süresi boyunca bazen Nathaniel'in parmaklarını çellonun ve kemanın üstünde usulca gezdirip Beethoven'i anmasıyla sakinleştim, bazen de gelen şizofreni sanrıları ile gerildim. Kısaca oyunculuklara da değinelim. Robert Downey'in iyi iş çıkardığını söyleyebilirim, lakin aman aman bir oyunculuğu yoktu. Fakat Jamie Foxx için övgüler yağdırabilirim. Çello ve keman derslerine çok iyi çalışmış, rolüne çok iyi çalışmış. Nathaniel karakterini oynamamış, yaşamış. Filmde hatalar var mıydı? Vardı. Denge tam olarak kurulmamış gibiydi, gerilimle müzikal bir sakinliğin arasında sıkışan bir film hissiyatını kapıldım. Aslında buna tam hata denemez, çünkü herkesi rahatsız edecek bir şey değil, sadece beni rahatsız ettiği için belirtmek istedim. Bir de hikayenin yavaş ilerlediğini düşünüyorum. Gereksiz detaylara girilmemiş, lakin yine de yavaş ilerliyordu. Çözemediğim bir ağırlık vardı filmde. İzlenilebilir mi? İzlerseniz hiçbir şey kaybetmezsiniz. 6.5/10'luk en başında da dediğim gibi orta kalite bir film. 🎻Alıntılar ''Hikayenin sadece bir kısmını biliyordum. Sabah güneşinde bir süt kasasında keman çaldığını biliyordum, dahi çocuk ile kayıp gezginin arasında bir yerde.'' ''Umarım rahat uyursunuz Bay Lopez. Umarım tüm dünya rahat uyur.''

kalli 5 years ago

Kazablanka

Michael Curtiz

39 Gönderi

Spoiler içeriyor *Spoiler uyarısı koyuyorum ama spoiler vermemeye dikkat edeceğim. Siyah beyaz aşk filmlerini sever misiniz? O zaman sizin için oldukça ideal olan bir filmle geldim. Filmin konusundan söz etmeyeceğim; izleyip görmenizi tavsiye ederim. İlk olarak filmin türüne bakınca beklentim savaş ve…devamı*Spoiler uyarısı koyuyorum ama spoiler vermemeye dikkat edeceğim. Siyah beyaz aşk filmlerini sever misiniz? O zaman sizin için oldukça ideal olan bir filmle geldim. Filmin konusundan söz etmeyeceğim; izleyip görmenizi tavsiye ederim. İlk olarak filmin türüne bakınca beklentim savaş ve politikanın ön planda olduğu bir filmdi. Fakat izleyince tamamen yanıldığımı farkettim. Film aşk ve mantığın ayrıldığı yerde buluşuyor. Öylesine güzel bir şekilde buluşuyor ki böylesine klasik bir filmden etkilenmemek mümkün değil. Filmin senaryosunun çok iyi olması bir yana film izlediğim en naif film olabilir. Diyalogların kalitesi, müziklerin hoşluğu, kendi dönemini, savaşın izlerini böylesine güzel yansıtması ve aşk ve mantığın ayrıldığı noktayı tahmin edilmeyecek kadar güzel işlemesi, her şeyiyle film kusursuz olmasa da kusursuza yakın derecede güzeldi. Filmin çok eski olduğunu ve o zamanlardaki imkanları da göz önüne alırsak ufak tefek kusurları göz ardı edebiliriz. Filmin çok güzel olması beni sevindirdi, çünkü harcadığım 1 saat 42 dakika için üzülmedim, aksine böylesine kaliteli bir film izlemekle zamanımı çok iyi değerlendirdiğimi düşündüğüm için mutlu oldum. Bir yandan da klasik bir filmin benim için bu kadar üst düzeyde bir kaliteye sahip olması beni üzdü. Çünkü yakın dönemdeki bazı filmleri düşündüm ve imkan arttıkça kalitenin düştüğünü bir kez daha farkettim. Bu da gelecek dönem sinemasına dair umutlarımı biraz daha söndürdü. -Sinema öğrencisi olarak tek umudum kendim ve arkadaşlarım ehehe- Filmin üzerine daha fazla yazabileceğim pek bir şey yok. ''1940'larda sinema nasılmış? Savaşın izlerini taşıyan klasik romantik bir film nasıl olur? Aşk ve mantık tam olarak hangi noktada birbirinden ayrılır? Ne zaman aşk, ne zaman mantık galip gelmelidir?'' gibi sorular zihninizde yer edindiyse ve de en başında da bahsettiğim gibi siyah beyaz klasik romantik filmleri seviyorsanız izleyebilirsiniz, sevmiyorsanız da izleyebilirsiniz. Belki hiçbir şey kazandırmaz, ama hiçbir şey de kaybettirmeyecek bir klasik. 🍁Alıntı ''Bu hikayeyi duymuştum, aslını istersen burada bir çok hikaye duydum. Hepsi de piyanonun sesiyle beraber aşığın gürültüsüne karışıp kaybolup gitti.''

