Никто (@nyctophobia)

Kendine geri dönmek ne kadar acıdır. Ma awja'a an ta'uda ila nafsik. Ömrünü, nefsini başkalarında arayarak geçirdikten sonra. Ba'da an qadayta 'umran tabhathu 'anha fi'l-akharin. Çünkü bazı gidişler bizden insanları çalmaz, bizi kendimizden çalar. Fa-ba'du'l-ghiyabi la yasriqu'l-ashkhasa minna, bal yasriquna…devamı

nyctophobia 9 hours ago

Lüks Hayat

Claire Denis

8 Gönderi

✨️ PEGI 18 ✨️ Bu Filmin Uzayla Alakası Neeeöööeee? Bu kafaya göre, beynine yapay zeka çipi yerleştirilmiş iki cyborg uzayda sevişse onun adına da uzay filmi diyecekler! 🤦🏻‍♂️ Oysa bu düpedüz bilimkurgu soslu erotizm ulennn. Benim zihnimdeki uzay filmi evrenin…devamı✨️ PEGI 18 ✨️ Bu Filmin Uzayla Alakası Neeeöööeee? Bu kafaya göre, beynine yapay zeka çipi yerleştirilmiş iki cyborg uzayda sevişse onun adına da uzay filmi diyecekler! 🤦🏻‍♂️ Oysa bu düpedüz bilimkurgu soslu erotizm ulennn. Benim zihnimdeki uzay filmi evrenin gizemlerini, astrofiziği ve gezegen keşiflerini izleme hevesiyle ekran başına geçip, kendimi kara deliğe doğru tek yönlü bir intihar görevine gönderilmiş bir grup mahkumun ortasında bulmak değildi. Alien filmi özünde nasıl ki bir uzay gemisi yerine okyanusun dibindeki bir denizaltıda da geçebilecek bir korku filmiyse, High Life da sadece klostrofobik bir psikolojik gerilim ve hapishane filmi benim için. Olay tamamen Juliette Binoche'un canlandırdığı Doktor Dibs karakterinin Temu'dan aldığı diploması ile uzaydaki radyasyonun ve izolasyonun üreme üzerindeki etkilerini araştırmak için mahkumlar üzerinde yaptığı zorla üreme deneyleri etrafında dönüyor. Klostrofobik ortamda insan doğasının karanlık taraflarını fazlasıyla rahatsız edici vahşi biyolojik deneyler silsilesi ile araştırıyor. Dünyadan ışık hızında uzaklaşan bir idam mahkumunun hapisane günlüğü bu ve burada uzay sadece arka plan. Bunu dünyada da yapabilirlerdi. Bir hapishane hücresindeki iki mahkuma delik bir kondom ve radyasyon verip ekranlara da yıldız ışığı serpiştirilmiş uzay boşluğu görselleri yansıtabilirlerdi. 🤔 Bu travmanın adı da hâlen High Life olarak kalabilirdi. Eminim kafası güzeldir. Gerçek anlamda uzay filmi dediğimiz tür uzayın kendisinin, yerçekiminin, kara deliklerin ve o devasa boşlukta hayatta kalma duygusunun ana odak olduğu yapımlar. Interstellar, The Martian veya Apollo 13 gibi filmler bu tanımın hakkını sonuna kadar veriyor çok şükür. Bu dekorda uzay aracı ya da kutu şeklindeki kapsül ya da her neyse, karakterlerin hiçbir yere kaçamayacağı izole bir mekan olduğu için bu nesnel durum ile hikayeyi ana unsur olan uzay bağlamından kopartmak çok basit sanıyorlar sanırım. Tel maşa bir alet içerisinde herkesin kafası