Liberta (@liberta)

Spoiler içeriyor “İnsan yaşamının ne olduğu hakkında bir fikrim yok. Yaşamım utançlarla doludur.” Cümlesiyle bile sarsıcı bir kitap olduğunu belli ediyor. Kitapla ilgili yorumuma geçmeden önce şu ilginç bilgi , kitabı daha da değerli kıldı bende... Kitap aslında trajik bir intihar mektubu…devamı“İnsan yaşamının ne olduğu hakkında bir fikrim yok. Yaşamım utançlarla doludur.” Cümlesiyle bile sarsıcı bir kitap olduğunu belli ediyor. Kitapla ilgili yorumuma geçmeden önce şu ilginç bilgi , kitabı daha da değerli kıldı bende... Kitap aslında trajik bir intihar mektubu gibi. Osami Dazai’nin kendi hayatının neredeyse birebir kopyası. Adam resmen kendi ruhunu otopsi etmiş. Kitabın ana karakteri Yozo'nun yaşadığı bütün olaylar, çıkmazlar, intihar girişimleri vb aslında yazarın kendi yaşamından izler sunuyor. Zaten kitap yayınlandıktan kısa süre sonra gerçekten intihar ediyor yazar. Karanlık bir kitap, Umut vaad eden bir tarafı yok. Bu tabiki kitabı başarısız , kötü bir roman yapmıyor. Aksine insanın ruh dünyasını sarsıcı bir şekilde gün yüzüne çıkarıyor bana göre. Şöyle açıklamaya çalışayım, kitabımızın karakteri Yozo aslında insanları anlamayan, onları çıkarcı bir canlı olarak gören ve onlara yabancı kalan biridir. Hatta insanların bu iki yüzlülüğünden korkan biri. Peki nasıl yaşıyor? O sevmediği , yabancı olarak gördüğü insanlar tarafından dışlanmamak için sürekli şakalar yapıyor, popüler bir insan izlenimi yaratarak gerçek yüzünü gizliyor. Bi anlamda maske takıyor. İşte burada kendi kendime şunu sordum; E bunu biz de yapıyoruz. Okulda, sokakta, normal yaşamımızda. Özellikle kabul görmek istediğimiz bir ortamda. Bunun psikoloji alt metni nasıl olur , uzun uzadıya yazamam tabiki. Ama kısaca bu hayatta farklı personalarımızın olduğunu, girdiğimiz ortama göre o yönümüzü ortaya çıkardığımızı biliyorum. Ve bu durum bana göre normal. (Yani normal olmasını umuyorum:)) çünkü temelinde sevilme ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Ve bunun için de içimizdeki çocuk tarafımızı gizlemek için neşeli/üzgün, mutlu/mutsuz maskeleri (personaları) takıyoruz. Olması gereken, kendimizle baş başa kaldığımızda, içimizdeki çocukla ne kadar barışık yaşarsak, o kadar uyumlanırız hayata.. Ancak kitabımızın karakteri Yozo bu maskeler arasında o kadar çok bocalıyorki, insanlara karşı duyduğu o sevgisizlik ve korku resmen onu uçuruma doğru sürüklüyor. Çünkü kendisi olmaktan çıkıyor. Özetle çok sevdiğim bir kitap oldu. Mutlaka okuyun derim...

liberta 4 months ago

Seni Feda Etmeyeceğim

Nihan Kaya

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Nefesimi tutup okuduğum nadir kitaplardan biri oldu. Seni Feda Etmeyeceğim, Nihan Kaya’nın en tartışmalı ve en kişisel yazılarından oluşan bir manifesto gibi, bir başkaldırı , bir direniş kitabı. Kitabın kapağında yavrusunu kargalardan koruyan bir koyunun görseli vardır. Görselde, koyun kuzusunun…devamı

