(@) - Raf

" İnsanların körleşme arzusu hep hafife alınır. Var olduğunu bilmek isemiyorlarsa, ömürleri boyunca yanından geçip seni asla görmeyebilirler." #Empedoklesindostları

nubesh 4 years ago

"...hem gelecek hem de geçmiş ölümü taşıyor, yaşamı taşıyan ise sadece şimdiki zaman, tıpkı güneşi ve sarhoşluğu taşıyan bir üzüm tanesi gibi..." AMİN MAALOUF, Empedokles'in Dostları

nubesh 4 years ago

Hayatın yollarında hiç durmadan tarihimizin can sıkıcı cesetlerine takılıp sendeliyoruz. Ama geçmişiyle boğuşmaktan usanan insanlık eğer bir gün geleceğiyle karşılaşsa, onu tanıyabilecek mi? Kendini onda bulup, onun güçlü ve sıcak bedenine avuçlarını dayayabilecek mi? AMİN MAALOUF, Empedokles'in Dostları

nubesh 4 years ago

Çünkü ışık değerlidir, ama bedelini oyulan iki gözümle ödeyeceksem hiçbir değeri kalmaz. ARAGON, La Diane Française

nubesh 4 years ago

Friends: The Reunion

Ben Winston

68 Gönderi

Herkes için aynı mı geçiyor bilmiyorum ama ben bayramlarda hep misafir ağırlar ve misafirin olmadığı zamanlarda ise ya uyur ya da telefonla ilgilenirdim. Bu sefer boş geçen zamanımı bir şeyler izleyerek geçirmek istedim. Sitcom dizilerinden How I Met Your Mother…devamı

nubesh 4 years ago

NİSAN AYI ÖZETİM OKUDUKLARIM: ✔️Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş İZLEDİKLERİM: ✔️ Leyla ile Mecnun (ikinci sezon) ✨236 sayfa ✨ Yine bomboş geçen bir ay. Artık eskisi gibi bir şey yapma isteğim yok ve bu durum beni rahatsız etmeye başladı. Eskiden…devamı

nubesh 4 years ago

MART AYI ÖZETİM İZLEDİKLERİM: ✔️Yıldızlararası OKUDUKLARIM: ✔️Yeraltından Notlar ✨127 sayfa ✨ Yayınlamayı unutmuştum. Unutmakta da haklıyım bence bomboş geçen bir ay olmuş

