Raf Yorumu: berk (@arber)

arber 3 months ago

Anlatı yazarın Kafkas topraklarında gezerken gördüğü ezilmiş devedikeni ile duyduğu ve tanık olduğu bir öykü ile başlıyor. Bu sahne, romanın ana karakteri olan Hacı Murat’ın kaderinin simgesel bir yansımasıdır. Devedikeni, her şeye rağmen ayakta kalmaya çalışan ama sonunda ezilen bir…devamıAnlatı yazarın Kafkas topraklarında gezerken gördüğü ezilmiş devedikeni ile duyduğu ve tanık olduğu bir öykü ile başlıyor. Bu sahne, romanın ana karakteri olan Hacı Murat’ın kaderinin simgesel bir yansımasıdır. Devedikeni, her şeye rağmen ayakta kalmaya çalışan ama sonunda ezilen bir direnişi temsil eder. Kitaba adını veren Hacı Murat, 19. yüzyılda Kafkasya’da Rus İmparatorluğu’na karşı verilen direnişin en önemli isimlerinden birisidir. Kendisi de Rus olan yazar, Hacı Murat'ın hayatını anlatırken taraf tutmadan, oldukça nesnel bir dil kullanmıştır. Kitap boyunca ana karakterimiz olan Hacı Murat ne tamamen yüceltilir ne de seytanlaştırılır, onun cesareti kadar kararsızlıkları, çıkarları ve insani zaafları da açıkça gösterilir. Bu kitabı klasik kahraman anlatılarından ayırır. Roman boyunca Kafkas halkının Rus ordusu karşısında yaşadığı zulüm ve yıkım çarpıcı sahnelerle aktarılır. Köylerin yakılması, masum insanların öldürülmesi ve savaşın sıradan insanlar üzerindeki etkileri, okuyucuya savaşın romantik değil yıkıcı bir olgu olduğunu hissettirir. Tolstoy, Rus askerlerini de tek boyutlu karakterler olarak sunmaz. Onların içki, kumar ve disiplinsizlik içindeki yaşamlarını anlatarak, imparatorluk düzeninin ahlaki çöküşünü gözler önüne serer. Eserde dönemin önemli tarihi figürlerinden Şeyh Şamil ve Çar I. Nikolay da yer alır. Şeyh Şamil, inancı ve liderliğiyle güçlü bir figür olarak çizilse de mutlak bir doğruluk sembolü değildir. Çar I. Nikolay ise kibirli, sert ve iktidar sarhoşu bir yönetici olarak tasvir edilir. Tolstoy iki figürü de eleştirerek, gücün insanları ne kadar yozlaştırabileceğini gösterir. Dikkat çeken noktalardan bir diğeri, yazar savaşın doğrudan ya da dolaylı olarak etkilediği pek çok yan karakterin hayatına değinir. Bu anlatım tekniği, savaşın yalnızca cephede değil, toplumun her kesiminde yarattığı travmayı gözler önüne serer. Sonuç olarak; Savaşın anlamsızlığı ve insanların çaresizliği...