liberta 4 months ago

Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm

Zülfü Livaneli

24 Gönderi

Spoiler içeriyor "Gerçek bir şaheser! Teknik ve psikolojik olarak mükemmel! Öldürmek mi bağışlamak mı, ikilemini en iyi veren roman." Yaşar Kemal Ustanın bu kitapla ilgili düşüncesiyle başlamak istedim. Saygıyla... Kitabın önsözünde şu ilginç bilgiyle başlar roman. Zülfü Livaneli normalde 1974 yılında bu…devamı"Gerçek bir şaheser! Teknik ve psikolojik olarak mükemmel! Öldürmek mi bağışlamak mı, ikilemini en iyi veren roman." Yaşar Kemal Ustanın bu kitapla ilgili düşüncesiyle başlamak istedim. Saygıyla... Kitabın önsözünde şu ilginç bilgiyle başlar roman. Zülfü Livaneli normalde 1974 yılında bu kitabın yazımına başlamış. Ancak yanlış bilmiyorsam 2001 yılında bitirmiş. Yani yıllara yayılan bir roman. Önsözünde detaylı bir şekilde bu durumu anlatıyor. Özet olarak kitapta Sami Baran adında bir siyasi mültecinin, 12 Mart askeri darbesinde nişanlısının öldürülmesi ve bu olaydan dolayı Stockholm'de siyasi sığınmacı olarak yaşamaya başlar Mülteci olduğu yerde başka ülkelerden de gelen kişilerle olan paylaşımları, yalnızlıkları, öteki olmaları çok güzel anlatılmış. Bunun yanında "medeni" "uygar " bir ülkenin yaşam biçimleri, insan ilişkileri, mültecilere bakış açıları güzel işlenmiş. Sami Baran hastanede kaldığı dönemde yaşlı bir adamla karşılaşır. Ölümüne yakın , kanser hastası bu adam 12 Mart darbesinde Filizin ölümüne ve ardından Sami Baran'ın işkence görmesinde rol almış bir devlet yetkilisidir. Sami Baran'ın intikam alma duygusuyla vicdanı arasında kalmasını, psikolojik çıkmazlarını, arada sıkışıp kalmasını biz okuyucular da derinden hissederiz. Bunlar kitabın genel özeti. Benim kitapla ilgili en çok ilgilimi çeken iki tarafı oldu. Birincisi Zülfü Livaneli'nin yazar ve karakteri arasında deneysel bir tarz kullanmış olması çok etkileyici olmuş. Bölüm sonlarında Sami Baran karakteri adeta rolden çıkıp bizimle (okurla ) konuşmaya başlıyor. Okur olarak, yaşanan olayın kurgu mu, yaşanmış bir olayın birinci ağızdan anlatımı mı ikilemi arasında kalıyoruz. Organik bir bağ kurmuş oluyor bizimle. ikincisi kitaba ismini veren Kedi metaforu.... Bence kitabın ana teması gibi. Romanda gerçek ile gerçekdışı bir yere sahip olan kedinin varlığı felsefi açıdan çok derin anlamlar taşıyor. Kediler tam olarak evcilleşmemiş hayvanlardan biridir. Canı isterse yaklaşır, isterse uzaklaşır. Karakterle ve kitapla bağlantısı nedir diyeceksiniz!!! Şöyle; Kitabın ana karakteri Sami Baran ile kedi arasında görünmeyen bir bağ vardır. Sami Baran nişanlısının ölümünden sonra, isveçe geldikten sonra toplumdan kopmuş, insani bağları zayıf, normal insan davranışlarını saçma bulan, sürekli kedi gibi tetikte yaşayan biridir. Kediler de doğaları gereği sürekli avcı pozisyonlarını korurlar. Sami karakteri de romandaki bu kedi gibi sürekli avını bekleyen bir avcı gibidir. Öldürmek istediği yaşlı adama yaklaşımı da içten içe bir avcı kedi gibidir. Öldürmek isteyip istemediğini son ana kadar anlayamayız. Ayrıca kitabın sonlarına doğru Sami babasını görür gibi olur . Hiç sevmediği hatta ölmesini istediği babasıyla olan çocukluk anıları adeta Sami karakterinin iç dünyasını bize yansıtır. Baba figürü aslında otoritedir. Aile devleti temsil ediyorsa baba da o devletin en güçlü otoritesidir. Babasıyla olan durumu hastanedeki Ölmesini istediği, hatta öldürmek istediği yaşlı adamla hesaplaşmasıyla yakından bağlantısı vardır. Daha söylenecek çok söz var ama benden bu kadar. Şimdiden iyi okumalar dilerim efem.