kalli 5 years ago

Millennium Actress

Satoshi Kon

5 Gönderi

🌟 Yeterli ilgiyi görmediğini düşündüğüm bu animeden söz edeceğim bugün. Sitede gördüğüm kadarıyla kimse filmi izlememiş ve sadece 4 kişinin izlenecekler listesinde. Bu da beni bir hayli şaşırttı. Umarım bu yorumlarımla bu filmin sitedeki izlenebilirlik oranını arttırırım. Çok mükemmel deyip…devamı🌟 Yeterli ilgiyi görmediğini düşündüğüm bu animeden söz edeceğim bugün. Sitede gördüğüm kadarıyla kimse filmi izlememiş ve sadece 4 kişinin izlenecekler listesinde. Bu da beni bir hayli şaşırttı. Umarım bu yorumlarımla bu filmin sitedeki izlenebilirlik oranını arttırırım. Çok mükemmel deyip insanları yüksek beklentiler içine sokmak istemem, çünkü her film her izleyiciye hitap etmez, her izleyici aynı tadı alamaz. Sadece izlenmesi gerektiğini düşünüyorum bu animenin, en azından anime sevenler gözardı etmemeli. 🎬 İlk olarak kısaca filmin konusundan bahsedeyim. Yönetmen Genya, ünlü oyuncu Chiyako hakkında bir belgesel hazırlamaya karar verir. Chiyako döneminin en önemli aktristlerindendir, fakat yaklaşık 30 yıl önce inzivaya çekilmiştir. Yönetmen Genya kameramanı ile birlikte Chiyako'ya ulaşır, onun hayat hikayesini Chiyako'nun kendi ağzından dinlerken kendisini bir zaman tünelinin içinde, yaşanan bütün hikayelerde bir kahraman olarak bulur. 🎎 Japonların kendi kültürlerine olan bağlılığı her zaman çok hoşuma gitmiştir, hemen hemen her filmlerinde kültürlerinden bir parça yakalarız. Bu animede de japon kültürlerinden dönemsel olarak izlere sık sık rastlıyoruz. Geyşalar, samuraylar, ninjalar, yöresel kıyafetler.. Bütün bunlarda animenin seyir zevkini olabildiğinden daha üst seviyeye çıkarıyor. Filmin 1 saat 26 dakika kadar kısa bir süresi var. Hikayede gereksiz detaylara girmek yerine önemli olayları anlatmayı seçmiş Satoshi Kon. Ve ortaya izleyiciyi animenin yarattığı havadan koparmayan bir senaryo çıkmış. Uzun ve gereksiz detaylara giren filmler beni çoğunlukla boğar, bir an önce filmin bitmesini isterim. O yüzden bu yönüyle de oldukça hoşuma gitti. Biraz da filmin sahnelerinden ve kullanılan müziklerden söz etmek istiyorum. Filmin vurguladığı en büyük detay; 'Aşk' Aşkın yüceliğini, gözle görmenin, elle dokunmanın dışında bir şey olduğunu anlatıyor. Ve aşkın asıl anlamını göstermiş.Bir de aksiyon sahnelerinden söz etmek istiyorum. Filmde sık sık bu tür sahnelere rastlamak mümkün. Fakat aksiyon sevmeyenlerin bu sahnelerde sıkılacağını düşünmüyorum, çünkü aksiyonu dramatize ve merak uyandırıcı bir biçimde işlemişler, o sebeple de rahatsızlık duymak yerine büyük bir ilgi ile animeyi izliyorsunuz. Kullanılan müziklerden söz edeceğimden bahsetmiştim, kullanılan müziklerin oldukça yerinde kullanıldığı kanısındayım. Zira aksiyon sahnesinde gelen gerilim dolu bir müzikle yerinizde duramıyor, dramatik bir sahnede gelen dramatize bir müzikle de karakterin yaşadığı o acıyı hissediyorsunuz. Bazen bir kitap okurken kendimizi o karakterlerden biri olarak hayal ederiz, ya da kendimizi o kitabın içine koyarız. Aynı durum bu anime içinde geçerli, kendinizi animenin içinde bir karakter olarak hayal edebilirsiniz. Oldukça duygudolu olan bu anime benim etkisinde kaldıklarım listeme girecek. Gözardı etmemenizi, izlemenizi tavsiye ederim. Anime severlerin mutlaka listelerine eklemeleri gereken bir yapım. ''Senden nefret ediyorum. Hem de kaldırabileceğimden daha fazla. Ve seni seviyorum. Hem de kaldırabileceğimden daha fazla.'' 🌸