güzel, anlamsız koşuşturmacalar ve gereksiz bir öz güven var. Şunu otomobil ile sehayatte bile yapamazsın. Şöförün eli direksiyonda gözü yolda olur. Yolcular da koltuklarında dik oturur camdan dışarıyı izler ama farkındalıkları yükseltir. Mahkumsun ama misyonlu mahkumsun. O neyse artık? Öleceksin, şimdi itaat et ve görevini yerine getir dersen kimse beklemez doktor bacım. Hele ki basit hırsızlık ve yaralama suçlarından mahkum olmuşlara dakika başı bir sen suçlusun, mahkumsun dersen isyan çıkar. Cinayetten hüküm giymişleri de o F Tipi Cezaevi'nden bozma gemiye tıkıştırırsan yolculuğun ilk haftası gemide kimse kalmaz. 🫩 Peki neden uzayda geçen her film eninde sonunda bir hayatta kalma dramasına dönüşüyor derseniz, cevap çok basit. Hocam şincük ortam suni ve suni olanın mutlaka kusuru vardır. Sinemacıların uzayı sürekli bir felaket senaryosuna çevirmesinin arkasında kara mizah tadında çok net gerçekler yatıyor. İnsan dünyaya ait bir varlık, uzay bizim için tasarlanmış bir yer değil. O devasa, son teknoloji gemiler aslında bizim hayatta kalmamızı sağlayan birer balon. Ve biz bu kusuru hiçbir zaman sıfırlayamayacağımız için, o balonun patlaması kaçınılmaz. Patlamadı diyelim ki sadece arıza yaptı. Kapıyı açıp inemezsin, bodrum katına veya ormana saklanamazsın. Etrafın sonsuz bir ölümle çevrili olduğu için en ufak bir oksijen sızıntısı anında devasa bir hayatta kalma mücadelesine dönüşmek zorunda. Mahkum olmasan dahi uzay gemisi o andan sonra dünyanın en teknolojik hapishanesi zaten. Dünya hataları affedebilir belki ama uzay boşluğunun affı yok. Bir meteor çiziği, ufak bir yazılım hatası veya bir uzaylı o lüks tabutu toprak bulsa gömer. Bunun en trajikomik örneği meşhur USS Enterprise. Tamam eğri oturup doğru konuşalım. O film uçuk kaçık fantastik ama hiçbir zaman bozulmadığı, kalkanlarının hiç çökmediği ve her görevin tereyağından kıl çeker gibi bittiği bir senaryoda "Bu ne? Çorum Belediyesi'nin uzay fen işleri departmanı mı?" der, beşinci dakikada uyuyakalırdım. O yere göğe sığdırılamayan kusursuz teknolojinin mutlaka çuvallaması gerekir ki, kusursuzluk hikayeyi ve sabrımı öldürmesin. Ama ota boka da bozulmasın. Arızanın sebebi son derece bilimsel ve mantıklı olsun. Bedenim sağ, sağ! Yürüyebiliyorum. Elhamdülillah şok şükür. Ama ruhum? Kısacası uzay filmlerinin çok büyük bir kısmı evreni keşfetmekle değil, insanın kendi kusurlu yarattığı teknolojiye fazla güvenmesinin bedelini ödemesiyle ilgili, bunu son derece doğal buluyorum. BU FİLİM HARİÇ. "Uzay, insanın kibrini parçalamak için kurulmuş en kusursuz gerçek sahnedir." "Görkemli gemiler içindeki yolcuları bekleyen lüks tabutlardan başka bir şey değildir."