nubesh 4 years ago

Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş

José Saramago

34 Gönderi

Spoiler içeriyor Merhabalar değerli kitapsever dostlarım. Bugün konusuyla sizleri etkileyecek bir kitapla karşınıza çıktım. Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş, Jose Saramago'nun 2005 yılında yayımladığı bir romandır. Jose Saramago'dan bahsedecek olursak daha önce hiçbir eserini okumadım ama "Körlük" kitabını çok duydum. Bu kitap…devamıMerhabalar değerli kitapsever dostlarım. Bugün konusuyla sizleri etkileyecek bir kitapla karşınıza çıktım. Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş, Jose Saramago'nun 2005 yılında yayımladığı bir romandır. Jose Saramago'dan bahsedecek olursak daha önce hiçbir eserini okumadım ama "Körlük" kitabını çok duydum. Bu kitap hakkında bir eleştiri yapamam ama yazarımızın Nobel edebiyat ödülünü almasına vesile olan bu kitabın güzel olduğunu düşünüyorum. Neyse asıl meseleye gelecek olursak kitap, "Ertesi gün hiç kimse ölmedi..." cümlesiyle okurları karşılıyor ve bilinmeyen bir ülkenin bilinmeyen bir zamanında insanlık tarihinin daha önce görmediği bir olayı konu ediniyor. Ölüm görevine son veriyor... Düşünsenize artık ölüm yok ve bu dünyada kapana kısılmışsınız. İlk başta kulağa çok güzel geliyor değil mi ? Benim hoşuma gitmişti. Ne güzel kayıp duygusu yaşamayacağım diyordum, annem ve babam sonsuza kadar benimle birlikte olacak. Hele ki bu aralar bu düşüncelerle kafayı bozmuş biri olarak gerçekten bunu çok isterdim ama ne yazık ki her güzel şeyin bir dezavantajı oluyormuş. Kitapta da bize bunlardan bahsediliyor; asansör düşüyor ve paramparça olmuş o vücut yaşamaya devam ediyor, acısını derinlerden hissediyor keşke ölsem de kurtulsam diyor ama yaşamak zorunda çünkü ölüm artık yok. Aynı şekilde yaşlılar derilerinin ağırlığı altında ezilirken ve kolunu bile kaldıracak güçleri yokken yaşamaya devam etmek zorundalar çünkü ölüm yok. Hani ince hastalık geçiren insanların vefatının ardından en azından kurtuldu, artık acı çekmiyor denilir ya burada öyle bir şey de yok. Kurtulamıyor insanlar. Romanımızda hayat bu şekilde devam ediyor. Yaşlılar çoğalıyor, nüfus artıyor, hastaneler tıklım tıklım... Artık hastanedeki insanları evlerine gönderiyorlar çünkü yapacakları bir şey yok bu yüzden evlerde mutsuzluk bulutları geziniyor. Devletin de mutlu olduğu pek sayılmaz çünkü emekli olan insanlar artıyor ve nüfus genel olarak artarken tüketim de artıyor böyle böyle dertler diz boyu iken aylar sonra bir gün eflatun renkli bir zarf ortaya çıkıyor. Bu zarfın içinde de ölümün artık geri geldiği ve gelmeden sekiz gün önce de ölen kişiye haber verileceği yazıyor. Bu haber de eflatun renkli zarfla ölen kişiye iletileceği belirtiliyor. Amaç haberi alan kişinin bu sekiz gün içinde borçlarını ödemesi ve ailesiyle veda etmesi için bir süre tanımak. Durum böyleyken eflatun renkli zarfı alan insanlar derin bir bir karamsarlığa bürünüyor bazıları borçları ödemek şöyle dursun kendini alkole veriyor ve daha önce yapmaktan çekindiği çoğu şeyi yapmaya başlıyor. Aslında bu roman neredeyse her insanın istediği bir olayı konu ediniyor. Yani ölümün olmamasını hepimiz isteriz. Bu sadece kendimiz için de değil, sevdiğimiz insanların ölmemesini isteriz. Eğer ölümsüzlüğe ulaşamıyorsak da en azından öleceğimiz tarihi öğrenelim diye düşünürüz ama bu da bizi karamsar olmaktan öteye götürmez. Ölüm görevine bu şekilde devam ederken bir gün eflatun renkli zarf yerine ulaşamadan geri geliyor bu durum da ölümün işini zorlaştırıyor. Ve daha önce hiç yapmadığı bir şeyi yapıyor. Sonunu da siz merak edin istedim. Zaten çoğu şeyi anlattım. Normalde böyle yapmayacaktım sizi meraklandıracaktım ama şu çenemi tutamadım. 😅 Kitabın genel hatlarına bakacak olursak yazarımız nokta ve virgülden başka noktalama işareti kullanmamış ve bu da biraz kafanızı karıştırabilir yani okurken diyaloglar bile virgülle ayrıldığından kimin konuştuğunu anlamak için tekrar tekrar okuyabilirsiniz ama ileriki sayfalarda normal bir durummuş gibi gelecek. Şimdiden iyi okumalar sağlıcakla kalın. 🪷

nubesh 4 years ago

Yıldızlararası

Christopher Nolan

553 Gönderi

Merhabalar bugün Interstellar yani Yıldızlararası filmiyle karşınızdayım. Uzun zamandır film izlememiştim hatta bu ay izlediğim tek film diyebilirim. Bir ara bu filmi izlemeye başlamıştım fakat yurt internetiyle en fazla 30 dakikasına kadar gelebilmiş ve internete söve söve kapatmıştım. Bugün düzenlenen…devamı

nubesh 4 years ago

Yeraltından Notlar

Dostoyevski

1 Gönderi

Merhabalar uzun zamandır yoktum. Bu süreçte ne kitap okuyasım ne de dizi veya film izleyesim geliyordu. Normalde böyle zamanlarda içimi rahatlatan, bana enerji veren kitaplar okumak daha iyi geliyordu ama maalesef ki bu kitabı okumak zorundaydım. Ben de okudum. İçim…devamı