kalli 5 years ago

Şeker Portakalı

Jose Mauro de Vasconcelos

455 Gönderi

✅ Sadece film değil, kitap yorumlaması da yapmak istedim. Dün gece bitirdiğim 'Şeker Portakalı' kitabı ile başlıyorum. 📚 Sonunda okuma fırsatı yakaladım bu harika kitabı. Vasconcelos yapabileceklerinin sınırını zorlamış ve ortaya insanı ağlatma garantili bir kitap çıkarmış. Tabii bunda çocukluğunun…devamı✅ Sadece film değil, kitap yorumlaması da yapmak istedim. Dün gece bitirdiğim 'Şeker Portakalı' kitabı ile başlıyorum. 📚 Sonunda okuma fırsatı yakaladım bu harika kitabı. Vasconcelos yapabileceklerinin sınırını zorlamış ve ortaya insanı ağlatma garantili bir kitap çıkarmış. Tabii bunda çocukluğunun da etkisi var, fakat gerçek hayatı bu kadar güzel bir şekilde kurgulamak. Tek kelime ile muazzam. Küçük çocukların ve hayvanların olduğu filmler/ kitaplar her zaman daha çok duygulandırır beni. Ve tabii insanların sevdiklerini kaybettiği şeyler. Bunları okurken izlerken ya yüzümde bir gülümseme oluşur, ya burukça bir tebessüm, ya da 2-3 damla gözyaşı. 🗒 Kitabın betimlemeleri çok hoşuma gitti, küçük bir çocuğun hayat hikayesini anlattığı için dili daha sadeydi ve anlaşılabilir, yalın bir kitaptı. Bütün duyguları bir arada yaşattı, 3 gün gibi bir sürede bitirdim ve okurken zaman nasıl geçti anlamadım, hele son sayfalarına geldiğimde hissettiğim duygu yoğunluğu daha da arttı, bir sayfa bir sayfa daha derken bir baktım kitabı bitirmişim. Bu kadar çabuk bitirmiş olmam da kitabın akıcılığının en büyük göstergelerinden biri. En sevdiğim yanı ise hemen hemen herkesin bu kitapta kendisinden, çocukluğundan bir parça bulacağıdır. 🌠Küçük bir çocuğun hayal gücünün sınırlarının olmayacağını, duygularını küçük bedenlerinden daha yoğun bir şekilde yaşadıklarını ve bir şeyi sevdikleri zaman yüreklerinin ne denli büyüdüğünü göreceksiniz bu kitapta. Kim bilir belki hayal gücünüz Zeze ile birlikte daha çok genişler? Alıntı: 🍃 ''Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.''

