(@) - Raf

"Ağlamak, uğraştığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o gücün de mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine geçen etkili bir sessizlik en şiddetli acı gözyaşlarından daha çok gönül yakıcıdır. " 🏵️ #Sergüzeşt | Samipasazade Sezai

nubesh 4 years ago

Veronika Ölmek İstiyor

Paulo Coelho

233 Gönderi

Spoiler içeriyor Uzun zamandır okumayı düşündüğüm ama bir türlü fırsatını bulamadığım bir eserdi. Daha doğrusu daha önceden okumaya başlamıştım ama bir süre sonra sıkılıp yarıda bırakmıştım, tekrar okuyunca yarıda bıraktığıma pişman olurken bir yandan da okumalar konusunda geliştiğimi hissettim. Neyse kendi duygularımı…devamıUzun zamandır okumayı düşündüğüm ama bir türlü fırsatını bulamadığım bir eserdi. Daha doğrusu daha önceden okumaya başlamıştım ama bir süre sonra sıkılıp yarıda bırakmıştım, tekrar okuyunca yarıda bıraktığıma pişman olurken bir yandan da okumalar konusunda geliştiğimi hissettim. Neyse kendi duygularımı bir yana bırakıp kitaba geçecek olursak; Veronika adında genç bir kız, bir gün intihar etmek istiyor, nedenini soracak olursanız monoton bir hayat desek daha doğru olur. Yani Veronika yaşamın tekdüzeliğinden ve insanlar ne der duygusundan o kadar çok sıkılmış ki hayatı artık yaşamaya değer bulmuyordu. Fakat intihar girişiminde de başarılı olamayınca onu Villete adında bir akıl hastanesine kapatıyorlar. Aldığı aşırı doz ilaç, kalbinde bir hasara sebep olmuştu bu yüzden doktorlar bir haftalık ömrünün kaldığını söylediler. Bu durum Veronika'yı çok hem korkutuyor hem de ölümü yaklaştığı için mutlu ediyordu. Bir insan ölmek amacıyla denize atlar ama suyun içinde boğulurken hayat bir anda tatlı gelir fakat iş işten geçmiştir. Veronika için de aynısı olmuştu. Yani ölümden korkmuyordu ama Villete'de kaldığı süre boyunca hayatı sevmeye baslamıştı. Bu sadece kendi için de değil etrafındaki insanları da olumlu yönde etkilemişti. Villete'de birçok kişi vardı. Bazıları gerçekten akıl hastasıydı bazıları da iyileşmesine rağmen hala burada duruyorlardı çünkü kendilerini yargılayan kimse yoktu. Herkes deliydi ve kimse "Neden onu öyle yapıyorsun?" diyerek karşısındakine laf etmezdi. Burada tedavi gören insanlar bu ortama alıştıkları için normal olarak nitelendirdiğimiz insanların olduğu yaşama yani Villete dışındaki yaşama ayak uyduramıyordu. Delilik konusuna da güzel bir şekilde değinmiş Paulo Coelho, "Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir. Şizofrenler, psikopatlar, manyaklar. Yani başkasından farklı olanlar." demiş mesela bu söz benim içime işledi, güzel bir yer edindi. Şimdiye kadar bendeki farklılıkları bir kusur olarak görüyordum ama bu kitabı okuduktan sonra daha farklı düşünüyorum. Hem hepimiz aynılaşmaya başladık, sanki herkes birbirine benziyor sanki tek bir güzellik algısı var da insanlar o biçimlere bürünmek için her şeyi yapıyorlar. Açıkçası bu kitap bende bazı farkındalıklar oluşturdu. Kitabı daha önce okumadığım için pişman değilim çünkü tam zamanında okuduğumu düşünüyorum. Bu aralar her şeyin monotonlaştığını düşünürken gerçekten aynı duyguları yaşayan birinin hayatını okumak bana iyi geldi. Eğer kitabı okuyup da çok sıkıldıysanız belki zamanında okumamışsınızdır ama kötülenecek bir kitap da değil. En azından benim için 🌹

nubesh 4 years ago

MAYIS AYI ÖZETİ İZLEDİKLERİM: 🔹Friends: The Reunion 🔹Duyguların Rengi OKUDUKLARIM: 🔹Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş 🔹Empedokles'in Dostları ✨446 sayfa✨ Pek verimli geçen bir ay olmadı umarım haziran ayını güzel geçiririm. 🧞‍♀️

nubesh 4 years ago

Hep bir yanımız boşluk kalacak ve kimse o boşluğu dolduramayacak. 🍀

nubesh 4 years ago

Duyguların Rengi

Tate Taylor

100 Gönderi

Merhabalar bugün ırkçılığı derinlemesine işleyen bir filmi anlatacağım. The Help yani Türkçe adıyla Duyguların Rengi, 2011 yılında aynı adlı kitaptan uyarlanmış. Kitabını okumadım ama filmi beğendiğim için okuma listeme ekleyeceğim. Neyse filme geçecek olursak Minny ve Aibileen beyazların evinde hizmetçilik…devamı