liberta 4 months ago

Arafat'ta Bir Çocuk

Zülfü Livaneli

8 Gönderi

Spoiler içeriyor Zülfü Livaneli’nin bu kitabı toplam sekiz öyküden oluşur. Öykülerde genel olarak insanın aidiyet arayışı, toplumsal varoluşu ele alınmaktadır. Beni en çok etkileyen öyküleri kısaca yorumlarsam; Birinci Öykü, Kitabın bence en etkileyici ve en bilinen öyküsüdür. Hatta Zülfü Livaneli kitabın ismini…devamı

liberta 5 months ago

Şeytan Yoktur

Mohammad Rasoulof

6 Gönderi

Spoiler içeriyor İran filmlerini neden bu kadar çok sevdiğimin kanıtı bir film daha. Filmi bitirdikten sonra uzun süre etkisinden kurtulamadım. Tokat yemiş gibi oldum. Filmimize geçelim. Yönetmenimiz İran filmlerinin toplumsal gerçekçi yönünü deneysel bir yöntem kullanarak, 4 ayrı hikayeyle sunmuş bize. Bu…devamı

liberta 5 months ago

Gazap Üzümleri

John Steinbeck

15 Gönderi

Spoiler içeriyor Steinbeck'in belki de en dolu, en sağlam kitaplarından biri. Genel olarak kitapta Joad ailesi üzerinden insanların umutla yola çıkıp nasıl sömürüldüğünü, sistemin zayıf olanı nasıl ezdiğini görüyoruz. ama buna rağmen insanların birbirine tutunma çabası da çok güçlü şekilde veriliyor, o…devamıSteinbeck'in belki de en dolu, en sağlam kitaplarından biri. Genel olarak kitapta Joad ailesi üzerinden insanların umutla yola çıkıp nasıl sömürüldüğünü, sistemin zayıf olanı nasıl ezdiğini görüyoruz. ama buna rağmen insanların birbirine tutunma çabası da çok güçlü şekilde veriliyor, o yüzden kitap sadece üzen bir hikâye değil, aynı zamanda insanın içinde bir şeyleri de harekete geçiren, bitince “iyi ki okudum” dedirten bir kitap. Steinbeck bu kitabı yazarken Büyük Buhran döneminde göç eden işçilerin arasına girip onların hayatını birebir gözlemlemiş, yani anlatılanlar kurgu gibi dursa da aslında gerçek hayatın içinden geliyor ve bu yüzden dili süslü değil, oldukça sade, insanın içine işliyor. Özellikle kitabın bir bölümünde bankaların canavar gibi tasvir edilmesi kısmı üst düzeydi. Anlatılmak istenen meseleyi çok net hissettiriyor. Kapitalizmin köylü üstündeki baskısını çok güzel anlatıyor. Yine yukarıda bahsettiğim gibi göç olayını çok güzel işlemiş. Göç eden ailelerin gittikleri yerlerde dışlanması, öteki olarak görülmesi ailelerin sosyal hayata karışmalarını zorlaştırır. Karakterlerden bahsedeyim; Tom Joad karakteri bu hikâyenin en dikkat çeken karakteri. Başta daha çok kendi derdine düşmüş biriyken yaşadığı olaylar ve özellikle Jim Casy ile olan etkileşimi sayesinde yavaş yavaş değişiyor, çevresinde olan biteni fark eden, haksızlıklara karşı ses çıkarmaya başlayan birine dönüşüyor, yani aslında sadece bir karakter değil bir bilinçlenme sürecini temsil ediyor. Jim Casy ise eski bir vaiz olmasına rağmen klasik inanç kalıplarını sorgulayan, insanın kutsallığını birlik ve dayanışmada arayan biri, sürekli düşünen, sorgulayan ve insanlara birlikte hareket etmenin önemini anlatmaya çalışan bir karakter olarak Tom üzerinde ciddi bir etki bırakıyor, adeta onun vicdanı gibi... Sonuç olarak, anlatılan hikaye sadece o döneme aitmiş gibi durmuyor, bugünle de bağ kurabiliyorsunuz, daha yakın zamanda maden işçilerinin haklarını arama mücadelesini izledik hep beraber. Aradan nerdeyse bir asır zaman var ama yine sömüren ve sömürülen sınıfları görebiliyoruz. Bu arada bu kitabın filmi de var. Bence filmi en az bu kitap kadar iyi. Hatta tekrardan sıcağı sıcağına izlemeyi düşünüyorum. Kitabı okuyacaklara şimdiden iyi okumalar