kalli 5 years ago

Sözcüklerin Gücü

Doug Atchison

9 Gönderi

Harika bir filmle geldim arkadaşlar. Uzun zamandır listemde olan 'Akelaah And The Bee' -Türkçeye 'Sözcüklerin Gücü' olarak çevrilmiştir- filmini sonunda izleme şansı yakaladım, ve bu filmi izlemek için bu kadar geç kaldığıma üzüldüm. İzlediğim en iyi aile dram filmlerinde ilk…devamıHarika bir filmle geldim arkadaşlar. Uzun zamandır listemde olan 'Akelaah And The Bee' -Türkçeye 'Sözcüklerin Gücü' olarak çevrilmiştir- filmini sonunda izleme şansı yakaladım, ve bu filmi izlemek için bu kadar geç kaldığıma üzüldüm. İzlediğim en iyi aile dram filmlerinde ilk 5'e girer, ve tabii Karete Kid'in ardından en iyi motivasyon filmi olabilir. Filmin 1 saat 50 dakikalık bir süresi var. Senaryo o kadar akıcı bir biçimde işlenmiş ki ne zaman bitti anlamıyorsunuz bile. Filmin her bir saniyesi bile önem arzediyor, gözümü kırpmadan büyük bir dikkatle izledim. Abartıyor muyum bilmiyorum ama ben bu filmi gerçekten çok beğendim, motivasyona ihtiyaç duyduğum anda açıp izleyeceğim. Motivasyona ihtiyacı olan biri varsa da bu filmi izlemesini şiddetle tavsiye ederim. Herkesin bir hayali vardır, bazıları çok küçük hayallerdir, bazıları ise çok büyük. Bir ressam olmak, yazar olmak, blogger olmak, youtube kanalı açmak, iyi bir üniversite kazanmak, sporcu olmak, dünyayı gezmek, mutlu bir aile kurmak... Fakat bazen kendimizde yeterli inancı bulamayız, çevrenin faktörü de büyüktür bunda. Kimileri hayal ettiğiniz şeyi küçümser, daha iyi şeylerin olduğunu bunun sadece bir heves olduğunu söyler, kimileri ise sizinle dalga geçer. Kimileri ise hevesinizi kırmak için her türlü şeyi yapar. Bütün bu olumsuzluklar karşısında da vazgeçeriz hayalimiz olan şeyden. Oysa ki gerçekten o şeyi istiyorsak söylenen olumsuz cümlelerin bir anlamı olmamalı. Hatta bizi daha da cesaretlendirmeli o cümleler. İmkanım yok diye de düşünmeyin. Filmin bu konuda verdiği çok güzel bir mesaj var. '' Yardım etmek isteyen yok sanma, eğer gerçekten isterseniz 50 bin eğitmen bulabilirsin.'' Ve bunların hiçbirinin de özel eğitmenler olmasına gerek yok. Siz isteyin yeter, size yardım etmek isteyen insanlar da olacaktır. Filmin sonu beni çok duygulandırdı, tekrar tekrar izlenecek filmler listesine bunu da ekleyeceğim. Son olarak şunu eklemek istiyorum: ' Elalem ne der?' sözünü hayatınızın hiçbir yerinde kullanmayın. Yıllar boyunca yaşayacağınız hayatı hakkınızda sadece 15 dakika konuşacak insanlar adına heba etmeyin. Başkalarının doğruları ile değil, kendi yanlışlarınızla yaşayın. İşte o zaman gerçekten mutlu olursunuz, ve asıl başarıya ulaşırsınız. Son olarak unutmadan insanın en büyük rakibi kendisidir, kendinizle olan savaşınızı kazandığınızda kazanamayacağınız savaş olmaz.

