Raf Yorumu: Ilay (@ilay23)

Spoiler içeriyor ✨️ Her gün 1 film izliyorum. { GÜN 21 } Yaz tarilinde gittiği yere kadar her gün 1 film izleme hedefi koyuyoruz kendimizee. Siz de bu fikri beğenirseniz, izlediğiniz şeylerin yorumunu yapmayı ve gün saymayı unutmayınn. Bugün bu serinin ilk…devamı✨️ Her gün 1 film izliyorum. { GÜN 21 } Yaz tarilinde gittiği yere kadar her gün 1 film izleme hedefi koyuyoruz kendimizee. Siz de bu fikri beğenirseniz, izlediğiniz şeylerin yorumunu yapmayı ve gün saymayı unutmayınn. Bugün bu serinin ilk belgeselini izliyoruz. O yüzden heyecanlıyım. Belgesel izlemeyi baya özlediğimi hissediyorum. Bu belgeselde gerçek görüntüler bulunuyor ve serbest dalışları izliyoruz. Tek nefeste yapılan serbest dalışlar. İlk başta italyan Alessia'yı dünya rekoru kırmaya çalışırken izliyoruz. O kadar zor ki gerçekten. Eski bir yüzücü olarak 2 metreye bile inildiğinde kulakların nasıl acıdığını bilirim ve bu derinlik, tek nefes akıl işi kesinlikle değil ya. Sonrasında Stephen'ı tanıyoruz. Stephen ve Alessia birbirlerinin kaderi gibi. Birinin hayali dünyaca ünlü bir sporcu olmakken diğeri bu sporda güvenlik dalgıç olarak görev yapıyor. Resmen kader. Alessia tam bir genç yetenek. Saf yetenek. Küçükken başlıyor ve tutkusunun bu olduğunu anlıyor. Ondan sonra her şeyin ip söküğü gibi ilerlemesi gerekirken federasyon 18 yaş altının resmi müsabakalara katılamayacağı şeklinde bir karar veriyor. Resmen genç yeteneklere büyük bir darbe. Çok büyük. Onun aksine Stephan ergenliğe girdiğinde de kendini zor tanıyor ve ne yapmak istediğini bir türlü bulamıyor. Sonra Dünay'yı dolaşmaya başlıyor. Geziyor da geziyor. Bir noktada fark ediyor ki serbest dalış yapmak istiyor. Hayatına bu şekilde devam ederken bir dalışında yüzeydeki iş bilmeyen güvenlik görevlileri yüzünden neredeyse hayatını kaybedecek konuma geliyor. Bu noktada onlardan biri olmayı ve kimseyi bu duruma getirecek güvenlik görevlilerine bırakmamayı istiyor. Hayatları işte burada birleşiyor. Ne yalan söyleyeyim tüm belgeseli Alessia yaşıyor mu diye bakma isteğiyle izledim. Gerçekten çok korkutucuydu. Yani o kadar korkunçtu ki hiçbir şey yapmadan sadece izledim. Durduramadım bile. Sonunda yaşadığım şoku ve üzüntüyü tüm iliklerim hissetti. Şaka yapmıyorum. Gerçekten inanılmaz bir acıydı ve ben bunu hissettim yani. Stephen anısına "Keenen ödülleri" yapılıyormuş ve Alessia 23 rekor kırmış ölümünün arından. Hepsini de güzel kalpli kahramana adamış. İki hayatın mükemmel kesişimi. Nefesinizi tutarak izleyeceksiniz ama hiçbir zaman onlar gibi tutamayacaksınız. ✔️10/10 '21.7.24