liberta 6 months ago

Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek

Cengiz Aytmatov

9 Gönderi

Spoiler içeriyor Hikâyede küçük çocuk Kirisk, onun babası Emrayin, dedesi Orhan ve amcası Mylgun ile birlikte denize açılıyor. Başta sıradan bir av yolculuğu gibi görünen bu durum, sis bastırınca bir hayatta kalma mücadelesine dönüşüyor. Yönlerini kaybetmeleri aslında insanın hayatta da bazen ne…devamıHikâyede küçük çocuk Kirisk, onun babası Emrayin, dedesi Orhan ve amcası Mylgun ile birlikte denize açılıyor. Başta sıradan bir av yolculuğu gibi görünen bu durum, sis bastırınca bir hayatta kalma mücadelesine dönüşüyor. Yönlerini kaybetmeleri aslında insanın hayatta da bazen ne yapacağını bilememesine benziyor. Ne kadar tecrübeli olursan ol, doğa (ya da hayat) karşısında bir noktada kontrolü kaybediyorsun. Özellikle suyun azalması detayı çok çarpıcı; denizin ortasında susuz kalmak, insanın ne kadar çaresiz olabileceğini yüzüne vuruyor. Karakterlere baktığımızda her biri aslında ayrı bir anlam taşıyor. Kirisk, masumiyeti ve geleceği temsil ediyor; henüz hayatın sert yüzüyle tam karşılaşmamış ama bu yolculukta büyümek zorunda kalıyor. Emrayin (babası), sorumluluğu ve koruyuculuğu simgeliyor; ailesi için her şeyi göze alabilecek bir figür. Orhan (dede) (bence hikayenin en güçlü karakteri), geçmişi, geleneği ve bilgeliği temsil ediyor. Ama onun bile doğa karşısında çaresiz kalması çok anlamlı. Mylgun ise insanın içindeki mücadele gücünü ve hayatta kalma içgüdüsünü yansıtıyor. Hikaye özetle bu şekilde ilerliyor. Ancak ben kitabın bence en vurucu yeri ve öğesi olan iki detaydan bahsetmek istiyorum; Birincisi hikayenin başındaki ördek mitolojisi ve suyun (denizin) ortasında kayığı saran ve yönlerini kaybetmesine neden olan SİS detayı. Öncelikle kitabın başındaki mitolojik hikayeyle başlamak isterim. Bu hikayeye göre dünyanın başlangıcında karanlıkla aydınlığın olduğu ve sadece suyla kaplı, herhangi bir kara parçasının olmadığı bir dünyada sürekli uçan ve konacak yeri olmayan bir ördek hikayesiyle başlıyor. Bu efsaneye göre ördek sonunda suya konar suda yuva kurar. ördeğin tüylerinden bütün canlılığın, karanın, toprağın kısacası yaşamın başlangıcı başlar. Sadece bu mitolojik hikayeye bakınca, aslında bu anlatının çok daha derin bir anlam taşıdığını görüyoruz. Araştırma yaparak bu mitolojik hikayenin neyi temsil ettiğini, aslında neyi anlatmak istediğini şöyle anlıyoruz; Birçok kültürde “su” ve “kuş” birlikte geçtiğinde bu genelde yaratılışla ilgili bir sembol olur. Özellikle Türk ve Orta Asya mitlerinde, dünya henüz yokken sadece su vardır ve bir kuş (çoğu zaman ördek, kaz ya da kuğu) suyun içine dalarak çamur çıkarır ve bu çamurdan yeryüzü oluşur. Yani ördek, sadece bir hayvan değil; hayatın başlangıcını mümkün kılan varlıktır. Bu açıdan bakınca kitaptaki ördek, yaşamın devamlılığını ve varoluşun temelini temsil ediyor. Ama Aytmatov burada klasik miti birebir anlatmıyor; onu ters yüz ediyor. Mitlerde ördek düzen kurar, dünyayı başlatır. Hikâyede ise insanlar sisin içinde yönlerini kaybediyor, suyun ortasında susuz kalıyor ve düzen bozuluyor. Yani ördek efsanesi bir “başlangıç ve düzen” simgesiyken, karakterlerin yaşadığı durum bir dağılma ve yok oluş sürecine dönüşüyor. Bu da çok güçlü bir karşıtlık oluşturuyor. İkince bence en önemli öğe olan sisi değerlendirelim; Sisin içinde kalmaları bence en etkileyici kısımlardan biri. Çünkü sis sadece fiziksel bir durum değil; belirsizliği, korkuyu ve umutsuzluğu temsil ediyor. İnsan yönünü kaybettiğinde sadece yolunu değil, kendini de kaybedebiliyor. Bu noktada karakterlerin verdiği mücadele, insanın zor anlarda nasıl değiştiğini gösteriyor. Özellikle suyun tükenmesiyle birlikte verdikleri kararlar, insanın sınırlarını ortaya koyuyor. Şimdiden iyi okumalar dilerim...