kalli 5 years ago

Bay Hiçkimse

Jaco Van Dormael

115 Gönderi

BAY HİÇKİMSE İlk olarak filmin konusundan kısaca bahsedelim. Bay Hiçkimse 2092 yılında 117 yaşında dünyadaki son ölümlü insandır. Kendisiyle yaşamı hakkında röportaj yapmak isteyen gazeteciye birbirinden farklı hayatlar anlatır. Nemo tren istasyonunda duran 9 yaşında bir çocuktur, ya annesi ile…devamıBAY HİÇKİMSE İlk olarak filmin konusundan kısaca bahsedelim. Bay Hiçkimse 2092 yılında 117 yaşında dünyadaki son ölümlü insandır. Kendisiyle yaşamı hakkında röportaj yapmak isteyen gazeteciye birbirinden farklı hayatlar anlatır. Nemo tren istasyonunda duran 9 yaşında bir çocuktur, ya annesi ile gidecek, ya babasıyla kalacaktır. Bu karar, sonsuz sayıda olasılığı doğuracaktır.Pek çok gezegen, iki ölüm ve sevilecek kadınlar... Filmde bir çok kurgu bilim öğesine yer verilmiştir. En önemlileri ise;kelebek etkisi ve paralel evren. Bu iki kavramı da hepimiz çok kez duymuşuzdur. Filmi anlatmaya geçmeden önce bu iki terimin anlamına bir bakalım. Kelebek etkisi; küçük seçimlerin, büyük sonuçlar doğurması. Paralel evren; bir seçim yapmak zorunda kaldığımızda oluşan sonsuz evren kopyası. İlk olarak filmi kelebek etkisi açısından ele alalım. Nemo o trene yetişseydi bambaşka bir hayatı olacaktı, yetişemeseydi bambaşka bir hayatı olacaktı. Anna ile evlenirse başka, Elisa ile evlenirse başka, Jean ile evlenirse başka hayatı olacaktı. Nemo bir seçim yapmak zorundaydı ve yaptığı her seçim yeni hayatlar yeni sonuçlar doğuracak, sadece Nemo'yu değil, bir çok insanı etkileyecekti. Birden fazla tercihimiz olan durumlarda sadece bir seçim şansımız vardır. Yani tek bir hayatımız olacaktır. Bam! Kelebek etkisi! ``Amazonlarda kanat çırpan bir kelebek, Amerika'da kasırgaya neden olabilir.`` Şimdi de filmi asıl kilit konusu olan paralel evren kavramıyla ele alalım. Kelebek etkisi ile açıkladığımda sadece bir tane seçim şansımızın olduğunu söylemiştim. Einstein'in Quantum fiziğine göre ise durum böyle değildir. Bütün seçimleri yapacağız, bütün olasılıklar gerçekleşecektir. En net biçimde paralel evren etkisini şu şekilde açıklayabirim. 'Havaya bir bozuk para attığımızda %50 yazı, %50 tura gelme olasılığının olduğunu düşünürüz. Fakat paralel evren savunucularına göre durum böyle değildir, parayı hava attığımızda evrende yeni bir kopyamız oluşacak, iki olasılık da gerçekleşecektir. Mr. Nobody'nin kendisine yaşamı sorulduğunda farklı farklı cevaplar vermesinin nedeni de budur. Bay Hiçkimse paralel evrendeki bütün yaşamlarını, yaptığı bütün seçimlerin sonuçlarını hatırlıyordu. Anlattığı tüm yaşamlar vardı ve gerçekti, aynı zamanda yoktu ve bir hayaldi. Bizler de öyleyiz, varız ve gerçeğiz. Aynı zamanda yokuz ve Tanrı'nın zihnindeki sahtelikleriz. En son izlediğim paralel evren konulu filme nazaran daha açık, daha anlaşılabilir bir filmdi. Çok uzun olmasına rağmen sıkan sahneler çok fazla değildi, bu yüzden gayet anlamlı, harika, sürükleyici bir kurgu bilim filmiydi. Vakit bulabildiğim ve zihnimin meşgul olmadığı bir zamanda bu filmi yeniden izleyeceğim.