nubesh 4 years ago

Empedokles’in Dostları

Amin Maalouf

10 Gönderi

Merhabalar bugün yine bir kitapla karşınıza çıkıyorum. En son Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okumuştum ve orada ölüm olmasaydı hayatımızda neler olurdu ya da öleceğimiz günü bilseydik psikolojimizin nasıl olacağını mizahi bir şekilde anlatıyordu Jose Saramago. Bu beni çok…devamıMerhabalar bugün yine bir kitapla karşınıza çıkıyorum. En son Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okumuştum ve orada ölüm olmasaydı hayatımızda neler olurdu ya da öleceğimiz günü bilseydik psikolojimizin nasıl olacağını mizahi bir şekilde anlatıyordu Jose Saramago. Bu beni çok düşündürmüştü hatta iyi ki ölüm var da acımız bir yerde sonlanıyor demiştim. Bu romanda ise teknolojinin ilerlemesiyle bir yandan gelişirken bir yandan da sonumuzu getirdiğimiz anlatılıyor. Şu an bile savaşlar sürüyor ve nükleer santrali olan devletlerle iyi anlaşmak zorundayız çünkü hayatımız neredeyse bir tuşa bağlı. Neyse romana geçecek olursak Atlas Okyanusu kıyısında Antioche adasında Alec ve Evé adında iki kişi yaşıyordu. Bu kişiler kalabalıktan sıkılmış daha doğrusu Evé insanlardan nefret ettiği için Alec ise hem yoğun iş temposundan hem de babasının hayalini gerçekleştirmek için bu adaya yerleşmişti. Bir gün iletişim ağlarının kesilmesiyle iki komşunun yolları kesişti. Empedokles'in Dostları adıyla anılan bir medeniyet ortaya çıktı ve dünya üzerinde ne kadar nükleer varsa onların ortadan kaldırılmasını istediler çünkü dünyanın sonu geliyordu ve insanlık yok olacaktı. Ayrıca gelişmiş tıp teknolojileriyle insanları hastalıktan kurtaracak bir şifa tüneliyle ortaya çıkmışlardı. Şifa tünelinden geçen kişi hastalığı ne olursa olsun eski sağlığına kavuşuyordu. Bu kitabı okurken Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını hatırlamamın sebebi buydu çünkü Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş'da insanlar ya hastalıklarıyla sonsuza kadar yaşıyordu ya da öleceği günü bilerek yaşıyordu ama Empedokles'in Dostları'nda ölümsüzlüğü değil, sağlıklı bir uzun yaşam fikri ortaya çıkmıştı ve kim olursa olsun bunu tercih ederdi. Kitabın karakterlerinden biri olan Amerika'nın devlet başkanı olan Howard Milton, kansere yakalanmıştı ve Empedokles' in Dostları onu tedavi etmek istediler. Çünkü bu medeniyet o kadar iyi niyetli ki insanları iyileştirmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Normal şartlarda herhangi bir insan olsaydı bir çıkar sonucunda Başkan Milton' u iyileştirirdi çünkü ellerinde bulunmayacak bir nimet var ve bunu sadece dünya üzerindeki tüm ölümcül silahların kaldırılması şartıyla yapıyorlardı. Başkan Milton ilk başta kabul etmese de eşinin ısrarı hatta halkın ısrarıyla kabul etti. Kıyılarda birçok hastane kuruldu ve insanları da tedavi etmeye başladılar. Böylece sonsuz kuyruklar oluştu. Fakat Başkan Milton iyileşmiş olmasına rağmen başkanlığa geri dönmedi çünkü yaptığı şeyin etik olmadığını düşünüyor ve istifa etmek istiyordu. Onun yerine geçen başkan vekili ise Milton' un istifasını doğru buluyordu. Başkan Vekili'ne göre şifa tüneli inançlarına tersti. Tanrı'nın onlara biçtiği bir yaşam süresi var ve Empedokles'in Dostları da kendi çaplarında sonsuz yaşamı ortaya çıkarmıştı. Bir gün bir patlama oldu ve 123 kişi hayatını kaybetti bunların içerisinde Empedokles'in Dostları da bulunuyordu. Bu olaydan sonra ülkeyi terk ettiler. Nereden geldiğini bilmediğimiz gibi nereye gittiklerini bilemedik. Halk büyük bir üzüntüyle karşılandı bu durumu çünkü hastanenin sıralarında bekleyen tonlarca insan vardı ve herkes yaşama umuduyla bekliyordu o sırada. Onlar gidince yaşama umutları da peşlerinden denizin ücra köşelerine gitti. Genel fikrimi söyleyecek olursam beğenerek okuduğum bir kitaptı. Şu an kötü anlatmış olabilirim hatta yazdıklarımı beğenmedim. Ama kitap güzel şans vermenizi isterim. Kötü anlattıysam da okuduğunuz için teşekkür ederim 🌸💜

nubesh 4 years ago

" İnsanların körleşme arzusu hep hafife alınır. Var olduğunu bilmek isemiyorlarsa, ömürleri boyunca yanından geçip seni asla görmeyebilirler." #Empedoklesindostları

nubesh 4 years ago

"...hem gelecek hem de geçmiş ölümü taşıyor, yaşamı taşıyan ise sadece şimdiki zaman, tıpkı güneşi ve sarhoşluğu taşıyan bir üzüm tanesi gibi..." AMİN MAALOUF, Empedokles'in Dostları

nubesh 4 years ago

Hayatın yollarında hiç durmadan tarihimizin can sıkıcı cesetlerine takılıp sendeliyoruz. Ama geçmişiyle boğuşmaktan usanan insanlık eğer bir gün geleceğiyle karşılaşsa, onu tanıyabilecek mi? Kendini onda bulup, onun güçlü ve sıcak bedenine avuçlarını dayayabilecek mi? AMİN MAALOUF, Empedokles'in Dostları

nubesh 4 years ago

Çünkü ışık değerlidir, ama bedelini oyulan iki gözümle ödeyeceksem hiçbir değeri kalmaz. ARAGON, La Diane Française