Raf Yorumu: zehra (@zzehradm)

Abartılan kitaplar kategorisine giren kitaplardan biri. Werther'in acıları Lotte'ye duymuş olduğu tutku ve bağlılıktan doğuyor. Aşk demiyorum farkındaysanız. Werther bir baloda Lotte'yi gördüğü an ona 'aşık oluyor' ve bu 'aşkı' arkadaşına yazdığı mektuplarda anlatıyor. Zaten kitap Werther'in mektuplarından oluşuyor. Karakterle…devamıAbartılan kitaplar kategorisine giren kitaplardan biri. Werther'in acıları Lotte'ye duymuş olduğu tutku ve bağlılıktan doğuyor. Aşk demiyorum farkındaysanız. Werther bir baloda Lotte'yi gördüğü an ona 'aşık oluyor' ve bu 'aşkı' arkadaşına yazdığı mektuplarda anlatıyor. Zaten kitap Werther'in mektuplarından oluşuyor. Karakterle kesinlikle empati kuramadım. Lotte'ye karşı olan bu takıntı haline aşk demesi bence rahatsız ediciydi. Aşk dememekte ısrarcıyım çünkü zaten ilk görüşte etkileniyor ya da hayran oluyor fakat Werther buna aşk adını koyuyor. Karakter Lotte'nin nişanlı olduğunu ve aralarında asla bir şey olamayacağını bildiği halde ona olan duygularından vazgeçmiyor, kendi kendine bu duyguları daha da büyütüp kendisine acı çektiriyor. Çok depresif bir karakter, çok karanlık, buhremli bir kitap. Goethe'nin tasvirleri muazzamdı, fakat buna rağmen kitabın ilk yarısından daha keyif aldığımı söylemeliyim. Son yarısı belki de karakterden nefret etmeye başladığım için pek de hoşuma gitmedi. Bu nefretim Werther'in takıntısından vazgeçemediği, 'acısını' bitirmek için aldığı kararla körüklendi. Eğer melankolik biriyseniz ya da o ruh haline yakın zamanlardaysanız okumanızı pek tavsiye etmem. Dediğim gibi çok buhremli bir kitap olması bu ruh halinizi daha da tetikleyecektir. 📍Artık ne yönlendirilmek, ne teşvik edilmek, ne de coşturulmak istiyorum, bu yürek zaten yeterince fırtınalı benim ninniye ihtiyacım var... 📍Nasıl da çocuktur insan! 📍Ah bir kez dokunduğunuz her şeye niçin önüne geçilmez bir sadakatle bağlanıyorsunuz, ruhunuz niçin bu kadar şiddet dolu? 📍"İnsan doğası, sınırlı: Sevinç, üzüntü, acıya belli bir dereceye kadar katlanabiliyor ve bunun üstüne çıkınca mahvoluyor." 📍İnsanların birbirleri için pek az şey ifade etmesi bende genellikle göğsümü parçalamak, beynimi dağıtmak isteği uyandırıyor. 📍O kadar çok şeye sahibim, ama ona olan duygularım her şeyi yutuyor; o kadar çok şeye sahibim, ama o olmayınca benim için her şey değersiz. 📍Ah, birazcık kaygısız olmak, beni şu güneşin ışıdığı dünyada insanların en mutlusu yapardı. 📍Bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay bir şey değil. 📍"Mutlu edemediğimiz mutlu insanlar görüyoruz, dayanılmaz olan bu." 📍Kalbime küçük ve hasta bir çocuğa bakar gibi bakıyorum... 📍İnsanın kalbini anlamak ne olanaksız bir şey!