kalli 5 years ago

Başlangıç

Christopher Nolan

386 Gönderi

Spoiler içeriyor Göz alıcı görsel efektler, aksiyonu hissettiren ses efektleri, işini çok iyi yapan oyuncular, çok iyi bir kalemden çıkmış kusursuz bir senaryo. Bu film üzerine yazılacak, konuşulacak o kadar şey var ki... Hangisini yazacağımı, hangisinden söz edeceğimi bilemiyorum. Sadece Di Caprio'nun…devamıGöz alıcı görsel efektler, aksiyonu hissettiren ses efektleri, işini çok iyi yapan oyuncular, çok iyi bir kalemden çıkmış kusursuz bir senaryo. Bu film üzerine yazılacak, konuşulacak o kadar şey var ki... Hangisini yazacağımı, hangisinden söz edeceğimi bilemiyorum. Sadece Di Caprio'nun performansı için bile satırlarca yazılabilir, filmi oynamıyor, yaşıyor. Sadece Di Caprio mu? Elbette hayır, neredeyse tüm oyuncular bu filmi oynamıyor, yaşıyorlar. Oyuncu performansı filmin izlenebilirlik etkisini arttıran en büyük etkenlerden biridir. Ne kadar başarılı bir senaryo olursa olsun, kendini filme katmayan oyuncularla çekilen bir film başarısız olmaya mahkumdur. Inception'da bu söz konusu değildir, oyuncuların performansı, Nolan'ın kaleminden çıkan kusursuz kurgu ile birleşince filmi beklenilenden daha yüksek basamağa taşımıştır. Daha önce Truman Show, Mr. Nobody, Paralel Evren filmlerinde olduğu gibi bunda da değinmek istediğim benim açımdan filmi bir basamak daha üste taşıyan etmenden bahsetmek istiyorum. İnsana kendisini ve yaşantısını sorgulatan filmler... Evet Inception'da kesinlikle bunlardan biri. O kadar çok rüyayı bünyesinde barındırıyor ki bir süre sonra kendi içinde bulunduğunuz durumunda rüya olduğunu düşünmeye, gerçek olduğuna ikna olacak ipuçları aramaya başlıyorsunuz. Neyse ki buluyorsunuz. Bir süre sonra bir yaratıcının yarattığı bu gerçeklikten sıkılan insanlar, rüya alemine geçiş yapıyorlar ve burada kendi dünyalarını yaratıyorlar. Bir nevi kendi dünyalarının Tanrı'ları oluyorlar. İnsanların zihinlerinde yarattığı bu hayali gerçeklik, sınırları zorlandığında insan zihninin ne kadar güçlü olduğunun en büyük kanıtıdır. Her nesneyi, her kişiyi, yaşamak istediğimiz her olayı o kadar kusursuz bir şekilde zihnimize yerleştiririz ki bir süre sonra kendi yarattığımız bu sanallığın gerçek olduğu inancına kapılırız. Ancak, her ne kadar kendi dünyanı yaratmak mükemmel bir fikir gibi gelse de bir süre sonra bu tehlikeli bir hal alacaktır. Çünkü filmde olduğu gibi insanlar size nefretle bakacak; 'Beni neden yarattın? Ben neden buradayım? Yok et beni çabuk' dercesine sizi izleyeceklerdir. Bir başka tehlikede derinlere inmek. Rüya içinde rüya. Yani Inception. Zaten filmin adıda bu yüzden böyle. Bir rüyanın içindeler ve o rüyayı takip eden rüyalar var, bir süre sonra uyanmak imkansız hale geliyor ve içinde bulundukları herhangi bir rüyaya inanmayı seçiyorlar. Bahsettiğim tehlikede tam olarak bu, uyanmanın imkansız hale gelmesi. Bunu beyin ölümünün gerçekleşmesi olarak değerlendirebiliriz. Fakat beyin işlevsel fonksiyonlarını durdurduktan sonra bile hayal kurmaya, anıları canlandırmaya devam edebilir mi? Bu noktada Cobb'un beyin ölümü gerçekleşen biri olduğunu varsayarsak her ne kadar fiziksel işlevini kaybetse de bilinçsel işlevinin çalıştığını gösterir, yani insan beyin ölümü gerçekleştikten sonra bile en azından bir süre rüya görmeye devam edebilir. Zaten filmde de geçtiği gibi 'rüyada bir saat gerçekteki beş dakikaya eş değerdir.' Bundan bahsetmişken bir diğer değinmek istediğim nokta ise bu sahne. Eğer her şey bir rüyaysa Ariadne neden 'Bir saat gibi geldi?' cümlesini kurdu. Yani rüyaların derinliklerine inildikçe zaman kavramı daha da mı küçülür? Yoksa o an rüya değil miydi? Bunun gibi filmde bir çok sorgulanacak sahne var. Yazdığım en uzun film eleştirisi sanırım bu oldu, son olarak bir konuya değinmek istiyorum. Filmle alakalı bir eleştiri değil, sadece filmde yaptıkları işi benimde yaptığımı bir an için hayal ettim. İnsanların rüyalarına girmek... İlk başta eğlenceli bir fikir gibi gelse de filmi izledikçe bunun korkunç olabileceği fikrine kapıldım. Çünkü insanlar derinliklerde öyle anılar saklıyorlardır ki bunları görmem, hem o kişiye karşı davranışlarımı tamamıyla değiştirir, hem de beni içinde çıkamayacağım ruhsal bir karmaşaya sokar. Her ne kadar bunu yapmayı istesem de korkum daha ağır basacağı için yapmam. Filmin her sahnesi ayrı ayrı değerlendirilmeyi hakediyor, ama değinmek istediğim son ve en önemli nokta filmin asla kopmaması. Tüm sahneler birbiriyle bağlantılı bu da filmin yaklaşık 2 saat 15 dakikalık süresinin, bir saniyesini bile çok değerli kılıyor. Tıpkı rüyalarda olduğu gibi, bu filmi izlerken zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyorsunuz. Eleştirimi artık bitirmek istiyorum. Kesinlikle aksiyon, bilimkurgu, fantastik türlerinden en az birini seven bir kişinin film listesinde olması gereken kusursuz bir yapım.

