Raf Yorumu: BayRaydi (@raydi)

Nihayet Tevrat'ın ardından İncil'i de bitirmiş bulunmaktayım. Yorumlarım Müslüman penceresinden olacak, bunu baştan belirteyim. "Müjde" manasına gelen İncil aslında Hristiyanların Yeni Ahit diye adlandırdıkları kutsal kitaplarının sadece bir bölümünü oluşturuyor. Hristiyanlar kendi kitaplarına Yeni Ahit, Tevrat'a (daha doğrusu Tanah'a) ise…devamıNihayet Tevrat'ın ardından İncil'i de bitirmiş bulunmaktayım. Yorumlarım Müslüman penceresinden olacak, bunu baştan belirteyim. "Müjde" manasına gelen İncil aslında Hristiyanların Yeni Ahit diye adlandırdıkları kutsal kitaplarının sadece bir bölümünü oluşturuyor. Hristiyanlar kendi kitaplarına Yeni Ahit, Tevrat'a (daha doğrusu Tanah'a) ise Eski Ahit diyorlar çünkü Tanrı'nın Hz. İsa'yı göndererek Yahudilerle yaptığı eski antlaşmayı kaldırdığına ve tüm insanlıkla yeni bir antlaşma yaptığına inanıyorlar. Yeni Ahit 27 kitaplık 4 bölümden oluşuyor: 1) İnciller: Markos, Matta, Luka ve Yuhanna tarafından yazılmış 4 İncil yer alıyor. Bunlar dışındaki İnciller ise apokrif ilan edilip alınmamış. İnciller Hz. İsa'nın hayatı, mucizeleri ve vaazlarından ibaret sayılır. Birbirlerine benzeseler de aralarında ciddi farklar da var. Örneğin Hz. İsa'nın son sözleri... 2) Elçilerin İşleri: Luka'nın yazdığı bu tek kitapta Hz. İsa göğe alındıktan sonra havariler ve diğer elçilerin tebliğ faaliyetleri anlatılıyor. Elçilerin bu işleri ileriki dönemlerde teslisin 3. unsuru yapılacak olan Kutsal Ruh'un üzerlerine inmesi sayesinde yaptıklarına vurgu yapılıyor. Burada olaylar ağırlıklı olarak Pavlus'un etrafında şekilleniyor. 3) Mektuplar: Bu bölümdeki 21 mektubun 14'ü Pavlus tarafından, kalanları muhtelif elçilerce yazılmış. Pavlus önceleri Hristiyanlara zulmeden biriyken bir gün kendisine Hz. İsa'nın göründüğünü ve onu elçi atadığını söylüyor. Pavlus'un mektupları adeta Hristiyanlığın temelini oluşturuyor. Pek çok akide onun prensiplerinden oluşuyor. Bizzat İncillerde Hz. İsa'nın Tevrat'la hükmetmek üzere geldiği belirtilmesine rağmen Pavlus sünnet, domuz eti yasağı, şabat günü gibi bazı Tevrat hükümlerini kaldırıyor. Bu yüzden Barnaba gibi bazı elçilerle de arası bozuluyor. Ama Hristiyanlığı Avrupa'ya kadar yayan şahsın da o olduğunu söylemek lazım. 4) Vahiy: Bu bölüm Havari Yuhanna'nın Patmos adasında sürgündeyken Hz. İsa'nın kendisine ilettiğini belirttiği Tanrı vahyinden oluşuyor. Üslubuyla Tevrat'ı hatırlatan bu bölümde kıyamete dair Hristiyan akidesi görümler şeklinde verilmiş. Genel olarak bakacak olursak Yeni Ahit'e tam anlamıyla bir kutsal kitap demek zor çünkü Hz. İsa'dan sonra ve farklı kişilerce yazılmış pek çok parçadan oluşuyor. İçinde Hz. İsa'ya inen vahiy olduğu düşünülebilecek sözler az bir yekun tutuyor. Yine de Hristiyanlığı anlamak ve bazı hikmetli sözler için okumakta yarar var diye düşünüyorum. Kitapta doğrudan teslis inancına yönelik bir ifade gördüğümü söyleyemem. Bu sapkın inanç, söylendiyse de olsa olsa mecazen söylenmiş olabilecek olan "baba-oğul" ifadelerinin zamanla yanlış anlaşılmasından doğmuş olabilir. Ayrıca hiçbir bölümde Hz, İsa ve Hz. Meryem'in heykel ve resimlerinin yapılmasına yönelik bir ifade de göremedim. Bu da Hristiyanlığı kabul eden putperest Avrupa'nın eski alışkanlıklarının hortlayarak Hristiyanlığa sızması olarak yorumlanabilir. Tevrat'la kıyaslarsak İncil'de kıyamet ve ahiret inancı ön plana çıkıyor. Ancak bir iki nokta dışında neredeyse hiçbir şer'î hüküm yok. İyi okumalar dilerim.