liberta 6 months ago

Toprak Ana

Cengiz Aytmatov

94 Gönderi

Spoiler içeriyor Toprak Ana 2.Dünya Savaşı döneminde geçen acı dolu anıları ve direnişi anlatır. Roman, savaşın sadece cephede değil köy yaşamında da büyük yıkım yarattığını gösterir. Bu yönüyle çok sağlam sosyolojik bir belge niteliğindedir. Savaşın bu yıkımını daha çok romanın en güçlü…devamıToprak Ana 2.Dünya Savaşı döneminde geçen acı dolu anıları ve direnişi anlatır. Roman, savaşın sadece cephede değil köy yaşamında da büyük yıkım yarattığını gösterir. Bu yönüyle çok sağlam sosyolojik bir belge niteliğindedir. Savaşın bu yıkımını daha çok romanın en güçlü karakteri olan Tolganay'ın Toprak Anayla konuşmalarından ve köydeki zorlu yaşamdan anlıyoruz. özellikle Tolganay'ın Toprak Anayla konuşmaları Sovyet döneminin ortak ülküsünün yansımasıdır. Çünkü toprak hem yaşamın hem de emeğin sembolüdür. Toprak yalnızca bir tarım alanı değil, insan emeğiyle anlam kazanan, yaşamı sürdüren ve umudu temsil eden bir varlık olarak görülür. Bunun en güzel örneği de Tolgonay'ın Toprak Ana'yla konuştuğu şu satırlardır. üzerimde çok etki bıraktı... Tolgonay: Söyle bana Toprak Ana, gerçeği söyle, insanlar savaşmadan yaşayamazlar mı? Toprak Ana: Nice nice milletler savaş sonunda yok olup gittiler, nice nice şehirler yanıp kül oldu ve toprak olarak üzerimde insan ayağını görmek için yüzyıllarca beklediğim çağlar oldu. İnsanlar ne zaman bir savaş başlatacak olsa, onlara şöyle diyordum. Durun! Kan dökmeyin! Ey dağların, denizlerin öbür tarafındaki insanlar, siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz, savaş neyinize gerek? Ben toprağım bana bakın! Ben her biriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza, beni işlemenize! Derinim, yükseğim, ucum bucağım da yok. Hepinize yeterim ben... Toprak hepimize yeterdi. Doymak bilmeyen gözler, bitmeyen hırslar olmasaydı toprak hepimize yeterdi. " Sonuç olarak bu roman ve bu roman özelinde Toprak Ana ile Tolganay arasındaki bağ, insan emeğinin ve toprağa bağlılığın, savaşın ve zorlukların karşısında bile yaşamı yeniden kurabilecek en güçlü değerlerden biri olduğunu vurgular. İyi okumalar