kalli 5 years ago

Yıldızlararası

Christopher Nolan

542 Gönderi

Bir Christopher Nolan filmleri hayranı olarak bu film hakkında birçok şey yazabilirim, etkileyici senaryo, dikkat çekici görsel efekt, birçok duygunun harmanlanması, yüksek kaliteli bir oyunculuk performansı ve en önemlisi Christopher Nolan'ın zihninden çıkan, her ne kadar çağımızın çok ötesinde olsa…devamıBir Christopher Nolan filmleri hayranı olarak bu film hakkında birçok şey yazabilirim, etkileyici senaryo, dikkat çekici görsel efekt, birçok duygunun harmanlanması, yüksek kaliteli bir oyunculuk performansı ve en önemlisi Christopher Nolan'ın zihninden çıkan, her ne kadar çağımızın çok ötesinde olsa da, mantık dışı kalmayan bilimkurgu senaryosu. Bütün bunlar birleştiğinde ortaya seyir zevki yüksek bir yapım çıkıyor. Christopher Nolan'ın filmlerine hayran olduğunu en başında belirtmiştim, bu hayranlığımın sebebi bilimkurgu filmlerine hayran olmam dışında, Nolan'ın filmleri, büyük bir karmaşa ile zihinleri bulandırırken, aynı zamanda akılda sorular oluşmasına sebep olduğu için de bu kadar hayran olabilirim. Bu film için de bunları söylemek pek mümkün değil, çünkü Yıldızlararası filmi, Başlangıç veya Prestij'e göre daha basit konulu bir film. Senaryosu ile elbet basit değil, oldukça etkili bir senaryoyu en başında belirttiğim gibi yüksek kaliteli oyuncu performansı ve akılda kalıcı görsel efektlerle bağlaştırarak beyazperdeye yansıtmış ve ortaya en iyi bilimkurgu yapımı denilebilen bir film çıkartmış, fakat buradaki basitlikten kastım, uzay çağını anlatan filmlerin olması yanısıra filmin aslında belirli bir araştırma üzerinden gitmesi ve bunları film içinde sık sık belirtmesidir, bu bağlamda film karmaşa olmaktan ziyade izleyen herkesin rahatlıkla anlayabileceği ama yine de zihindeki bazı sorulara zemin hazırlayan bir kurguya sahiptir. Aynı zamanda filmde bir sonraki sahneyi tahmin etmek o kadar da zor değildi. Şimdi biraz da filmdeki duygulardan bahsetmek istiyorum, birçok duygunun harmanlanması dedim bu film için. Aslında bu cümle biraz abartı olsa da kısaca filmin duygudurumunu şu şekilde özetleyebilirim, bu şekilde filmin mantığını ve ana konusunuda özetlemiş olurum. Filmde yoğun bir dram olduğunu belirtmeden geçmek istemiyorum, fakat bu dram rahatsız edici olmak yerine seyirciye de aynı duyguyu yansıtacak bir biçimde işlenmiştir, bilim için ailesini dahi gözünü kırpmadan geride bırakan, hayatındaki birçok şeyi bu yolda feda eden bilim insanları bizlere bilimin manevi birçok şeyden daha üstün olduğunu, insan yaşamının devamının bilimi anlamak, bilimi savunmak olduğunu da göstermiştir. Film en iyi uzay temalı filmdir.