nyctophobia 1 day ago

Jupiter Macerası

Sebastián Cordero

3 Gönderi

Çooook sıkıcııııııı Çox darıxdırıcı, totemo taikutsu, öte zerıktıruşı, abdan zeriktirüüchü, neomu jiruhada, gelek acizker, juda zerikarli, ochen skuchno...

nyctophobia 1 day ago

Kara Kule

Nikolaj Arcel

25 Gönderi

IMDb puanı 5.6 (Keşke King'i öldürseydiniz. Hiç yoktan 22 yıllık cinayetin boyutu netleşirdi) Sinema eleştirmenleri hem de izleyiciler tarafından yerden yere vurulmuş ve haklılar. 1. Devasa destan 95 dakikaya sıkıştırılmış. Orijinal hikaye 3000 sayfadan fazla, 8 + Yan Öyküler kitaplık…devamıIMDb puanı 5.6 (Keşke King'i öldürseydiniz. Hiç yoktan 22 yıllık cinayetin boyutu netleşirdi) Sinema eleştirmenleri hem de izleyiciler tarafından yerden yere vurulmuş ve haklılar. 1. Devasa destan 95 dakikaya sıkıştırılmış. Orijinal hikaye 3000 sayfadan fazla, 8 + Yan Öyküler kitaplık devasa epik fantastik dünya. 2. Kitapların özüne ve karakterlere ihanet edilmiş. Kitaplardaki ana karakter Roland Deschain, evrenin dengesini tutan Kara Kule'yi korumayı saplantı haline getirmiş, yarı mistik bir Ringo Ringo şişeler, bir silahşör. Ancak film, Roland’ı kuleyi hiç umursamayan, sadece kişisel bir intikam peşinde koşan sıradan bir aksiyon kahramanına dönüştürmüş. 3. Yaş sınırı (PG-13 Hatası) yapılmış. Bizzat yazar Stephen King'in de itiraf ettiği üzere, filmin en büyük finansal ve sanatsal hatalarından biri PG-13 (13 yaş üzeri) olarak çekilmesiymiş. Kara Kule serisi doğası gereği son derece karanlık, vahşi, kanlı ve yetişkinlere yönelik (+18) bir evren. Stüdyo daha çok bilet satabilmek için filmi çocukların da izleyebileceği yumuşatılmış, içi boşaltılmış sıradan bir fantastik gençlik filmine çevirmiş. 4. "Her şeyden biraz" katma çabasına kurban edilmiş. Yapımcılar tek bir filmde hem birinci kitabın elementlerini hem de üçüncü kitabın bazı kısımlarını çorba gibi birbirine karıştırmış. Film fantastik, bilimkurgu, western ve gençlik macerası arasında bir kimlik krizi yaşamış ve sonuç olarak hiçbir türe tam olarak ait olamıyor. Güçlü oyuncu kadrosuna var. Idris Elba ve Matthew McConaughey felaket iyi. Film senaryosu inanılmaz derecede yüzeysel ama kitaplarında hikaye LotR ve Harry Potter kadar köklü ve muazzam. Yapımcı Akiva Goldsman bile "Neyi, kime hitap ederek anlatacağını bilemeyen bir yapım" demiş. Bu da ortaya filmin sinema tarihinde bir fiyasko olarak anılmasına yol açmış. The Dark Tower Kronolojik Okuma Sırası Eluria'nın Küçük Hemşireleri (The Little Sisters of Eluria) Yayın Tarihi: 1998 (2002 yılında Karanlık Öyküler derlemesinde basıldı) Yan Öykü (Novella) Karanlık Öyküler (Everything's Eventual) adlı toplu öykü kitabının içinde yer alır. Serinin resmi başlangıcından öncesini anlatır. Genç Silahşor Roland'ın, Siyahlı Adam'ın peşine düştüğü ilk zamanlardaki bir esaret macerası. Kara Kule I: Silahşör (The Gunslinger) Yayın Tarihi: 1982 Kara Kule II: Üçün Çekilişi (The Drawing of the Three) Yayın Tarihi: 1987 Kara Kule III: Çorak Topraklar (The Waste Lands) Yayın Tarihi: 1991 Kara Kule IV: Büyücü ve Cam (Wizard and Glass) Yayın Tarihi: 1997 Kara Kule: Anahtar Deliğinden Esen Rüzgar (The Wind Through the Keyhole) Yayın Tarihi: 2012 (Kronolojik olarak 4. ve 5. kitapların arasında geçer.) Kara Kule V: Calla Kurtları (Wolves of the Calla) Yayın Tarihi: 2003 Kara Kule VI: Susannah'nın Şarkısı (Song of Susannah) Yayın Tarihi: 2004 Kara Kule VII: Kule (The Dark Tower) Yayın Tarihi: 2004

