Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

kalli 10 months ago

1960'ların İrlandası. Mezhep çatışmalarının, siyasi gerginliğin, iç savaşın merkezi. Filmi 8-9 yaşlarında, ailesi ile beraber bu çatışmaların ortasında kalmış; her ne kadar uzak durmaya çalışsalar da duramadıkları savaşın yıkıntılarıyla büyüyen Buddy'nin gözünden izliyoruz. Bu tür filmler çocuk gözünden izlenince daha…devamı1960'ların İrlandası. Mezhep çatışmalarının, siyasi gerginliğin, iç savaşın merkezi. Filmi 8-9 yaşlarında, ailesi ile beraber bu çatışmaların ortasında kalmış; her ne kadar uzak durmaya çalışsalar da duramadıkları savaşın yıkıntılarıyla büyüyen Buddy'nin gözünden izliyoruz. Bu tür filmler çocuk gözünden izlenince daha etkili oluyor gibi değil mi? Yani bu film için ne kadar etkili olduğu tartışılır ama en azından biraz olsun dramasına, empatiye katkısı oluyor, bence. Film 2021 yılında çekilmiş, o sebeple de dönem filmi yapmak, geçmişin izlerini taşımak, 1960'lara doğru zaman yolculuğu yapmak için yapay bir stüdyo tasarlayıp kullanmışlar. Bundan bir problem yok, elbette yapabilirler. Fakat bu yapaylığı seyirci hissediyorsa, stüdyo ortamı olduğu kendini belli ediyorsa orada bir problem vardır. Belfast filminde de bu yapaylık adeta bağırıyordu. O sebepten ötürü filmin havasına giremedim, sokaklarında kendimi düşünemedim. Çatışmanın, kaosun yoğun olduğu, yağmalanmaların yaşandığı sahneler haricinde -o sahnelerde de kaosun yarattığı etki, çekilen ortamın önüne geçiyordu- ortamın yapaylığı filmden beni itti. Az önce film için "ne kadar etkili olduğu tartışılır." demiştim. Şimdi bunu açmak istiyorum. Film bence derdini güzel anlatamamış, o hissiyatı alamadım ben. Ne siyasi girdaba girebilmiş, ne mezhep çatışmasını yeterince yoğun göstermiş, ne aile dramasını hissettim, ne de filmden almam gereken diğer şeyleri. Bir yavanlık vardı, basitlik vardı. Basit olmasının yanısıra oldukça ağır da bir filmdi. Bu da izlemeyi daha da zorlaştırdı. Vermek istediği mesaj güzeldi aslında. Tabii başarılı olabilseydi. Düşünüyorum da mezhep sorunları her dinde var. Saçmalık ama var. Neden birinin ak dediğine biri kara der? Neden birine kati suretle haram olan şey diğerine caizdir. Aynı dine inanan insanların bu kadar ayrışması anormal değilde nedir? Film dine, siyasete girmeyi hakkında uzun uzun konuşmayı da gerektiriyor. Fakat bu kadar yeterli. Daha etkileyici bir film olsaydı belki bunu yapardım. Filmin en hoşuma giden sahneleri büyükanne ve büyükbaba sahneleri oldu. Birbirini çok seven, ömürlerini birbirlerine adamış, fakat çatışmaktan da geri kalmayan iki ihtiyar çift. Yaşanmışlığı buram buram hissettirdiler. Ayrıca bana anneannemle rahmetli dedemin hallerini hatırlattılar.