kalli 5 years ago

Ruhların Kaçışı

Hayao Miyazaki

254 Gönderi

Spoiler içeriyor En iyi animasyon filmi olarak anılan Ruhların Kaçışı filmi IMDB'de 8.6 gibi yüksek bir puana sahip. Çok az bir kitle olsa da filmi beğenmeyenlerde, bulunduğu sıranın bu kadar rağbet görmesinin abartılı olduğunu düşünenlerde var elbette. Ben bu düşüncelere katılmıyorum, elbetteki…devamıEn iyi animasyon filmi olarak anılan Ruhların Kaçışı filmi IMDB'de 8.6 gibi yüksek bir puana sahip. Çok az bir kitle olsa da filmi beğenmeyenlerde, bulunduğu sıranın bu kadar rağbet görmesinin abartılı olduğunu düşünenlerde var elbette. Ben bu düşüncelere katılmıyorum, elbetteki herkes fantastik animasyon, ya da japon animasyonu sevecek diye bir zorunluluk yok. Film bazı izleyicilere hitap etmeyebilir, her neyse eleştiri yazmamdaki amaç insanların düşüncelerini değil filmi eleştirmek. Kaliteli çizim teknikleri ve ses efektleriyle, güçlü bir hayal gücünden çıkmış sağlam bir kurguya sahip olan Sprited Away (Ruhların Kaçışı) filmi bence oldukça kaliteli bir yapım. Japonların anime kültürünün ne kadar iyi olduğunu hepimiz biliriz, bu filmde en iyi anime yönetmenlerinden biri olan Hayao Miyazaki'nin elinden çıkmış. Hal böyle olunca en üst sırada yer alması pek şaşırılacak bir durum olmuyor. Elbetteki bu durumu Japon animesi olmasına veya Miyazaki'nin elinden çıkmasına bağlayamayız, filmi bu kadar iyi yapan başka nedenlerde var, şimdi de biraz onlardan bahsedelim. Fantastik filmler birçok kişinin ilgisini çeker, fantastik animasyon daha da ilgi çekicidir, ilginç şekillerde çizilmiş yaratıklar, konuşan hayvanlar, hareket eden büyülü objeler... Hepsi ilgi çekici detaylardır, izleyeni filmin içine sürükler, bunların hepsini içinde barındıran fantastik animasyon Sprited Away bu yüzden bu kadar iyi bir animasyon filmi. Bir diğer neden ise farklı kurgusu. Alışılagelmiş animasyon filmlerini hepimiz biliriz, animasyon filmlerinde dram öğesi pek yer almaz, genelde insanlar güldürülmeyi amaçlarlar. Farklı çizimler ve senaryoyla aynı duyguyu yansıtan animasyonlardan ziyade bambaşka çizimler ve senaryoyla bütün duyguları yansıtmaya çalışan animasyon filmleri daha çok rağbet görür. Çünkü herkes farklılığı sever. Bundan hemen önce eleştirisini yaptığım Tim Burton'un Ölü Gelin animasyonuda tıpkı Ruhların Kaçışı gibi farklı bir senaryoya sahiptir ve izleyiciye dram duygusu başta olmak üzere her türlü duyguyu vermeyi amaçlamıştır. Kısacası izleyici hep güldüğü animasyonları değil her türlü duyguyu alabildiği, fantastik olayların ve büyülerin fazlaca yer aldığı animasyonları tercih eder. Sprited Away filmi için 'Alis Harikalar Diyarında' benzetmesi yapmak yanlış olmaz diye düşünüyorum, Alis'de tıpkı Chihiro gibi bir ağaç kovuğunun başında duruyordu, içine girdiği anda kendini büyülü bir dünyada bulmuştu. Chihiro'da tünelin içine girdiği anda kendini büyülü bir dünyada buldu. Peki, uyarlama olduğunu düşündüğümüz bu film, neden uyarlandığı Alis Harikalar Diyarı masalından daha fazla rağbet görüyor? Cevabı aslında çok basit. Çizim tekniği ve senaryonun farklı olması. Ama bana kalırsa başlıca faktör; çizim. Karakterler bu kadar iyi çizilmese film sadece sağlam senaryosu ile kalır, bu kadar rağbet göremezdi. Ben gerçekten çizimi çok beğendim. SPOİLER!!!! Son olarak filmin son sahnesinden söz etmek istiyorum, beni en çok etkileyen sahne oydu. Chihiro ve ailesi bu sefer tünelin diğer ucunda duruyor, annesi ve babası hiçbir şey yaşanmamış sadece üzerinden saniyeler geçmiş gibi davranıyorlardı. Tünelin içine girdiklerinde filmin ilk başında gerçekleşen replikler tekrarlanıyor ve insana 'yine mi başlıyor?' hissiyatını uyandırıyordu. Ailesinin çok kısa bir süre geçmiş gibi davranmasını her şeyi Chihiro'nun gördüğü bir hayal olarak düşünsemde arabanın yosunla kaplanması, bana gerçekten aradan günler geçtiğini ve tam tersine yaşanan her şeyin gerçek olduğunu düşündürüyor.