nyctophobia 2 days ago

X-Men: Birinci Sınıf

Matthew Vaughn

20 Gönderi

Spoiler içeriyor Ah çoçukluğum. Çizgi filmleri gözümde tütüyor. Konu: Türkiye'yi Kurtaran Mutantlar 1961 yılında ABD Türkiye'de İzmir Çiğli üssüne Jüpiter nükleer füzelerini koydu. Bu füzeler 15 dakikada Moskova'yı vurabilecek güçteydi. Rusya da siz benim kapıma nükleer koyarsanız ben de sizin arka bahçeniz…devamıAh çoçukluğum. Çizgi filmleri gözümde tütüyor. Konu: Türkiye'yi Kurtaran Mutantlar 1961 yılında ABD Türkiye'de İzmir Çiğli üssüne Jüpiter nükleer füzelerini koydu. Bu füzeler 15 dakikada Moskova'yı vurabilecek güçteydi. Rusya da siz benim kapıma nükleer koyarsanız ben de sizin arka bahçeniz Küba'ya koyarım dedi. Sonra kriz Kennedy ve Kruşçev'in gizli anlaşmasıyla çözüldü. ABD Türkiyede'ki Jüpiter füzelerini gizlice söktü ve Rusya da Küba'dakileri çekti. Meğerse maviş gözlü Xavier engellemiş. Ek bilgi: Günümüzde Türkiye'de İncirlik'te B61 nükleer bombaları var ama onlar uçaktan atılanlar. Sahilde mutantları bombalamak için fırlattıkları füzeler resmen 2026 model. 1962 yılında geçen bir filmde adamlar 21. yüzyılın nokta atışlı modern seyir füzelerini fırlatıyor. Hatta sanıyorum ki o gemi modelleri bile o yıllarda var olmayan son teknoloji gemiler. Efekt ekibini kutluyorum. 🎉🎊 Charles Xavier zavallısı da her koşulda tekerlekli sandalyede. Yok güçlerini kaybediyormuş da yok cart curt yani insanı canavara dönüştüren serumlar üretiyorsun ama omuriliğe giren bir minik kurşunun hasarını ameliyat edip adamı yürütemiyorsun. Gerçi çizgi romanları daha beter. İyileştirip iyileştirip felç ettiler. Sürekli koltuğa oturtunca sonunda "Bak ama güçler?" diye yediler bitirdiler bizi. Ammmman tekerlekli sandalyeli bilge kel profesör imajı bozulmasın. Malikane etrafında duygusal duygusal koşuyordu zavallı. Normalde herkes bu seriyi yapım yılına göre yani çıkış sırasıyla izlemeyi öneriyor. O liste tam olarak şöyle sıralanıyor. X Men (2000) X2 X Men United (2003) X Men The Last Stand (2006) X Men Origins Wolverine (2009) X Men First Class (2011) The Wolverine (2013) X Men Days of Future Past (2014) Deadpool (2016) X Men Apocalypse (2016) Logan (2017) Deadpool 2 (2018) X Men Dark Phoenix (2019) The New Mutants (2020) Deadpool Wolverine (2024) Ancak olayların geçtiği tarihlere göre benim izlediğim kronolojik sıra ters tepti. X Men First Class (1962) X Men Days of Future Past (1973) X Men Origins Wolverine (1981) X Men Apocalypse (1983) X Men Dark Phoenix (1992) X Men (2000) X2 X Men United (2003) X Men The Last Stand (2006) The Wolverine (2013) Deadpool (2016) Deadpool 2 (2018) Logan (2029) Deadpool Wolverine (2024) Peki neden? Çünkü ilk izlediğimiz filmlerin bir kısmı tamamen boşa düşüyor. 2. filmi olan Days of Future Past hikayesinde gelecekteki karanlık dünyayı engellemek için Wolverine 1973 yılına geri gönderiliyor, o kritik kırılma anını değiştirince geçmiş tamamen baştan yazılıyor ve yepyeni bir zaman çizgisi oluşuyor. Bu durum yaşanınca bizim 2000'lerde geçen orijinal ilk üç filmde izlediğimiz olaylar, hiç yaşanmamış sayılıyor. Yani adamlar 1973 yılında geçmişi değiştirerek eski filmlerde izlediğimiz her şeyi çöpe atıyor ve evreni sıfırlıyorlar. Yine de kafaya koydum. Bütün bu zaman çizgisi sıfırlamalarına, mantık hatalarına ve izlediğim bazı şeylerin ileride boşa düşecek olmasına rağmen bu seriyi çıkış yılına göre değil tarihlere göre kronolojik sırayla izleyeceğim. First Class ile başladım, Days of Future Past ile devam edip bütün süreci olayların gerçekleştiği yıllara göre takip edeceğim.

nyctophobia 2 days ago

Test deneme bir ki üç 🔊 Hava çok sıcak yazıyorum bakalım seri33 ve melodi61 kaç gibi yorum yapacak. Günlük rutine döndü de, bir ritüel bir alışkanlık gibi oldu. Dışına çıkmayayım dedim.

