Raf Yorumu: Tuba 💐 (@withtuba)

İtiraf etmeliyim ki Selçuk Baran'ın adını ve Bozkır Çiçekleri'ni daha önce hiç duymamıştım yani tam anlamıyla hiç bilmediğim, tanımadığım bir yazarın kitabını aldım ve okudum. Popüler listelerin, çok satanların dışına çıkıp edebiyatın arka sokaklarında kalmış bir cevher bulma umudu... İşte…devamıİtiraf etmeliyim ki Selçuk Baran'ın adını ve Bozkır Çiçekleri'ni daha önce hiç duymamıştım yani tam anlamıyla hiç bilmediğim, tanımadığım bir yazarın kitabını aldım ve okudum. Popüler listelerin, çok satanların dışına çıkıp edebiyatın arka sokaklarında kalmış bir cevher bulma umudu... İşte bu kitap tam da öyle bir şey oldu. Gözden kaçmış, kıyıda köşede kalmış gibi. Burda da çok az kişi okumuş yorumu da belki görüp de ilgisini çekenler olur diye yazıyorum. 🥲 Bozkır Çiçekleri aslında bize 1970'lerin Ankara'sında, hayatın tam ortasında ama sanki biraz da kıyısında kalmış üç insanın (Seyfi, Nurten ve Müfit) hikayesini anlatıyor. Taşradan gelip kendine yer edinmeye çalışan Seyfi'nin o çekingenliği, kendi benliğini arayan biraz sıkışmış hisseden Nurten'in iç dünyası ve aydın kimliğiyle boğuşan Müfit'in yolları bir şekilde kesişiyor. Kitap, bu üç bozkır çiçeğinin sert Ankara toprağında filizlenme, bazen kırılma bazen de zoraki bir bağ kurma çabasını yani yalnızlıklarını ve hayata tutunma biçimlerini anlatıyor. Kitabı okurken sanki Ankara'nın o eski sokaklarında tek başına yürüyen bu karakterlerin yanından geçiyor gibi hissediyorsun. Hepsi çok tanıdık, hepsi sanki bizden biri. Romanın en etkileyici yanı da bu samimiyet zaten. Yazar karakterlerin içindeki bütün o hüzünleri, umut kırıntılarını ve büyük şehirdeki yabancılaşmayı o kadar incelikle ve derinlemesine işlemiş ki kitabı bitirdiğinde garip bir boşluk ve sanki ayrıldığın bir dostunun hüznünü taşıyormuş gibi bir his bırakıyor insanda. 📌"Daha yirmi yaşıma bile gelmedim...” diye düşündü. “Şimdiden bu kadar kırgın olursam, sonum neye varır?” (Bu ben) 📌"Yüreğimin ardından gidemiyorum. Şimdi nerelerde kimbilir?” 📌"İnsan böyle bir sevgiyi beklerdi beklemesine de, sahip olunca karşılayacak gücü olmadığından ürker, belki de arkasını döner kaçardı." (Bu da ben olabilir 😬)