liberta 3 years ago

Kurak Günler

Emin Alper

142 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmle ilgili fikrimi baştan belirteyim. İnanılmaz güzel bir filmdi. Tarif edemiyorum içimdeki coşkuyu. Bir filme koca bir ülkeyi nasıl sığdırırsınız? Muhteşem gözlem , muhteşem göndermeler, başından sonuna politik bir film. Bir duruş filmi. Önce genel bir değerlendirme yaparak başlayayım. Daha…devamıFilmle ilgili fikrimi baştan belirteyim. İnanılmaz güzel bir filmdi. Tarif edemiyorum içimdeki coşkuyu. Bir filme koca bir ülkeyi nasıl sığdırırsınız? Muhteşem gözlem , muhteşem göndermeler, başından sonuna politik bir film. Bir duruş filmi. Önce genel bir değerlendirme yaparak başlayayım. Daha sonra bazı sahneleri didiklemeye çalışacağım . Film aslında küçük bir kasabadan yola çıkarak Türkiye panoraması sunuyor bize. İçinde bulunduğumuz toplumsal çöküntüyü, taciz-tecavüz, şiddet, ırkçılık, homofobik gibi birçok sancılı olayları cesurca sunuyor. Sunuyor diyorum ama hiç birini direk gözümüze sokarak yapmıyor yönetmen. Onun yerine bizi filme dahil ederek , değer yargılarımızı sarsan, bir olay olduğunda nasıl bir taraf olacağımızı sorgulatan şahane bir yapıt. Gelelim filmin bazı önemli göndermelerini didiklemeye... OBRUK Öncelikle filmin başlangıcında ve sonunda bizi karşılayan kocaman obruklardan bahsetmek istiyorum. Bana göre obruk sadece iklimsel yönüyle kullanılmamış. Evet oraya da bir gönderme var ama bence yönetmen daha farklı bi gönderme yapmış. Yukarıda da bahsettiğim gibi OBRUK aslında bir toplumsal çöküşün, yozlaşmanın , çürümenin dolaylı bir şekilde sunulmasıdır bence... KAN İZİ Filmin başında savcı Emre silah sesleri eşliğinde sokak arasında bir iz gibi oluşan kanın üstünden gitmektedir. Burada şiddete inanılmaz sağlam bir gönderme yapılmış. Aslında filmin bence ana teması bu kan izinde saklı. Kendisinden olmayana ve toplumda artan şiddet olaylarına güzel bir gönderme. Aynı zamanda bu kan o toplumda bişeylerin "gerçeklerin" gizlenmesini de sağlayan siyasi bir araçtır. Savcı Emre hem görevi gereği o kanın izini takip etmekte , aynı zamanda başına gelecek kötü olayların da izinden gidiyor. DOMUZ AVI Kasabanın ileri gelenlerinin bu vahşice şiddete ortak olması aslında şiddetin ve linç kültürünün toplumdaki karşılığı olarak sunulmuş. Aynı şekilde farklı etnik kökenden olana bakış açısı da çok güzel sunulmuş. Kendilerinden olmayana karşı sürü halinde saldırmaları çok güzel işlenmiş... FARE ZEHRİ Yine domuz avında olduğu gibi kendisi gibi düşünmeyen, geleneklere ve toplumsal ahlaki kurallara uymayan kişileri direk yok etme yoluna giden bir benzetme bence. Filmde fareler nerdeyse hiç görülmeyen bir düşman gibi gösterilmiş. Filmin sonuna doğru savcı Emre ve gazeteci Murat kapana kısılmış fare gibi gösterilmiş. SU Su, arınma ve temizliğin sembolüdür. Aynı zamanda suyun dibindeki balçık , çamur da bizi içine çeken toplumsal yozlaşmanın temsili gibidir. Filmde suların sürekli kesik olması o yerde saflığın ve temizliğin olmadığını gösteriyor. Aynı şekilde göldeki bulanıklık ve balçık sonradan olacak kötü olayların bizi içine çektiğini temsil ediyor bence. Son cümle olarak final sahnesinin gücünden bahsetmek istiyorum. Birçok arkadaş şunu söylemiş olabilir ; eee filmin sonunda noldu? Pekmez'e kim tecavüz etti? Gazeteci Murat ve Savcı Emre arasında nasıl bir ilişki vardı? gibi gibi gibi.... Aslında bu filmde önemli olan bu soruların karşılığının olup olmaması değil. Neyi temsil ettikleriyle alakalı. Beni en çok etkileyen tarafı da sanırım bu bilinmezlikler oldu. Zaten Emin Alper'in diğer filmlerini izleyenler bilir. Bizi herhangi bir fikrin peşinden götürmüyor yönetmen. Tam tersine değer yargılarımızı, toplumsal bir olayda nasıl davrandığımızı, biz olsaydık nasıl tepki verirdik gibi önemli sorularla bizi kendimizle baş başa bırakıyor. Bizi olan olaylarla baskı altına alıp kapana kısılmış gibi hissettiriyor. Çünkü kim olursa olsun (Savcı, hakim, avukat , belediye başkanı) tamamen temiz değil. Toplumsal olaylarda nasıl bir duruş sergilediğimiz önemli. Yönetmen diğer filmlerinde olduğu gibi kimin haklı olup olmadığının peşine düşmüyor. Daha çok şey yazılıp çizilebilir filmle ilgili. Şimdilik benden bu kadar ... İzlemeyen arkadaşlar mutlaka ama mutlaka izlemeli. Tam anlamıyla bir şaheser film. Şimdiden iyi seyirler dilerim. ..