nyctophobia 3 days ago

Yıldızlara Doğru

James Gray

39 Gönderi

Spoiler içeriyor ✨️Spoiler✨️ %70 Yergi (Vergi değil! Yergi.) Çöp Tasarım ve Bilim Fiyaskosu %30 Övgü (Değil, övgü yok! Bilimden geriye ne kaldıysa bağımsız sorguladım. Çünkü hiçbir yere bağımlı değilim.) İlk senaryosunda tüm olaylar Satürn'de geçiyormuş. Fakat sevgi kelebeği yönetmen James Gray, 2014…devamı✨️Spoiler✨️ %70 Yergi (Vergi değil! Yergi.) Çöp Tasarım ve Bilim Fiyaskosu %30 Övgü (Değil, övgü yok! Bilimden geriye ne kaldıysa bağımsız sorguladım. Çünkü hiçbir yere bağımlı değilim.) İlk senaryosunda tüm olaylar Satürn'de geçiyormuş. Fakat sevgi kelebeği yönetmen James Gray, 2014 yapımı Interstellar filminde Satürn sahnelerinin harika bir şekilde işlendiğini görünce, "Aynısı olmasın" demiş ve son dakika filmin mekânını Neptün'e kaydırmış. Nalakası var James? Dünya üzerinde 100 milyondan fazla aşk şarkısı yapıldı. The Love Song of Shu Sin Sümerler'den kalma. Düşün bak 4000 yıl önce yazıldı ve söylendi ama kimse "Ooo biz onun üstüne söz yazamayız" dememiş. Hâlen dakikada yüzlerce yeni şarkı çıkıyor. Bu kafa ile dünyada film de çekilmez çünkü hepsi dünyada geçiyor. Tommy Lee Jones ile Brad Pitt'i de oynatmış olsan, üstüne bir tarafını da yırtsan bu film Interstellar ile "Gezegen" haricinde aynı olamaz. Neyse, üslubuma geri döneyim. Daha açılışta kafam karıştı. İlk başta dünya yörüngesinde sıradan bir uzay istasyonu var sandım ama biraz daha izleyince istasyon olmadığını fark ettim. Meğerse dünyadan gökyüzüne doğru kilometrelerce uzanan devasa bir kuleymiş. Sonra o yapı durduk yere patlayıp parçalanmaya başlıyor. X ışını mı geldi? Başka bir şey mi oldu? Tam olarak ne olduğu anlamadım. Zaten doğru düzgün de anlatılmıyor. İyi de madem bu kadar kolay hasar görebiliyor, bunu niye kilometrelerce yukarı dikmişsiniz? Böyle bir yapıya gerçekten neden ihtiyaç duyulmuş, onu da anlamadım. Bir de güvenlik tarafı hiç aklıma yatmadı. Günümüzde normal bir gökdelen bile 9/11'deki gibi başlı başına güvenlik meselesiyken sen kilometrelerce göğe uzanan böyle stratejik bir yapı inşa ediyorsun. Üstelik ilerleyen bölümlerde görüyoruz ki Ay'ın karanlık yüzündeki tartışmalı karanlık bölgesinde korsanlar cirit atıyor, silahlı çatışmalar yaşanıyor. Böyle bir evrende biri çıkıp o kuleyi tarifeli uçakla hedef almaz mı? 😵‍💫 🛩🏙 O kadar büyük yatırım yapmışlar ama güvenlik tarafını hiç düşünmemişler gibi... Ay'a yolculuk bildiğin tarifeli uçak yolculuğu konforunda. İçeride hostesler dolaşıyor, yolculara sıcak havlu dağıtılıyor. Otogar'a pardon iniş kalkış platformuna inince de insanın ağzını açık bırakacak bir medeniyet bekliyorsun ama karşına çıkan şey kocaman bir terminal. Subway ve DHL logoları var. Orada Roy Bey babasının hayallerini ufaktan bir sorguluyor. İnsanlık evrenin derinliklerine ulaşmış ama uzayı da alışveriş merkezine çevirmeyi başarmış. Tıpkı Türkiye'de hangi şehrin otogarına inersen in aynı dükkânları ve aynı binaları görmen gibi, Ayı da aynı ruhsuz mantıkla doldurmuşlar. Uzaya gitmişiz ama kafa hâlâ AVM kafası. İnsan nereye giderse gitsin kendi düzenini, tüketim alışkanlıklarını ve kâr hırsını da yanında götürüyor işte. Teknoloji değişiyor ama zihniyet değişmiyor. Bir de işin bilim tarafı var. Uzay mekiğini Aya indirmek dünyada uçak indirmek gibi bir şey değil. Bu kadar rahat göstermeleri dikkatimi aşırı dağıttı. Üsse gidecekler, önce metroya biniyorlar, bir süre sonra raylar bitiyor, bu kez arabalara geçip kraterlerin arasında devam ediyorlar. Tam o sırada Mad Max'ten fırlamış gibi uzay korsanları çıkıyor. Sessizliğin ortasında