Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

Spoiler içeriyor Merhabalar bugün Sergüzeşt kitabıyla geldim. Edebiyata çalışırken o kadar çok kitap özeti okumuştum ki Türk klasiklerinden nefret ediyordum özellikle de Sergüzeşt'ten. Çünkü romanda Dilber adındaki bir esirin sürekli satıldığı anlatılıyordu ve bu da çok zoruma gidiyordu hatta kitabın ilk sayfalarını…devamıMerhabalar bugün Sergüzeşt kitabıyla geldim. Edebiyata çalışırken o kadar çok kitap özeti okumuştum ki Türk klasiklerinden nefret ediyordum özellikle de Sergüzeşt'ten. Çünkü romanda Dilber adındaki bir esirin sürekli satıldığı anlatılıyordu ve bu da çok zoruma gidiyordu hatta kitabın ilk sayfalarını okurken o kadar çok daraldım ki bırakmayı bile düşündüm ama bir çekilişe katıldığımı hatırlayıp zor da olsa devam ettim. Neyse kitaba gelecek olursak; dediğim gibi ilk sayfalarda Dilber'in satılması ve satıldığı evde çektiği eziyetlerden bahsediliyor. Düşünsenize küçücük bir kız çocuğuyken sizi ailenizden ayırıp bir eve köle olarak getiriyorlar ve o evde eziyet üstüne eziyet çekiyorsunuz. Ne zor değil mi ? Ben romanı okurken kendi halime o kadar şükrettim ki... Eğer eski zamanlarda doğmuş olsaydım, bir ismim olmayacaktı herhangi bir halayık parçası olarak çağırılacaktım. Ne kötü. Dilber ilk gittiği evde o kadar eziyet çekiyor ki bir gün kaçmaya yelteniyor ama nafile, geri dönmek zorunda kalıyor. Daha sonra bir şekilde o evden ayrılıyor ve başka bir eve satılıyor. Bu sefer gittiği evde o kadar eziyet çekmiyor ama kendini kötü hissettiği anlar oluyor. Mesela evin oğlanı Celal Bey, onu bir oyuncaktan farksız görüyor ve bunu açık bir şekilde belli ediyordu. Kendisi resim yapan biyirdi ve Dilber'i kılıktan kılığa sokarak onun resimlerini çizerdi. Bu durum her ne kadar kötü gözükmese de onur kırıcıydı. Bir gün Celal Bey ile Dilber'in arasında bir aşk başladı. Dilber tam da mutlu olduğu bir döneme girmişken hanımı bu durumdan rahatsız oldu ve oğluna esir bir kızı layık bulmayarak onu başka birine sattı. Daha sonra da Celal acı çekti, Dilber acı cekti, Celal'in annesi acı çekti... Kısaca kimse mutlu olmadı. Klasik Tanzimat dönemi romanı. Konu bakımından çok hoşuma gitmese de Samipaşazade Sezai'nin betimlemelerini çok beğendiğimi söylemek isterim. Yani yazılanlar tüm gerçekliğiyle zihninizde belirebiliyor ve bu da benim hoşuma gitti. Eğer Türk edebiyatından bir şeyler okumak isterseniz tavsiye ederim.