liberta 4 years ago

Harold ve Maude

Hal Ashby

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Hayata ve aşka bakış açımızı değiştirecek, resmen tabularımızı yıkan , çok bilinmeyen kült filmlerdendir kendisi. Hele Maude karakterine sizler de aşık olacaksınız :) geçelim filmimize. 20 li yaşlarında olan Harold ve 80 yaşında olan Maude arasındaki ilginç ilişkiyi izleyeceksiniz. Harold…devamıHayata ve aşka bakış açımızı değiştirecek, resmen tabularımızı yıkan , çok bilinmeyen kült filmlerdendir kendisi. Hele Maude karakterine sizler de aşık olacaksınız :) geçelim filmimize. 20 li yaşlarında olan Harold ve 80 yaşında olan Maude arasındaki ilginç ilişkiyi izleyeceksiniz. Harold sürekli intihar takıntılı ölmek isteyen bir gençtir. Maude ise 80 yaşında olmasına rağmen hayat dolu bir kadındır. İzleyince siz de Maude'nin enerjisine hayran kalacaksınız. Harold sürekli sahte intiharlar kurgulayarak annesinin dikkatini çekmeye çalışır. Bunun nedeni aslında çok basit.Annesinin ilgisine ve sevgisine olan ihtiyacı. Filmin ilerleyen sahnelerinde Harold'ın neden böyle davrandığını anlayacaksınız. Anlatılmak istenen olayın alt metni çok çok güzel bence. Ayrıca Harold'ın en büyük zevklerinden biri hiç tanımadığı kişilerin cenaze törenlerine katılmaktır. Ölümü bu kadar arzulayan biri için doğal gibi görünen bu ritüelde, ölüme, öteki dünyaya, dini kurumlara ne kadar değer atfettiğimizi gösteriyor bence. Harold Maude ile bu törenlerde tanışır ve aralarında ilginç bir bağ oluşur. çünkü Maude 80 yaşında olmasına rağmen hayatı dolu dolu yaşayan, ölümle ve kurumlarla alay eden bir kadındır. Cenazelerde hiç tanımadığı insanların arabalarını çalıp hayata meydan okur gibi son sürat sürer mesela. karavanda yaşar. Doğayı ve hayvanları çok sever. Şehrin betonuna hapsedilmiş "kamuya ait olan" bir ağacı kökünden söküp, ait olduğu yere, ormana diker. Böyle çılgın bir büyükanne düşünün :) Aslında Maude'nin de bu umursamaz , sadece anı yaşayan, özgürlüğü son anına kadar yaşamak istemesinin altında dramatik bir anısı yatar. Hatta o anlarına şu diyaloglarla enfes bir gönderme yapılmış; “Eskiden hayvan dükkânlarına dalar, kanaryaları serbest bırakırdım. Ama bunun için çok erken olduğunu anladım. Hayvanat bahçeleri dolu, cezaevleri ağzına kadar dolup taşıyor. Vay canına, dünya nasıl da hâlâ kafesleri seviyor.” Yine yaşamın kıymeti ile ilgili şu sözleri de çok yerindedir bence; “İnsanlar bazı şeylere bağlanmaları gerektiği için üzülüyorsa, ben onlara nazikçe bugün varız, yarın yokuz diyorum. Hiçbir şeye bağlanma.” Özetle filmin kült olmasını sağlayan, bize verilen anafikir; YAŞAM-ÖLÜM hakkında algımızı Harold ve Maude üzerinden zıt bir bakış açısı edinmemizi sağlıyor. Maude'nin Harold'a söylediği enfes sözle incelemeyi bitirebiliriz. “....Hayata uzan, risk al, hatta incin. Ama elinden geldiğince iyi oyna.” Hepinize iyi seyirler dilerim...