çatışıyorlar. Kullandıkları silahlar da ilginç. Fikir güzel ama aksiyon kovalamaca başlayınca o ağır bilimkurgu havası bir anda CoD Ghost'a bağlıyor. Yine de en güçlü tarafı verdiği fikirler. Bilimin ve evrenin sınırlarını ne kadar zorlarsak zorlayalım kendi içimizdeki karanlığı da peşimizde sürüklediğimizi anlatıyor. Babası Clifford McBride muazzam bir evrende kutsal bir anlam ve canlı organizma arayışındayken aslında insanın gittiği her yere kendi kibrini, açgözlülüğünü ve yalnızlığını taşıdığını gösteriyor. Binlerce yıl önce mağarada yaşayan insanla gelecekte Neptün'e giden insan arasında zihniyet olarak çok büyük bir fark olmadığının canlı kanıtı da tek fark kullandığımız araç gereç farklı. Ay'dan ayrıldıktan sonra rota Mars. Yolda terk edilmiş bir araştırma gemisine yanaşıyorlar. Tam her şey normal gidiyor derken bu kez de devasa kuduz babunlar saldırıyor. O ana kadar kurulan ağır atmosfer bir anda dağılıyor. Açıkçası o sahnede "Buna gerçekten gerek var mıydı?" diye düşündüm. Gerilim yaratmaya çalışırken bölüm sonu canavarı eklemişler ama kısa bir süreliğine de olsa Sharktopus gibi 3. sınıf bir korku gerilim filmine dönmüş. Marsa vardığında ise bu kez tam tersi bir his oluştu. Yeraltına kurulmuş o kapalı yaşam alanı, bitmek bilmeyen psikolojik testler ve her hareketin kontrol altında olması resmen 1984'ün Amerikan versiyonu. Büyük Birader yok belki ama sistem aynı. İnsanlar özgürce yaşıyor gibi görünüyor ama aslında sürekli denetleniyorlar. O kasvetli atmosferi de gerçekten iyi yansıtmışlar. Sonra Mars'tan ayrılırken kalkış yapan gemiye dışarıdan tırmanıyor. Geri sayım başlamış, motorlar çalışıyor, neredeyse alevlerin içinde kalacak ama yine de bir şekilde içeri girmeyi başarıyor. Orada da "Tamam, kaşlarının açısı yüzünden kalıcı mutsuz gözüken adama inat izle şunu." dedim. En sonunda babasını bulmak için Neptün'e gidiyor. "Neptün o işleri?" diye hesap soracak. Burada da bilim tarafı yine dağılıyor. 4 küsur milyar kilometrelik yolu sadece 79 günde gidiyorlar. Madem iki buçuk ayda ulaşılabiliyordu bu adamı 16 yıl boyunca orada niye tek başına bıraktınız? Koca görevi üç süzüğün omzuna bırakmaları ayrı bir mantık hatası da o süzükler de kendi salaklıklarından öldü. Ama beni tamamen hikâyeden koparan sahne Roy'un Neptün halkalarının arasından elinde radar kapağıyla süzülmesi oldu. O hızla dönen buz parçalarının arasında o teneke parçasıyla hem hayatta kalıyor hem de kendi gemisinin kapısını milimetrik şekilde buluyor. O noktadan sonra fizik de artık filmi uzaktan izlemeye başladı. Finalde babasının bulunduğu gemiyi nükleer düzenekle patlatıyor. Görsel olarak etkileyici duruyor ama fizik tarafını çok düşünmemek gerekiyor. Çünkü düşünmeye başlayınca sahne de yavaş yavaş beynim gibi dağılıyor. UZAYDA ATMOSFER YOOOOOK. Anlatamıyorum ki yazara yönetmene. Nükleer olmayan bomba da patlatsan iş görür ama canın çok istiyorsa nükleer de patlatabilirsin karışmıyorum ama o nükleer yayılmaz. Bir anlık parlayıp söner, şok dalgası olmaz ve itki kuvveti falan oluşturmaz. Nükleerin %80'i X ışınıdır, anında buharlaşır geberir gidersin. Ha, gemi de erir, hatta gaz bulutuna dönüşür. Sonuç olarak filmde çok ilginç çelişkiler var. Bir tarafta tüketim toplumunu, modernizmi, insanın değişmeyen doğasını ve evrendeki yalnızlığını gerçekten güçlü şekilde anlatan hikâye duruyor. Diğer tarafta ise uzay korsanları, kuduz babunlar ve fizik kurallarını fazla ciddiye almayan aksiyon sahneleri var. Bu yüzden aklımda kalan şey anlattıkları olmadı. Saçmalıkları da en az verdiği mesajlar kadar aklımda kaldı sağ olsun.

