Raf Yorumu: Kira 🦇 (@themiss)

Bugün ben büyüdüm. Evet büyüdüm, bugün inanılmaz bir aydınlık seviyesine yükseldim, erdim sanki. Sabah kalkıp 4 yıllık sanal arkadaşımla ilk kez buluşmak için hazırlanmaya başlamışken tercihlerin açıklandığını gördüm, kalbimde bir korku, zaten en hassas olduğum konu, asla tenezzül bile etmedim.…devamıBugün ben büyüdüm. Evet büyüdüm, bugün inanılmaz bir aydınlık seviyesine yükseldim, erdim sanki. Sabah kalkıp 4 yıllık sanal arkadaşımla ilk kez buluşmak için hazırlanmaya başlamışken tercihlerin açıklandığını gördüm, kalbimde bir korku, zaten en hassas olduğum konu, asla tenezzül bile etmedim. Birazdan arkadaşımla buluşacaktım, hayatımı sarsacak o olumsuz habere karşı kendimi kapatmıştım. O kadar emindim ki kötü bir şey olacağından, zaten ben her zaman böyle en kötüsünü beklerim, bir de sınav konularında kaç kere intihara kalkıştım bilmiyorum, nişanelerim hâlâ vücudumda🥲 Abime baktırdım ve evden çıktım, sonra bir mesaj geldi "zengolarla okuyacaksın hayırlı olsun" o an var ya sanki yıllarca tüy tüy koparttığım/kopardıkları kanatlarım sonunda açılıp özgür kılmıştı beni. Tüm çilem bitmiş gibi geldi, yaşadığım her şey bitmiş gibi geldi. Tüy kadar hafiftim artık, arkadaşımla o kadar samimi buluştuk ki, sanki her zamanki buluşmamız gibiydi. Boğaz turuna katıldık, Boğazda neredeyse hiç konuşmadık, İstanbul'un güzelliğinden başka bir şeye odaklanamazdık zaten. O 1.30 saatlik turda tüm bedenim, ruhum dinledi, sanki içimden bir filiz çıktı ve güneşe doğru eğildi, o kadar rahatladım ki neredeyse uyuyacaktım, bedenimdeki tüm yorgunluk havaya karışıp yok oldu sanki. Hayatın sonu sandığım hiçbir şey aslında öyle değildi, kendi değerimi yalnızca bir kağıt parçasında görmem, sınavda başarısız olunca kendimi öldürmeye kalkmam falan o kadar boş geldi ki. İnsanlar hayatlarında neler neler yaşıyor, her gün biri canından oluyor, biri en sevdiğini kaybediyor, birileri açlıktan ölüyorlar, birileri ise dünya kadar para dökse de sağlığına kavuşamıyor. Ben sakat değilim, sağlığım yerinde, annem babam sağ ve sağlıklı, çok şükür paramız var, evim var arabam var, önümüzde abimin düğünü var. Hayatım aslında ne kadar güzelmiş, ne kadar mutluymuşuz, mutsuz olan, mutsuzluğu aileye bulaştıran benmişim meğerse. Bundan sonra küçük şeylerden zevk almaya ve hayatta başıma gelen şeylerin belki de bu türlü hayırlı olduğunu düşünmek ve keyif almak istiyorum🖤 Okuyan varsa teşekkürler, sadece içimi dökmek istedim.