nyctophobia 3 days ago

YKS sonuçları açıklandıktan sonra sosyal medyaya bi video düşmüşmüş. Bi katıksız posasız meyve suyu Türkiye 44.'sü olmasına rağmen "Beklediğimden çok kötü gelmiş ya" diyor. Annesi de "Şaka mısın oğlum sen?" demekle yetinmiş zavallıcık. Açıklamaya "Bence burada dikkat çeken şey, gencin…devamı

nyctophobia 4 days ago

Good Luck, Have Fun, Don't Die

Gore Verbinski

5 Gönderi

Başım tüttü... Aga ben hayatımda böyle bir kafa yanması yaşamadım. Sanki ortada 45 dakikalık standart bir Black Mirror bölümü varmış da, senaristler senaryoyu uzatmak için amfetamin basıp işi tam 2 saat 8 dakikalık çılgın bir uzun metraj tribine çevirmişler. Normalde…devamıBaşım tüttü... Aga ben hayatımda böyle bir kafa yanması yaşamadım. Sanki ortada 45 dakikalık standart bir Black Mirror bölümü varmış da, senaristler senaryoyu uzatmak için amfetamin basıp işi tam 2 saat 8 dakikalık çılgın bir uzun metraj tribine çevirmişler. Normalde dizinin 1 bölümünde olması gereken "bu teknoloji insanı sever atar" distopyasını almışlar "Netflix ekranlarında sıkışıp kalmasın bizde gereken o steril ameliyathane var" deyip Gore Verbinski’nin ameliyat masasında amuda kalkılttırmıştırlar. Kafayı sıyırmış zıvanadan çıkmış psikopat bir sinematik kabusa dönüşmüş. Oturmuş filmi mi izliyorum? Film beni mi izliyor? Film akıyor mu? Kusuyor mu? Belli değil. Tam bir beyin kasırgası, hatta tayfunu. Çok soru soruyorlar. Filmin başından sonuna kadar hatta son sahnesine kadar soru soruyorlar. O niye o? Bu niye bu? Şu neden böyle? Aralıksız soru soruyorlar. Hatta yeri geliyor soruları aralarında paslaşıyorlar. Şimdi incelemesini yazacağım ama madde madde sıkar, o yüzden akışına bırakıp patlatıyorum. Öncelikle ortadaki o devasa ironiyi görmemek için mal olmak lazım. Görmek için teknolojiye mâl olmak lazım. Film bize "Bu telefonlar vr gözlükler, ekranlar, yapay zeka, süper zeka derken insanlığa kafayı yedirtti" diye ders veriyor vermesine de, bunu yapan kim? Arka planda Samsung'u, Apple'ı, Xiaomi'si, Oppo'su, Vivo'su, OnePlus'ı, Google'ı, Huawei'si, Motorola'sı, Realme'si, Nothing'i (Nothing ne alaka, ilk defa duydum), Sunny'si, Asus'u ne ararsan var. Sponsor olmayabilirler ama olmadıklarını düşünmek de ayrı mallık. Herkes bilir ki bu, bu dünyanın en büyük kapitalist yamuğu. Zaman bükülmüş, mekan kaymış, kimin eli kimin cebinde belli değil. Yetmiyor tabii, asıl olayın dibi ne? Bir bakıyorsun film dram havasında, beş dakika sonra Looney Tunes çizgi filmine dönüyor, gore fışkırıyor. Ama işin en komik ve mide bulandırıcı kısmı bu teknoloji eleştirisini o kadar düz, masum ve ekrana bakmaktan ibaret anlatmışlar ki, hiç inandırıcı gelmedi. Keşke işin içine biraz David Cronenberg tarzı girseydi, şöyle tam anlamıyla grotesk olsaydı. O ergenuslar o aletleri götlerine soksa, sonra götlerden giren telefonların ağızları çıkarak resmen götlerini yemeye başlasa, bağırsaklarını kurt gibi kemirse... Tamamen kafayı sıyırmış, parazit gibi içten dışa yiyen bir şey olsaydı belki o zaman olayı daha rahat kavrardık *...*... . En azından ortada elle tutulur, mide bulandırıcı bir gerçek olurdu. Good Luck, Have Fun, Don't Die.

nyctophobia 4 days ago

Mercy

Timur Bekmambetov

21 Gönderi

Açık söyleyeyim bu film beklentimin bayağı bir üzerinde çıktı. Tek mekan değil ve sahne geçişleri mükemmel kurgulanmış. Görsel olarak aşırı tatmin edici ve diyaloglar kusursuza %98.0 yakın. Chris Pratt ile Rebecca Ferguson karşılıklı oynuyor ve sahneler resmen akıp gidiyor. 1…devamıAçık söyleyeyim bu film beklentimin bayağı bir üzerinde çıktı. Tek mekan değil ve sahne geçişleri mükemmel kurgulanmış. Görsel olarak aşırı tatmin edici ve diyaloglar kusursuza %98.0 yakın. Chris Pratt ile Rebecca Ferguson karşılıklı oynuyor ve sahneler resmen akıp gidiyor. 1 saat 32 dakika süren filmde beni benden alan tek şey Britt'in (Kylie Rogers) oldukça sivri ve keskin protez tırnakları oldu. Yakın mesafede oldukça etkili ve tehlikeli bir silaha dönüşebilirdi. Ağlayıp sızlanmana veya başka çözüm aramana gerek yoktu bacım. Sen Wolverine'in kayıp kızısın. Sapla gitsin. Neyse... Gelecekte geçen distopik atmosferde yapay zekaya teslim edilmiş bir adalet sistemi var. Rebecca'nın o soğuk, donuk bakışları arasında yakalayabildiğim birkaç mikro ifadesi ile olayın seyrini önceden çözme arzum beni resmen ekrana kilitledi. Hikaye ilerledikçe insanın içine bir kurt düşüyor. Yargıç sadece sıradan bir yazılım mı? Yoksa insan aklını fersah fersah aşan bir süper zeka mı? Sadece kameralara bakıp suç oranını hesaplayan soğuk bir yapay zeka bile yeterince ürkütücüyken jüriyi ve avukatları tamamen ortadan kaldıran ve tek başına hüküm veren devasa bir süper zekayla karşılaşmak işin rengini tamamen değiştirirdi. Aksiyonu yerinde, temposu hiç düşmüyor ama beni asıl yakalayan şey filmin sordurduğu o derin sorular oldu. 🔹️Bilgisayarların ve algoritmaların hakim olduğu bu dünyada vicdanın yeri kalır mı? 🔹️Duygulardan yoksun adalet ne kadar adildir veya merhamet dediğimiz şey kodlardan ibaret olabilir mi? Başta istediği savunma hakkı da istediği somut delillerden çok bu iç hesaplaşmaya yönelik gibiydi. İnsan hayatını tek tıkla harcayabilecek kadar güçlü olması tüyler ürpertici. Dava yoğunluğunu bilemem ama %80 altında kesinlikle ek süre talebi gerekiyor. Bilim kurgu sevenler için kesinlikle kaçırılmayacak bir macera olmuş. İzledikten sonra koltuğa yaslanıp uzun süre düşündürecektir.